Του Κων. Πουντζουκίδη*

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή όλοι οι αθλητές σχεδιάζουν το πλάνο τους για τη νέα χρονιά. Αναλύοντας την χρονιά που πέρασε θέτεις τους νέους στόχους οι οποίοι θα πρέπει να είναι ρεαλιστικοί.

Οι υπερβολικοί στόχοι είναι καλό να αποφεύγονται γιατί μια ενδεχόμενη αποτυχία θα έχει άσχημα ψυχολογικά αποτελέσματα αλλά και θα είναι αιτία πιθανών τραυματισμών.

Έτσι σχεδιάζοντας τη νέα χρονιά πρέπει να οριοθετήσετε τους στόχους παράλληλα με τις δυνατότητες της προπόνησης σας. Δεν είναι δυνατόν με περιορισμένες δυνατότητες προπόνησης από την προηγούμενη σαιζόν να σκέφτεται κανείς να κάνει προσωπικά ρεκόρ.

Όπως και σε αντίθετη περίπτωση, αν ο χρόνος προπόνησης είναι μεγαλύτερος και έχει καλύτερες προοπτικές τότε είναι πρέπει να βάζεις μεγαλύτερους στόχους απ’ ότι της προηγούμενης χρονιάς.

Πρέπει το αγωνιστικό πλάνο να έχει άμεση σχέση με το προπονητικό. Η σχέση αυτή είναι αμφίδρομη.

 

Πως πρέπει να οργανώσει ένας αθλητής την επόμενη σαιζόν.

Ξεκινώντας την προπόνηση του συνήθως τον Σεπτέμβρη θέτει τους αγωνιστικούς στόχους.

-Αυτοί χωρίζονται σε αγώνες πρώτης προτεραιότητας, δεύτερης και αγώνες προετοιμασίας.

-Σύμφωνα με το αγωνιστικό πλάνο σχεδιάζει και το προπονητικό.

Αναλύοντας τα παραπάνω συνήθως για κάποιον που κάνει μαχητικά αθλήματα έχει δυο βασικούς αγώνες μέσα στη σαιζόν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και το Πανελλήνιο Κύπελλο ίσως και μια διεθνή συνάντηση, άρα θα πρέπει να εστιάσει σε αυτούς τους αγώνες και οτιδήποτε αγώνες ενδιάμεσα από αυτούς να χρησιμοποιηθούν ως επέκταση της προπόνησης.

Μετά τους αγώνες βασικού στόχου χρησιμοποιούμε τους αγώνες προετοιμασία ώστε να πετύχουμε τον στόχο μας. Ο λόγος που αρκετοί αθλητές αποτυγχάνουν να πετύχουν τον στόχο τους είναι γιατί λησμονούν τον βασικό στόχο, και κυνηγάνε το ρεκόρ σε κάθε αγώνα.

Η λογική για τους αγώνες προετοιμασία είναι να τους δεις ως μια επίσημη προπόνηση και όχι σαν αγώνα.

Στους αγώνες προετοιμασίας, προσπαθεί ο αθλητής να εφαρμόσει τακτικές που θα τον οδηγήσουν στον στόχο.

 

Πως θα πρέπει να οργανωθεί η προπόνηση;

α. Πρώτα κάνουμε το ετήσιο πλάνο που το χωρίζουμε σε δυο κύκλους

που οριοθετούν τους αγώνες στόχους.

β. Χωρίζουμε τον κάθε κύκλο σε μικρότερους οι οποίο και αυτοί με την σειρά τους θα χωριστούν στην κάθε φάση προπόνησης, αυτή της βασικής προετοιμασίας που θα διαρκεί τουλάχιστον 10-12 εβδομάδες, στην φάση της ειδικής προετοιμασίας που θα διαρκεί 6-8 εβδομάδες, στην φάση του φορμαρίσματος που θα διαρκεί 2-3 εβδομάδες, και τέλος στην φάση της αποκατάστασης που θα διαρκεί 2-4 εβδομάδες.

γ. Σύμφωνα με αυτό το πλάνο τοποθετούνται και οι αγώνες ώστε να πετύχουμε τον βασικό μας στόχο.

Καλή αγωνιστική σεζόν σε όλους τους αθλητές

 

* Καθηγητής Φυσικής Αγωγής ΤΕΦΑΑ/ΑΠΘ

Ειδικότητες Γ.Γ.Α.

-Tae kwon do - Kick Boxing -Πυγμαχία -Σωματική Διάπλαση

-Μεταπτυχιακός Φοιτητής "Άσκηση, Εργοσπιρομετρία και Αποκατάσταση" Τμήματος Ιατρικής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

-Προπονητής Muay Thai

-Προπονητής Ομάδας tae kwon do, Λιμενικού Σώματος

-Προπονητής Αθλητικού Συλλόγου Άθλος Κιλκίς

-10 έτη Προπονητής Αυτοάμυνας Ομάδας Ειδικών Αποστολών Λ.Σ./ΚΛΘ (Αντιτρομοκρατική)

-Πρόεδρος για την Ελλάδα της Ομοσπονδίας WAKF Kick boxing

-Ιδρυτής και Μέλος του Ελληνικού Συστήματος Στρατιωτικής και Αστυνομικής Αυτοάμυνας και Μάχης Επαφής Όλων των Στυλ.(Ε.Ο.Μ.Ε.)

-Πρωταθλητής και Κυπελλούχος tae kwon do -Kick Boxing

-2 Φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Kick Boxing Wasco τα έτη 2008 και 2009

-Διαιτητής Πυγμαχίας Γ.Γ.Α.AIBA(ΕΟΠ)

-Διαιτητής Kick Boxing (ΠΟΚ)

-Διαιτητής Ε.Ο.Π.Τ. Διαιτητής Ε.Ο.Μ.Α.

Του Γιώργου Πελίδη*

Η μέγιστη δύναμη έχει σχέση με την ηλικία, στην αναπτυξιακή ηλικία αυξάνεται προοδευτικά, έως την πλήρη ωρίμανση της εφηβείας και μεγιστοποιείται στην ηλικία των 20 ετών. Η διατήρηση της μέγιστης δύναμης διαρκεί περίπου 10 χρόνια ενώ στην συνέχεια αρχίζει η παρακμή της με την πάροδο του χρόνου. Η παρακμή της μέγιστης δύναμης είναι μικρότερη μέχρι την ηλικία των 50 ετών ενώ είναι μεγαλύτερη μετά τα 50 χρόνια. Ραγδαία είναι η πτώση της μετά τα 60 χρόνια.

Η απώλεια της μυϊκής μάζας οφείλεται στην μειωμένη ικανότητα σύνθεσης της πρωτεΐνης όπως και στις καθημερινές δραστηριότητες της καθημερινής ζωής οι οποίες περιορίζονται σημαντικά με το πέρασμα του χρόνου.

Η καθημερινή συστηματική άσκηση περιορίζει σημαντικά την μείωση της δύναμης και επιβραδύνει την παρακμή της ,χωρίς όμως την αναστολή της.

Η μέγιστη δύναμη του μυός πρέπει να βελτιώνεται στη περίοδο της ακμής της και να διατηρείται κ άθολη την διάρκεια της αθλητικής δραστηριότητας. Η καριέρα των αθλητών μπορεί να παραταθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα όταν διατηρείται η μέγιστη δύναμη και η ισχύς των μυών σε υψηλό επίπεδο.

Η μείωση της απόδοσης των παικτών αποδίδεται στην μείωση της ποσότητας και της έντασης της προπόνησης δύναμης και όχι στην ικανότητα τους να ανταπεξέλθουν στις επιβαρύνσεις.

 

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B' Νέας σχολής 2015

Προπονητής UEFA A' (σε εξέλιξη)

Ο Ναός στα Κρητικά εορτάζει την ημέρα της μνήμης του Αγίου Δημητρίου, 26 Οκτωβρίου.

Ενα χωριό με πολλά ονόματα. Κάρλοβο, Ερτσελή, Αλεξάνδρα, Κρητικά. “Ενας δρόμος χώριζε στα δύο το χωριό”, μας διηγείται η κ. Ασημούλα Μποδιτσοπούλου. “Η μία πλευρά ονομαζόταν Κάρλοβο (κατοικούσαν Βούλγαροι) και η άλλη Ερτσελή (κατοικούσαν Τούρκοι).

Το όνομα Κρητικά, το πήρε όταν οι Κρήτες πολέμησαν στο λεκανοπέδιο Μουριών τους Βούλγαρους για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου 1917-1918. Υπάρχει μνημείο Κρητών στον ΣΣ Μουριών.

Ερχονται Κρήτες κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου και καταθέτουν στεφάνι εις μνήμην των πεσόντων. Κάποια χρόνια, της το έλεγε η γιαγιά της, ήθελαν να αλλάξουν το όνομα του χωριού. Ηρθε μια επιτροπή στο χωριό. Από την αρχή που μπήκαν οι επίτροποι, είδαν πρώτη μια γυναίκα και την ρώτησαν “γιαγιά πώς λέγεσαι” και εκείνη απάντησε “Αλεξάνδρα”. Ετσι ήταν η συμφωνία της επιτροπής, το πρώτο όνομα που θα ακούσουν, θα ήταν και το όνομα του χωριού: Αλεξάνδρα. Αλλά τελικά έμεινε η ονομασία “Κρητικά” με το ιστορικό, που σκοτώθηκαν πολλοί Κρήτες στο λεκανοπέδιο των Μουριών”. Αυτά μας είπε η κ. Ασημούλα.

Το χωριό Κρητικά είναι τόπος γόνιμος, παράγει κυρίως σιτάρι, καλαμπόκι, καπνό_· κτηνοτροφία (βοοειδή, πρόβατα), με πολλά λιβάδια βοσκής.

Οταν το 1930 έγινε διανομή κλήρου στους πρόσφυγες, το χωριό Κρητικά είχε νεροβούβαλους, μεγάλο κοπάδι και φημίζονταν για το ωραίο γιαούρτι. Οι νεροβούβαλοι δροσίζο­νταν στα νερά μιας γκιόλας, κοντά στα πλάγια του βουνού Καρακατσάνος. Η γκιόλα δεν υπάρχει πια.

Γύρω από τους υγρότοπους τα εδάφη προσφέρονται για ελεύθερη βοσκή. Οι υγρότοποι, τα βαλτώδη εδάφη, ελαττώθηκαν απ’ την καταπολέμηση της ελονοσίας.

Από την αρχή της άνοιξης χιλιάδες βατράχια, που λέγονται γαργαλώνια, στην γκιόλα με το βρε-κε-κεξ, ακουγόταν σε όλο το λεκανοπέδιο των Μουριών· άρχιζαν από τα βαθιά χαράματα, αλλά όταν έφθαναν οι νεροβούβαλοι, σταματούσαν.

Οι πελαργοί με τις φωλιές στα ψηλά της φτελιάς ομόρφαιναν, ζωντάνευαν την φύση. Ερχονταν το πρώτο δεκαήμερο του Μαρτίου, πετούσαν, κροτάλιζαν τα ράμφη τους.

Νυχτερίδες και κολοφωτιές μαζί πετούσαν κι αυτές, αλλά τα βράδυα.

Στο λεκανοπέδιο Μουριών με τον γόνιμο κάμπο, εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, από τη Μικρασία, από τον Καύκασο και τον Πόντο.

Το χωριό Κρητικά κατοικείται από το 1923 από Θράκες, οι οποίοι ήρθαν από το Τσιγγενέ-Σαράι, την Τσόρλου, διωγμένοι από τους Τούρκους το 1922.

Οι Πόντιοι ήρθαν το 1924 στο χωριό Κρητικά, αδελφώθηκαν με αγάπη με τους Θράκες. Δούλεψαν μαζί, με τα πρωτόγονα μέσα, το χώμα της Μακεδονίας, πρόκοψαν, δεν άπλωσαν χέρι να ζητιανέψουν.

Τον καιρό εκείνο, πριν έλθει το 1940, το λεκανοπέδιο έσφυζε από νέους, νέες και παιδιά. Τώρα, όπως όλα σχεδόν τα χωριά, “χαίρεται” την ερημιά, το σχολείο του θέλει μαθητές.

 

Οι πρώτοι πρόσφυγες, πατέρες και μάνες, που σταμάτησαν στο χωριό Κρητικά και πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους σ’ αυτό, ήσαν:

  1. Παναγιώτης Σαπίδης και Σοφία
  2. Ιωάννης Σεμερτζόγλου και Αθηνά (Χατζάβα)
  3. Ευστάθιος Κύκηρας και Κυριακή
  4. Γεώργιος Δελημιχάλης και Ασημένια-Αλεξάνδρα
  5. Δημήτριος Ζωήδης και Ψηφία (Μυλωνάς)
  6. Χαράλαμπος Δελημιχάλης και Κωνσταντίνα
  7. Γεώργιος Κεσεσιάν και Εσθήρ
  8. Κυριάκος Ζωήδης και Ειρήνη
  9. Απόστολος Μπούρτσης και Κεράνη
  10. Ευροσύνη Κεράνη
  11. Γεώργιος Θεοδωρίδης και Αργυρώ
  12. Ιωάννης Βαταμίδης και Καλλιόπη
  13. Δημήτριος Δημητρίου και Καλλιόπη
  14. Ιωάννης Αργυρόπουλος και Ευνίκη
  15. Ιωάννης Αργυρόπουλος και Βερζενή
  16. Μιχαήλ Μοσχοτέλης και Πηγη
  17. Νικόλαος Σαπίδης και Ελπίδα
  18. Στέργιος Αηδόνης και Φαρφυρό
  19. Κωνσταντίνος Μαργαρίτογλου και Σουλτάνα
  20. Θεόδωρος Ζαζόπουλος και Λαμπρινή
  21. Παναγιώτης Ναβροζίδης και Παναγιώτα
  22. Μαρία Ναβροζίδου
  23. Ηρακλής Χατζηαδαμίδης και Ανατολή
  24. Νικόλαος Χαλβατζής και Ευρώπη
  25. Ιωάννης Χαλβατζής και Κατίνα
  26. Θεόδωρος Χατζηαδαμίδης και Σοφία
  27. Κωνσταντίνος Καλογερίδης και Πανωραία
  28. Ιωάννης Τόπογλου και Ελένη
  29. Νικόλαος Τόπογλου και Κλεώνα
  30. Σωτήρης Νκολαΐδης και Σουλτάνα
  31. Χαρίλαος Νικολαΐδης και Ιφιγένια
  32. Θανάσης Νικολαΐδης και Μαρία
  33. Αθανάσιος Νικολαΐδης και Ελευθερία
  34. Ιωάννης Μωυσίδης και Παρθένα
  35. Μαρία Μωυσίδου
  36. Αχιλλέας Γιαγκοζίδης και Ροδή
  37. Θεόφιλος Μακρίδης
  38. Πολύκαρπος Μακρίδης και Σοφία
  39. Θεόδωρος Κουρέας και Περιστέρα
  40. Γρηγόριος Κουρέας και Γενοβέφα
  41. Γεώργιος Κουρέας και Βάσω
  42. Τριαντάφυλλος Μαργαρίτογλου και Ανθούλα
  43. Ιωάννης Μαργαρίτογλου και Ασημένια (απεβίωσε 108 ετών)
  44. Αθανάσιος Κιρζιότης και Γενοβέφα
  45. Βασίλης Κάλημνος και Σημέλα
  46. Ηρακλής Τουρουκλής και Αντιγόνη
  47. Δημήτριος Τσίτογλου και Μαρία
  48. Κωνσταντίνος Χατζηβασιλείου και Σοφία
  49. Κωνσταντίνος Στεφανίδης και Αγάπη
  50. Γεώργιος Μποδιτσόπουλος και Χρυσαφιώ (απεβίωσε 105 ετών)
  51. Αγγελος Μποδιτσόπουλος και Μαλαματή
  52. Κωνσταντίνος Τσεχελίδης και Ροδή
  53. Ελευθέριος Γιαγκοζίδης και Ελπίδα
  54. Γεώργιος Μανασής και Δόμνα
  55. Αχιλλέας Γιαγκοζίδης και Ελένη
  56. Ηρακλής Μανασής και Δοξυλιώ
  57. Λάζαρος Λαζόπουλος και Πηνελόπη
  58. Χρίστος Λαζόπουλος και Σημέρα
  59. Παναγιώτης Λαζόπουλος και Αθηνά
  60. Απόστολος Ζαζόπουλος και Περιστέρα
  61. Θανάσης Χαΐνογλου και Βιργινία
  62. Γεώργιος Καραγιαννίδης και Δόμ΄να
  63. Πέτρος Δανίδης και Μαρία
  64. Μόρφης Μπουρτζής και Πηνελόπη
  65. Αλέξανδρος Ζωήδης και Θεοδώρα
  66. Θεόφιλος Ανδρεόπουλος και Βαλσάμω
  67. Γεώργιος Μοσχοτέλης και Τασιώ
  68. Δημήτριος Μοσχοτέλης και Δέσποινα
  69. Ιωάννης Χατζηβασιλείου και Δέσποινα

*Από το βιβλίο του “Το λεκανοπέδιο των Μουριών”

Του Γιώργου Πελίδη*

Τα δρομικά αγωνίσματα διακρίνονται σε αγωνίσματα ταχύτητας ,ημιαντοχής και αντοχής. Ο διαχωρισμός αυτός γίνεται με ενεργειακά κριτήρια.

Στους δρόμους ταχύτητας επικρατεί ο αναερόβιος-αγαλακτικός μηχανισμός παραγωγής ενέργειας, στους δρόμους ημιαντοχής ο αναερόβιος -γαλακτικός μηχανισμός και στους δρόμους αντοχής ο αερόβιος μηχανισμός.

Έτσι είναι πλέον φανερό ότι οι βιολογικές προσαρμογές κατά την εκτέλεση της άσκησης όσο και για την βελτίωσή της ταχύτητας ,ημιαντοχής και αντοχής διαφέρουν σημαντικά.

Παράγοντες που επηρεάζουν τις ενεργειακές προσαρμογές και την απόδοση.

Α) ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ δαπάνη κατά χιλιόμετρο ανεξάρτητα από τη δρομική ταχύτητα (έως περίπου 14 χιλιόμετρα την ώρα) είναι περίπου μία χιλιοθερμίδα ανά κιλό σωματικού βάρους.

Παράδειγμα, αν ένας αθλητής ζυγίζει περίπου 70 κιλά δαπανά 70 χιλιοθερμίδες το χιλιόμετρο.

Η ενεργειακή δαπάνη αυξάνεται ανάλογα με την δρομική ταχύτητα και επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες όπως: η ηλικία, η προπόνηση, η αντίσταση του ανέμου, η κλίση του εδάφους, η σύσταση του εδάφους.

Β) ΣΩΜΑΤΙΚΌ ΒΑΡΟΣ. Οσο μεγαλύτερο είναι το σωματικό μας βάρος, τόσο αυξάνεται η ενεργειακή δαπάνη κατά το τρέξιμο.

Γι' αυτό οι δρομείς μεγάλων αποστάσεων, που η απόδοσή τους εξαρτάται από την ενεργειακή οικονομία είναι κατά κανόνα λεπτοί και έχουν λίγο σωματικό λίπος.

Γ) ΗΛΙΚΙΑ. Τα παιδιά καταναλώνουν περισσότερο οξυγόνο από τους ενήλικες ανά κιλό σωματικού βάρους το λεπτό, σε υπομέγιστη δρομική ταχύτητα, συμβαίνει αυτό γιατί έχουν χαμηλότερη δρομική οικονομία και μειωμένο νευρομυϊκό συντονισμό.

Δ) ΔΙΑΣΚΕΛΙΣΜΟΣ. Το μήκος και η συχνότητα του διασκελισμού αυξάνονται με την δρομική οικονομία , ενώ ο χρόνος επαφής με το έδαφος μειώνεται ενώ ο χρόνος πτήσης παραμένει αμετάβλητος. Το μήκος του διασκελισμού παίζει σημαντικό ρόλο στη δρομική απόδοση ενός δρομέα.

Ε) ΚΛΙΣΗ ΕΔΑΦΟΥΣ. Η πρόσληψη οξυγόνου κατά το τρέξιμο αλλά και το βάδισμα επηρεάζεται όχι μόνο από την ταχύτητα, αλλά και από την κλίση του εδάφους.

Σε κατηφορικό έδαφος το τρέξιμο κοστίζει λιγότερο και σε ανηφορικό περισσότερο από ότι σε οριζόντιο.

ΣΤ) ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΝΕΜΟΥ είναι η δύναμη που ασκείται από τον άνεμο στο κινούμενο σώμα του δρομέα.

Η ενεργειακή δαπάνη κατά το τρέξιμο αυξάνεται με την ταχύτητα του ανέμου.

Η δαπάνη αυτή υπολογίζεται σε 8% της όλης ενέργειας σε δρόμους ταχύτητας, στο 4% στους δρόμους ημιαντοχής και στο 2% στον μαραθώνιο δρόμο.

Βιβλιογρ: Β. Κλεισούρας, φυσιολογική βάση της μυϊκής προσπάθειας

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B' Νέας σχολής 2015

Προπονητής UEFA A' (σε εξέλιξη)

Σελίδα 4 από 80
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree