• 17
  • Μαϊ

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

Αφηγείται ο ιερέας Γεώργιος Τερζιτάνος:

“Είμαι ο γιος του Μανόλη Τερζιτάνου, καπετάνιου των α­νταρτικών ομάδων του 1913 για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τους Βουλγάρους. Η οικογένειά μου ήταν γηγενής, είμαστε ντόπιοι στο Ακίντζαλι, στις Μουριές.

Ο Β’ Βαλκανικός πόλεμος το 1913 ελευθέρωσε την περιοχή του λεκανοπεδίου των Μουριών. Ο ελληνικός στρατός ελευθέρωσε μετά την Στρούμνιτσα, όπου πήγε ο Βενιζέλος να ενθαρρύνει το στρατό από τη λίμνη Δοϊράνη. Οι εδώ Μουριώτες τον υποδέχθηκαν και ο Προκόπης Τερζιτάνος, που ήταν ψαράς, δώρισε τον Βενιζέλο ένα γριβάδι δεκαπέντε οκάδες που τον ευχαρίστησε, γι’ αυτό και στις Σέρρες το φάγανε με τους επισήμους.

Εδώ οι Μουριώτες ήσαν άνθρωποι της γεωργίας. Δουλεύαμε το χώμα με αρχέγονα μέσα, με το ξύλινο αλέτρι, που μόνο στη μύτη που χάραζε τη γη είχε σίδερο  και αργότερα με άροτρο σιδερένιο.

Είχαμε και κτηνοτροφία: πρόβατα, γίδια και μεγάλα ζώα, βουβάλια. Θερίζαμε με το δρεπάνι και στο χέρι φορούσαμε την παλαμαριά, ξύλινο γάντι, για να προφυλάξουμε το χέρι. Αλωνίζαμε με την τουκάνα μέχρι το 1950.

Αποθηκεύαμε για τον χειμώνα τη χειμερινή τροφή, σαν τα μυρμήγκια, τους γιουφκάδες, τον τραχανά, το κουσκούς, τα απίδια, που τα ξεραίναμε στον ήλιο και μετά στο φούρνο· κατόπιν τα βράζαμε κι έβγαζαν έναν αρωματικό χυμό που τον πίναμε ζεστό ή κρύο.

Οσο για το χοιρινό κρέας, βάζαμε το λαρδί σε καλούπια με μπόλικο άλας και κάναμε και τον καβουρμά.

Φύγανε πολλές οικογένειες στην Βουλγαρία με τον πόλεμο του 1922, αλλά και το 1941 έφυγαν από δω ντόπιοι για τη Βουλγαρία.

Η αξία των εθίμων και των παραδόσεων που μας άφησαν οι γονείς μας, ήταν σημαντική. Τα έθιμα ωφελούν την ψυχή του ανθρώπου.

Την τελευταία Κυριακή των Απόκρεω στρώναμε το τραπέζι με ανάλογα φαγητά. Το τραπέζι ήταν ένας χαμηλός σουφράς. Γύρω-γύρω καθόμασταν και ο νοικοκύρης, ο αρχηγός της φαμίλιας, έριχνε κάτω στο χώμα λίγο κρασί, για να μην ξεχνάμε τους ανθρώπους μας τους πεθαμένους και μετά αρχίζαμε το φαγοπότι.

Πριν αρχίσουμε να τρώμε, πρώτα κάναμε το σταυρό μας, λέγαμε κάποια ευχή και μετά έπαιρνε ο καθένας το κουτάλι και τρώγαμε από μια γαβάθα.

Είχαμε και βρασμένα αυγά, όχι βαμμένα· το ένα το ξεφλουδίζαμε, το δέναμε με κλωστή που κρεμιόταν από το ταβάνι και το ωθούσαμε· όπως ήμασταν όλοι γύρω από το τραπέζι, αυτό πήγαινε πάνω απ’ τα κεφάλια μας κυκλικά και σ’ όποιον κατόρθωνε να το πιάσει με το στόμα, του έταζαν κάτι που δεν το έπαιρνε ποτέ!

Οι παραδόσεις αποτελούν πηγή ενότητας ανάμεσα στις γενιές. Δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί κανείς κατά γράμμα τον παραδοσιακό τρόπο ζωής. Αρκεί να βρεθεί κανείς στο πνεύμα των πατροπαράδοτων συνηθειών, για να αντλήσει δύναμη.

Και οι μεγάλες γιορτές είναι μια καλή αρχή για την ενίσχυση της οικογενειακής αγάπης και ενότητας. Ιδιάιτερα σε δύσκολες εποχές, η αγάπη ενώνει την οικογένεια. Ολα αυτά όμως φεύγουν σιγά-σιγά και μένουν μόνοι.

Η πίστη αποτελεί τον θεμέλιο λίθο των οικογενειακών παραδόσεων. Με την πίστη κρατάμε αναλλοίωτες τις παραδόσεις μας, πρώτα μέσα στην οικογένεια και μετά στην κοινωνική μας ζωή”.

*Από το βιβλίο του “Το λεκανοπέδιο των Μουριών”

Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δίνεται στις διαστάσεις  των γηπέδων στις μικρές ηλικίες,  στον αριθμό των  παιδιών που αγωνίζονται,στον χρόνο διάρκειας του  παιχνιδιού και στον συνολικό αριθμό αγώνων κατά την  διάρκεια της ετήσιας αγωνιστικής περιόδου. 

Στο στάδιο εκπαίδευσης στο οποίο βρίσκονται,όσον αφορά τα στοιχεία της τεχνικής, τακτικής θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ημερολογιακή,βιολογική και  προπονητική ηλικία των παιδιών.

 Για τις  εντάσεις και την  συχνότητα των επιβαρύνσεων, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και παρακολούθηση από ειδικό προπονητή και όχι από εθελοντή.

Η καταπόνηση και η συσσωρευτική κόπωση μπορεί να παίξουν ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο στην εξέλιξη ενός νεαρού παίκτη που χαρακτηρίζεται ταλέντο. Πολλές φορές αποτελεί και αιτία διακοπής του αθλήματος.

 'Έρευνες έδειξαν ότι οι λανθασμένες διαστάσεις των αγωνιστικών χώρων δηλ όταν είναι υπερβολικά μεγάλες ότι:

-Το παιχνίδι γίνεται παιχνίδι αντοχής και όχι διδασκαλία η εκπαίδευση τεχνικοτακτικών στοιχείων.

-Οι παίκτες που παίζουν στο κέντρο του γηπέδου επιβαρύνονται περισσότερο από τους επιθετικούς και τους αμυντικούς.

-Οι επιβαρύνσεις έδειξαν ότι σε μερικούς παίκτες η τιμές του γαλακτικού οξέος ξεπέρασαν  συγκέντρωση των 8 mml/l.

-Οι στόχοι της εκπαίδευσης στις ηλικίες αυτές είναι η συχνή επαφή με την μπάλα,η ικανότητα συναρμογής, η απόκτηση ποδοσφαιρικής αντίληψης μέσα από της συνεχόμενες  μεταβαλλόμενες καταστάσεις του παιχνιδιού.

 

Στατιστικά της έρευνας έδειξαν: σε παιχνίδι 2χ25 λεπτών  οι κεντρικοί παίκτες είχαν 38 επαφές με την μπάλα, ενώ οι παίκτες της αμυντικοί ζώνης είχαν 20 επαφές με την μπάλα.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι υπάρχει διαφορά στην ίδια συμμετοχή στο παιχνίδι.

 

*ΑΠΘ- ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ UEFA C΄ B΄ A΄

PERFOMANCE ANALYSIS -ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Η βελτίωση της απόδοσης ενός αθλητή είναι αποτέλεσμα

της συστηματικής προπόνησης, του συνδυασμού επιβάρυνσης - ανάληψης. Η υπερβολική επιβάρυνση οδηγεί σε κόπωση.

Η κόπωση προκαλεί διαταραχή της ισορροπία επιβάρυνση-ανάληψη, για αυτό χρειάζονται μεγαλύτεροι περίοδοι αποκατάστασης του οργανισμού ανάμεσα στις επιβαρύνσεις.

Όταν το προπονητικό πρόγραμμα που εφαρμόζεται, είναι

λανθασμένο σε συνδυασμό με την έντονη και παρατεταμένη αθλητική δραστηριότητα και τον αντιαθλητικό τρόπο ζωής αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες πρόκλησης υπερφόρτωσης.

Η μείωση της απόδοσης και οι διαταραχές του ύπνου μαζί με την ανεξήγητη κόπωση, είναι χαρακτηριστικά συμπτώματα της κατάστασης που ονομάζεται σύνδρομο υπερπροπόνησης.

Αθλητές που επιδιώκουν την τελειότητα, ευαίσθητοι, πεισματάρηδες, απαιτητικοί, έχουν μεγαλύτερη προδιάθεση να εμφανίσουν το σύνδρομο αυτό.

Έχουν περιγραφεί ορισμένες μορφές υπερπροπόνησης:

ΥΠΕΡΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ,όταν η επιβάρυνση της προπόνησης για μικρό χρονικό διάστημα είναι μεγάλη και υπάρχει μείωση της απόδοσης.

ΟΞΕΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΠΟΝΗΣΗ, εάν η επιβάρυνση της προπόνησης διαρκεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ,τότε και η μείωση της απόδοσης θα διαρκεί για περισσότερο χρόνο.

ΧΡΟΝΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΠΟΝΗΣΗ, εμφανίζεται όταν ο αθλητής συνεχίζει να προπονείται παρά τα συμπτώματα πιστεύοντας ότι είναι απροπόνητος.

Βιβλιογραφία :Δελληγιάννης.

*ΑΠΘ- ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ UEFA C΄ B΄ A΄

PERFOMANCE ANALYSIS -ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

ΤΟΥ ΚΩΝ.ΠΟΥΝΤΖΟΥΚΙΔΗ*

“Το μυστικό της νοερής απεικόνισης έγκειται στο ότι το ενεργοποιητικό σας σύστημα (RAS) λειτουργεί σύμφωνα με όσα του έχετε πει.

Εσείς δημιουργείτε μια σαφή εικόνα για τον στόχο σας στο συνειδητό σας, την οποία το ενεργοποιητικό σας σύστημα (RAS) περνάει στο υποσυνείδητό σας κι αυτό με τη σειρά του σας παρακινεί να προωθήσετε τον στόχο σας. Νοερή απεικόνιση σημαίνει να κλείνετε τα μάτια σας και να φαντάζεστε ζωντανά τα επιτεύγματα των στόχων, που έχετε θέσει. Φαντάζεστε τι θα κάνατε και πώς θα νιώθατε και βλέπετε τον εαυτό σας να επιτυγχάνει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Το μυαλό σας δεν μπορεί να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ πραγματικών και φανταστικών γεγονότων, συνεπώς δεν ξέρει αν διαβάζετε ένα βιβλίο ή αν απλώς φαντάζεστε ότι διαβάζετε ένα βιβλίο. Για παράδειγμα, αν ονειρεύεστε ότι τρέχετε, το μυαλό σας δεν μπορεί να διακρίνει αν όντως τρέχετε ή απλώς το ονειρεύεστε. Ως εκ τούτου, το σώμα σας θα αντιδράσει σαν να ήταν αληθινό γεγονός και μπορεί να ιδρώσετε, να λαχανιάσετε ή να κουνάτε τα πόδια σας, ενώ ένας υπνοβάτης ενδέχεται να σηκωθεί από το κρεβάτι του και να τρέξει.

Το μυαλό σας δεν σκέφτεται με σκέψεις αλλά με εικόνες. Γι’ αυτό και οι στόχοι σας πρέπει να έχουν λεπτομερείς περιγραφές. Αν, για παράδειγμα, έχετε τον στόχο «Θέλω να γίνω πλούσιος», δεν θα καταφέρετε και πολλά, γιατί το μυαλό σας δεν μπορεί να φανταστεί πώς θα είναι κάτι τέτοιο. Είναι πολύ ασαφές κι αόριστο. Αν, ωστόσο, γράψετε μια λεπτομερή περιγραφή του ιδανικού σπιτιού που θελετε ν αποκτήσετε , θα ξεκινησετε από τα χερούλια της πόρτας μέχρι τα χρώματα του σπιτιού, και μετά φανταστείτε τον εαυτό σας να περπατάει μέσα σ’ αυτό το σπίτι, το μυαλό σας θα αρχίσει να αναζητά τις απαραίτητες πληροφορίες για να το αποκτήσετε.

Οι σκέψεις, οι ιδέες και οι στόχοι σας πρέπει να είναι περιγραφικοί και σαφείς, για το αθλημα μας φερετε εικονες, αναπαραστασεις, φασεις που φερουν θετικη εκβαση ακομη και νικη....ώστε να είστε σε θέση να μιλήσετε για κάθε λεπτομέρεια του αγώνα. Πρέπει να βλέπετε όχι μόνο τους στόχους σας, αλλά και κάθε βήμα που θα κάνετε για να τους κατακτήσετε. Κι ο τρόπος για να αποκτήσετε τόσο αποκρυσταλλωμένη σκέψη είναι η νοερή απεικόνιση.

Γι’ αυτό είναι κρίσιμο να έχετε μια σαφή και θετική εικόνα για όσα θα κατακτήσετε και για το πώς θα είστε, όταν εκπληρωθούν οι στόχοι σας. Αν φαντάζεστε το επιθυμητό αποτέλεσμα αρκετά συχνά, το μυαλό σας θ’ αρχίσει να το αναγνωρίζει ως μια κανονικότητα αποδεκτή και εφικτή. Βάλτε όλο το πάθος και τον ενθουσιασμό σας και φανταστείτε πώς θα είστε, όταν κατακτήσετε το στόχο σας.

Όμως, ο εγκέφαλος χαλαρώνει, όταν πιστέψει ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί. Γι’ αυτό είναι σημαντική και η νοερή απεικόνιση των πιθανών εμποδίων, ατυχιών και άλλων παραγόντων”.

*Προπονητής του ΑΣ ΑΘΛΟΣ Κιλκίς

Σελίδα 2 από 100
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree