Του Παναγιώτη Φλωρίδη

“Στη Δημοκρατία και στη δημοκρατική διαδικασία κάθε φορά που δυσκολευόμαστε, κάθε φορά που στριμωχνόμαστε, πρέπει να ανεβάζουμε την ένταση των επιχειρημάτων μας, όχι την ένταση της φωνής μας”.

  • Γλυκιά κουβέντα. Με ήρεμη, καταλυτική δύναμη. Την είπε με ίσης “έντασης” νηφαλιότητα ο κ. Δημ. Σακατζής, Περιφερειακός υπεύθυνος Θεσσαλίας του “Ποταμιού” (Κιλκισιώτης) την περασμένη Κυριακή, στην κατάμεστη αίθουσα του “Χατζηγιάννειου” της Λάρισας, στην πολιτική εκδήλωση της “κίνησης των τριών” (Α. Διαμαντοπούλου, Γ. Ραγκούσης, Γ. Φλωρίδης). Η παρέμβαση ήταν καίρια και συνάμα ακαριαία. Υστερα από τις καθηλωτικές ομιλίες των τριών, η αδρεναλίνη των παρισταμένων “χτύπησε κόκκινο”. Και όλοι ήθελαν κάτι να πουν. Πιθανόν με οργή και ένταση φωνής για τα όσα συνέβησαν με μετοχή τους ή όχι-άσχετο, όλα αυτά τα χρόνια σ’ αυτή την ταλαίπωρη, αδικημένη χώρα. Κι όμως, η κουβέντα του κ. Σακατζή οδήγησε τη συζήτηση στο σωστό δρόμο. Ενταση σε όλα. Οχι όμως στη φωνή. Ο πολιτισμός στην πολιτική επικράτησε, συνοδευόμενος από την πραγματική ουσία.
  • Στις βουλευτικές εκλογές του 2015, ο δήμαρχος Πάτρας αρνήθηκε να παραχωρήσει δημοτικό χώρο προβολής στη “Χρυσή Αυγή”. Και αυτές τις μέρες (σήμερα Πέμπτη), διεξάγεται η δίκη του στο Εφετείο Πάτρας, έπειτα από μήνυση στελέχους της “Χρυσής Αυγής”. Χωρίς φωνές, χωρίς ένταση, ο Κώστας Πελετίδης έκανε πράξη τα “πιστεύω” του. Αρνήθηκε να δώσει δημοκρατικό χώρο και δημοκρατικό μανδύα σ’ αυτούς που δεν πιστεύουν στη Δημοκρατία. Εδωσε σάρκα και οστά στα δημοκρατικά “πιστεύω” του Πατρινού λαού. Δεν κάλεσε το λαό σε φωνασκίες και επαναστατικές πράξεις εκ του ασφαλούς. Δεν χρειάζονται εξ άλλου πυρπολήσεις φραστικές, για μια πράξη που επικυρώθηκε από ΟΜΟΦΩΝΗ απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρέων. Το οποίο βεβαίως δεν είναι το Πολιτικό Γραφείο ούτε η Κεντρική Επιτροπή του Περισσού! Ο Πελετίδης ανέβασε την ένταση των επιχειρημάτων του με μετουσίωση σε πράξη της θέλησης των συμπολιτών του. Οχι με φωνές και διαδηλώσεις. Δέχθηκε το δημόσιο έπαινο του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών. Ανάμεσα σ’ αυτά φυσικά και τα δικά μας Μούρσαλη, Μούσγαλη και Κοτσαλάρ των Κρουσσίων. Τα πρώτα που έκαψαν οι ναζί στην Ελλάδα. Το ποτάμι των συμπολιτών του έξω από το Εφετείο Πατρών, δεν προοιωνίζεται έφοδο στην αίθουσα. Απλά, οι Πατρινοί ενισχύουν το επιχείρημα του Πελετίδη. Οχι τις φωνές του.
  • Ολοι οι κανόνες όμως-ακόμη και οι πυλώνες της Δημοκρατίας-έχουν τις εξαιρέσεις τους. Ενίοτε χρειάζεται και η ένταση της φωνής. Χωρίς βία και βανδαλισμούς. Οπως προχθές, όταν 300.000 πολίτες της Βαρκελώνης ξεχύθηκαν στους δρόμους για να φωνάξουν “casa nosta-casa vostra”. Το σπίτι μας, σπίτι σας: Για τους 15.000 πρόσφυγες που έχει υποχρέωση να δεχθεί η Ισπανία, αποφορτίζοντας κατ’ ελάχιστο την Ιταλία και κυρίως, την Ελλάδα. Εδώ πράγματι χρειάζεται η φωνή. Είναι θέμα Δημοκρατίας, όταν κάποιοι κωφεύουν, τότε “να τ’ ακούν” κανονικά.

Από δυνατές φωνές. Αλλά πάντα γλυκιές.

Του Γιώργου Πελίδη*

Στην προπονητική διαδικασία πρέπει να υπάρχει μια αρμονική σχέση ανάμεσα στην επιβάρυνση και στην ανάληψη για να υπάρξει πρόκληση προσαρμογών. Όταν διαταράσσεται αυτή η σχέση έχουμε το φαινόμενο της υπερπροπόνησης , υπάρχει δηλ κόπωση του αθλητή με επακόλουθο δυσάρεστες καταστάσεις .

Μεγάλη σημασία πρέπει να δίνεται στις επιβαρύνσεις  που θα πρέπει να ακολουθούνται , με χρόνο ανάληψης  του οργανισμού, αυτή η αρχή βασίζεται στην λειτουργία της υπεραναπλήρωσης ή του υπερσυμψηφισμού.

Οι προπονητικές επιβαρύνσεις προκαλούν κόπωση στον οργανισμό ,τα ενεργειακά αποθέματα μειώνονται σταδιακά με αποτέλεσμα την μείωση της αποδόσεις του αθλητή(παίκτη) που την αντιλαμβάνεται ως κόπωση.

Για να υπάρχει ξεκούραση θα πρέπει να υπάρχει ανάληψη του οργανισμού δηλ την αναπλήρωση των ενεργειακών αποθεμάτων κατά την διάρκεια της αποκατάστασης.

Ο σοβιετικός ερευνητής  jakovlief  παρατήρησε ότι η ενέργεια η οποία καταναλώθηκε κατά την διάρκεια της προπόνησης δεν αναπληρώνεται μόνο αλλά υπεραναπλήρωνεταιι κατά την αποκατάσταση του οργανισμού και αυξάνεται η ικανότητα του αθλητή ,το φαινόμενο αυτό ονομάστηκε υπεραναπλήρωση ή υπερσυμψηφισμός.

Το συμπέρασμα από τα παραπάνω, βάση της αρχής της υπεραναπλήρωσης ,είναι ότι θα πρέπει να δίνουμε χρόνο στον οργανισμό μας για αποκατάσταση, δηλ εάν κάνουμε 3 προπονήσεις την εβδομάδα το προτιμότερο θα ήταν για καλύτερες προσαρμογές και ανάληψη του οργανισμού   να γίνονται κάθε δεύτερη  ημέρα   Δευτέρα-Τετάρτη-Παρασκευή.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στους ποδοσφαιριστές που παρουσιάζεται το φαινόμενο ο παίκτης να «πετάει» την Τετάρτη στην προπόνηση και την ημέρα του αγώνα να παραπονιέται γιατί νιώθει βαριά τα πόδια του.

Οι ενεργειακές απαιτήσεις για κάθε άθλημα είναι διαφορετικές ,στο ποδόσφαιρο χρησιμοποιούνται και οι τρείς μηχανισμοί (καύση λιπών ,υδατανθράκων ,γλυκογόνου) για αυτό  στον σχεδιασμός της προπονητικής μονάδας θα να λαμβάνεται υπόψη, μετά από προπόνηση υψηλής έντασης ( καύση μυϊκού γλυκογόνου )  η επόμενη προπονητική μονάδα να σχεδιάζεται με χαμηλή επιβάρυνση, δίνοντας έτσι χρόνο στον οργανισμό για προσαρμογές και ανάληψη.

 

Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B' Νέας σχολής 2015

Προπονητής UEFA A' (σε εξέλιξη)

Του Γιώργου Σακισλίδη*

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας βρισκόμαστε ενώπιον ταχύτατων αλλαγών που συχνά αδυνατούμε να αφομοιώσουμε, απόρροια της κοινωνικής και πολιτιστικής κρίσης που προέρχονται από την αντίστοιχη οικονομική. Έτσι εισερχόμαστε σε ένα φαύλο κύκλο παρακμής της ηθικής και των αξιών. Με αφορμή το εγκληματικό περιστατικό που έλαβε χώρα στην Κομοτηνή, με πρωταγωνιστές δύο ανήλικους, σαν συνέχεια παρόμοιων τέτοιων περιστατικών τελευταία (Γέφυρα Θεσ/νίκης κλπ.), καθίσταται εύλογα αντιληπτό πως η παραβατικότητα των ανήλικων άρχισε να αποτελεί φαινόμενο κοινωνικής παθογένειας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, στις 24.1.2017 ημέρα Τρίτη, αγνοούμενο κωφό αγόρι ηλικίας έξι (6) ετών, βρέθηκε δολοφονημένο σε συνοικία της Κομοτηνής. Δράστης της αποτρόπαιας αυτής πράξης είναι επίσης ένα ανήλικο κωφό αγόρι ηλικίας δεκαπέντε ετών (15) το οποίο, όπως σημείωσε ο ιατροδικαστής Νίκος Κιφνίδης, προτού δολοφονήσει το άτυχο αγόρι με στραγγαλισμό, το κακοποίησε σεξουαλικά. Πληροφορίες για το δράστη αναφέρουν πως στο παρελθόν είχε υποστεί κι αυτός σεξουαλική κακοποίηση. Επίσης ότι διέμενε, στην ίδια περιοχή με το θύμα, μόνο με την αδερφή του, στερούμενοι κανονικής οικογένειας.

Από κοινωνικές έρευνες της ΥΕΑ (Υπηρεσίας Επιμελητών Ανηλίκων) και από τηρούμενα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας, προκύπτει ποια είναι τα κυριότερα χαρακτηριστικά των ανήλικων παραβατών: Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών είναι αγόρια και η κρίσιμη ηλικία κατά την οποία παρεκκλίνουν από το νόμο είναι μεταξύ του δέκατου τρίτου (13ου) έως και του δέκατου έβδομου (17ου) έτους της ηλικίας τους. Προέρχονται κυρίως από φτωχοποιημένες κοινωνικές ομάδες και αντιμετωπίζουν  πέρα από τα οικονομικά και, πολλές φορές, ψυχικά προβλήματα. Η πλειοψηφία φέρεται να έχει ολοκληρώσει με χαμηλή επίδοση τη βασική εκπαίδευση, ενώ μεγάλο ποσοστό την έχει διακόψει για ανεύρεση εργασίας. Επίσης, εντύπωση προκαλεί έρευνα του Εργαστηρίου Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών του Πανεπιστημίου της Αθήνας, που αναφέρει χαρακτηριστικά πως ένας στους δέκα μαθητές είναι μέλος παρέας-ομάδας που εμφανίζει παραβατική συμπεριφορά, ενώ σύμφωνα με την Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων της ΕΛ.ΑΣ το 2008 συνελήφθησαν μόνο στην Αττική 2.700 ανήλικοι, εκ των οποίων το 40% αφορούσε την ομαδική παραβατικότητα.

Οι ίδιες οι αξιόποινες πράξεις των ανήλικων δεν μπορούν ποτέ να έχουν, κατά το Ελληνικό Δίκαιο (αρ. 18 ΠΚ), τον χαρακτήρα κακουργήματος, παρά μόνο αυτόν του πλημμελήματος. Αυτόματα, η νομοθεσία προβλέπει μια δικλείδα ασφαλείας σε περιπτώσεις όπου οι ανήλικοι επιδείξουν παραβατική συμπεριφορά, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο ανήλικος δράστης δε είναι δυνατόν να εξομοιώνεται με τον αντίστοιχο ενήλικο. Από τη γραμματική ερμηνεία της νομοθεσίας καταφαίνεται πώς προληπτική πολιτική πρέπει να έχει το σημαίνοντα ρόλο στην αντιμετώπιση ανήλικου παραβάτη, διότι έτσι αποτρέπεται η παραβατικότητα η οποία στη συνέχεια σαν καταστολή έχει και περιορισμένη νομική δύναμη και περιορισμένη αναμορφωτική δυνατότητα.

Βασικό στοιχείο λοιπόν η πρόληψη. Αυτή είναι ευθύνη κατά πρώτον της οικογένειας και των κοινωνικών ομάδων αναφοράς (πλησιέστε-ροι συγγενείς, εκπαίδευση, φίλοι, εκκλησία, πολιτιστικοί σύλλογοι κλπ.). Σε περίπτωση ελλειματικών οικογενειών κυρίαρχο λόγο παίζουν οι κοινωνικές δομές του κράτους, που θα πρέπει να αναλαμβάνουν την καθοδήγηση και τον προσανατολισμό των ανήλικων. Δυστυχώς όμως στις περισσότερες περιπτώσεις η οικογένεια αδυνατεί να βοηθήσει ουσιαστικά διότι τα μέλη της στερούνται κοινωνικής μόρφωσης και αντί να βοηθούν στην επίλυση του προβλήματος, ενισχύουν αυτό. Εδώ παρουσιάζεται η ανάγκη πλήρους αναμόρφωσης και οργάνωσης των κοινωνικών δομών του κράτους. Για παράδειγμα, παράλληλα με τη χορήγηση άδειας γάμου στα ζευγάρια, θα πρέπει αυτά να υποβάλλονται σε παρακολούθηση επιμορφωτικών προγραμμάτων οικογενειακών και γονεϊκών συμβουλών. Αυτά σε αρκετές αναπτυγμένες χώρες του εξωτερικού πραγματοποιούνται από χρόνια. Δυστυχώς σήμερα κανένα νέο ζευγάρι δεν έχει «σπουδάσει» πώς θα γίνει γονιός και αφήνονται όλα στην καλή διάθεση των πολιτών. Οι κοινωνικές δομές, επίσης, έχουν αφεθεί στην τύχη τους στερούμενες πόρων, εξειδικευμένου προσωπικού, καθώς και της δυνατότητας να προωθήσουν ανήλικους παραβάτες σε κατάλληλα μορφωτικά ιδρύματα (αφού και αυτά ελλείπουν).

Παρατηρούμε λοιπόν περιστατικά που έχουν στο επίκεντρο ανήλικους δράστες αντί να περιορίζονται και σταδιακά να εξαλείφονται, να τείνουν να αμβλύνονται και να καταλήγουν σε φαινόμενα – μάστιγες. Αυτό μας οδηγεί στη σκέψη ότι όλες οι κοινωνικές ομάδες αναφοράς, οι θεσμοί και οι διάφορες προνοιακές δομές της Πολιτείας για ένα υγιές κοινωνικό σύνολο είναι ατροφικές. Η σύλληψη και η καταδίκη ενός ανήλικου δράστη δεν αποτελεί πανάκεια για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας αυτών. Δεν είναι δυνατόν σε μια τόσο άγουρη ηλικία, ένα παιδί που μεγαλώνει σε υγιές περιβάλλον και γαλουχείται με ηθικά πρότυπα, αξίες και ιδανικά, να διαθέτει την ψυχολογία και γενικότερα το προφίλ ενός στυγερού εγκληματία. Όταν όμως ένα παιδί εγκαταλείπεται από την οικογένεια του και δεν καθοδηγείται  από την κοινωνία, δε θα πρέπει να είναι απορίας άξιο πώς οδηγείται σε παραβατικές συμπεριφορές.

Επομένως, όταν μια κοινωνία υπό την ευρεία έννοια και ένα Κράτος υπό τη στενή έννοια, εθελοτυφλούν για τις συνθήκες διαβίωσης και επιβίωσης επιμέρους ατόμων τους, τότε ο τελικός απολογισμός είναι μόνο θύματα. Διότι, θύμα είναι ο ανήλικος που δολοφονείται από ανήλικο, αλλά και ο ανήλικος δράστης είναι θύμα της αδιαφορίας της κοινωνίας προς το πρόσωπο του. Έτσι, με μια πιο γενικευμένη σκέψη, έλλογα κατευθυνόμαστε στο συμπέρασμα ότι κοινωνία και κράτος διατηρούν μια ευθύνη ηθικής αυτουργίας στις περιπτώσεις παραβατικότητας των ανήλικων.

Ολοκληρώνοντας, θα ήθελα να επισημάνω την ιδιαίτερη σοβαρότητα του φαινομένου της παραβατικότητας των ανήλικων. Όλοι γνωρίζουμε ότι τα ευχολόγια δεν βοηθούν σε τίποτα, για το λόγο αυτό πρέπει να συντονίσουμε τις προσπάθειές μας προς την ανάπτυξη συλλογικής δράσης σε όλα τα επίπεδα. Μόνο τα αρμόδια όργανα που είναι επιφορτισμένα με την αντιμετώπιση του φαινομένου, δεν αρκούν για την ουσιαστική επίλυση του προβλήματος. Απαιτείται η συνδρομή όλων των πολιτών. Είναι ζήτημα πολύπλευρης ευθύνης, τόσο απέναντι στον εαυτό μας και τις αξίες που ο καθένας μας πρεσβεύει, όσο και απέναντι στο συνάνθρωπό μας, με τον οποίο καλούμαστε να συμβιώσουμε αρμονικά.

*Τριτοετής φοιτητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λευκωσίας

Του Κωνσταντίνου Θεοδωρίδη

Μια αμιγώς δημοτική επιχείρηση, όπως όλες οι Δ.Ε.Υ.Α., με στόχο τη συνεχή βελτίωση των υποδομών στους βασικούς τομείς ύδρευσης αποχέτευσης αλλά και των ομβρίων υδάτων και ειδικότερα: Τη διασφάλιση της ποιότητας νερού αλλά και την εξασφάλιση της επάρκειας για όλους τους δημότες, τη μελέτη, κατασκευή και λειτουργία δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης ακαθάρτων και ομβρίων καθώς και μονάδων επεξεργασίας υγρών αποβλήτων και την παροχή βέλτιστων υπηρεσιών προς τους δημότες καταναλωτές. Ο ουσιαστικός αυτός κοινωνικός χαρακτήρας της επιχείρησης για τη διασφάλιση ενός εκ των πολυτιμότερων αγαθών στον άνθρωπο, που καθορίζει την ποιότητα ζωής του και την υγεία του, είναι ο λόγος και του μονοπωλιακού δημόσιου χαρακτήρα της κάθε Δ.Ε.Υ.Α.

Στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο ακούσαμε την απόφαση της Δ.Ε.Υ.Α. Κιλκίς, να μην αυξήσει τα τιμολόγια. Η ίδια ανακοίνωση έγινε και πέρσι διατηρώντας σταθερό το τιμολόγιο τα τελευταία χρόνια, χωρίς καμία αύξηση.

Είναι άξιο λόγου το ότι η τιμολόγηση της ΔΕΥΑΚ παρέμεινε σταθερή, τη στιγμή που μισθοί, ημερομίσθια, συντάξεις κατρακυλούν δραματικά προς τα κάτω και η αγορά στενάζει από την μειωμένη κατανάλωση και σχεδόν παντελή έλλειψη κερδοφορίας; Μόνο που δεν έχουν πει ποιό είναι το κόστος του νερού και ποιοί οι συντελεστές του κόστους. Οι μισθοί που μειώθηκαν σημαντικά, οι αριθμητικές μειώσεις στο προσωπικό, ή μήπως το νερό που χάνεται από διαρροές; Νομίζω πως πρέπει να γνωρίζει ο κάθε δημότης το πραγματικό κόστος του νερού για να μπορεί να καταλάβει αν σε τελική ανάλυση πληρώνει περισσότερα χρήματα ή λιγότερα από το πραγματικό κόστος.

Βέβαια όταν μιλάμε για το κόστος κάποιου προϊόντος θα πρέπει να το συνδέουμε με την ποιότητά του και στην περίπτωση μας, του πόσιμου νερού. Το βασικό χαρακτηριστικό του νερού είναι η διάκρισή του σε πόσιμο ή μη. Αν είναι πόσιμο και δεν καταφεύγουμε στα εμφιαλωμένα τότε ας πληρώνουμε και κάτι παραπάνω, βέβαια σε λίγο καιρό θα αδυνατούμε να κάνουμε κι αυτό. Τι γίνεται όμως όταν το νερό δεν είναι πόσιμο και η παρέχουσα δημοτική επιχείρηση λέει πως δεν θα αυξήσει την τιμή; Το χειρότερο βέβαια είναι, όταν δεν αναφέρεται η ακαταλληλότητά του. Ποιο συγκεκριμένα μιλάμε για τη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης και τους οικισμούς: Μαυρονερίου, ΄Ανω Αποστόλων και Μέσων Αποστόλων. Στις μετρήσεις που έγιναν ένα χρόνο πριν, με μέριμνα των Πολιτιστικών Συλλόγων ΄Ανω Αποστόλων, Μαυρονερίου και Μέσων Αποστόλων και της τοπικής προέδρου, βρέθηκε το νερό με Νιτρικά 79,05mg/L με όριο το -0- & Κολοβακτηριοειδή coliform bacteria 586cfu/100ml με όριο το -0- και E.coli 412cfu/100ml. Με όριο το -0-. Για τα παραπάνω αποτελέσματα ενημερώθηκε η Δ.Ε.Υ.Α.Κ. μέσω ενός προέδρου εκ των ως άνω πολιτιστικών συλλόγων. Οι απόψεις διαφόρων που ακούστηκαν έλεγαν πως το νερό είναι ακατάλληλο. Δεν υπάρχει η άποψη της Δ.Ε.Υ.Α.Κ που έχει την υποχρέωση να προμηθεύει του δημότες με πόσιμο νερό. Θεωρούμε υποχρέωσή της επιχείρησης, σε περίπτωση που συμβαίνει το αντίθετο, να ενημερώνει εγγράφως τους καταναλωτές. Πολύ-πολύ απλά, με κάθε λογαριασμό που στέλνει για να πληρώσει ο καταναλωτής, ας γράφει τα στοιχεία ανάλυσης του νερού καθώς επίσης και την ενημέρωση για το αν το νερό είναι κατάλληλο για οικιακή χρήση, όπως αν μπορεί να το πιεί κανείς – να μαγειρέψει μ’αυτό – ή να ποτίσει ένα γαλακτοφόρο ζώο ή τα ζώα κρεατοπαραγωγής κ.λ.π.. Μπορεί να μην προβλέπεται από τη νομοθεσία η παραπάνω αναφορά, αυτό όμως συμβαίνει διότι θεωρείται αυτονόητο ότι το νερό είναι κατάλληλο για τις παραπάνω χρήσεις. Όταν όμως υπάρχουν προβλήματα στις αναλύσεις νομίζω πως είναι ηθική υποχρέωση της επιχείρησης να ενημερώνει τον καταναλωτή, όπως κάνει κάθε επιχείρηση αναγράφοντας τα συστατικά του προϊόντος στο περιτύλιγμα, ακόμη – ακόμη και τί να προσέξει ο καταναλωτής ή και τί να αποφύγει.

Γνωρίζουμε το οργανόγραμμα λειτουργίας της Δ.Ε.Υ.Α.Κ., όπως αυτό παρουσιάστηκε στο δημοτικό συμβούλιο. Άψογο στην κυριολεξία ,με σαφείς αρμοδιότητες όπως προβλέπεται και σε κάθε μεγάλη επιχειρηματική μονάδα, αν και στις περισσότερες είναι πανομοιότυπο. Η πρακτική πλευρά όμως απογοητεύει. Πιο συγκεκριμένα: Στις 28 Δεκεμβρίου 2016 τηλεφωνώ εγώ ο ίδιος προσωπικά στη Δ.Ε.Υ.Α.Κ. και ενημερώνω για βλάβη στον οικισμό Μέσων Αποστόλων. Έσπασε σωλήνας του δικτύου και το νερό βγαίνει από την άσφαλτο. Η βλάβη όπως ενημερώθηκα και ενημέρωσα αντίστοιχα, ήταν από δεκαημέρου πριν. Η κυρία της Δ.Ε.Υ.Α.Κ με την οποία επικοινώνησα ήταν ευγενέστατη και αφού πήρε τα στοιχεία μου, όπως προβλέπεται με ενημέρωσε ότι η βλάβη καταγράφηκε. Παρ΄ όλο που θεώρησα ότι η βλάβη θα αποκατασταθεί άμεσα, αφού κατά πάγια τακτική την αναλαμβάνει τοπικός υπεργολάβος και αποκαθιστά άμεσα την όποια ζημιά υπάρχει, ενημέρωσα και την πρόεδρο της τοπικής Κοινότητας Μαυρονερίου για το πρόβλημα. Ακολουθούν δύο τηλέφωνα της προέδρου στη ΔΕΥΑΚ για την αποκατάσταση της βλάβης. Τηλεφωνώ και εγώ εκ νέου. Αφού κόντευε μήνας από την καταγραφή, η απάντηση της Δ.Ε.Υ.Α.Κ. παρέμενε η ίδια: « Η βλάβη έχει καταγραφεί». Η υπάλληλος συνέχιζε να μας δίνει την ίδια απάντηση και τα στοιχεία της καταγραφής με την προσθήκη: «Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε περισσότερο, αν θέλετε πάρτε τηλέφωνο στις 2 με 3 το μεσημέρι στο συνεργείο ή τις 7 με 8 το πρωί στον προϊστάμενο». Σήμερα 31.1.17 αργά το βράδυ και το νερό συνεχίζει να τρέχει και να χάνεται στο ρέμα. Σπατάλη νερού, σπατάλη ηλεκτρικής ενέργειας, κίνδυνος από παγωμένα νερά στο δρόμο. Πώς θα μειωθεί το κοστολόγιο όταν για 40 ημέρες χάνεται άσκοπα το νερό; Σημειωτέον ότι πρέπει να είναι η τέταρτη βλάβη διαρροής σε απόσταση 60 μέτρων στο τελευταίο 12μηνο. Αυτό σαν στατιστικό στοιχείο, που ίσως αξιολογηθεί για δρομολόγηση άλλων ενεργειών.

Κάνοντας μια βόλτα στο υδραγωγείο, δεξαμενές συγκέντρωσης στο βουνό των Άνω Αποστόλων, είδα αυτό που είδα ένα χρόνο πριν. Οι δεξαμενές χωρίς την υποτυπώδη περίφραξη και τα καπάκια των δεξαμενών χωρίς λουκέτα. Καταλαβαίνει κανείς πόσο επικίνδυνο είναι αυτό για λόγους ασφάλειας του νερού, η τόσο εύκολη πρόσβαση σ΄ αυτό από οιονδήποτε.

Σε έργα της Δ.Ε.Υ.Α.Κ. που έγιναν το προηγούμενο χρόνο για την αποκατάσταση βλαβών στους δρόμους, η εικόνα είναι απογοητευτική. ΄Ιχνη μείγματος ασφάλτου κάλυψε τους λάκκους με αποτέλεσμα οι λακκούβες να συνεχίσουν να υπάρχουν. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι: ήταν μειωμένης αξίας τα χρήματα των δημοτών που δόθηκαν στον εργολάβο για την αποκατάσταση των βλαβών που προκλήθηκαν στους δρόμους;

Καλό το οργανόγραμμα, καλή και η κατανομή των αρμοδιοτήτων, αν τα δύο παραπάνω οργανωτικά στοιχεία είχαν και το αναμενόμενο αποτέλεσμα, αυτό θα ήταν και ευχής έργον για όλους.

Νομίζω -ως δημότης και καταναλωτής, όπως όλοι- έχω το δικαίωμα να ενημερώνομαι για την ποιότητα και την καταλληλότητα του νερού και να διερωτώμαι γιατί τόση αργοπορία στην αποκατάσταση μιας βλάβης η οποία αναντίρρητα, πέρα από σπατάλη του νερού και τον κίνδυνο περαιτέρω μολύνσεων του νερού από το σημείο διαρροής, αυξάνει και το κόστος.

Η υποχρέωση της Δ.Ε.Υ.Α.Κ., για παροχή πόσιμου νερού και σε αντίθετη περίπτωση η γραπτή και με κάθε πρόσφορο μέσο ενημέρωση των καταναλωτών, η άμεση ανταπόκρισή της στην αποκατάσταση των βλαβών, η λήψη μέτρων για τη διασφάλιση της ποιότητας του νερού καθώς και για τη μείωση του κόστους παραγωγής και διάθεσης, είναι αυτονόητη.

Σελίδα 6 από 55
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree