Του Γιώργου Πελίδη*

Από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την αερόβια ικανότητα είναι το φύλο, η ηλικία, και η σωματική άσκηση.

Οι γυναίκες έχουν χαμηλότερη ικανότητα από τους άνδρες.

Η αερόβια ικανότητα αυξάνει προοδευτικά και φτάνει στο κορύφωμά της τα τελευταία χρόνια της εφηβικής ηλικίας,οπότε και o οργανισμός βρίσκεται στην πλήρη ωριμότητα του.

Ένας άνδρας 75 χρονών έχει την μισή αερόβια ικανότητα από ότι όταν ήταν 25 χρόνων, μειώνεται δηλαδή από 3 λίτρα το λεπτό σε 1,5 λίτρα.

Αντίστοιχη μείωση στην γυναίκα είναι από 2 λίτρα σε 1 λίτρο.

Η παρακμή της αερόβιας ικανότητας μετά τα 20 με 30 χρόνια οφείλεται στην βαθμιαία εκφύλιση και φθορά των διαφόρων λειτουργιών που σχετίζονται με την μεταφορά οξυγόνου στον οργανισμό.

Η ελάττωση όμως της αερόβιας ικανότητας δεν οφείλεται μόνο στο βιολογικό εκφυλισμό αλλά ένα μεγάλο μέρος της αποδίδεται στην υποκινητικότητα και γενικά στην καθιστική ζωή.

Πειραματικές εργασίες έδειξαν ότι η άθληση αντιρροπίζει τη μείωση της αερόβιας ικανότητας που επέρχεται με την ηλικία.

Έχει παρατηρηθεί ότι ένας 50χρονος που γυμνάζεται έχει κατά μέσο όρο την αερόβια ικανότητα ενός 40χρονουη 35χρονου που δεν γυμνάζεται.

Δηλαδή η αερόβια άσκηση οδηγεί σε ένα βιολογικό ξανάνιωμα 10 με 15 χρόνια

Έτσι τα γηρατειά δεν σημαίνουν αναπόφευκτα και επιδείνωση της σωματικής κατάστασης και πως ποτέ δεν είναι αργά για να αρχίσει να γυμνάζεται.

 

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B' Νέας σχολής 2015

Προπονητής UEFA A' (σε εξέλιξη)

“Ο Δήμος μας, ο Δήμος Παιονίας, είναι ένας ακριτικός δήμος στη Βόρεια Ελλάδα που αποτελεί την πύλη της Πατρίδος μας από και προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Κάθε χρόνο, εκατομμύρια πολίτες της χώρας μας και αλλοδαποί εισέρχονται και εξέρχονται οδικώς από τα σύνορα μας διά της εθνικής οδού ΠΑΘΕ η οποία κείται εντός του δήμου μας.

Το τμήμα της εθνικής οδού από τα Μάλγαρα μέχρι τον κόμβο έξω από τη πρωτεύουσα του δήμου Παιονίας, το Πολύκαστρο, είναι το μοναδικό τμήμα πέραν των Τεμπών στο οποίο υπάρχει αμφίδρομη κυκλοφορία. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις φθορές επί του οδοστρώματος λόγω της μη συντηρήσεως του για χρόνια αλλά και η πλήρης συσκότιση που παρατηρείται σε αρκετά σημεία, το καθιστούν εξαιρετικά επικίνδυνο με συνέπεια ανθρώπινες ζωές που χάνονται αδίκως.

Το τμήμα αυτό της ΠΑΘΕ είναι ουσιαστικά η πύλη εισόδου της χώρας για περίπου 8 εκατομμύρια ανθρώπους. Η κίνηση ιδιαίτερα την θερινή περίοδο είναι ιδιαιτέρως αυξημένη αλλά και βεβαρυμμένη λόγω φορτηγών βαρέως τύπου. Τη δε χειμερινή περίοδο λόγω της πυκνής ομίχλης, η οδήγηση καθίσταται ακόμη πιο δυσχερής.

Εμείς ως δημοτική αρχή Παιονίας, έχουμε επισημάνει πολλάκις, τόσο εγγράφως όσο και με προφορικά μας διαβήματα και οχλήσεις προς τους αρμοδίους την ανάγκη να επισκευασθεί το εν λόγω τμήμα της εθνικής οδικής αρτηρίας καθώς η σχετική μελέτη είναι ήδη έτοιμη, απλώς χρειάζεται επικαιροποίηση και απομένει η εξασφάλιση των πιστώσεων. Το αίτημα μας για αποκατάσταση του δρόμου καθίσταται όχι μόνο επιτακτικό αλλά και επίκαιρο καθώς ήδη νέοι σταθμοί διοδίων τοποθετούνται κατά μήκος της ΠΑΘΕ και εμείς ζητούμε την ανταποδοτικότητα των κομίστρων αυτών. Δεν δύναται νομικά και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό να επιβληθεί τέλος διοδίων σε δρόμο ο οποίος δεν πληροί τις προδιαγραφές.

Με την συγκεκριμένη προκήρυξη του διαγωνισμού για το σταθμό διοδίων, εκφράζουμε την ανησυχία ότι όχι μόνο δεν δρομολογείται η βελτίωση του οδικού δικτύου αλλά απομακρύνεται η προοπτική αυτή και παράλληλα διασφαλίζεται μονάχα ο παραχωρησιούχος του έργου. Η τοπική κοινωνία όμως δεν θα δεχθεί με κανένα τρόπο τη λειτουργία σταθμού διοδίων και ειδικά πλευρικών διοδίων στο κόμβο Αγίου Αθανασίου πριν γίνουν οι απαραίτητες παρεμβάσεις για την αναβάθμιση του οδικού δικτύου και την ασφάλεια των διερχομένων οδηγών.

Πώς θα εισπράττονται διόδια από τους διερχόμενους οδηγούς που υποτίθεται ότι θα πηγαίνουν για τη συντήρηση και την επισκευή του οδοστρώματος όταν όπως αποδεικνύεται στη πράξη αυτός ο δρόμος είναι καρμανιόλα;

Καλούμε λοιπόν κάθε αρμόδιο να μεριμνήσει άμεσα ώστε να εξασφαλιστεί η ασφαλής κίνηση στο οδικό αυτό τμήμα ώστε να μην θρηνήσουμε ποτέ ξανά θύματα.

Είναι άδικο να πληρώνουμε με ανθρώπινο αίμα την κωλυσιεργία ή την αβελτηρία της κρατικής μηχανής στην κύρια είσοδο της χώρας!”

ΧΡΗΣΤΟΣ Π. ΓΚΟΥΝΤΕΝΟΥΔΗΣ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΙΟΝΙΑΣ

Του Βλάση Αγτζίδη*

Εξήντα ένα χρόνια από το ιστορικό 20oΣυνέδριο του ΚΚΣΕ (Κομμουνιστικό Κόμμα Σοβιετικής Ένωσης), που τόλμησε να καταγγείλει την 28χρονη τρομοκρατία του Στάλιν που είχε προηγηθεί με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα, το ημέτερον ΚΚΕ πραγματοποιεί το δικό του 20ο Συνέδριο. Τον Στάλιν βεβαίως τον είχαν  αποκαταστήσει τα παιδιά του Κολιγιάννη από το 2008 και είχαν καταγγείλει το σοβιετικό 20ο Συνέδριο ως οπορτουνιστικό και ως αρχή των δεινών.

Τώρα λοιπόν, με το δικό της 20ο Συνέδριο, η ηγετική ομάδα που κατέχει τη σφραγίδα του ιστορικού κόμματος, επιστρέφει στις προς του σοβιετικού 20ου Συνεδρίου εποχές. Διακηρύσσει και πάλι τη ζαχαριαδική πολιτική του «όπλου παρά πόδας» και διερευνά τους τρόπους με τους οποίους η κυρίαρχη ομάδα θα μετατραπεί σε σύγχρονο Στάλιν επί του ελληνικού λαού. Στις “Θέσεις για το 20ό Συνέδριο” του ΚΚΕ, εκφράζεται και ο στόχος -μέσω του ΠΑΜΕ ως Δούρειου Ίππου. Στο ΠΑΜΕ λοιπόν και στις συναφείς μετωπικές οργανώσεις: «πρωτοπόρο ρόλο έχει το ΚΚΕ, (το οποίο) αγωνίζεται για την κατάκτηση της εργατικής λαϊκής εξουσίας. Για το ΚΚΕ η νέα εξουσία ταυτίζεται με την εργατική εξουσία, τη σοσιαλιστική, που ο επιστημονικός σοσιαλισμός την προσδιόρισε ως δικτατορία του προλεταριάτου, η οποία αποτελεί τον αντίποδα της δικτατορίας της αστικής τάξης, του αστικού κράτους”.

 

Η Λούξεμπουργκ απάντησε

Για τα ξεπερασμένα και αποτυχημένα αυτά σχήματα του παρελθόντος, τα ξαναζωντανεύει η κυρίαρχη ομάδα για τα ταπεινά εγωιστικά της οφέλη, διαβάστε την εξαιρετική ανάλυση μιας μεγάλης μαρξίστριας, της Ρόζας Λούξεμπουργκ:  «Οργανωτικά ζητήματα της ρωσικής σοσιαλδημοκρατίας».

Η Λούξεμπουργκ ασκώντας κριτική στο μοντέλο του Κόμματος Νέου Τύπου  προέβλεψε πολύ νωρίς που θα οδηγούσαν το εργατικό κίνημα τέτοιες απόψεις σαν κι αυτές του ΚΚΕ. Η σοβιετική εμπειρία δικαίωσε πλήρως την ανάλυσή της. Σήμερα όμως οι θέσεις αυτές επανέρχονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα από ένα κόμμα, που έως το τέλος της ΕΣΣΔ δεν είχε τολμήσει να ασκήσει την παραμικρή κριτική. Αντιθέτως,  απολάμβαναν τις επιχορηγήσεις και τις υποτροφίες και χειροκροτούσαν κάθε σοβιετική συμπεριφορά, από την εισβολή των σοβιετικών τανκς στην Πράγα έως το Αφγανιστάν λίγο αργότερα. Και μόνο όταν κατέρρευσε η Σοβιετική Ένωση το 1991 κάποιοι κύκλοι εντός του ΚΚΕ άρχισαν να εκφράζουν έναν κριτικό λόγο. Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται. Και σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει όλη η ηγετική ομάδα, από την Παπαρήγα και τον Μαϊλη ως τον Κουτσούμπα και τους λοιπούς νεοφώτιστους «επαναστάτες». 

Αυτές λοιπόν τις πρωτόγονες απόψεις και οδηγούν στην υποκατάσταση της εργατικής τάξης από το συγκεντρωτικό Κόμμα και που η ιστορία πέταξε στον σκουπιδοτενεκέ, ανασύρει η ηγετική ομάδα του ΚΚΕ, καλύπτοντάς τες με μια φιλοεργατική φιλολογία –προσπαθώντας να εξαπατήσει τους εργαζόμενους.

Η Λούξεμπουργκ έγραφε: «Τίποτε δεν θα εγκλωβίσει σιγουρότερα ένα νεαρό εργατικό κίνημα στην ελίτ της διανόησης της πεινασμένης για εξουσία, από αυτόν το γραφειοκρατικό ζουρλομανδύα, που θα ακινητοποιήσει τον κίνημα και θα το μετατρέψει σε ένα αυτόματο που θα το χειρίζεται η κεντρική επιτροπή. Από την άλλη μεριά, δεν υπάρχει καμιά μεγαλύτερη εγγύηση ενάντια στην οπορτουνιστική ίντριγκα και προσωπική φιλοδοξία, από την ανεξάρτητη επαναστατική δράση του προλεταριάτου, σαν αποτέλεσμα της οποίας οι εργάτες θα αποκτήσουν την αίσθηση της πολιτικής υπευθυνότητας και της αυτοπεποίθησής τους…»

 

Η εντολή του Ζαχαριάδη προς το ΚΚΕ

Ας περιοριστούμε όμως στην ελλαδική μας εμπειρία και ας θυμίσουμε την εντολή του Νίκου Ζαχαριάδη στο ΚΚΕ, ως ελάχιστο αφιέρωμα στο ελλαδικό μας 20ο Συνέδριο:

«Κάποτε θα πρέπει να ζητήσετε -ακόμα και με απόφαση συνεδρίου- όλα τα χαρτιά της Κομμουνιστικής Διεθνούς, της Κ.Ε. του ΚΚΣΕ, της Κα-Γκε-Μπε, που αφορούν το ΚΚΕ και το κίνημα, τους αγωνιστές μας που χάθηκαν εδώ στη Σιβηρία (σαν τους Κλειδωνάρη, Φλαράκο, Χαϊτά και άλλους πολλούς). Αυτή είναι ιερή υποχρέωσή μας. Το 1947 εγώ ζωντανούς βρήκα μονάχα δύο»

(ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ, επιστολή προς Χαρίλαο Φλωράκη)

 

*Διδάκτωρ σύγχρονης Ιστορίας, μαθηματικός,

https://kars1918.wordpress.com/

Του Γιώργου Πελίδη*

Ένας ποδοσφαιριστής κατά την διάρκεια ενός αγώνα χάνει αρκετή ποσότητα υγρών, περίπου 4,5 λίτρα.

Η απώλεια των υγρών ελαττώνει σημαντικά την απόδοση και έχει σημαντική επίδραση στην λειτουργία του σώματος.

Η καρδιακή συχνότητα (παλμός) αυξάνεται περισσότερο από το φυσιολογικό, όπως και η θερμοκρασία του σώματος.

 

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΝΟΥΜΕ

Για να αποφευχθεί η σημαντική πτώση της απόδοσης και να αντικατασταθείη απώλεια υγρών κατά τον αγώνα πρέπει να γίνεται πρόσληψη υγρών. Άλλα το ερώτημα είναι ποιο υγρό θα προληφθεί.

Η πιο φθηνή λύση είναι να χρησιμοποιηθεί η συνηθισμένη ζάχαρη 25 γραμμ.

ανά λίτρο νερού με γευστικές ουσίες όπως χυμό λεμόνι.

 

ΠΟΣΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΝΟΥΜΕ

Το σώμα δίνει κάποια απάντηση ως προς την ποσότητα υγρών που στερείται;

Η απάντηση είναι, όχι σε ικανοποιητικό βαθμό. Το αίσθημα της δίψας δεν είναι κριτήριο για το πόσα υγρά χρειάζεται ο οργανισμός.

Για το θέμα αυτό έχουν γίνει αρκετές μελέτες. Για αυτό έμπειροι αθλητές αναφέρουν συχνά ότι πρέπει πάντα να πίνουμε υγρά πριν νιώσουμε το αισθητά της δίψας, τότε μάλλον είναι λίγο αργά απώλεια υγρών κατά την άσκηση δεν μπορεί να αποκατασταθεί .

 

ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΝΟΥΜΕ

Πριν τον αγώνα

Πριν τον αγώνα πρέπει οι αποθήκες των υγρών να είναι γεμάτες.

Η διαδικασία αυτή αρχίζει μια ημέρα πριν τον αγώνα,το βράδυ μπορεί κανείς να πιει ένα επιπλέον λίτρο χυμού κάτι που μπορεί ακόμα να του δίνει και πλεόνασμα ζάχαρης.

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ

Η πρόσληψη υγρών κατά την διάρκεια του αγώνα πρέπει να γίνεται συχνά, αλλά οι ποσότητες πρέπει να είναι μικρές. Οι μεγάλες ποσότητες προκαλούν ενοχλήσεις.

Το καλό θα ήταν να πίνει κανείς μικρές ποσότητες των 100 ml και 300ml με 2-3% ζάχαρης κάθε 10-15 λεπτά.

Η συνολική πρόσληψη είναι 1-2 λίτρα υγρών με 30-50 γραμμάρια ζάχαρης κατά τον αγώνα.

Με αυτό τον τρόπο καλύπτεται ένα μεγάλο μέρος της απώλειας υγρών και ένα σημαντικό μέρος της ανάγκης για ζάχαρη.

 

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

Οι μετρήσεις του σωματικού βάρους έδειξαν πριν και μετά τον αγώνα ότι οι παίκτες έχασαν 1,5-3 λίτρα υγρά κάτι που αντιστοιχούσε περίπου με το 2-4% του σωματικού βάρους.

Για να πληρωθεί το μισό της χαμένης ποσότητας χρειάζεται περίπου 4 ώρες με ελεύθερη πρόσληψη υγρών.

Η ισορροπία υγρών μπορεί να ανακτηθεί περίπου μετά από 10 ώρες.

Δεν αρκεί να σκεπτόμαστε την πρόσληψη υγρών μετά από τον αγώνα.

Συχνά οι παίκτες μπορεί να έχουν έλλειψη υγρών και μια μέρα μετά τον αγώνα, πράγμα το οποίο μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στην λειτουργία του οργανισμού.

 

Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B' Νέας σχολής 2015

Προπονητής UEFA A' (σε εξέλιξη)

Σελίδα 3 από 60
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree