Μέσα στο συννεφιασμένο ορίζοντα από τις μικρότητες, τις κακίες και τα μίση, στην κρίση που περνάει η οικογένεια και η κοινωνία μας, στην αναστάτωση και τους κινδύνους που περνάει η Πατρίδα μας και όλη η ανθρωπότητα από την ασυνεννοησία των αρχηγών της, έρχο­νται και μέρες σαν ευλογία και δώρο Θεού, που ξανοίγει ο ουρανός και φέρνει φως και γαλήνη στις ταραγμένες και κουρασμένες καρδιές μας, όπως “η Υπαπαντή του Κυρίου μας”. Η γιορτή της Υπαπαντής του Κυρίου μας τιμάται και ως “Θεομητορική”, αφού δεσπόζει στο γεγονός της ημέρας το πρόσωπο της Παναγίας μας. Ειναι η μάνα, που φέρνει στο Ναό το Βρέφος της για την ευλογία “του σαραντισμού”. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας αφιερώνει την ημέρα αυτή στη μητρότητα, στις χριστιανές μητέρες που ακολουθούν το παράδειγμα της Παναγίας, κρατώντας στην αγκαλιά τους τα βρέφη τους, για να ευλογούνται και να αγιάζονται από τη Θεία Χάρη.

Οταν ο Θεός δημιούργησε τη γη, όπως διαβάζουμε στο Πρώτο Βιβλίο της Α.Γ. είπε και έγιναν το φως, τα φυτά, τα ψάρια, τα ζώα κλπ. πλάσματα με αφθονία. Καθόλου δύσκολο δε ήταν γι’ αυτόν μ’ ένα του λόγο να γεμίσει τη γη με ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες. Αντίθετα όμως, διάλεξε έναν ιδιαίτερο τρόπο στην πλάση του ανθρώπου, κατασκευάζοντας μόνον ένα ζευγάρι και παράγγειλε: “Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και γεμίσατε τη γη και κυριεύσατε αυτήν” (Γεν. 1,28). Είναι ιδιαίτερο προνόμιο στο ζευγάρι και μάλιστα στη γυναίκα, να φέρνουν στον κόσμο παιδιά, τις νέες ανθρώπινες υπάρξεις. Προνόμιο που δίνει στον άνθρωπο ένα από τα μέγιστα χαρακτηριστικά του Θεού, να είναι συμμέτοχος της δημιουργίας.

Ποια μητέρα δεν θυμάται τη χαρά και τη συγκίνηση που ένιωσε όταν για πρώτη φορά σκίρτησε μέσα της μια ζωντανή ύπαρξη! Κι ακόμα, ποια δεν θυμάται την τρυφερότητα που μ’ αυτήν κράτησε στα χέρια της, το εύθραυστο μικρό πλασματάκι που βρήκε μέσα από τα σπλάχνα της! Από τη στιγμή εκείνη και μετά, όλα της τα όνειρα επικε­ντρώθηκαν σ’ αυτή την καινούργια ύπαρξη, που ανέλαβε να τη βοηθήσει στη διατήρηση της ζωής, στην ομαλή αύξηση και στην ένταξή της στην κοινωνία των ανθρώπων. Οπωσδήποτε, η γυναίκα καλείται να παίξει διάφορους ρόλους στη ζωή. Ομως κανένας από αυτούς δεν συγκρίνεται με το ρόλο της μητέρας.

Τα τελευταία χρόνια, δυστυχώς, ο ρόλος αυτός της μητρότητας έχει υποβαθμιστεί και περιφρονηθεί αρκετά, με τόσα δυσάρεστα αποτελέσματα. Σπάνια γεννιούνται παιδιά. Κράτος των γηρασμένων έγινε η Ελλάδα. Γι’ αυτό και η Εκκλησία ανέλαβε έναν τιτάνιο αγώνα, με παροτρύνσεις, συμβουλές, αλλά και έμπρακτα. Αρχίζοντας από τη Θράκη, άρχισε να πριμοδοτεί το τρίτο παιδί, με την ελπίδα ότι θα συγκινήσει τους αρμόδιους φορείς του κράτους να προχωρήσουν στην ενίσχυση της μητρότητας. Πριν από λίγο καιρό γέννησε μια γυναίκα πολιτικός. Και άκουσα το μαιευτήρα να δηλώνει: Σε μια βδομάδα θα είναι έτοιμη να επιστρέψει στα καθήκοντά της”. Μ’ άλλα λόγια, το να σταθεί δίπλα στο παιδί της, να το θηλάσει, να το περιποιηθεί, να το χαϊδέψει, αυτά δεν είναι καθήκοντα γι’ αυτή τη γυναίκα; Αλλά γιατί λέω καθήκοντα, δεν είναι ο πόθος της, η λαχτάρα της, το όνειρό της, ο προορισμός της;

Οι στατιστικές και οι δημοσκοπήσεις που κατά καιρούς παρουσιάζονται από τα ΜΜΕ κάθε άλλο μας δείχνουν παρά αγάπη και εκτίμηση για το ρόλο της μητέρας. Αντίθετα επικρατεί το φαινόμενο που οι ειδικοί ονομάζουν “άρνηση μητρότητας”. Βέβαια μητέρα δεν είναι εκείνη που απλά γέννησε παιδί. Από κει και πέρα αρχίζει ο ρόλος της μητέρας που διαρκεί για χρόνια πολλά, να μην πω, για μια ζωή. Κι ο ρόλος αυτός είναι μοναδικός και αποκλειστικός. Κανένας και τίποτα δεν αποκαθιστά τη μητέρα.  Η γιαγιά, η παραμάνα, ο παιδικός σταθμός, ολ’ αυτά μπορεί να είναι χρήσιμα για αναγκαίες καταστάσεις, όμως τίποτα από αυτά δεν μπορεί ν’ αντικαταστήσει τη μάνα. Ανάμεσα στο καλό και το καλύτερο, υπάρχει το άριστο. Και αυτό είναι η μάνα. Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα, αν οι γυναίκες έδιναν την πρέπουσα προτεραιότητα στο μητρικό τους ρόλο! Πόσο διαφορετική θα ήταν η κοινωνία μας!

Εννοείται πως μιλώντας εδώ για μητέρες, δεν μιλάμε απλά για παιδομηχανές”, αλλά για γυναίκες που έχουν κατανοήσει τη σημασία και τη σπουδαιότητα που έχει να παίξει η μητέρα στην όλη ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού και είναι προετοιμασμένη γι’ αυτό. Ομως στην εποχή μας, όπου όλα έχουν απομακρυνθεί από τη φυσική τους κατάσταση, ξεφεύγει και η γυναίκα από το μητρικό της ρόλο, πράγμα θανάσιμο και καταστροφικό για τα παιδιά, γι’ αυτήν και την κοινωνία μας. Γι’ αυτό ευθύνεται ολόκληρη η κοινωνία και η δομή της.

 Κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου οι γιατροί, φωνάζουν: “Γυναίκες-μητέρες, μην καπνίζεται, βλάπτετε τον εαυτό σας και την υγεία των παιδιών σας”. Ποιός τους ακούει; Αφού οι τηλεοράσεις και τα περιοδικά με χίλιους δύο τρόπους παροτρύνουν τη νέα κοπέλα και την προτρέπουν, για να είναι σύγχρονη και μοντέρνα, ότι πρέπει να καπνίζει σα φουγάρο και να πίνει ειδών-ειδών ποτά και μάλιστα σκληρά.

“Θηλάστε τα παιδάκια σας”. Το λένε και το τονίζουν, ναι. Αλλά οι άνθρωποι του γυαλιού και της μόδας τί της σερβίρουν; “Μη, θα χαλάσεις το στήθος σου και δεν θα είσαι sexi” και το αποτέλεσμα το παιδί να μεγαλώνει με ψυχολογικά προβλήματα και ανασφάλειες και οι γυναίκες να οδηγούν το στήθος τους στον καρκίνο του μαστού.

Η γέννηση παιδιών και ο θηλασμός, είναι φυσικές λειτουργίες, που ενισχύουν την υγεία της γυναίκας και δίνουν υγιή και γερά παιδιά.

Ομως δεν ήταν έτσι πάντοτε τα πράγματα. Η Α.Γ. μας πληροφορεί πως ήταν όνειδος και ντροπή για τη γυναίκα που δεν μπορούσε να γεννήσει παιδιά. Να γεννήσει, όχι να μη θέλει να γεννήσει. Θα την έπαιρναν με τις πέτρες.

Είναι έντονη η φυσική ανάγκη στη γυναίκα να φέρει παιδιά στον κόσμο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Ραχήλ στην Π.Δ. η οποία εκδήλωσε τον πόνο της στον Ιακώβ, με την τραγική φράση: “Δος μοι τέκνα ει δε μη, εγώ αποθνήσκω” (Γεν. 10,1). Και βλέπουμε σήμερα ορισμένες γυναίκες που δεν μπορούν να γεννήσουν, τί προσπάθειες καταβάλλουν καί που δεν καταφεύγουν καί πόσα δεν ξοδεύουν, για να γεννήσουν παιδί. Αυτές όμως είναι μετρημένες στα δάχτυλα. Οι πολλές αποφεύγουν να γεννήσουν για να μη χαλάσουν τη σιλουέτα τα τους, ή για να μην εμποδιστεί η καριέρα τους.

Υπάρχει λοιπόν ανατροπή της φύσης, ανατροπή των αξιών. Πού οφείλεται; Ποιός ξεγέλασε τη γυναίκα και της αφαίρεσε την αξία της μητρότητας; Να το πούμε; Είναι η απομάκρυνση του ανθρώπου από το Θεό. Κάθε φορά που απομακρύνονται οι άνθρωποι από το Θείο πρότυπο σε κάποιο τομέα της ζωής, τ’ αποτελέσματα είναι φρικτά. Και στο σημείο αυτό θυμόμαστε το έσχατο σημείο κατάπτωσης και εξευτελισμού, όταν διάφοροι λαοί έφτασαν να θυσιάζουν τα παιδιά τους στους ψεύτικους θεούς τους! Σήμερα τέτοιες θυσίες δεν γίνονται; Και βέβαια γίνονται και μάλιστα από χριστιανούς, αλλά με πολιτισμένο τρόπο! Τί είναι οι εκτρώσεις; Δεν είναι φόνος παιδιών; Δεν είναι θυσίες παιδιών; Χριστιανές μητέρες! Τα παιδιά είναι δώρο Θεού: “Κληρονομιά παρά του Κυρίου είναι τα τέκνα, μισθός αυτού ο καρπός της κοιλίας...” λέει ο σοφός ψαλμωδός.

Αλλά πολλές γυναίκες σήμερα δεν νοιάζονται πλέον γι’ αυτό το μισθό του Κυρίου, αφού δεν έχει αξία γι’ αυτή τη ζωή. Αντίθετα νοιάζονται για την καριέρα, για τα χρήματα που μπορεί να φέρουν μεγάλο σπίτι, ακριβά ρούχα, ωραίο αυτοκίνητο, πολλές ανέσεις κλπ. Ολα όμως υλικά και προσωρινά...

Δεν αγνοούμε βέβαια τις θυσίες που χρειάζεται να κάνει μια μητέρα μεγαλώνοντας παιδιά. Ομως κανένας σκοπός δεν πετυχαίνει χωρίς κόπους και θυσίες. Στο μεγάλωμα των παιδιών υπάρχει ξενύχτι, αγωνία, δάκρυ, ψυχική ένταση και στεναχώριες πολλές, αλλά :”εν παντί κόπω υπάρχει κέρδος”, λέει η Α.Γ. και ο Θεός δεν πρόκειται να στερήσει “το κέρδος” από κάθε γυναίκα που δέχεται να αναλάβει αυτόν τον ευλογημένο κόπο.

Το συμπέρασμα είναι ότι: Τίποτε δεν υποκαθιστά το ρόλο της μητέρας, κανένας μισθός και κανένα απόκτημα υλικό. Στέρηση της μητρότητας σημαίνει στέρηση της υγείας, της χαράς και της αγαλλίασης της γυναίκας. Και είναι καιρός για κάθε γυναίκα που στερεί ή καθυστερεί στον εαυτό της τη μητρότητα, να σκεφθεί σοβαρά: Αν τα παιδιά είναι μισθός, χαρά και ευλογία του Θεού, ας αναλογιστεί τί χάνει.

Με ευχές και τιμή

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Αλεβιζάκης

Του Γιώργου Πελίδη*

Η βιντεοανάλυση και η καταγραφή δεδομένων στην εξέλιξη του ποδοσφαίρου.

Αν κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση θα διαπιστώσουμε ότι η ανάλυση στην διαδικασία της κατασκοπείας στο ποδόσφαιρο έχει την δική της  ιστορία. Ποιος δεν θυμάται,τουλάχιστον από τους λίγο μεγαλύτερους τον ‘’κατάσκοπο ‘’ του Παναθηναϊκού Γιάννη Καλογερά, του οποίου η δουλειά ήταν να παρακολουθεί τον αντίπαλο, να συλλέγει πληροφορίες και να τις παρουσιάζει στον εκάστοτε προπονητή.

Λίγο πριν, στο παγκόσμιο κύπελλο της Αργεντινής 1978 ο τότε βοηθός προπονητή της Πολωνίας Γιατσεκ Γκμοχ μιλούσε για τράπεζα πληροφοριών στο ποδόσφαιρο, προφανώς αναφερόταν στην σημερινή του μορφή ως ανάλυση δεδομένων.

Γιατί όμως δημιουργείται η ανάγκη για την συλλογή,επεξεργασία, ανάλυση και εξαγωγή των δεδομένων, ίσως λόγω ότι δεν πρέπει να αφήνεται στην τύχη πλέον τίποτε,ίσως γιατί το ποδόσφαιρο ως προϊόν είναι τόσο προσοδοφόρο που κάθε λεπτομέρεια παίζει σημαντικό ρόλο στην απόδοση, στην επιτυχία. Έτσι άρχισε να εξελίσσεται σταδιακά και να κορυφώνεται τα τελευταία χρόνια λόγο της ραγδαίας  εξέλιξης της τεχνολογίας.

Σημαντικά στοιχεία που δηλώνουν χρησιμότητα της εισαγωγής της βιντεοανάλυση και της ανάλυσης απόδοσης σε έναν αγώνα είναι:

Η σημειογραφική ανάλυση, ο αγώνας αναλύεται μέσω ενός συνόλου υποσημειώσεων που αφορούν το παιχνίδι των ομάδων και των παικτών για να γίνει κατανοητή η τακτική και η τεχνική τους, η τεχνική ονομάζεται Annotation/ Notationas, η ανάλυση αυτή χρησιμοποιείται για να πετύχει η ομάδα που την χρησιμοποιεί συγκριτικό πλεονέκτημα.

Η ανατροφοδότηση είναι πολύ σημαντική γιατί πληροφορεί και ενθαρρύνει μειώνοντας τις ανακολουθίες μεταξύ του πραγματικού και του επιθυμητού.

Η αντίληψη, ο ανθρώπινος εγκέφαλος αδυνατεί να αντιληφθεί το σύνολο των συμβάντων, έτσι υπάρχει αντικειμενική αδυναμία για τον παίκτη αλλά και για τον προπονητή.

Τα στοιχεία αυτά βοηθούν στην καλύτερη προπονητική διαδικασία της ομάδας αλλά και στην καλύτερη αντιμετώπιση του αντιπάλου.

Οι προβολές βίντεο με τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα του αντιπάλου, αλλά και της δικής μας ομάδας, όπως και ατομικά των παικτών δίνουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα της αντικειμενικής καταγραφής των δεδομένων, στοιχείο που επιτρέπει την αναπροσαρμογή των προπονητικών διαδικασιών.

*ΑΠΘ- ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ UEFA C΄ B΄ A΄

PERFOMANCE ANALYSIS -ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Του Κωνσταντίνου Μιχ. Τζίκα*

1η Μέχρι πότε ισχύει ο νόμος Κατσέλη;

Ως γνωστόν ο νόμος 3869/2010, γνωστός και ως νόμος Κατσέλη, ο οποίος αναθεωρήθηκε με τον νόμο Σταθάκη (ν. 4346/2015) παύει να έχει ισχύ στις 31-12-2018.

 

2η Ποιοί μπορούν να υπαχθούν στον νόμο Κατσέλη;

Στον νόμο αυτόν μπορούν να υπαχθούν όσοι έχουν χαμηλά εισοδήματα και παρουσιάζουν πραγματική αδυναμία αποπληρωμής των δανειακών τους υποχρεώσεων, ήτοι τα δάνειά τους να έχουν “κοκκινήσει”.

 

3η Ποιούς προστατεύει ο νόμος Κατσέλη – Σταθάκη;

Οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί ένας οφειλέτης προκειμένου να υπαχθεί στον αναθεωρημένο νόμο Κατσέλη είναι οι εξής:

«Μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2018 ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει στο δικαστήριο πρόταση εκκαθάρισης και σχέδιο διευθέτησης οφειλών ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση βεβαρημένο ή μη με εμπράγματη ασφάλεια ακίνητο, εφόσον, στο πρόσωπο του οφειλέτη, πληρούνται σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις: α) το συγκεκριμένο ακίνητο χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του, β) το μηνιαίο διαθέσιμο οικογενειακό του εισόδημα δεν υπερβαίνει τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης, όπως αυτές προσδιορίζονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 5 του παρόντος, προσαυξημένες κατά εβδομήντα τοις εκατό (70%), γ) η αντικειμενική αξία της κύριας κατοικίας κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης δεν υπερβαίνει τις εκατόν ογδόντα χιλιάδες (180.000) ευρώ για τον άγαμο οφειλέτη, προσαυξημένη κατά σαράντα χιλιάδες ευρώ (40.000) ευρώ για τον έγγαμο οφειλέτη και κατά είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ ανά τέκνο και μέχρι τρία (3) τέκνα και δ) ο οφειλέτης είναι συνεργάσιμος δανειολήπτης, βάσει του Κώδικα Δεοντολογίας Τραπεζών, όπου αυτός εφαρμόζεται. Το σχέδιο διευθέτησης οφειλών θα προβλέπει ότι ο οφειλέτης θα καταβάλλει το μέγιστο της δυνατότητας αποπληρωμής του και ότι καταβάλλει ποσό τέτοιο ώστε οι πιστωτές του δεν θα βρεθούν, χωρίς τη συναίνεσή τους, σε χειρότερη οικονομική θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν σε περίπτωση αναγκαστικής εκτέλεσης.

Επίσης, «Μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2018, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες στο πρόσωπο του οφειλέτη πληρούνται σωρευτικά οι εξής προϋποθέσεις: α) το συγκεκριμένο ακίνητο χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του, β) το μηνιαίο διαθέσιμο οικογενειακό του εισόδημα υπολείπεται ή είναι ίσο των ευλόγων δαπανών διαβίωσης, όπως αυτές προσδιορίζονται στην παρ. 3 του άρθρου 5 του παρόντος, γ) η αντικειμενική αξία της κύριας κατοικίας του κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης δεν υπερβαίνει τις εκατόν είκοσι χιλιάδες (120.000) ευρώ για τον άγαμο οφειλέτη, προσαυξημένη κατά σαράντα χιλιάδες (40.0) ευρώ για τον έγγαμο οφειλέτη και κατά είκοσι χιλιάδες (20.000) ευρώ ανά τέκνο και μέχρι τρία τέκνα, δ) είναι συνεργάσιμος δανειολήπτης, βάσει του Κώδικα Δεοντολογίας Τραπεζών, όπου αυτός εφαρμόζεται και ε) βρίσκεται σε πραγματική αδυναμία πληρωμής των μηνιαίων καταβολών, όπως αυτές ορίζονται στο σχέδιο διευθέτησης οφειλών της προηγούμενης παραγράφου».

 

4η Μπορούμε να συμπεριλάβουμε και άλλες οφειλές στην αίτηση εκτός από αυτές που προέρχονται από δανειακές συμβάσεις;

Με την ψήφιση του νόμου 4346/2015 έχει διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής των διατάξεων του ν. 3869/2010 και σε ρύθμιση βεβαιωμένων οφειλών προς το Δημόσιο, τη Φορολογική Διοίκηση, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α και Β βαθμού και τους πρώην Οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, ήδη ΕΦΚΑ. Επομένως ο δανειολήπτης δύναται να συμπεριλάβει στο δικόγραφο εκτός από τις ληξιπρόθεσμες δανειακές οφειλές του και τις βεβαιωμένες οφειλές του προς το δημόσιο όπως αναφέρονται ανωτέρω.

 

5η Κινδυνεύω από πλειστηριασμό ή κατάσχεση αν έχω καταθέσει αίτηση στο Ειρηνοδικείο για υπαγωγή στις διατάξεις του ανωτέρω νόμου;

Από την στιγμή που ο δανειολήπτης έχει καταθέσει αίτηση και του έχει χορηγηθεί και η απαιτούμενη προσωρινή διαταγή αναστολής αναγκαστικών μέτρων είσπραξης, προστατεύεται τόσο η πρώτη του κατοικία όσο και τα υπόλοιπα περιουσιακά του στοιχεία εφόσον διατάξει η Ειρηνοδίκης. Συνεπώς δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος κατάσχεσης ή πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας του δανειολήπτη και δεν χρειάζεται να φοβάται ο δανειολήπτης ακόμη και αν τον οχλούν εισπρακτικές εταιρίες.

 

6η Εάν το εισόδημά μου είναι πολύ χαμηλό και αδυνατώ να πληρώσω δικηγόρο για να με εκπροσωπήσει, τι μπορώ να κάνω;

Για όσους διαθέτουν πολύ χαμηλά εισοδήματα, μπορούν να απευθυνθούν στο Πρωτοδικείο της περιοχής διαμονής του και να αιτηθούν να τους παρασχεθεί δωρεάν δικηγόρος μέσω του θεσμού της νομικής βοήθειας.

 

7η Εάν είμαι άνεργος, θα υποχρεωθώ να πληρώνω δόσεις με την κατάθεση τις αίτησης για την υπαγωγή μου στον νόμο;

Ο νόμος δίνει την δυνατότητα στον δικαστή να διατάξει μηδενικές δόσεις ή ελάχιστη δόση 40 ευρώ για μια τριετία (με προσωρινή διαταγή ή με την οριστική απόφαση). Μετά το πέρας της τριετίας αν δεν βελτιωθεί σηματικά η οικονομική κατάσταση του οφειλέτη, μπορεί να διαταχθεί οριστική ή σημαντική διαγραφή των χρεών.

 

8η Θα αλλάξει ο νόμος Κατσέλη-Σταθάκη;

Ήδη διεξάγονται συζητήσεις μεταξύ των θεσμών και της κυβέρνησης για να αυστηροποιηθεί το πλαίσιο υπαγωγής στον νόμο.

 

9η Εάν δεν πληρώ τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος για να υπαχθώ στις ευεργετικές του διατάξεις, τι μπορώ να κάνω για να προστατεύσω την πρώτη μου κατοικία;

Μπορείτε να μεταβείτε στο πιστωτικό ίδρυμα που έχετε λάβει το δάνειο και να αιτηθείτε ρύθμιση του δανείου σε χρηματικό ποσό που μπορείτε να καταβάλετε. Επίσης μπορείτε να αιτηθείτε μείωση του επιτοκίου.

 

10η Είμαι ελεύθερος επαγγελματίας. Εάν οφείλω στο Δημόσιο (ΕΦΚΑ) τι μπορώ να κάνω για να προστατεύσω την κατοικία μου από τον πλειστηριασμό;

Ήδη έχει τεθεί σε ισχύ με υπουργική απόφαση ο νόμος ρύθμισης οφειλών από ασφαλιστικά ταμεία και χρέη προς το δημόσιο σε 120 δόσεις για οφειλές που γεννήθηκαν μέχρι την 31-12-2016 και το ύψος τους είναι μέχρι 50.000 ευρώ (μέχρι 20.000€ για φυσικά πρόσωπα με πτωχευτική ικανότητα και μέχρι 50.000€ για νομικά πρόσωπα). Συνεπώς μπορεί ο οφειλέτης να καταθέσει αίτηση στο ΚΕΑΟ εώς την 31-12-2018 και εφόσον πληρεί και τις προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος, μπορεί να γίνει δεκτή η αίτησή του.

 

11η Εάν μου επιδοθεί κατασχετήρια έκθεση πως μπορώ να αμυνθώ;

Καταρχήν να απευθυνθείτε άμεσα στον πληρεξούσιο δικηγόρο σας για να ασκήσει ανακοπή και αίτηση αναστολής κατά της κατασχετήριας έκθεσης γιατί υπάρχει μια σύντομη προθεσμία που αν παρέλθει άπρακτη χάνετε το δικαίωμά σας αυτό.

*O κ. Τζίκας είναι δικηγόρος και πιστοποιημένος διαμεσολαβητής Υ.Δ.Δ.Α.Δ

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

Επαγγέλματα που είχαν άμεση σχέση με τη γεωργία και την κτηνοτροφία ήσαν του σιδερά, του πεταλωτή, του σαμαρά και του καροποιού-όλα εκτός του σιδερά, που πήρε άλλη τροπή, χάθηκαν με τον καιρό.

Ο σιδεράς είχε σχέση με τον καροποιό. Εξω από τα γεωργικά εργαλεία (τσάπες, φτυάρια, κασμάδες, δικράνια, τσουγκράνες), κατασκεύαζε και όλα τα μεταλλικά εξαρτήματα του κάρου, εκτός αν ο καροποιός ήταν και σιδεράς, οπότε στο εργαστήρι του αυτός κατασκεύαζε και τα μεταλλικά αυτά εξαρτήματα.

Στο λεκανοπέδιο των Μουριών οι καλύτεροι καροποιοί ήσαν οι Θρακιώτες. Μπορεί στην πατρίδα να μην ήσαν καροποιοί, γνώριζαν όμως την τέχνη από τους παππούδες τους και στη δεκαετία του 1930 βάλθηκαν ν κατασκευάζουν κάρα με μεράκι-απαραίτητο το κάρο στον γεωργό για τη μεταφορά κυρίως των αγροτικών προϊόντων στο σπίτι.

Κι αφού τα κατασκεύαζαν, στο τέλος τα έβαφαν και διάφορα χρώματα-κυρίως γαλάζιο και κόκκινο χρησιμοποιούσαν-και ζωγράφιζαν και γλάστρες με λουλούδια στα πλευρά τους, προπάντων στα αλογόκαρα με τέσσερις ή με δύο ρόδες, τις περίφημες σούστες.

Τα καροποιεία δούλευαν πολύ εκείνη την εποχή, γιατί οι ανάγκες για την κατασκευή ή για την επιδιόρθωση του κάρου ήσαν μεγάλες. Πως σήμερα περιμένεις σειρά να επιδιορθώσεις το αυτοκίνητό σου, έτσι και τότε από μήνες πριν έκανες την παραγγελία για κανούργιο κάρο ή για κάποια επιδιόρθωση στο παλιό. Οι νέοι σήμερα δεν γνωρίζουν τίποτε από τα κάρα και την τέχνη του καροποιού. Καλό όμως είναι να γνωρίζουν, για να κρίνουν πως κατόρθωσαν οι πρόγονοί τους, παππούδες και πατεράδες, να επιβιώσουν!

Να πως κατασκευάζονταν το κάρο: Ξεκινούσαν πρώτα από τις ρόδες. Στο τετράτροχο κάρο οι μπροστινές ρόδες είναι λίγο μικρότερες από τις πίσω, για να μπορεί το κάρο να γυρίζει στον τόπο πιο εύκολα-χρησιμεύουν ως τιμόνι. Το κεντρικό εξάρτημα της ρόδας είναι το κεφαλάρι. Στην αρχή δεν κατασκεύαζαν κεφαλάρια οι καροποιοί των Μουριών, έκαναν εισαγωγή, τα αγόραζαν έτοιμα. Μετά όμως έμαθαν και τα κατασκεύαζαν και οι ίδιοι. Πάνω στο κεφαλάρι με δώδεκα υποδοχές στηρίζονται οι δώδεκα ξύλινες ακτίνες, που οι καροποιοί τις έλεγαν παρμάκια. Τα παρμάκια ακτινωτά, άφηνα ίσες αποστάσεις ανάμεσά τους και προσαρμόζονταν ανά δύο σε έξι αψίδες ημικυκλικές, που προσαρμόζονταν κι αυτές η μία μες στην άλλη κι αποτελούσαν το ξύλινο στεφάνι της ρόδας. Παρμάκια και αψίδες κατασκεύαζε ο ίδιος ο καροποιός με το πριόνι και το σκεπάρνι επάνω στο κούτσουρο.

Προσαρμοσμένα τα παρμάκια στο κεφαλάρι και στις αψίδες, αποτελούν ως σύνολο την ξύλινη ρόδα, τον τροχό του κάρου. Επρεπε όμως ο ξύλινος αυτός κύκλος να επενδυθεί μ’ ένα σιδερένιο στεφάνι, που στη γλώσσα των καροποιών λέγεται ταμπάνι. Η διάμετρος του ταμπανιού έπρεπε να είναι ίση ή λίγο πιο μικρή από τη διάμετρο του ξύλινου τροχού.

Το ταμπάνι το θερμαίνανε σε φωτιά ώσπου να πυρωθεί, να κοκκινίσει. Τότε με τσιμπίδες, μεγάλες μασιές, το έπαιρναν δύο-τρεις άντρες και το έφερναν στην οριζοντιωμένη ξύλινη ρόδα, εφαρμοσμένη και βιδωμένη πάνω σε μια κατάλληλη σχάρα, κι εκεί με βαριοπούλες το χτυπούσαν να “καθήσει” στο ξύλινο στεφάνι της ρόδας. Το ξύλο καίγεται εκείνη την ώρα από την επαφή του με το καυτό σίδερο κι ένας εργάτης χύνει νερό και σβήνει τη φωτιά. Κι όταν το ταμπάνι “καθήσει”, πιάνει τη ρόδα απ’ τις ακτίνες της ένας γεροδεμένος άντρας και μέσα από τους καπνούς που βγάζει ακόμα το ξύλο, τη “σβήνει” μέσα σε λάκο με νερό που έχει εκεί δίπλα και το καυτό ακόμα σίδερο τσιτσιρίζει δυνατά, αλλά με τη συστολή περιβάλλει πια τη ρόδα γερά, για να αντέχει στη διαδρομή που θα κάνει στους κακοτράχαλους δρόμους. Ωστόσο στην επιφάνεια του ταμπανιού άφηναν τρύπες, για να το στερεώσουν στην ξύλινη ρόδα που σχημάτιζαν οι αψίδες.

Στο κέντρο του κεφαλαριού είναι σφηνωμένος σωλήνας από χυτό μαντέμι, που λέγεται πουριάς. Οι ρόδες ανά δύο στηρίζονταν σε δύο οριζόντιους σιδερένιους άξονες-τα άκρα τους έμπαιναν μέσα στον πουριά του κεφαλαριού και εκεί γύριζαν οι ρόδες με τη βοήθεια και του γράσου που ευκόλυνε την κίνηση, χωρίς τρίξιμο και τριβές φθοροποιές. Τους δύο σιδερένιους άξονες τους κάλυπταν με βάση ξύλινη, που στην κάτω πλευρά της είχε αυλακιά, για να “κάθεται” πάνω στον άξονα και να δένει μαζί του με λάμες σιδερένιες και με βίδες. Και πάνω σ’ αυτή τη βάση “κάθεται” το σκαμνί με τα κάθετα γιαστίκια-τα γόλε-αριστερά και δεξιά, ένα στον άξονα με τις δύο μπροστινές ρόδες κι ένα στις πίσω. Το κάθε σκαμνί έχει και μία τρύπα, την καβίλια, για να περνάει από την αρχή η ουρά του κάρου και να φτάνει στις πίσω ρόδες και να προεξέχει περίπου ογδόντα εκατοστά.

Κατασκεύαζε μετά ο καροποιός στο πίσω μέρος ξύλινη βάση με τις ψαλίδες δεξιά και αριστερά, που στερεώνονταν στην ουρά. Μπροστά είχε το τιμόνι, που με την ζεύλα ενώνεται με τον ζυγό, που τον έφερναν τα ζώα (βόδια ή βουβάλια) στον τράχηλό τους. Τέλος, τοποθετούσαν την κάσα με στρωτές, χονδρές σανίδες κάτω και στα πλαϊνά-στηρίζονταν στα γιαστίκια-αρκετά ευρύχωρη, για να σηκώνει τη μεταφερόμενη σοδειά ή ό,τι άλλο ήθελε να κουβαλήσει ο γεωργός.

*Από το βιβλίο του “Το λεκανοπέδιο των Μουριών”

Τα τρία βιβλία του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη υπάρχουν τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Κιλκίς.

Σελίδα 2 από 95
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree