Του Παναγιώτη Φλωρίδη

Το τριήμερο 19-20-21 Ιουνίου 1913 έχει περάσει στην Ιστορία-όχι μόνο την Ελληνική-για πολλούς λόγους. Ο σημαντικότερος βέβαια κωδικοποιείται στο “Αναγγέλλω νίκην Κιλκίς”. Το τηλεγράφημα που έλαβε ο Ελ. Βενιζέλος από τον στρατηγό Δούσμανη και δεν πίστευε στα μάτια του.

Οπως και για πολλά χρόνια δεν μπορούσαν να το πιστέψουν, δεν μπορούσαν να αποδεχθούν στρατιωτικά το αποτέλεσμα της Μάχης, ούτε τα Στρατιωτικά Ινστιτούτα, ούτε τα Στρατιωτικά Επιτελεία του κόσμου όλου, ούτε οι πλέον έμπειροι και ιδιοφυείς Στρατιωτικοί της Υφηλίου. Και για δεκαετίες μετά τη Μάχη Στρατιωτικές Αποστολές απ’ όλο τον κόσμο, επισκεπτόταν το πεδίο της Μάχης για να καταλάβουν τί ακριβώς συνέβη εκείνο το τρομερό τριήμερο του Ιουνίου του ‘13. Ιδιαίτερα οι Ευρωπαϊκές Στρατιωτικές Αποστολές προσπαθούσαν να διαπιστώσουν, εάν στις τριήμερες επιχειρήσεις εφαρμόσθηκε η Γαλλική ή η Γερμανική πολεμική μέθοδος. Για να διαπιστώσουν αποσβολωμένοι ότι δεν εφαρμόσθηκε ΚΑΜΜΙΑ απολύτως από τις γνωστές στρατιωτικές μεθόδους της εποχής. Εφαρμόσθηκε μεν ένα γενικό Σχέδιο Επιχειρήσεων, πλην όμως με μόνη κινητήρια δύναμη την Απόφαση, την Τρέλα, τη Θέληση για τη Νίκη.

Κάποια στιγμή οι Στρατιωτικές Αποστολές σταμάτησαν να έρχονται. Οι Ανεμοι του πολέμου ξαναφύσηξαν το 1914 με τον πλέον βρώμικο πόλεμο που καταγράφηκε ποτέ. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος κατήργησε κάθε στρατηγική, κάθε δεοντολογία, κάθε έννοια ψυχής, απόφασης, γενναιότητας. Και σε 20 χρόνια από τη λήξη του, το 1918, ξανάρχισε η νέα περιπέτεια με πιο σύγχρονα όπλα αυτήν τη φορά, με μάχες εκ του μακρόθεν, με απείρως περισσότερους νεκρούς.

Το τριήμερο του 1913 όμως στο Κιλκίς θα μείνει αξεπέραστο. Οχι σαν κούφια σωβινιστικά λόγια. Αλλά σαν γεγονός που ακόμη παραμένει ανεξήγητο με βάση τις στρατιωτικές αναλύσεις. Σαν όλες τις μάχες του Αλέξανδρου στην Ανατολή. Που με βάση τα ισχύοντα στρατιωτικώς, θα έπρεπε να τις χάσει όλες.

Αυτός ο “πραγματικός μύθος” της τριήμερης “Τρέλας” πρέπει να ξαναζήσει. Πρέπει οι Στρατιωτικές Αποστολές να ξαναρχίσουν να έρχονται στο χώρο. Με πρώτες τις δικές μας Στρατιωτικές Σχολές, όλων των βαθμίδων, όλων των Οπλων. Και όλο το χρόνο. Και μαζί μ’ αυτές, Στρατιωτικές Σχολές και Ινστιτούτα απ’ όλο τον κόσμο. Και μετά την αυτοψία και την περιήγηση στον χώρο, να γίνεται η ψηφιακή αναπαράσταση της Μάχης στο Συνεδριακό Κέντρο. Η Τεχνολογία σήμερα, αυτά τα μετατρέπει σε πανεύκολα εγχειρήματα. Ολες οι Σχολές, απ’ όλες τις χώρες θα μπορούν να έχουν την εμπειρία, επισκεπτόμενες για κάποιες μέρες το Κιλκίς. Με ό,τι αυτό σημαίνει. Και όχι μόνο στενά και στεγνά οικονομικά.

Ο άνθρωπος που, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, θα αναλάβει την υλοποίηση του εγχειρήματος της αναπαράστασης, υπάρχει. Εχει δώσει εξετάσεις επί του θέματος και διατηρεί στενές επαφές με το Κιλκίς. Ο στρατηγός Φραγκούλης Φράγκος είναι άνθρωπος που ξέρει το Κιλκίς και τους Κιλκισιώτες. Είναι ο άνθρωπος που έχει συγγράψει το περίφημο βιβλίο “Χωρίς Ιππείς”. Εκεί εξηγεί, με καθαρά στρατιωτικούς όρους, το πως ο στρατηγός Μιλτιάδης οδήγησε τους Πέρσες στο Μαραθώνα, σε ένα έδαφος όπου αχρηστεύθηκε το πολυάριθμο ιππικό τους. Και τους νίκησε, παρ’ ό,τι πολυαριθμότεροι.

Ο στρατηγός χαίρει σεβασμού όχι μόνο στους Ελληνικούς στρατιωτικούς κύκλους, αλλά και πολύ πέραν των Ελληνικών συνόρων. Και την σύγχρονη τεχνολογία την παίζει στα δάχτυλα. Και άρα ένα τέτοιο εγχείρημα, καλά σχεδιασμένο θα μπορεί να το φέρει εις πέρας, πλαισιωμένος εννοείται από μια ικανή ομάδα, και υποβοηθούμενος σε ό,τι χρειασθεί από τον δήμο Κιλκίς πρωτίστως.

Θα πει κανείς: εδώ ο κόσμος πεινάει κι εμείς με τέτοια θα ασχολούμαστε. Ο κόσμος όμως για να πάψει να πεινάει, χρειάζονται ξεχωριστές δράσεις. Μικρές και μεγάλες. Οπως αυτή που περιγράφηκε.

Την δικαιούται εξ άλλου η Ιστορία του Κιλκίς. Κυρίως εκείνοι οι χιλιάδες ανώνυμοι που έδωσαν την ζωή τους. Καθ’ ό,τι, όπως κυνικά είπε κάποιος “Ιστορία είναι η σφαγή των ανωνύμων”.

Μια ιστορία που έγινε αλλιώς!!!

Του Βλάση Αγτζίδη*

“Τις προηγούμενες μέρες γράφτηκε στον Τύπο ότι: "Ένα πλοίο, κατά πάσα πιθανότητα ελληνικό, που μετέφερε κυνηγημένους πρόσφυγες από την Σμύρνη που προσπαθούσαν να διαφύγουν από την τουρκική σφαγή και που βυθίστηκε πιθανώς από τουρκικά κανόνια, βρέθηκε στην θαλάσσια περιοχή του κόλπου από επιστημονική ομάδα του πανεπιστήμιου της πόλης. Σύμφωνα με τον καθηγητή του τελολογικού ινστιτούτου του τουρκικού πανεπιστημίου, Muhammet Duman, βρέθηκα από μη επανδρωμένη ειδική κάμερα σε βάθος 42 μέτρα, ένα ναυάγιο πλοίο μήκους 78 μέτρων και πλάτος 8 μέτρα. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, πρόκειται για πλοίο που μετέφερε κυνηγημένους χριστιανούς πρόσφυγες που προσπαθούσαν απεγνωσμένα να διαφύγουν από την καταστροφή της ιστορικής πόλης, αλλά… είχαν τραγικό τέλος!”

Αυτή η ιστορία με το πλοίο, ως συνδεδεμένη με τη σφαγή της Σμύρνης, δεν τεκμαίρεται από κάποιες πηγές. Είναι δεδομένο ότι τις μέρες της καταστροφής ο κόλπος της Σμύρνης ήταν γεμάτος από τα πλοία των αδιάφορων συμμάχων. Οποιοδήποτε τέτοιο περιστατικό θα είχε καταγραφεί και θα ήταν γνωστό...

Γνωρίζουμε με σαφήνεια πώς υπήρξε ο εγκλωβισμός των χριστιανών στην περιοχή και πώς έγινε η διαχείριση του γεγονότος από τις κεμαλικές, τις ελληνικές και τις συμμαχικές δυνάμεις.

1) Ο εγκλωβισμός των χριστιανικών πληθυσμών οφείλεται στη στάση της ελληνικής μοναρχικής κυβέρνησης Γούναρη-Πρωτοπαπαδάκη που απαγόρευσε νομοθετικά την διαφυγή. Ενώ είχαν αποφασίσει από νωρίς (χωρίς όμως να προλάβουν να υλοποιήσουν την απόφαση) την απαγγίστρωση από τη Μικρά Ασία και την παράδοσή της στους Κεμαλικούς, απαγόρευσαν νομοθετικά (2870/1922) από τον Ιούλιο του ’22 στον ελληνικό πληθυσμό της Ιωνίας να αναχωρήσει. Και μετά την κατάρρευση του Μετώπου τον Αύγουστο του ΄22, ο Δημήτριος Γούναρης τηλεγραφεί στον Έλληνα αρμοστή Σμύρνης Αριστείδη Στεργιάδη και του ζητά να μην επιτρέψει τους Έλληνες της Ιωνίας να φύγουν για την Ελλάδα και δημιουργηθεί έτσι «προσφυγικό πρόβλημα». Ουσιαστικά ο Γούναρης και η κυβέρνησή του παρέδωσαν τον ελληνισμό της Ιωνίας στα τουρκικά εθνικιστικά στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ και με μια έννοια είναι συνυπεύθυνοι για τη σφαγή που επακολούθησε.

2) Η σωτηρία του ελληνικού πληθυσμού στη Σμύρνη και την υπόλοιπη Ιωνία από τη βέβαιη ολοκληρωτική σφαγή οφείλεται στη δράση του Αμερικανού πάστορα Asa Jennings, από το αμερικανικό YMCA. Ο Jennings κατάφερε να πάρει την άδεια για αναχώρηση των πληθυσμών από τον Μουσταφά Κεμάλ, υποδυόμενος τον εκπρόσωπο της αμερικανικής κυβέρνησης. Δεν ήταν όμως εύκολο να πείσει την μοναρχική κυβέρνηση Τριανταφυλλάκου (που είχε διαδεχτεί την κυβ. Γούναρη-Πρωτοπαδάκη) να στείλει με αμερικανική εγγύηση τα πλοία για να παραλάβουν τους εγκλωβισμένους. Μόνο με την τρίτη επικοινωνία και αφού απείλησε με δημόσιο διασυρμό την Ελλάδα, ο Τριανταφυλλάκος αποδέχτηκε το αίτημα του Jennings θέτοντας όμως τον όρο να πληρώσει η αμερικανική κυβέρνηση τα απαιτούμενα καύσιμα”.

*Ο Βλάσης Αγτζίδης είναι διδάκτωρ ιστορίας- μαθηματικός

https://kars1918.wordpress.com/2013/09/23/who-burned-down-izmir/

https://kars1918.wordpress.com/

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

“Ο Γιάννος Κυριάκου, οπλαρχηγός των ανταρτικών ομάδων για το Μακεδονικό, πολεμούσε κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Ο Κυριάκου είναι ο πρώτος που βγήκε στα βουνά του Βαλάντοβου, με δύναμη σε άνδρες και όπλα. Ο Κυριάκου είχε επαφή με την Αθήνα, έρχονταν Ελληνες και οπλίζο­νταν στο σπίτι του Γιάννου, αγώνας από κοινού με τον Καπετάν Αντώνη Γιαννάκη.

Τον Γιάννο Κυριάκου τον περικύκλωσαν οι Βούλγαροι, ντύθηκε γυναικεία ρούχα, πήρε την στάμνα για νερό στη βρύση. Οι Βούλγαροι τον έψαχναν, ρώτησαν τον ίδιο αν ξέρει που είναι ο Γιάννος, ενώ ήταν ο ίδιος!

Ο Αντώνης και ο Γιάννος, και οι δύο καπεταναίοι, μαζί συνεργάζονταν και χτυπούσαν τους Βούγαρους κομιτατζήδες.

Οι Βούλγαροι μάζεψαν όλους τους Ελληνες σε τούρκικο τζαμί να τους κάψουν, πρόλαβαν όμως οι Ελληνες α­ντάρτες κι έτσι τους παράτησαν οι Βούλγαροι και έφυγαν”.

Αυτά τα αφηγήθηκε ο Παντελής Καλεντέρης.

 

 

Το χωριό Λιθωτό

Το χωριό Λιθωτό είναι χτισμένο στις πλαγιές του Μπέλλες, στα ριζά του. Κατοικήθηκε από πρόσφυγες που ήρθαν από τη Συρία, από τις πόλεις Χαλέπι και Περότι-εκεί βρέθηκαν εκτοπισμένοι από τον Πόντο, από τα μέρη της Ορντού, της Γαράτας, του Χετάρ, του Πέαλαν με το ποτάμι Πόροφλου.

Ηρθαν πρόσφυγες στα 1924 και κατοίκησαν το χωριό μέχρι το 1946. Τότε έγιναν πρόσφυγες για δεύτερη φορά, επειδή δεν μπορούσαν να μείνουν στην παρμεθόρια γραμμή λόγω του εμφυλίου που είχε ξεσπάσει-πρόσφυγες μέσα στην Ελλάδα!

Το χωριό είχε παραγωγή καπνού, καλαμποκιού, σιταριού, σίκαλης.

Ετρεφαν πολλά ζώα, πρόβαρα, γίδια, αγελάδες και βουβάλια.

Ο πρώτος δάσκαλος στο χωριό ήταν ο Κωνσταντίνος Ιωσηφίδης από το Κιλκίς.

Στα 1930 με προσωπική εργασία οι κάτοικοι του Λιθωτού έκτισαν την εκκλησία στο όνομα του Προφήτη Ηλία, με ιερέα τον παπά Χαράλαμπο.

Οι πρώτες οικογένειες που εγκαταστάσθηκαν στο χωριό ήσαν:

  1. Ιωάννης Προβάτιδης και Σοφία
  2. Νικόλαος Καβαζίδης και Σοφία
  3. Βασίλης Αμανατίδης και Χαρίκλεια
  4. Παναγιώτης Τυριακίδης και Αντιγόνη
  5. Ιωάννης Κωνσταντινίδης και Μαρούλα
  6. Νικόλαος Προβατίδης και Ναζλού
  7. Νικόλαος Λαζαρίδης και Μαρία
  8. Ευστάθιος Προβατίδης και Σοφία
  9. Ιωάννης Αμανατίδης και Παρθένα
  10. Λάζαρος Αμανατίδης και Σταυρούλα
  11. Ευστάθιος Αμανατίδης και Περιστέρα
  12. Ιωάννης Προβατίδης και Ανθη
  13. Κωνσταντίνος Πανιτζίδης και Σοφία
  14. Ανδρέας Χαλκίδης και Δέσποινα
  15. Νικόλαος Πανιτζίδης και Μαρία
  16. Κωνσταντίνος Αμανατίδης και Μαρία
  17. Στυλιανός και Μαρία
  18. Κοσμάς Καρακάσης και Αγάπη
  19. Ευστάθιος Ζερζελίδης και Δέσποινα
  20. Λάζαρος Προβατίδης και Σταυρούλα
  21. Χρίστος Προβατίδης και Σοφία
  22. Χαράλαμπος Πηλιανίδης και Σοφία
  23. Ιορδάνης Προβατίδης
  24. Χαράλαμπος Αμανατίδης και Κυριακή
  25. Στέφανος Πανιτζίδης και Μαρία
  26. Ηλίας Πανιτζίδης και Κυριακή
  27. Θεοχάρης Τσολιαρίδης και Μελπομένη
  28. Παντελής Τσιλτακίδης και Μάρθα
  29. Αλέκος Προβατίδης
  30. Τριαντάφυλλος Κουρουκλίδης και Σοφία
  31. Σταύρος Πηλιανίδης και Θεοδώρα

 

Φονευθέντες το 1944 από το χωριό Λιθωτό, όπως αναγράφονται στην αναθηματική στήλη:

  1. Βασίλης Αμανατίδης
  2. Πολύκαρπος Αμανατίδης
  3. Χρίστος Αμανατίδης
  4. Ευστάθιος Αμανατίδης
  5. Λάζαρος Προβατίδης
  6. Κυριάκος Προβατίδης
  7. Θεοφύλακτος Προβατίδης
  8. Νικόλαος Προβατίδης
  9. Πολύκαρπος Προβατίδης
  10. Χαράλαμπος Πηλιανίδης
  11. Στυλιανός Πηλιανίδης
  12. Τριαντάφυλλος Κουρουκλίδης
  13. Νικόλαος Λαζαρίδης
  14. Στέφανος Πανιτζίδης
  15. Παναγιώτης Τυριακίδης
  16. Θεοχάρης Τσοϊλερίδης
  17. Ανδρεάς Χαλκίδης
  18. Χρίστος Χαλκίδης
  19. Κωνσταντίνος Σουρβανίδης
  20. Δημήτριος Μάστας
  21. Θεόδωρος Τερζάνης (αδελφός του γνωστού φαρμακοποιού των Μουριών Αριστείδη).

*Από το βιβλίο του “Το Λεκανοπέδιο των Μουριών

“Τους τελευταίους μήνες παρατηρώ μία αναρχία ως προς την στάθμευση των αυτοκινήτων στις πλευρές της οδού 21ης Ιουνίου. Ρωτώντας πληροφορήθηκα πως είναι γνωστό το θέμα, υπήρξε συμφωνία μεταξύ του Δημάρχου και πρώην Διευθυντή της Αστυνομίας, να μη ενοχλούν τα παρανόμως παρκαρισμένα αυτοκίνητα στην κεντρική οδό. Η αγάπη για την πόλη μας.

Αν θέλουν να παραδεχτούν το μέγα λάθος της καταστροφής της περιοχής κήπου, τώρα τσιμεντόκηπου, δεν λύνεται με την ανοχή αυτή, να μη ενοχλούν τα παρανόμως παρκαρισμένα αυτοκίνητα στην κεντρική οδό, επειδή δεν υπάρχει χώρος για στάθμευση αυτοκινήτων.

Λύνεται με την απομάκρυνση του αίσχους τσιμεντόκηπος.

Μπορούν τα αυτοκίνητα να σταθμεύουν στις παράπλευρες οδούς.

Αυτό είναι παράνομο και από τις δύο πλευρές, και από τον Δήμαρχο και από την Αστυνομία να επιβάλλουν τον νόμο όπου και όποτε θέλουν. Δεν λέω να εξαντλούν όλη την αυστηρότητα τών νόμων, μπορούν όμως λύνουν προβλήματα με την εφαρμογή των νόμων χωρίς να δημιουργούν άλλα μεγαλύτερα προβλήματα.

-Εάν θέλουν να μη ενοχλούν τα παρανόμως παρκαρισμένα αυτοκίνητα στην κεντρική οδό να αφαιρέσουν τις πινακίδες που απαγορεύουν την στάθμευση, να μη δείχνουμε πως είμαστε άναρχη πόλη, να υπάρχει το μπάχαλο στην21η Ιουνίου κάτω από τις απαγορευτικές πινακίδες .

Δεν μπορούν να ψάχνουν τα καταστήματα για τις τέντες, μοναδική πόλη στο Κιλκίς, δεν μπορούν να ψάχνουν ορισμένα καταστήματα για τήν παρανόμως τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων μοναδικό φαινόμενο στο Κιλκίς, να μη αναφερθώ και σε άλλα, κάπνισμα, μουσική, λέγοντας από υπεύθυνο του Δήμου και της Αστυνομίας “αυτά λέει ο νόμος και τον εφαρμόζουμε”.

Γιατί η αναρχία ως προς την στάθμευση των αυτοκινήτων στις πλευρές της οδού 21ης Ιουνίου, στον κεντρικό δρόμο μετά την καταστροφή της οδού Βενιζέλου, μήπως με αυτό τον τρόπο ζητηθεί η αναβάθμιση της κεντρικής οδού? Ρωτήστε και τους πολίτες αυτής της πόλης που δικαιούνται να γνωρίζουν τι σκέφτεστε να κάνετε. Μήπως να ετοιμαζόμαστε για νέο τσιμεντόκηπο στο κέντρο της πόλης”.

ΤΑΤΙΔΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ ΑΝ.ΕΛ ΚΙΛΚΙΣ

Σελίδα 2 από 69
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree