Τα κατάγματα κρανίου χωρίζονται σε: α) κατάγματα της κυρτότητας και σε β) κατάγματα βάσης κρανίου.

Α) Τα κατάγματα κυρτότητας χωρίζονται σε γραμμικά και εμπιεσματικά.

  • Γραμμικά: κάποιες φορές δεν είναι ορατά στην ακτινογραφία κρανίου, αλλά διαγιγνώσκονται με έμμεσες ένδειξεις, όπως ρινόρροια ή περιοφθαλμικά αιματώματα (raccoon eyes), ωτόρροια ή ωτορραγεία. Η προγνωστική σημασία του κατάγματος είναι μεγάλη ιδιαίτερα σε ασθενείς με καλό επίπεδο συνείδησης, διότι μας προειδοποιεί για τον ενδεχόμενο κίνδυνο να αναπτυχθεί αιμάτωμα. Το 80% των τραυματιών με Κ.Ε.Κ, οι οποίοι ανέπτυξαν ενδοκράνιο αιμάτωμα είχαν κάταγμα κρανίου.
  • Εμπιεσματικά κατάγματα: κάθε κάταγμα που προβάλλει εντός της κρανιακής κοιλότητας σε βάθος που υπερβαίνει το πάχος του κρανίου. Συνήθως επιβάλλεται να αναταχθεί χειρουργικά. Η χειρουργική ανάταξη των εμπιεσματικών καταγμάτων ελαττώνει τη πιθανότητα μετατραυματικής επιληψίας, εξαλείφει συνοδό νευρολογική βλάβη, προλαμβάνει μηνιγγίτιδα. Όταν το εμπιεσματικό κάταγμα είναι αιχμηρό (κάποιο οστικό τεμάχιο είναι εντός της εγκεφαλικής ουσίας) η ανάταξη κρίνεται απαραίτητη.

Β) Κατάγματα βάσεως κρανίου: επεκτείνονται συνήθως στους παραρρίνιους κόλπους ή την κοιλότητα του μέσου ωτός και αποτελούν ανοιχτές βλάβες. Ιδιαίτερη προσοχή διότι μπορεί να επιπλακούν με μηνιγγίτιδα ή πνευμοεγκέφαλο ( εισαγωγή αέρα στην κρανιακή κοιλότητα). Ο διαγνωστικός έλεγχος περιλαμβάνει ακτινογραφίες, ειδικές λήψεις αξονικής τομογραφίας με ανασύνθεση των οστών της βάσης και ειδικές λήψεις της μαγνητικής τομογραφίας που απεικονίζουν τη ροή του εγκεφαλονωτιαίου υγρού.

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΚΕΣΙΔΗΣ

ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

Πόντου 7, Κιλκίς

Τηλ: 23410 26208

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Γ. Αλεβιζάκης

Το μέγιστο θαύμα των θαυμάτων του Χριστού το θαύμα των θαυμάτων του, η Ανάστασή του, είναι ιστορικό γεγονός, μαρτυρούμενο από τρεις πηγές. Τα Ιερά Ευαγγέλια, τις πράξεις των Αποστόλων, και τις Επιστολές του Αποστόλου Παύλου.

Και τα 4 Ευαγγέλια περιγράφουν τα γεγονότα της Ανάστασης, μιλούν για αλλεπάλληλες εμφανίσεις του Χριστού στους μαθητές και στις Μυροφόρες γυναίκες. Οι εμφανίσεις του Ιησού μετά την Ανάσταση είναι Θεοφάνειες. Σ’ αυτές τις Θεοφάνειες οι Απόστολοι έβλεπαν τον ίδιο τον Κύριο. Για το ανεπανάληπτο και σπουδαίο αυτό γεγονός της Ανάστασης υπάρχουν μαρτυρίες για την ιστορικότητά τους. Οι αυθεντικές μαρτυρίες περιέχονται στην Καινή Διαθήκη.

Σύμφωνα με τους 4 Ευαγγελιστές, έχουμε εννιά εμφανίσεις του Κυρίου προς τους μαθητές. Αν λάβουμε υπόψη και τα γραφικά χωριά (πραξ, Α3 και Α’ Κοριν 16,5-8) οι εμφανίσεις είναι περισσότερες των εννέα. Ποιες είναι οι εμφανίσεις του Χριστού μετά την Ανάσταση.

  1. Στη Μαγδαληνή ή Μαρία (Μαρκ. Ιστ’9-11 Α’κορ.11-18)
  2. Στο Σίμωνα Πέτρο( Α’ κορ.16,5 Λουκ κδ24)
  3. Στις Μυροφόρες (Ματθ. Κη 9-10)
  4. Στους δυο μαθητές προς Εμμαούς (Μαρκ Ιστ’14, Λουκ κδ36-43)
  5. Στους 10 Αποστόλους απόντος του Θωμά (Μαρκ Ιστ’ 14, Λουκ κδ’ 36-43, Ιωαν. Κ. 19-23)
  6. Στους 11 Αποστ. Παρόντος του Θωμά (Ιωαν. κ’ 26-29)
  7. Στους εφτά, παρά την λίμνη Γεννησαρέτ (Ιωαν. κδ’1-23)
  8. Στους ένδεκα, στη Λίμνη της Γαλιλαίας (Ματθ. κη 16)
  9. Στους Αποστόλους στη Βηθανία, όπου και Ανελήφθη (Μαρκ. ιστ’19-20,Λουκ.κδ’50, πραξ. Α’6-11).

Κατά τον Απ.Παύλο (Α’ κυριν.ιε4-8) παρουσιάστηκε προς τον Ιάκωβο τον Αδελφόθεο… και σ’ αυτόν τον ίδιο, κατά το άρωμα στο δρόμο προς Δαμασκό.

Αυτές οι εμφανίσεις ήταν επαρκείς για τνα στερεώσουν στην ψυχή των Αποστόλων τη βέβαια Πίστη ότι Ανέστη αληθώς ο Κύριος.

Η Ανάσταση του Χριστού είχε τεράστια επίδραση στο ήθος και στο πνεύμα των Αποστόλων. Μετέβαλε τελείως τη στάση τους απέναντι στον Κύριο. Μετά την Ανάσταση ενώ ήταν κρυμμένοι «δια του φοβού των Ιουδαίων» παίρνουν ξαφνικά θάρρος και σθένος, και διακηρύσσουν με τόλμη ό, τι είδαν.

Ο Πέτρος που αρνήθηκε το Χριστό τρεις φορές από φόβο, διακηρύττει ατρόμητος δημόσια, ότι ο Κύριος που αυτοί σταύρωσαν, ανέστη εκ. νεκρών.

Γενικά οι μαθητές είχαν προσωπική πείρα και γνώση για την πραγματικότητα της Ανάστασης.

Η Ανάσταση και οι εμφανίσεις του Χριστού μετά την Αντίσταση αποκάλυψαν στους μαθητές ποιο ήταν ο Ιησούς. Αποδείχθηκε ότι ήταν αυτός ο Μεσσίας που προσδοκούσαν, ο Γιος του Θεού, ο μόνος Σωτήρας του κόσμου.

(απέναντι στην κακομοιριά του αρνητισμού)

“Ενόψει της Μεγάλης Εβδομάδος έγινε πάλι λόγος, λόγος των ελαχιστ-ολιγίστων, για το Άγιο Φως που συναγείρει την πανορθοδοξία και μας θυμίζει την πατροπαράδοτη εμπειρία του ακτίστου φωτός του Τριαδικού μας Θεού. Και όμως, τα πρόσφατα χρόνια γίνεται και παρα-γίνεται τόσος ελευθεριάζων λόγος περί το αμελητέο “ελαχιστότατο πολιτικό ξόδεμα” για τούτη την άγια φωτεινή σημαία της παράδοσης του λαού μας.

Για τα τόσα δεινά που σωρεύονται σωρηδόν, “ποιούν την νήσσαν”. Η θρησκειακή ουδετερότητα και άρνηση προσφέρεται σαν ευκολότερο πρόσχημα δημόσιας παρέμβασης. Γιατί άραγε; Λογικές πολιτικού πρακτικισμού; Μεθοδισμός σπουδαρχίας; Άγχος απέναντι στον καθολικότερο ενθουσιασμό της πίστης; Ξαφνική ανακάλυψη του παλαιομοδίτικου ακραίου γαλλικού διαφωτισμού με τις όποιες εντόπιες εκδοχές του; Ψύχωση πολιτικής αυτοκατάφασης μέσα από ακρωτηριασμούς στο γενετικό κώδικα του πιστεύοντος λαού μας;

Δικαίωμα των ελαχιστ-ολιγίστων να παίζουν με τις ανοχές της πλειονότητας, όπως παίζουν με τις αντοχές του πολύ λαού επί των διαψεύσεων.

Ωστόσο κι η πλειοψηφία, όση συνωθείται σε ατέλειωτες σειρές στον Εσταυρωμένο η στον Επιτάφιο η στο αναστάσιμο Φως, χειρίζεται κι εκείνη το συνταγματικό και δημοκρατικό κι ακόμη πιο πολύ το ανθρωπινό δικαίωμα της ελευθερίας. Γιαυτό και παρατρέχουν με εύλογη λύπηση τον παλαιομοδήτικο αρνητισμό.

Τι είναι το Άγιο Φως; Έχουμε συν τοις άλλοις τη μελέτη του αρχιτέκτονα ΑΠΘ κ. Χάρη Κ. Σκαρλακίδη (ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ, το θαύμα του φωτός της Αναστάσεως στον Τάφο του Χριστού, 70 ιστορικές μαρτυρίες, 4ος - 16ος αι., Αθήνα 2014). Θα παρέπεμπα στην τεκμηριωμένη ιστορικά έρευνά του, ακόμη και όσους πεισματώνονται ενάντια σε εκκλησιαστικά και εθνικά συνάμα δικαιώματα που συμβολίζονται ως θείο δώρο με το περιάκουστο και ορατό και απτό θαύμα του Αγίου Φωτός και με τη στοιχειώδη κατάφαση κρατικού σεβασμού στην προτεραιότητα της συντριπτικής πλειονότητας του λαού μας.

Οι ελάχιστοι που καπηλεύονται τον αρνητισμό σαν συγκεκριμένη πολιτική επιλογή, στάση παρωχημένου δογματισμού, δεν θα έβλαπτε να αναμετρηθούν με τις μυριάδες ποσοστών ανθρώπων, Ρωμηών κάθε φυλής, Χριστιανών κάθε δόγματος, που αποθαυμάζουν την έκπληξη της πίστης, την έκπληξη της χειροπιαστής προσέγγισης του Αναστημένου Χριστού μας, την έκπληξη των “άλλων πολλών όσων εποίησεν ο Ιησούς, εγερθείς εκ νεκρών, ενώπιον των αυτού μαθητών”. Θαύματα χιλιετιών. Αν καταγράφονταν με το διαδικτυακό… άγχος της εποχής μας, δεν θα χωρούσαν οι ιστοσελίδες πιστών και απίστων.

Μην καταλογίζουμε στην λεβεντογέννα μας πίστη τα… χρεωστικά των οικονομικών σχεδιασμών η το έλλειμμα πολιτικής δημιουργικότητας δεκαετιών.

Το Άγιο Φως σαν φωτισμός αναστάσιμης ελπίδας δεν ξοδεύει το σημερινό Ελληνισμό. Τον ενθουσιάζει, τον εμψυχώνει, του ανασταίνει το ηθικό της πίστης εις αιώνας αιώνων, της αντίστασης και της ανάστασης νυν και εσαεί. Με την ανανεωμένη αίσθηση της αμεσότητας που μόνο το “Χριστός ανέστη” προσφέρει, που μόνος ο Χριστός δωρείται. “Ωσάν να αναστήθηκε μόλις την προηγούμενη στιγμή, ωσάν να πληροφορούμεθα τη νίκη επί του θανάτου μόλις τώρα, με ζωντανή μέσα μας την ελπίδα” (Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, Πασχαλινό Μήνυμα 2017)”.

Ο Μητροπολίτης

Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πολυκάστρου

κ. Δημήτριος

Του Παναγιώτη Φλωρίδη

Τα ευτράπελα με τους παλιούς  πολιτευτές, δεν έχουν τελειωμό. Το καθένα είναι και για μια ταινία από μόνο του. Οι Μαυρογιαλούροι θριάμβευαν και τελειωμό δεν έχουν.

Οι “εξαγγελίες” των πολιτευτών δεν είχαν φραγμό. Ελεγε ο ένας:

-Και γεφύρια θα σας φτιάξουμε!

-Μα, δεν έχουμε ποτάμι κύριε βουλευτά!

-Και ποτάμι θα σας φτιάξουμε!

Και ερχόταν ο άλλος και το “τερμάτιζε”:

-Και σχολείο θα σας φτιάξουμε!

-Μα, δεν έχουμε παιδιά κύριε βουλευτά!

-Και παιδιά θα σας κάνουμε!

Τα παιδιά την σήμερον ημέρα θέλουν και παιδικές χαρές.

Και παιδικές χαρές θα φτιάξει ο δήμος Κιλκίς λοιπόν. Σε δεκαπέντε (!) χωριά, τα περισσότερα των οποίων κατοικούνται από ολίγους ηλικιωμένους και καθόλου παιδιά... Τα χωριά προφανώς προβλέπεται να ενδυναμωθούν πληθυσμιακά. Η ανάπτυξη είναι προ των πυλών και η αναζωογόνηση της υπαίθρου, είναι θέμα ελαχίστου χρόνου.

Είναι σίγουρο ότι η υφιστάμενη παιδική χαρά της Επταλόφου χρειάζεται αναβάθμιση. Ενα χωριό με πρωτογενή κυρίως παραγωγή, με νέο κόσμο, με παιδιά, έχει ανάγκη την υπερσύγχρονη και άνετη παιδική χαρά του. Ο κατάλογος των άλλων χωριών όμως, μόνο απορίες προκαλεί. Και παραπέμπει σε Μαυρογιαλούρους.

Ας είναι όμως. Μακάρι ο δήμος μας-και όλοι οι δήμοι-να έχουν τέτοια ισχυρή οικονομική ευμάρεια, ώστε να μπορεί να φτιάχνει παιδικές χαρές και στους πιο μικρούς οικισμούς του.

Και για να μην κατηγορηθούμε από κάποιους “αετούς” ότι είμαστε κι εναντίον των χωριών, ευχόμαστε η δυνατότητα του δήμου να ενισχυθεί και περαιτέρω. Ωστε εκτός από το Μελάνθιο, το Μεταλλικό, την Αγία Παρασκευή κλπ, να κατασκευασθούν παιδικές χαρές και στους Πετράδες, το Μονολίθι, το Βαλτούδι, το Δίβουνο, τα Μπακέικα και αλλού!

Και να μην ξεχάσουμε το θρυλικό Κοτύλι. Το στρατόπεδο-χωριό για τους πρόσφυγες μπορεί να σταμάτησε να κατασκευάζεται, αλλά με τον Ερντογάν ποτέ δεν ξέρεις. Μια παιδική χαρά, ας υπάρχει καλού-καλού στην περιοχή!

Σελίδα 6 από 65
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree