Του Γιώργου Πελίδη*

Γνωρίζουμε ότι σε όλα τα αθλήματα απαιτούνται ταχύτατες κινήσεις σε περιβάλλον το οποίο διαφοροποιείται συνεχώς και με αυτήν την έννοια προκύπτουν διαφορετικοί στόχοι.

Ο crosser αναφέρει διάφορες μορφές εμφάνισης της φυσικής ικανότητας της ταχύτητας οι οποίες είναι: η ταχύτητα αντίδρασης, η ταχύτητα ενέργειας, η ταχύτητα συχνότητας, η ταχυδύναμη, η αντοχή στην ταχυδύναμη και η μέγιστη αντοχή στην ταχύτητα.

Ίσως πολλές φορές θα έχουμε ακούσει κατά την προσπάθεια εκτέλεσης μιας αγωνιστικής ενέργειας από τους προπονητές «σκέψου και μετά παίξε» το πόσο σωστό είναι θα το δούμε παρακάτω.

Εξειδικεύοντας στο ποδόσφαιρο την προπονητική διαδικασία εκμάθησης νέων τεχνικών κινήσεων η οποία απαιτεί ταχύτητα στην εκτέλεση θα δούμε ότι η αγωνιστική ενέργεια διακρίνετε σε τρείς φάσεις.

Όπως προανέφερα η τακτική αγωνιστική ενάργεια διακρίνεται σε τρείς φάσεις οι οποίες είναι η ορατή και η νοητική.

Στην νοητική φάση ο παίκτης αντιλαμβάνεται, αξιολογεί την αγωνιστική κατάσταση και σχεδιάζει για να λάβει την ανάλογη απόφαση, φυσικά σύμφωνα με τις αγωνιστικές του εμπειρίες.

Στην ορατή φάση ανήκει η εκτέλεση της αγωνιστικής ενέργειας η οποία σύμφωνα με το αποτέλεσμα, θετικό ή αρνητικό καταγράφεται στην μνήμη για να αξιολογηθεί τόσο από τον ίδιο τον παίκτη όσο και από τον προπονητή.

Ο χρόνος αντίδρασης μετά από ένα ερέθισμα (κεντρομόλο) δεν είναι ο ίδιος με τον λανθάνοντα χρόνο, υπάρχει μια διαφορά που κυμαίνεται από 0,004 έως 0.01 sec και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες.

Αντίθετα ο χρόνος αντίδρασης έχει υπολογιστή σε δέκατα του sec και ίσως και περισσότερο.

Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι κάτω από αγωνιστικές συνθήκες, της πίεσης του χρόνου και του χώρου στις περισσότερες αγωνιστικές καταστάσεις, δεν υπάρχει το χρονικό περιθώριο για σκέψη, αλλά η αντίδραση του παίκτη είναι αντανακλαστική σύμφωνα με τις αγωνιστικές του εμπειρίες και την προηγούμενη προπονητική του ποιοτική προπόνηση.

Έτσι η κάθε αγωνιστική ενέργεια γίνεται αποτελεσματική μέσα από την ταχύτητα πρόβλεψης, αντίληψης, απόφασης, αντίδρασης και μέσα από τον τρόπο τον οποίο προπονείται ο παίκτης σε όλα τα στάδια της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B' Νέας σχολής 2015

Προπονητής UEFA A' (σε εξέλιξη)

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

Πέρα εκεί ψηλά, βορειοανατολικά, που αγριοκοιτάζονται δύο ψηλά βουνά και ανταμώνουν πολλά ρυάκια, χύνονται τα θολά νερά στον ξηροπόταμο του Ροδώνα.

Το φαράγγι ριζωμένο εκεί βαθιά, με το γάργαρο νερό του Μπέλλες με τα πολλά περάσματα, ποταμάκια να τρέχουν γρήγορα, να μην μείνουν πίσω. Τα βατράχια μας βλέπουν φοβισμένα, χάνονται από εμπρός μου. Η Σαλαμάνδρα, μαύρο-κίτρινο το χρώμα, αργοκινείται στα δροσερά νερά. Οι κορφές, τα βράχια φυτρωμένα, στα φαράγγια δέντρα μέσα στα μεγάλα βράχια. Το Μπέλλες... ατελείωτες κορφές προς βορειανατολικά με τις οξιές, τις βελανιδές και τόσα άλλα σε ποικιλία δέντρα, ορθώνονται περήφανα, έτσι πρέπει ν’ αγαπήσεις το τοπίο αυτό. Κι αν όταν εκεί ψηλά βρεθείς μαζί με τις κορφές, θ’ αγναντεύεις τον θαυμάσιο ορίζοντα, γύρω σου τα χωριά να χάνονται από το βάθος και την απόσταση, να είναι αγκυροβολημένα πλοία χωρίς σημαία. Η λίμνη Δοϊράνη, ένας μικρός γυάλινος καθρέπτης τσέπης, απόμεινε να φαίνεται.

Ποιός ήταν χωριανοί μου που τραγουδούσε χθες με το φεγγάρι; Αχ! και τι καλά που το έλεγε καθώς περνούσε από τα χαλάσματα της ζωής του Ροδώνα: “Τ’ ακούν τ’ αγρίμια απ’ τις φωλιές και τα πουλιά έρχονται στις αυλές”.

Μαράθηκε η ψυχή όλων μας, σαν ένα τριαντάφυλλο μέσα στα χαλάσματα του Ροδώνα.

Πόσα θα πρόσεχαν, αν άρχιζαν εκεί στον τόπο που γεννήθηκαν, πόσο θα οφελούνταν από το ωραίο, φυσικό περιβάλλον, το βουνό ανατολικά, άλλα ψηλά, άλλα χαμηλά, με του πετεινού το λάλημα ξυπνάς με τον καθαρό αέρα, προσεύχεσαι, κάνεις το Σταυρό σου και ευλογείς. Ω! Θεέ μου. Εκεί που τα μάτια σου και η ψυχή σου θα γίνονται ποτάμια χαράς. Βαρεθήκαμε να ζούμε στην ίδια πόλη μια ζωή πάντα ίδια και συννεφιασμένη, πάντα ίδια. Να μην θυμάσαι το παρελθόν, να μη θυμάσαι.

Εκεί που το πρόσωπό σου θα γίνεται τριαντάφυλλο ανθισμένο. Και όμως οι μνήμες όλων, εκεί στον τόπο της μείνει. Εκείνες του Ροδώνα οι νύχτες... τότε οι τόσο φωτεινές. Δυνατά σου φωνάζω το πρωί, την νύχτα απελπισμένα σε παρακαλώ, δώσε κι άλλα σπίτια απ’ την αρχή να’ρθουν να κατοικήσουν όπως τον παλιό καλό καιρό. Κύριε, η ψυχή μου δυνατή, ν’ αγκαλιάσω με πόνο όλους τους Ροδωνίτες που άφησαν την γη των γονιών και σκόρπισαν εδώ κι εκεί. Να χρησιμοποιήσουμε τα γόνατα και με τα χέρα σε στάση ανάτασης, γυρεύοντας αυτό που χάσαμε, Η πρώτη αγάπη κάτω από το μισοκομμένο φεγγάρι... ας πέρασαν τα χρόνια. Ελάτε, ο Ροδώνας σας περιμένει, έχει μια γεύση από παλιές, καλές εποχές: Λαλούν πουλιά στο κλαρί, παίρνουν τροφή από την αυλή.

Να προσπαθήσουμε αγαπητοί μου χωριανοί, να ξαναχτίσουμε το χαμένο όνειρο. Και τα χαλάσματα της ζωής να φέρουν μαζί με μας φτερά, να πετάμε από κορφές σε κορφές. Σαράντα καλύβια, πηγαδούλια, λυκοκρέμασμα, Γουλέ-Τεπέ και αλλού, να μπορέσουμε να ζήσουμε ελεύθερα πουλιά. Ερημο το χωριό... Το βράδυ σκοτεινό. Θα περιμένει, θα περιμένει...

*Από το βιβλίο του “Μάρτυς μου το Μπέλλες” (Φωνή από τον Ροδώνα

 

Τα τρία βιβλία του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη “Μάρτυς μου το Μπέλλες”, “Το λεκανοπέδιο των Μουριών” και “Διηγώντας τα να κλαις, οι αναγνώστες μπορούν να τα βρουν στην Δημοτική Δανειστική Βιβλιοθήκη του δήμου Κιλκίς.)

Γράφει η Θεοδ. Θεοδωρίδου

“Στιγμές γέλιου, προκαλούμενου όμως από καυστικό, αιχμηρό, βιτριολικό χιούμορ και έντονου κοινωνικού προβληματισμού χάρισε και θα συνεχίσει να χαρίζει για ένα ακόμα Σαββατοκύριακο (25 και 26.3.2017) στο κοινό του Κιλκίς η θεατρική ομάδα της «ΤΕΧΝΗΣ», παρουσιάζοντας το θεατρικό έργο του Στανισλάβ Στρατίεβ «το σακάκι που βελάζει». Αν και γραμμένο το έργο το 1976, 40 χρόνια αργότερα, παραμένει δυστυχώς τραγικά επίκαιρο. Με κύρια θεματική του, τη μάστιγα της γραφειοκρατίας και την Οδύσσεια του Ιβάν Αντόνωβ που μπλέκεται σ’ αυτήν, από μια εντελώς ατυχή παρεξήγηση, ο Στανισλάβ κατορθώνει με τη σάτυρά του, να αποδομήσει τον κρατικό μηχανισμό, ο οποίος με το στερεότυπο τρόπο που λειτουργεί, με τις ατέλειες και τα στεγανά της οργάνωσής του κατορθώνει να παγιδεύσει και να συνθλίψει τον απλό πολίτη έχοντάς τον συνεχώς υποχείριό του και δέσμιο των καταστάσεων. Παράλληλα το έργο πραγματεύεται επιδέξια και το χρόνο, που μπορεί να κυλάει αναίτια, παρασύροντας το άτομο στην άβυσσο της μοναξιάς και της αποξένωσης. «Κάποιος να έρθει, κάτι να γίνει ….» μονολογεί σπαρακτικά η συμπρωταγωνίστρια του έργου, Ντερμεντζίεβα.

Οι ηθοποιοί όλοι της ομάδας εντυπωσίασαν το κοινό με την απόδοσή τους, που φαίνεται ότι είναι καρπός έντονης και σκληρής δουλειάς και τους αξίζουν θερμά συγχαρητήρια, γιατί αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνος τους για να προσφέρουν στο κοινό πνευματική ανάταση και ψυχική κάθαρση. Ο πρωταγωνιστής του έργου ,Θεόφιλος Γουλτίδης, - βοηθούμενος από το πληθωρικό, φυσικό του παρουσιαστικό και τη θεατρική, πολυετή του πείρα- κατορθώνει εκπληκτικά ν’ αποδώσει το ρόλο του καταταλαιπωρημένου πολίτη, που δεν πτοείται όμως, ούτε παραδίνεται, αλλά ορθώνει πεισματικά το ανάστημά του, σαν μοναχικός σταυροφόρος απέναντι στο σύστημα και τελικά –ω του θαύματος- νικά. Η σκηνοθεσία του Παύλου Δανελάτου κατάφερε με μαεστρία και μουσικές, ευδόκιμες παρεμβολές να τιθασεύσει τα μπόλικα στοιχεία παράλογου του έργου ,με τις μπρεχτικές του αποχρώσεις καθώς και τις ποιητικές διαστάσεις των ηρώων, με τις υποσυνείδητες τους διαδρομές και να τους δώσει ρεαλιστική διάσταση, με ένταση, ρυθμό, σπάζοντας παράλληλα τη φόρμα του κλασσικού και αναδεικνύοντάς τα μ’ ένα τρόπο μοντέρνο και λειτουργικό για το θεατή. Τα σκηνικά- δημιουργία του Γιώργου Ποζίδη, που παίζει θαυμάσια και το ρόλο του φίλου του Ιβάν Αντόνωβ –λιτά και απέριττα στην κατασκευή βοηθούσαν απόλυτα, επικουρούμενα από το videowall, να παρουσιαστούν οι συνεχώς εναλλασσόμενοι χώροι εξέλιξης της ιστορίας. Αν – κατά την άποψή μας - το έργο ήταν πιο συνεπτυγμένο, λιγότερης χρονικής διάρκειας, αναγνωρίζοντας ότι αυτό ίσως να αντιτίθετο στις συγγραφικές προσδοκίες, η παράσταση θα ήταν αριστουργηματική. Εύγε στην ΤΕΧΝΗ Κιλκίς και στα ακαταπόνητα μέλη της, που σ’αυτούς τους δύσκολους για όλους μας καιρούς παράγουν ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ, με πενιχρά μεν υλικά μέσα ,αλλά με πλούσια: το μεράκι, την εργατικότητα και την αισιοδοξία”.

Του Αθανάσιου Τζούρτζου*

Στην εποχή μας, η αναζήτηση και η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων του πλανήτη μας, για την ανάπτυξη της παγκόσμιας παραγωγής αλλά και του βιοτικού επιπέδου των χωρών του τρίτου κόσμου, μας οδηγεί σε έντονο προβληματισμό για τις πολυδιάστατες συνέπειες από τη διαχείριση τους.

Η Ανεκτίμητη «πηγή ζωής», η «λευκός χρυσός» όπως αποκαλούν το νερό, αποτελεί κομβικό σημείο αναφοράς, για το οποίο μάλιστα πολλοί προβλέπουν, ακόμη και την πρόκληση πολέμων για την κατοχή του.

Απέναντι σε αυτές τις διαφαινόμενες κερδοσκοπικές πρακτικές, σε βάρος του περιβάλλοντος και των κοινωνιών, έχουμε υποχρέωση να συνεργαστούμε, να σχεδιάσουμε και να δράσουμε αποτελεσματικά.

Ο τόπος μας, η Παιονία, έχει την ευλογία να διαθέτει φυσικό πλούτο με έντονο το υδάτινο στοιχείο. Νερό που στο διάβα του από τις πηγές μέχρι την κατάληξη του, τροφοδοτεί με ζωή μια ολόκληρη κοινωνία που στηρίζει την ευημερία της σε μεγάλο βαθμό στην αγροτική παραγωγή.

Η ορθολογική διαχείριση αυτού του υγρού πλούτου απαιτεί μια σύνθετη διαδικασία στην οποία όλοι έχουμε ευθύνη.

Ως Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Παιονίας, έχοντας ως βάση προγραμματισμού την διαφύλαξη των υδάτινων πόρων της περιοχής μας, δημιουργούμε υποδομές όπως:

- Την καλλιέργεια των πηγών,

- Την δημιουργία σύγχρονων και ασφαλών δικτύων ύδρευσης,

- Τον έλεγχο της ποιότητας του πόσιμου νερού,

- Την αποταμίευση και την ελεγχόμενη ροή των επιφανειακών υδάτων και μια σειρά από άλλες παρεμβάσεις μικρής κλίμακας.

Αυτά όλα όμως δεν αρκούν, όταν η κοινωνία δεν είναι συντεταγμένη στην αναγκαιότητα της κοινής δράσης και τα αμφίδρομα οφέλη της. Ο καθένας από μόνος του και όλοι μαζί, μπορούμε αυτόν τον υδάτινο πλούτο του τόπου μας να τον προστατέψουμε και να τον αξιοποιήσουμε θετικά, εξασφαλίζοντας μια καλύτερη ζωή για την κοινωνία, για τα παιδιά μας.

*Πρόεδρος της Δ.Ε.Υ.Α.Π

Σελίδα 1 από 55
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree