Το πιο σημαντικό στοιχείο στην ομαδική συνεργασία είναι η επικοινωνία, έτσι και στα ομαδικά αθλήματα θεωρείται πρωταρχικός λόγος για την ορθή επικοινωνία.

Η πραγματικότητα: κατά την διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα συμβαίνουν διάφορες αγωνιστικές καταστάσεις που είναι περισσότερες από 1000. Οι παίκτες κατά την διάρκεια του παιχνιδιού καλύπτουν από 10-14 χιλιόμετρα. Οι παίκτες δεν συμμετέχουν στο παιχνίδι δηλαδή κάθονται ακίνητοι το 17% το 40% περπατούν και το υπόλοιπο 43% τρέχουν. Από το ποσοστό του 43% οι παίκτες τρέχουν με διάφορες ταχύτητες, από πολύ υψηλή, υψηλή, μέτρια και χαμηλή ταχύτητα.

Η σκέψη των παικτών όπως και η ενέργειά τους είναι εστιασμένη στο παιχνίδι, που άλλοτε είναι κάτοχοι της μπάλας και άλλοτε όχι, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όταν ο παίκτης δεν τρέχει δεν συμμετέχει και στο παιχνίδι νοητικά. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού υπάρχει η καθοδήγηση του αγώνα, οι παίκτες βρίσκονται σε κατάσταση στρες πριν το παιχνίδι, κατά την διάρκεια του παιχνιδιού και μετά το παιχνίδι. Η καθοδήγηση κατά την διάρκεια έχει μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας λόγω των καταστάσεων που προαναφέρθηκαν.

Αναγνωρισμένοι επικοινωνιολόγοι αναφέρουν αυστηρό πρωτόκολλο το οποίο θα πρέπει να τηρείται για να υπάρχει αποτελεσματική καθοδήγηση. Υποστηρίζουν ότι κατά την διάρκεια της επικοινωνίας ακούμε τα μισά από όσα λέγονται, προσέχουμε τα μισά ,κατανοούμε τα μισά, πιστεύουμε τα μισά και θυμόμαστε τα μισά, καταλήγοντας από το 100% των λεχθέντων στο μόλις 3,125%.

Αν συνδέσουμε τώρα την διαδικασία της επικοινωνίας σε χρόνο που ο ανθρώπινος οργανισμός βρίσκεται σε κατάσταση στρες, τότε μάλλον τα ποσοστά επικοινωνίας μειώνονται περισσότερο.

Αν ο επαγγελματίας προπονητής γνωρίζει την διαδικασία της επικοινωνίας θα περιμένει και το ανάλογο αποτέλεσμα στα ερωτήματα που τίθενται κατά την διάρκεια του αγώνα. Όταν θέλεις να διορθώσεις κάποια λειτουργία στο ποδόσφαιρο κατά την διάρκεια του αγώνα, θα πρέπει να λαμβάνεις σοβαρά υπόψη την διαδικασίας της ορθής επικοινωνίας , τους λόγους και τους κανόνες που την διέπουν, διαφορετικά καταλήγεις να περιγράφεις καταστάσεις (speaker),όπως ο φίλαθλος που σπεύδει να αναδείξει την κακή λειτουργία και την άμεση διόρθωσή της, που τελικά δεν διορθώνεται.

*ΑΠΘ- ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ UEFA C΄ B΄ A΄

PERFOMANCE ANALYSIS -ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

Επειδή στις Μουριές και σε όλα σχεδόν τα χωριά του λεκανοπεδίου εγκαταστάθηκαν πολλοί Θρακιώτες, κρίνουμε καλό να παραθέσουμε από το βιβλίο της Θρακικής Εστίας Κιλκίς “Ιστορία του Βορείου Ελληνισμού” του Κωνσταντίνου Α. Βακαλόπουλου, τα παρακάτω:

“Σήμερα θερίζουμε τους καρπούς των επικίνδυνων χειρισμών της κοντόφθαλμης πολιτικής των υδροκέφαλων της Αθήνας, που έβλεπαν την Θράκη, τον Πόντο, τους απανταχού Ελληνες σαν τόπο εξορίας και που ποτέ δεν ένιωσαν την ανάγκη να σκύψουν με προσοχή στα προβλήματα του λαού της. Η πορεία των γεγονότων μετά το 1923 έδειξε δύο πράγματα: Την άκαμπτη πολιτική των τουρκικών κυβερνήσεων, αλλά και την έλλειψη υπευθυνότητας εκ μέρους των Ελλήνων πολιτικών ηγετών.

Πώς αντιδράσαμε στις αλλεπάλληλες κατά καιρούς απελάσεις του ελληνικού στοιχείου της Κωνσταντινουπόλεως (1955, 1964-1965) και πώς αντιδρούμε σήμερα στην κυνική και επεμβατική πολιτική της Αγκυρας; Ποιοί είναι άμεσα ή έμμεσα υπεύθυνοι για την σταδιακή και διαχρονική εξελικτική διαδικασία που οδήγησε σε μεγάλο βαθμό στην μεταστροφή της θρησκευτικής μουσουλμανικής μειονότητας σε εθνική τουρκική; Πώς ερμηνεύεται το γεγονός ότι σήμερα η μουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης ελέγχεται σχεδόν απόλυτα από την Αγκυρα;

Ποιός ευθύνεται για τις ύποπτες μορφωτικές συμφωνίες Ελλάδος-Τουρκίας του 1951 και του 1968, που αναγνώρισαν την τουρκική ως μόνη μειονοτική γλώσσα και διευκόλυναν την διείσδυση Τούρκων εθνικιστών μετακλητών δασκάλων στα μειονοτικά σχολεία και την εισαγωγή τουρκικών εγχειριδίων; Τέλος, τί κάνουμε εμείς για τους συμπατριώτες μας Θρακιώτες; Πού είναι τα οικονομικά κίνητρα για  την ανάπτυξη της Θράκης και για την αποκατάσταση της διαταρα­γμένης αριθμητικής-πληθυσμιακής ισορροπίας; Πού είναι η υπεύθυνη ελληνική πολιτική απέναντι στους πομάκους, στα χωριά των οποίων λειτουργούν μειονοτικά σχολεία; Πού είναι η ένδοξη πόλη της Ρωμανίας, την οποία θα συγκροτήσουν τα ηρωικά αδέλφια μας οι Πόντιοι; Πού είναι τα ινστιτούτα Θρακολογικών μελετών και σε ποιο σημείο βρίσκεται η ελληνική ιστορική έρευνα για την Θράκη; Και έπειτα υπάρχουν Ελληνες που μιλούν για καταπιεσμένους μουσουλμάνους της Δυτικής Θράκης! Ως πότε το κέντρο θα “σκοτώνει” τα παιδιά του; Οι Θρακιώτες, οι πιο περήφανοι και καλλιεργημένοι Ελληνες, θα συνεχίσουν ν’ αγωνίζονται με όλες τους τις δυνάμεις”.

 

Γεώργιος Χατζόπουλος

Ο Γεώργιος Χατζόπουλος γεννήθηκε στο 1912 στο Σαράι της Ανατολικής Θράκης. Στις 15 Οκτωβρίου του 2002 τον επισκεφθήκαμε στις Μουριές όπου κατοικούσε. Μας διηγήθηκε πως έφυγαν από τη Θράκη:

“Ημουν εννέα χρονών. Ο πατέρας μου έζεψε στο ζυγό τα βόδια, βάλαμε στο κάρο δύο σακιά αλεύρι και λιγοστά πράγματα που μπορούσαμε να πάρουμε. Ο πατέρας μου ήταν φούρναρης. Ημασταν εξαμελής οικογένεια. Με κόπο φθάσαμε στην Ανδριανούπολη και μετά στο Δεδέαγατς (Αλεξανδρούπολη).

Πολλοί πρόσφυγες Θρακιώτες έμειναν στα Αβδηρα. Οταν προχωρούσε ο ελληνικός στρατός προς την πατρίδα μας την Θράκη, πήραμε θάρρος. Η χαρά μας δεν κράτησε πολύ. Γυρίζουν πίσω τα ελληνικά στρατεύματα. Τότε πια άλλη ελπίδα δεν είχαμε και ήρθαμε εδώ στο Ακίντζαλι, στις Μουριές. Οταν ελευθερώθηκε στις 22 Ιουνίου του 1913, πήρε το όνομα Αρχάγγελος. Εγινε δήμος για δύο χρόνια, ως δήμος Αρχαγγέλου. Είχε τελωνείο ως το 1940. Τώρα εγώ είμαι συ­νταξιούχος. Τα γύρω χωριά (Πουλαματσλή (Ακακίες), Καραλή (Συκαμιές), Τουργουτλού (Ψυχρόβρυση), ανήκαν στην κοινότητα των Μουριών και τώρα στο Δήμο”.

*Από το βιβλίο του “Το λεκανοπέδιο των Μουριών”

 Τα τρία βιβλία του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη υπάρχουν τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Κιλκίς.

Ανάμεσα σ’ όλες τις προσευχές και τους ύμνους της Μ. Σαρακοστής, μια σύντομη προσευχή μπορεί να ονομαστεί “η προσευχή της Μ. Σαρακοστής”. Είναι απλή, αλλά γεμάτη πνευματική δύναμη και θεολογικό βάθος. Με λίγα λόγια καταφέρνει να συγκεφαλαιώσει όλο το περιεχόμενο της Μ. Σαρακοστής: “Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας, μη μοι δως. Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης, χάρισέ μοι τω σω δούλω. Ναι Κύριε βασιλεύ δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου· ότι ευλογητός ει, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν”.

Η θαυμάσια αυτή προσευχή μας λέει ότι όλος ο αγώνας που κάνουμε σαν χριστιανοί, είναι ν’ απελευθερωθούμε από μερικές βασικές αρρώστιες ψυχικές και πάθη, που μας καταδυναστεύουν και δεν μας αφήνουν να ζήσουμε τη μετάνοιά μας. Στη συνέχεια μας καλεί να στολίσουμε την ψυχή μας με τις απαραίτητες αρετές που θα μας οδηγήσουν στη σωτηρία. Την έγραψε ο μεγάλος δάσκαλος και θεολόγος του 4ου αιώνα, ο Εφραίμ ο Σύρος.

Α. α) Κύριε... πνεύμα αργίας μη μοι δως: Είναι περίεργο ότι αρχίζει από την “ΑΡΓΙΑ”, που εμείς τη θεωρούμε ακίνδυνη, ενώ είναι ο πρώτο εχθρός της σωτηρίας μας. Η εργασία είναι ευλογημένη. Οταν ο άνθρωπος είναι αργόσχολος, αναλαμβάνει να του δώσει δουλειά ο διάβολος. Στον άνθρωπο που δεν εργάζεται, φυτρώνουν όλες οι κακίες. Το χρυσάφι, που δεν καλλιεργείται, γεμίζει ζιζάνια. “Αργία, μήτηρ πάσης κακίας”, έλεγαν οι αρχαίοι.

β) ...πνεύμα περιεργείας: Δεν πρόκειται βέβαια για την περιέργεια που μας ωθεί στη γνώση, στη μάθηση και την πρόοδο, αλλά για την απάτη εκείνη του διαβόλου, που μας οδηγεί από περιέργεια στην αμαρτία.

γ) ...πνεύμα φιλαρχίας: Μήπως είναι κακό να επιθυμούμε αξιώματα, να καλλιεργούμε τα τάλαντά μας, για να φτάσουμε σε υψηλές θέσεις; Οχι βέβαια. Πρόκειται για τον εγωϊσμό και την τάση να κυριαρχούμε πάνω στους άλλους, να τους καταδυναστεύουμε, να τους πιέζουμε, να τους υποτάσσουμε στις παράλογες επιθυμίες μας.

δ) ...πνεύμα αργολογίας: Αργολογία είναι όσα άχρηστα και επιζήμια λέγει ο άνθρωπος. Απ’ όλα τα δημιουργήματα ο άνθρωπος έχει το χάρισμα του λόγου. Αν τον χρησιμοποιήσουμε, όπως συνήθως συμβαίνει, για το ψέμμα, τη χυδαιολογία, την κατάκριση, τη συκοφαντία, την κακολογία των άλλων, τα ανόητα και επιπόλαια λόγια μολύνουν την ύπαρξή μας. Ο λόγος σώζει τον άνθρωπο, αλλά και τον σκοτώνει. Ο λόγος εμπνέει, αλλά και δηλητηριάζει. Ενώ έχει αφάνταστα ευεργετική δύναμη, με την αργολογία γίνεται καταστροφή.

Αυτά είναι τα 4 μεγάλα πάθη που πρέπει να εξαλειφθούν, για να δώσουν τη θέση τους στις 4 μεγάλες αρετές.

Β. α) Χάρισέ μου πνεύμα σωφροσύνης: Η πρώτη μεγάλη αρετή είναι η σωφροσύνη. Είναι μια πολυδιάστατη αρετή και σημαίνει πολλά. Σημαίνει σύνεση (λογική), νηφαλιότητα, φρονιμάδα, εγκράτεια, αγνότητα, σεμνότητα. Γι’ αυτό οι Αγιοί μας, μας συμβουλεύουν κάθε φορά που μας οδηγεί ο διάβολος σε κάποιο πειρασμό, να ζητάμε από το Θεό “πνεύμα σωφροσύνης”. Με τη σωφροσύνη κόβουμε τον αέρα του πειρασμού και τον αποδυναμώνουμε. Γιατί η σωφροσύνη συγκρατεί όλες τις καλές σκέψεις και διαθέσεις, που μας ανεβάζουν στον ουρανό και καταργεί ό,τι μας απομακρύνει από το Θεό.

β) ...πνεύμα ταπεινοφροσύνης: Μήπως όμως με την αρετή αυτή, μείνουμε στην περιφρόνηση και στο περιθώριο της ζωής; Αφού αγωνιζόμαστε να γίνουμε κάτι, μήπως μας κόβει την έφεση για την επιτυχία; Γιατί η ταπεινοφροσύνη είναι μια παραξηγημένη αρετή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μας εμποδίζει την πρόοδο και την εξέλιξη. Η ιστορία μας διαβεβαιώνει ότι όλοι οι μεγάλοι ήταν βαθειά ταπεινοί. Οι Αγιοι του Θεού είναι δάσκαλοι της ταπεινοφροσύνης. Ο ίδιος ο Κύριος μας καλεί να τον μιμηθούμε: “Μάθατε απ’ εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία”. “Πας ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται”.

Ο ταπεινός είναι ο πιο τέλειος και ολοκληρωμένος. Ο πιο αγαπητός. Κανένας δεν θέλει παρέα τον εγωιστή, κανένας δεν τον εμπιστεύεται. Χρειάζεται όμως αγώνας για να γίνει ταπεινός ο άνθρωπος.

γ) Τρίτη αρετή είναι η υπομονή. Λένε ότι η υπομονή δεν είναι για τους νέους, που σφύζουν από ζωή και δραστηριότητα. Είναι για τους μεγάλους. Οι αρετές όμως είναι άξιες για όλους ή για κανέναν. Για να έχουμε αρετή όταν τη χρειαστούμε, πρέπει να την αποκτήσουμε στην ώρα της. Το ότι ο σημερινός άνθρωπος είναι ανυπόμονος, νευρόσπαστο, αυτό δεν σημαίνει ότι η υπομονή δεν είναι απαραίτητη. Ισα-ίσα, χρειάζεται πολύ περισσότερο. Η υπομονή είναι η πιο μεγάλη δύναμη αντοχής στις θλίψεις και τις δυσκολίες.

δ) Τέταρτη μεγάλη αρετή, είναι η αγάπη. Είναι η κορυφαία αρετή και με θέρμη καρδίας παρακαλούμε τον Κύριο να μας τη δώσει. Αλλωστε, με το νόμο της αγάπης θα κριθούμε κατά τη β’ παρουσία του Κυρίου μας.

Γ. Το τρίτο μέρος της προσευχής: Μας καλεί να στρέψουμε την προσοχή μας στον εαυτό μας και όχι στην κατάκριση των αδελφών μας. Ναι κύριε, “δώρησαι του οραν...” Ολοι μας έχουμε την τάση να κατηγορούμε τους άλλους, ποτέ τον εαυτό μας. Να μη βλέπουμε τα ελαττώματά μας, να βλέπουμε μόνον τα σφάλματα των άλλων και μάλιστα να τα μεγαλοποιούμε. Να προσέξουμε τη λέξη “αδελφός”. Αυτόν που κατακρίνουμε, που κουτσομπολεύουμε, δεν είναι ξένος, είναι αδελφός μας, αφού όλοι είμαστε “κατά χάριν” παιδιά του ενός πατέρα Θεού. Ολοι μεταξύ μας είμαστε αδέλφια “και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου”, λοιπόν.

Αυτή είναι η απλή και σύντομη προσευχή του αγίου Εφραίμ του Σύρου, που όμως είναι συγχρόνως και η πιο σημαντική προσευχή της Μ. Σαρακοστής. Αυτή πρέπει να έχουμε κάθε μέρα στα χείλη μας, στην καρδιά μας και στη ζωή μας. Να τη μάθουμε λοιπόν απ’ έξω να τη λέμε. Κάθε μέρα να ζούμε τα πλούσια νοήματά της.

Σας εύχομαι ευλογημένο Πάσχα

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Αλεβιζάκης

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ

Του Γ. Πελίδη*

Η ανατροφοδότηση ως εργαλείο στην προπονητική διαδικασία της ανάλυσης στο ποδόσφαιρο. Ο ρόλος της ανατροφοδότησης στον αθλητισμό είναι η πληροφορία, η ενθάρρυνση, η παρακίνηση για την επανάληψη της προπονητικής διαδικασίας και την βελτίωση της απόδοσης.

Στόχος της ανατροφοδότησης είναι η μείωση του επιθυμητού με το πραγματικού αποτελέσματος , η υποκειμενική εκτίμηση του αγώνα και η αδυναμία του ανθρώπινου εγκεφάλου να αντιληφθεί το σύνολο των συμβάντων γύρω του, ισχύει τόσο για τον προπονητή όσο και για τον ποδοσφαιριστή.

Ο προπονητής για να πετύχει την καλύτερη δυνατή ανατροφοδότηση στους παίκτες προσπαθεί να το πετύχει δια μέσω της παρατήρησης. Κατά την διάρκεια της παρακολούθησης του παιχνιδιού από τον προπονητή σχηματίζονται εικόνες –παραστάσεις από θετικές και αρνητικές απόψεις.

Τα αποτελέσματα της παρατήρησης αυτής λαμβάνονται υπό και έτσι προχωρά η προπονητική διαδικασία μετά το τέλος του αγώνα ή της προπόνησης και η διαδικασία επαναλαμβάνεται για την προετοιμασία του επόμενου παιχνιδιού.

Ποια είναι η πραγματικότητα όμως: Κατά την διάρκεια της παρακολούθησης του αγώνα συμβαίνουν πολλά γεγονότα που όμως δεν καταγράφονται στην μνήμη ή μπορεί να ξεχαστούν εύκολα αφού επηρεάζονται από συναισθήματα και προσωπικές εντυπώσεις, έτσι όταν φτάνει η στιγμή της ανάκλησης των εικόνων για να δοθεί η πληροφορία συνήθως δεν είναι έγκυρη.

Το αποτελέσματα των ερευνών έχουν αποδείξει ότι για την παρατήρηση του παιχνιδιού ένα άτομο δεν είναι ικανό να παρακολουθήσει όλα τα γεγονότα που είναι πιθανό να συμβούν κατά την διάρκεια ενός αγώνα σε όλη την επιφάνεια του γηπέδου. Έτσι η ανατροφοδότηση στηρίζεται σε μερική πληροφόρηση η οποία σίγουρα είναι ανεπαρκείς με αποτέλεσμα να χάνονται ευκαιρίες για την βελτίωση της απόδοσης της ομάδας ή των παικτών ατομικά.

Έτσι ο προπονητής πρέπει να αναζητήσει την λύση στο πρόβλημα στο οποίο όλες οι οπτικές πληροφορίες δια μέσω του ανθρώπινου συστήματος είναι πολύ δύσκολο να επεξεργαστούν, αν η επιθυμία είναι η ανεύρεση της αντικειμενικής αποτίμησης των συμβάντων που συμβαίνουν στον αγωνιστικό χώρο.

Καταλήγοντας διαπιστώνουμε ότι στον σύγχρονο ποδόσφαιρο τα τεχνολογικά μέσα είναι πλέον απαραίτητα στην προπονητική διαδικασία ,όπως και οι ειδικοί αναλυτές , έτσι ώστε οι πληροφορίες που θα παρέχονται να είναι έγκυρες αντικειμενικές και αξιόπιστες για να μπορέσουν να πετύχουν δια μέσω αυτών τις μεγάλες επιδόσεις.

*ΑΠΘ- ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ UEFA C΄ B΄ A΄

PERFOMANCE ANALYSIS -ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Σελίδα 5 από 100
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree