Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δίνεται στις διαστάσεις των γηπέδων στις μικρές ηλικίες, στον αριθμό των παιδιών που αγωνίζονται ,στον χρόνο διάρκειας του παιχνιδιού και στον συνολικό αριθμό αγώνων κατά την διάρκεια της ετήσιας αγωνιστικής περιόδου.

Στο στάδιο εκπαίδευσης στο οποίο βρίσκονται, όσον αφορά τα στοιχεία της τεχνικής, τακτικής θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ημερολογιακή, βιολογική και προπονητική ηλικία των παιδιών.

Για τις εντάσεις και την συχνότητα των επιβαρύνσεων, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και παρακολούθηση από ειδικό προπονητή και όχι από εθελοντή.

Η καταπόνηση και η συσσωρευτική κόπωση μπορεί να παίξουν ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο στην εξέλιξη ενός νεαρού παίκτη που χαρακτηρίζεται ταλέντο.

Πολλές φορές αποτελεί και αιτία διακοπής του αθλήματος.

'Έρευνες έδειξαν ότι οι λανθασμένες διαστάσεις των αγωνιστικών χώρων δηλ όταν είναι υπερβολικά μεγάλες ότι:

- Το παιχνίδι γίνεται παιχνίδι αντοχής και όχι διδασκαλία η εκπαίδευση τεχνικοτακτικών στοιχείων.

-Οι παίκτες που παίζουν στο κέντρο του γηπέδου επιβαρύνονται περισσότερο από τους επιθετικούς και τους αμυντικούς. Οι επιβαρύνσεις έδειξαν ότι σε μερικούς παίκτες η τιμές του γαλακτικού οξέος ξεπέρασαν συγκέντρωση των 8 mml/l.

Οι στόχοι της εκπαίδευσης στις ηλικίες αυτές είναι η συχνή επαφή με την μπάλα, η ικανότητα συναρμογής, η απόκτηση ποδοσφαιρικής αντίληψης μέσα από της συνεχόμενες μεταβαλλόμενες καταστάσεις του παιχνιδιού.

Στατιστικά της έρευνας έδειξαν:

-σε παιχνίδι 2χ25 λεπτών

- οι κεντρικοί παίκτες είχαν 38 επαφές με την μπάλα

- οι παίκτες της αμυντικοί ζώνης είχαν 20 επαφές με την μπάλα

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι υπάρχει διαφορά στην ίδια συμμετοχή στο παιχνίδι.

 

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B' Νέας σχολής 2015

Προπονητής UEFA A' (σε εξέλιξη)

Ζούμε και δραστηριοποιούμαστε στο Κιλκίς, έναν ευλογημένο τόπο με τεράστια συγκριτικά πλεονεκτήματα που καλούμαστε μακροπρόθεσμα να εκμεταλευτούμε. Σε μία περίοδο που η κρίση έχει φτάσει παντού και όλοι δυσκολευόμαστε, πρέπει να αντιληφθούμε ότι είναι σωστό και άκρως απαραίτητο να προτιμούμε τις αγορές του νομού μας.

Αυτό θα δώσει μια ισχυρή ώθηση στη τοπική οικονομία να ορθοποδήσει, καθώς ως έμποροι, επιχειρηματίες, δημόσιοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι, αγρότες και καταναλωτές είμαστε κρίκοι της ίδιας αλυσίδας, που πρέπει να μείνει άρρηκτη.

Η τοπική αγορά αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της κοινωνίας, καθώς οι επαγγελματίες μας παίζουν ένα πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή και την πρόοδο του τόπου μας. Συντηρούν θέσεις απασχόλησης, δημιουργούν εισοδήματα και εξυπηρετούν τις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων.

Από τη δραστηριότητά τους τα οφέλη για την τοπική κοινωνία μας είναι πολλά, δεδομένου ότι απ’ αυτήν προέρχονται οι παραγωγοί, οι μεταποιητές, οι έμποροι και οι καταναλωτές.

Ο κάθε ένας από εμάς ως καταναλωτής, άσχετα από την επαγγελματική του υπόσταση, οφείλει να στηρίξει τις αγορές του νομού μας. Πρέπει να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο. Αν δεν μας προτιμούν οι ντόπιοι καταναλωτές και φεύγουν για αγορές εκτός του νομού μας, αυτό θα έχει επιπτώσεις για όλους μας. Εδώ, ο τοπικός καταναλωτής μπορεί να βρει ό,τι χρειάζεται και να έχει την άμεση προσωπική επαφή με τον επαγγελματία.

Οφείλουμε να καταλάβουμε όλοι ότι πρέπει να τονώσουμε την οικονομία μας προτιμώντας τα δικά μας καταστήματα, έτσι ώστε η κίνηση του χρήματος να γίνεται εντός του νομού για να σταθεί όρθια η οικονομία μας στη δύσκολη εποχή που ζούμε.

Επιμένουμε λοιπόν και επιλέγουμε τις αγορές του νομού μας και καταναλώνουμε ότι παράγει ο τόπος μας. Είναι σημαντικό το παραπάνω μήνυμα να κερδίζει συνεχώς έδαφος στη συνείδηση αλλά και στην καθημερινή μας ζωή.

Η στήριξη της τοπικής αγοράς είναι βασικό ζητούμενο και η διαμόρφωση αντίστοιχης κουλτούρας στους καταναλωτές κάθε περιοχής, είναι επίσης θέμα που πρέπει να μας απασχολεί.

Το Επιμελητήριο Κιλκίς είναι αποφασισμένο να έχει σημαντικό μερίδιο παρέμβασης με δράσεις που δεν θα αφορούν μόνο στην προβολή της τοπικής αγοράς, αλλά και στην ενημέρωση του καταναλωτικού κοινού για τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που προκύπτουν από τη στήριξη των τοπικών καταστημάτων.

Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε σε συνεργασία με άλλους φορείς, ακόμη και με τα σχολεία, δίνοντας να καταλάβουν τα παιδιά, τη σημασία που έχει η στήριξη της τοπικής αγοράς. Για παράδειγμα, ζητώντας από τοπικά καταστήματα να στηρίζουν εκδρομές και εκδηλώσεις τους, την ίδια στιγμή να προτιμούν την τοπική αγορά για ότι χρειάζονται.

Το ίδιο ισχύει και για τις συνεργασίες του Επιμελητηρίου με άλλους μαζικούς φορείς που εκπροσωπούν κλάδους της τοπικής αγοράς, όπως οι επαγγελματοβιοτέχνες, άλλα επαγγελματικά σωματεία και σύλλογοι.

Μην ξεχνάμε ότι επιλέγοντας να ψωνίζουμε από την τοπική αγορά επιτυγχάνουμε την στήριξη της τοπικής επιχειρηματικότητας, την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων μας και κυρίως προστατεύουμε, εκτός από τους ίδιους τους επιχειρηματίες, τους ιδιωτικούς υπαλλήλους να έχουν δουλειά στον τόπο τους.

Εμείς οι ίδιοι, μέσα από τις επιλογές μας μπορούμε να βοηθήσουμε τον τόπο μας. Πρέπει να σκεφτόμαστε έξυπνα. Να αποκτήσουμε συνείδηση υπέρ της τοπικής επιχειρηματικότητας, υπέρ των τοπικών καταστημάτων.

Η κρίση που ταλανίζει τη χώρα µας έχει δηµιουργήσει µια σειρά προβληµάτων στην αγορά και ιδιαίτερα στις µικροµεσαίες επιχειρήσεις και τον εµπορικό κόσµο. Είναι αναγκαίο κι εµείς σαν πολίτες να στηρίξουµε τις τοπικές αγορές μας, όχι µόνο τώρα τις εορταστικές µέρες της αγοραστικής έξαρσης, αλλά και όλη τη χρονιά.

Είναι ανθρώπινο και δείχνουμε τον χαρακτήρα αλληλεγγύης της κοινωνίας µας, να στηρίζουµε το γείτονα, τον συγγενή, το φίλο και τον συντοπίτη µας. Με τον τρόπο αυτό θα περιορίσουµε την οικονοµική δυσκαµψία που υπάρχει και θα επαναβεβαιώσουµε τις σχέσεις µας.

Στην κατεύθυνση αυτή κινούνται και οι εµπορικοί σύλλογοι του νοµού µας, που δίνουν αγώνα στήριξης της τοπικής αγοράς. Στον αγώνα αυτό πρέπει να συµµετέχουµε όλοι. Είναι ένας µοναδικός αγώνας που στο τέλος θα µας βρει όλους «νικητές».

 

Παύλος Σπ. Τονικίδης

Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Κιλκίς

(Επαναδημοσίευση)

Σε μείζον ζήτημα για ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας έχει εξελιχθεί η αποπληρωμή δανείου το οποίο χορηγήθηκε σε ελβετικό φράγκο ή μετατράπηκε η αρχική σύμβαση που ήταν σε ευρώ να αποπληρωθεί σε ελβετικό νόμισμα. Χρονικά μιλάμε για την περίοδο 2006 – 2008 όπου οι τράπεζες χορηγούσαν χιλιάδες δάνεια σε συνάλλαγμα ελβετικού φράγκου με το κίνητρο για τον δανειολήπτη να αποτελεί η εξασφάλιση χαμηλού επιτοκίου στην μηνιαία δόση, ήτοι αυτό του Libor (London Interbank Offered Rate), και ως εκ τούτου χαμηλότερη μηνιαία δόση σε σχέση με όσα θα πλήρωναν οι δανειολήπτες αν είχαν λάβει δάνειο σε ευρώ. Να σημειωθεί ότι εκείνη την περίοδο τα δάνεια που είχαν συναφθεί σε ελβετικό φράγκο, η ισοτιμία του με το ευρώ ήταν 1 ευρώ/1,65 chf περίπου.

Ήτο προφανές ότι κάθε δανειολήπτης ελκυόταν από την ιδέα να μειώσει το φορτίο των δόσεων που θα αναλάμβανε ή είχε ήδη αναλάβει με την αρχική του δανειακή σύμβαση σε ευρώ με βάση την ανωτέρω ισοτιμία. Σ’αυτό βασιζόταν εξάλλου και η τράπεζα για να πείσει του υποψήφιους δανειολήπτες αλλά και αυτούς που είχαν ήδη λάβει δάνειο σε ευρώ.

Κρίσιμο ερώτημα αποτελεί το αν οι τράπεζες ενημέρωναν τους υποψήφιους δανειολήπτες για τους συναλλαγματικούς κινδύνους που υπέκρυπταν οι δανειακές συμβάσεις σε ελβετικό φράγκο που θα υπέγραφαν. Δηλαδή ενημέρωνε η τράπεζα τους υποψήφιους δανειολήπτες σε συνάλλαγμα για το τι σήμαινε συναλλαγματικός κίνδυνος με συγκεκριμένα αριθμητικά παραδείγματα;

Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο ότι η πλειοψηφία των χιλιάδων δανειοληπτών που έλαβαν δάνειο σε ελβετικό φράγκο ή μετέτρεψαν τις αρχικές τους συμβάσεις από ευρώ σε ελβετικό νόμισμα, δεν είχαν ουδένα λόγο να εμπλακούν σε αυτήν την διαδικασία, πλην της μείωσης του επιτοκίου και αντίστοιχα της μηνιαίας δόσης τους, αφού δεν διέθεταν αλλά και ούτε επρόκειτο να αποκτήσουν ποτέ εισοδήματα σε ελβετικό φράγκο αλλά και ούτε επρόκειτο να αποκτήσουν συναλλαγές σε ελβετικό φράγκο

Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση αποπληρωμής του δανείου σε ελβετικό φράγκο;

Παράδειγμα: Δανειολήπτης είχε λάβει το έτος 2007 από την τράπεζα δάνειο ύψους 100.000 ευρώ σε ελβετικά φράγκα με χρονικό ορίζοντα αποπληρωμής τα 20 έτη. Η ισοτιμία την ημέρα εκταμίευσης του δανείου ήταν 1 ευρώ = 1,55 ή 1,65 ελβετικά φράγκα. Από την εν τοις πράγμασι λειτουργία της υπό κρίση δανειακής συμβάσεως του, η οποία ήδη υλοποιείται εδώ και 10 πλέον έτη, δηλαδή κατά το ήμισυ και πλέον της συμβατικής χρονικής διάρκειας των 20 ετών, βρίσκεται στο εκπληκτικό σημείο να οφείλει σχεδόν ολόκληρο το αρχικώς ληφθέν κεφάλαιο των 100.000 ευρω σε ελβετικά φράγκα, παρά τις συνεχείς από μέρους του καταβολές των μηνιαίων δόσεων του και χωρίς να υπάρχει καμία ληξιπρόθεσμη οφειλή, όπως αυτές προσδιορίζονται από τις σχετικές συμβατικές προβλέψεις και ειδικότερα από την αμφίβολη συμβατική ρύθμιση για καταβολή των δόσεων, το ύψος των οποίων προσδιορίζεται με βάση την εκάστοτε ισχύουσα ισοτιμία ευρώ/ελβετικού φράγκου. Επομένως με αυτά τα δεδομένα ο δανειολήπτης βρίσκεται ενώπιων μια αδιέξοδης λειτουργίας της δανειακής του σύμβασης η οποία δεν οδηγεί στην αποπληρωμή του δανείου αλλά στην αέναη διατήρηση του.

Αντιμετώπιση του προβλήματος από τα δικαστήρια

Από το έτος 2010 και εντεύθεν, ύστερα από την πτώση της ισοτιμίας μεταξύ ευρώ και ελβετικού φράγκου (1 euro = 1,55 με 1,65 chf) αλλά και τις σοβαρές παγκόσμιες και εθνικές οικονομικές εξελίξεις, οι διαφορές μεταξύ τραπεζών και δανειοληπτών στεγαστικών δάνειων σε συνάλλαγμα προκύπτει ως έντονο κοινωνικό πρωτίστως φαινόμενο. Και φυσικά δεν θα απασχολούσε τα δικαστήρια ως πρόβλημα δικανικής κρίσης για την εγκυρότητα και νομιμότητα των σχετικών δανειακών συμβάσεων που είχαν καταρτιστεί εάν από την λειτουργία των συμβάσεων αυτών δεν προέκυπταν σοβαρά προβλήματα στην πλευρά των δανειοληπτών, τέτοιας μάλιστα έκτασης που καθιστούν την συνέχιση εφαρμογής τους εξαιρετικά δυσχερή.

Συνέπεια τούτου είναι να προσφεύγουν οι δανειολήπτες σχεδόν καθημερινά στην Δικαιοσύνη, είτε με μαζικές αγωγές είτε μεμονωμένα κατά των τραπεζών με σκοπό να επιτύχουν την αποπληρωμή του δανείου τους στην αρχική ισοτιμία εκταμίευσης του δανείου τους.

Ήδη τα δικαστήρια της χώρας έχουν εκδώσει θετικές αποφάσεις υπέρ των δανειοληπτών, τουλάχιστον σε α΄ βαθμό, ακυρώνοντας εν όλω ή εν μέρει δανειακές συμβάσεις σε ελβετικό φράγκο, επαναφέροντας ταυτόχρονα την αποπληρωμή της δόσης τους με βάση την ισοτιμία του ευρώ με το ελβετικό φράγκο κατά την ημέρα σύναψης του στεγαστικού τους δανείου.

Συμπερασματικά σκεπτόμενοι δεν μπορεί κάνεις παρά να δεχθεί την προβληματικότητα των εν λόγω δανειακών συμβάσεων με την έννοια οτι τα δυσμενή αποτελέσματα από την προοδευτική τους υλοποίηση στο βάθος του συμβατικού τους χρόνου, δεν είναι αποδεκτά από την κρατούσα έννομη τάξη αλλά ούτε και από την αίσθηση δικαίου του μέσου συνετού ανθρώπου.

Είναι προφανές ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει κάτι που δεν λειτουργεί σωστά στα πλαίσια των γενικών αρχών του δικαίου. Οι δανειολήπτες που τους έχει χορηγηθεί δάνειο σε συνάλλαγμα και δη σε ελβετικό φράγκο έχουν εναποθέσει πλέον τις ελπίδες τους σε μια απόφαση του δικαστηρίου, εφόσον έχουν κινηθεί δικαστικώς για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, που θα τους απαλλάξει από αυτήν την αέναη αποπληρωμή του δανείου τους, αφού η μεταβολή της ισοτιμίας ευρώ/ελβετικού φράγκου έχει σταθεροποιηθεί περίπου σε 1 ευρώ/1,20 chf και επομένως η μεταβολή αυτή φέρνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια τον δανειολήπτη σε μια θέση δυσχερή, ήτοι να αποπληρώνει το δάνειό του εις το διηνεκές χωρίς να υπάρχει περιθώριο απαλλαγής από το συγκεκριμένο δάνειο.

*O κ. Τζίκας είναι δικηγόρος και πιστοποιημένος

διαμεσολαβητής από το Υπουργείο Δικαιοσύνης,

Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

www.tzikas-lawfirm.gr

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος στο κεφ 1:18-25 μας διηγείται τα γεγονότα γύρω από τη Γέννηση του Ιησού:

“Η μητέρα του Μαρία, αφού  αρραβωνιάστηκε με τον Ιωσήφ, χωρίς να έρθουν σε σαρκική επαφή μεταξύ τους, έμεινε έγκυος με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Τότε ο Ιωσήφ, ο ά­ντρας της, επειδή ήταν δίκαιος άνθρωπος και δεν ήθελε να την εκθέσει, σκέφτηκε να τη χωρίσει κρυφά. Αλλά ενώ αυτός έκανε αυτές τις σκέψεις, ένας άγγελος του Κυρίου παρουσιάστηκε στο όνειρό του και του είπε: “Ιωσήφ, γιε του Δαβίδ, η διστάσεις να πάρεις μαζί σου τη Μαρία, τη γυναίκα σου, γιατί το παιδί που περιμένει προέρχεται από το Αγιο Πνεύμα. Θα γεννήσει γιο και θα του δώσεις το όνομα ΙΗΣΟΥΣ, γιατί αυτός θα σώσει το λαό του από τις αμαρτίες του”.

Με όλα αυτά που έγιναν, εκπληρώθηκε η προφητεία του Ησαΐα, που πριν 800 χρόνια είχε πει: “Ιδού, η Παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει γιο και θα τον ονομάσουν Εμμανουήλ, που σημαίνει: ο Θεός μαζί μας”.

“Εμμανουήλ-ο Θεός μαζί μας”. Δηλαδή, στο πρόσωπο του Ιησού συναντάμε το Θεό.

Ο Χριστός δεν ήλθε σαν επισκέπτης, να μας δει, να μας παρηγορήσει, να μας σώσει οδηγίες και να φύγει. Ηλθε να μείνει μαζί μας. Ηλθε να γίνει ένα με εμάς: “Και σκήνωσεν εν υμίν”, γι’ αυτό σαρκώθηκε και έγινεν άνθρωπος. Πολλοί από μας τον θεωρούν ένα πρόσωπο μακρινό, έξω από εμάς, ενώ είναι πάντοτε μαζί μας, γι’ αυτό ψάλλουμε: “Χριστός γεννάται”, όχι γεννήθηκε. Και φέτος γεννάται και είναι ανάμεσά μας, δίπλα μας. Μας το δείχνει απλά η παρακάτω ιστοριούλα:

Ενα βράδυ, ένας τσαγκάρης είδε στ’ όνειρό του ότι το επόμενο πρωί θα’ρχόταν να τον επισκεφθεί ο Ιησούς. Το όνειρο του φάνηκε τόσο αληθινό που σηκώθηκε αμέσως, έτρεξε στο δάσος και μάζεψε μερικά κλαδιά για να στολίσει το εργαστήρι του, για την υποδοχή του Μεγάλου Επισκέπτη.

Περίμενε όλο το πρωί, αλλά για μεγάλη του απογοήτευση, ο Ιησούς δεν φάνηκε. Μόνον ένας γεροντάκος χτύπησε την πόρτα του, ζητώντας να μπει μέσα για να ζεσταθεί λίγο. Καθώς ο γεροντάκος ζεσταινόταν, ο τσαγκάρης παρατήρησε ότι τα παπούτσια του ήταν τρύπια. Τον σπλαχνίστηκε και πήρε ένα καινούργιο ζευγάρι παπούτσια και τα έδωσε στον επισκέπτη, την ώρα που έφευγε. Ο τσαγκάρης περίμενε και το απόγευμα την επίσκεψη του Ιησού, αλλά μοναδική επισκέπτρια ήταν μια γριούλα. Την είδε που ήταν φορτωμένη μ’ ένα βαρύ φορτίο ξύλα και τη φώναξε να μπει μέσα για να ξεκουραστεί λίγο. Τότε ανακάλυψε ότι η γριούλα ήταν νηστικιά δύο μέρες. Της έδωσε ψωμί και λίγα φαγώσιμα και την άφησε να φύγει.

Καθώς πλησίαζε το δειλινό, ο τσαγκάρης άκουσε έξω ένα παιδικό κλάμα. Το παιδί ήταν φοβισμένο γιατί είχε χαθεί. Ο τσαγκάρης βγήκε έξω, σκούπισε τα δάκρυα του παιδιού και πιάνοντας το από το χέρι το πήγε στο σπίτι του και το παρέδωσε τους γονείς του.

Οταν γύρισε στο εργαστήρι ο τσαγκάρης, ήταν πολύ λυπημένος. Πίστευε ότι ο Ιησούς είχε έρθει στο εργαστήρι του την ώρα που πήγε το παιδί στο σπίτι του και μη βρίσκοντάς τον εκεί, είχε φύγει. Και άρχισε τότε να φαντάζεται στιγμή προς στιγμή την επίσκεψή του: Το χτύπημα της πόρτας, το λαμπρό Του πρόσωπο, το κέρασμα. Σκεφτόταν πως θα είχε φιλήσει τα χέρια Του, που είχαν τρυπηθεί από τα καρφιά. Κατόπιν ο Κύριος θα καθόταν και θα του μιλούσε. Κάποια στιγμή, συνερπαρμένος από τις σκέψεις του, αναφώνησε: “Γιατί Κύριε, καθυστερείς να έρθεις; Ξέχασες ότι σήμερα θα ερχόσουν;”. Τότε, απαλά έφτασε στ’ αφτιά μια φωνή μέσα στη σιγαλιά της νύχτας: “Μη λυπάσαι και άσε την καρδιά του να χαρεί. Γιατί κράτησα εγώ το  λόγο μου. Τρεις φορές ήρθα στη φιλόξενη πόρτα σου. Τρεις φορές μου άνοιξες και με πήρες μέσα και με περιποιήθηκες. Τρεις φορές η σκιά της παρουσίας μου σχηματίστηκε στο πάτωμα του εργαστηρίου σου. Εγώ ήμουν ο γεροντάκος με τα πληγιασμένα πόδια. Εγώ ήμουν η πεινασμένη γυναίκα που της έδωσες να φάει. Εγώ ήμουν το παιδάκι που είχε χαθεί και η καλοσύνη σου το πήρε από το χέρι και το παρέδωσε στους γονείς...”

Στο πρόσωπο λοιπόν κάθε δυστυχισμένου, πονεμένου, άρρωστου, πρόσφυγα και αναξιοπαθούντα, πρέπει να βλέπουμε τον ίδιο το Χριστό. Είναι παρόν, πάντα κοντά μας, δίπλα μας.

“Χριστός γεννάτε δοξάσατε Χριστόν εξ ουρανών απαντήσατε..”

Χρόνια πολλά, ευλογημένα

Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Αλεβιζάκης

Σελίδα 3 από 91
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree