Στην σχολή ποδοσφαίρου uefa A΄ της δεύτερης φάσης που διεξήχθη το διάστημα 14/25.05.2018 στην Κατερίνη βρέθηκε ο προπονητής ποδοσφαίρου Πελίδης Γιώργος. Με την παρακολούθηση της σχολής αυτής έκλεισε ο κύκλος σπουδών της σχολής uefa A΄

Πριν λίγες μέρες παρακολούθησε τις εργασίες και νέες έρευνες που παρουσιάζονται ως νέες τάσεις στην σύγχρονη προπονητική και στο σύγχρονο ποδόσφαιρο από την Ένωση Γυμναστών Βορείου Ελλάδος.

Ο κ. Πελίδης είναι επαγγελματίας προπονητής ποδοσφαίρου και το διάστημα αυτό συνεργάζεται με το Πρότυπο Αθλητικό Κέντρο Ατέρμων.

Είναι γυμναστής με Ειδικότητα Ποδόσφαιρο και Πτυχιούχος Προπονητής Ποδοσφαίρου UEFA C΄Β΄ και ολοκλήρωσε τις δύο φάσεις του uefa A΄ ομιλεί 2 γλώσσες. Κατέχει πιστοποίηση χρήσης υπολογιστών, πιστοποίηση στην αξιολόγηση της απόδοσης των ποδοσφαιριστών (PERFORMANCE ANALYSIS) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, γνωρίζει την χρήση νέων εφαρμογών για ανάλυση από πλατφόρμες δεδομένων.

“Το σύγχρονο ποδόσφαιρο απαιτεί την συνεχή παρακολούθηση, ενημέρωση και αναβάθμιση των γνώσεων των προπονητών, τόσο για τις αναπτυξιακές ηλικίες όσο και για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Με την λειτουργία αυτή θεωρώ ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα αναδειχθούν νέοι έλληνες προπονητές, οι οποίοι θα αναδείξουν και θα υποστηρίξουν κορυφαίους ποδοσφαιριστές που να ανταποκρίνονται στο σύχρονο ποδόσφαιρο”, δήλωσε ο κ. Πελίδης.

Στις φωτογραφίες είναι με τον Ηλία Πουρσανίδη τον Λουκά Καραδήμο και τον Βασίλη Μπορμόκη που φοίτησαν το ίδιο διάστημα στην σχολή της Κατερίνης.

Γνωρίζουμε ότι σε όλα τα αθλήματα απαιτούνται ταχύτατες κινήσεις σε περιβάλλον το οποίο διαφοροποιείται συνεχώς και με αυτήν την έννοια προκύπτουν διαφορετικοί στόχοι.

 Ο crosser αναφέρει διάφορες μορφές εμφάνισης της φυσικής ικανότητας της ταχύτητας οι οποίες είναι:

-η ταχύτητα αντίδρασης

-η ταχύτητα ενέργειας

-η ταχύτητα συχνότητας

-η ταχυδύναμη

-η αντοχή στην ταχυδύναμη και

-η μέγιστη αντοχή στην ταχύτητα.

Ίσως πολλές φορές θα έχουμε ακούσει κατά την προσπάθεια εκτέλεσης μιας αγωνιστικής ενέργειας από τους προπονητές να λένε «σκέψου και μετά παίξε» το πόσο σωστό είναι θα το δούμε παρακάτω. Εξειδικεύοντας στο ποδόσφαιρο την προπονητική διαδικασία εκμάθησης νέων τεχνικών κινήσεων η οποία απαιτεί ταχύτητα στην εκτέλεση θα δούμε ότι η αγωνιστική ενέργεια διακρίνετε σε τρείς φάσεις.

Όπως προαναφέρθηκε η τακτική αγωνιστική ενέργεια διακρίνεται σε τρείς φάσεις οι οποίες είναι η ορατή και η νοητική.

Στην νοητική φάση ο παίκτης αντιλαμβάνεται, αξιολογεί την αγωνιστική κατάσταση και σχεδιάζει για να λάβει την ανάλογη απόφαση, φυσικά σύμφωνα με τις αγωνιστικές του εμπειρίες. Στην ορατή φάση ανήκει η εκτέλεση της αγωνιστικής ενέργειας η οποία σύμφωνα με το αποτέλεσμα, θετικό ή αρνητικό καταγράφεται στην μνήμη για να αξιολογηθεί τόσο από τον ίδιο τον παίκτη όσο και από τον προπονητή. Ο χρόνος αντίδρασης μετά από ένα ερέθισμα (κεντρομόλο) δεν είναι ο ίδιος με τον λανθάνοντα χρόνο,υπάρχει μια διαφορά που κυμαίνεται από 0,004 έως 0.01 sec και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Αντίθετα ο χρόνος αντίδρασης έχει υπολογιστή σε δέκατα του sec και ίσως και περισσότερο.

Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι κάτω από αγωνιστικές συνθήκες, της πίεσης του χρόνου και του χώρου στις περισσότερες αγωνιστικές καταστάσεις, δεν υπάρχει το χρονικό περιθώριο για σκέψη, αλλά η αντίδραση του παίκτη είναι αντανακλαστική σύμφωνα με τις αγωνιστικές του εμπειρίες και την προηγούμενη προπονητική του ποιοτική προπόνηση.

Έτσι η κάθε αγωνιστική ενέργεια γίνεται αποτελεσματική μέσα από την ταχύτητα πρόβλεψης,αντίληψης, απόφασης, αντίδρασης και μέσα από τον τρόπο τον οποίο προπονείται ο παίκτης σε όλα τα στάδια της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

*ΑΠΘ- ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ UEFA C΄ B΄ A΄

PERFOMANCE ANALYSIS -ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

  • 17
  • Μαϊ

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

Αφηγείται ο ιερέας Γεώργιος Τερζιτάνος:

“Είμαι ο γιος του Μανόλη Τερζιτάνου, καπετάνιου των α­νταρτικών ομάδων του 1913 για την απελευθέρωση της Μακεδονίας από τους Βουλγάρους. Η οικογένειά μου ήταν γηγενής, είμαστε ντόπιοι στο Ακίντζαλι, στις Μουριές.

Ο Β’ Βαλκανικός πόλεμος το 1913 ελευθέρωσε την περιοχή του λεκανοπεδίου των Μουριών. Ο ελληνικός στρατός ελευθέρωσε μετά την Στρούμνιτσα, όπου πήγε ο Βενιζέλος να ενθαρρύνει το στρατό από τη λίμνη Δοϊράνη. Οι εδώ Μουριώτες τον υποδέχθηκαν και ο Προκόπης Τερζιτάνος, που ήταν ψαράς, δώρισε τον Βενιζέλο ένα γριβάδι δεκαπέντε οκάδες που τον ευχαρίστησε, γι’ αυτό και στις Σέρρες το φάγανε με τους επισήμους.

Εδώ οι Μουριώτες ήσαν άνθρωποι της γεωργίας. Δουλεύαμε το χώμα με αρχέγονα μέσα, με το ξύλινο αλέτρι, που μόνο στη μύτη που χάραζε τη γη είχε σίδερο  και αργότερα με άροτρο σιδερένιο.

Είχαμε και κτηνοτροφία: πρόβατα, γίδια και μεγάλα ζώα, βουβάλια. Θερίζαμε με το δρεπάνι και στο χέρι φορούσαμε την παλαμαριά, ξύλινο γάντι, για να προφυλάξουμε το χέρι. Αλωνίζαμε με την τουκάνα μέχρι το 1950.

Αποθηκεύαμε για τον χειμώνα τη χειμερινή τροφή, σαν τα μυρμήγκια, τους γιουφκάδες, τον τραχανά, το κουσκούς, τα απίδια, που τα ξεραίναμε στον ήλιο και μετά στο φούρνο· κατόπιν τα βράζαμε κι έβγαζαν έναν αρωματικό χυμό που τον πίναμε ζεστό ή κρύο.

Οσο για το χοιρινό κρέας, βάζαμε το λαρδί σε καλούπια με μπόλικο άλας και κάναμε και τον καβουρμά.

Φύγανε πολλές οικογένειες στην Βουλγαρία με τον πόλεμο του 1922, αλλά και το 1941 έφυγαν από δω ντόπιοι για τη Βουλγαρία.

Η αξία των εθίμων και των παραδόσεων που μας άφησαν οι γονείς μας, ήταν σημαντική. Τα έθιμα ωφελούν την ψυχή του ανθρώπου.

Την τελευταία Κυριακή των Απόκρεω στρώναμε το τραπέζι με ανάλογα φαγητά. Το τραπέζι ήταν ένας χαμηλός σουφράς. Γύρω-γύρω καθόμασταν και ο νοικοκύρης, ο αρχηγός της φαμίλιας, έριχνε κάτω στο χώμα λίγο κρασί, για να μην ξεχνάμε τους ανθρώπους μας τους πεθαμένους και μετά αρχίζαμε το φαγοπότι.

Πριν αρχίσουμε να τρώμε, πρώτα κάναμε το σταυρό μας, λέγαμε κάποια ευχή και μετά έπαιρνε ο καθένας το κουτάλι και τρώγαμε από μια γαβάθα.

Είχαμε και βρασμένα αυγά, όχι βαμμένα· το ένα το ξεφλουδίζαμε, το δέναμε με κλωστή που κρεμιόταν από το ταβάνι και το ωθούσαμε· όπως ήμασταν όλοι γύρω από το τραπέζι, αυτό πήγαινε πάνω απ’ τα κεφάλια μας κυκλικά και σ’ όποιον κατόρθωνε να το πιάσει με το στόμα, του έταζαν κάτι που δεν το έπαιρνε ποτέ!

Οι παραδόσεις αποτελούν πηγή ενότητας ανάμεσα στις γενιές. Δεν είναι απαραίτητο να ακολουθεί κανείς κατά γράμμα τον παραδοσιακό τρόπο ζωής. Αρκεί να βρεθεί κανείς στο πνεύμα των πατροπαράδοτων συνηθειών, για να αντλήσει δύναμη.

Και οι μεγάλες γιορτές είναι μια καλή αρχή για την ενίσχυση της οικογενειακής αγάπης και ενότητας. Ιδιάιτερα σε δύσκολες εποχές, η αγάπη ενώνει την οικογένεια. Ολα αυτά όμως φεύγουν σιγά-σιγά και μένουν μόνοι.

Η πίστη αποτελεί τον θεμέλιο λίθο των οικογενειακών παραδόσεων. Με την πίστη κρατάμε αναλλοίωτες τις παραδόσεις μας, πρώτα μέσα στην οικογένεια και μετά στην κοινωνική μας ζωή”.

*Από το βιβλίο του “Το λεκανοπέδιο των Μουριών”

Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δίνεται στις διαστάσεις  των γηπέδων στις μικρές ηλικίες,  στον αριθμό των  παιδιών που αγωνίζονται,στον χρόνο διάρκειας του  παιχνιδιού και στον συνολικό αριθμό αγώνων κατά την  διάρκεια της ετήσιας αγωνιστικής περιόδου. 

Στο στάδιο εκπαίδευσης στο οποίο βρίσκονται,όσον αφορά τα στοιχεία της τεχνικής, τακτικής θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ημερολογιακή,βιολογική και  προπονητική ηλικία των παιδιών.

 Για τις  εντάσεις και την  συχνότητα των επιβαρύνσεων, απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή και παρακολούθηση από ειδικό προπονητή και όχι από εθελοντή.

Η καταπόνηση και η συσσωρευτική κόπωση μπορεί να παίξουν ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο στην εξέλιξη ενός νεαρού παίκτη που χαρακτηρίζεται ταλέντο. Πολλές φορές αποτελεί και αιτία διακοπής του αθλήματος.

 'Έρευνες έδειξαν ότι οι λανθασμένες διαστάσεις των αγωνιστικών χώρων δηλ όταν είναι υπερβολικά μεγάλες ότι:

-Το παιχνίδι γίνεται παιχνίδι αντοχής και όχι διδασκαλία η εκπαίδευση τεχνικοτακτικών στοιχείων.

-Οι παίκτες που παίζουν στο κέντρο του γηπέδου επιβαρύνονται περισσότερο από τους επιθετικούς και τους αμυντικούς.

-Οι επιβαρύνσεις έδειξαν ότι σε μερικούς παίκτες η τιμές του γαλακτικού οξέος ξεπέρασαν  συγκέντρωση των 8 mml/l.

-Οι στόχοι της εκπαίδευσης στις ηλικίες αυτές είναι η συχνή επαφή με την μπάλα,η ικανότητα συναρμογής, η απόκτηση ποδοσφαιρικής αντίληψης μέσα από της συνεχόμενες  μεταβαλλόμενες καταστάσεις του παιχνιδιού.

 

Στατιστικά της έρευνας έδειξαν: σε παιχνίδι 2χ25 λεπτών  οι κεντρικοί παίκτες είχαν 38 επαφές με την μπάλα, ενώ οι παίκτες της αμυντικοί ζώνης είχαν 20 επαφές με την μπάλα.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι υπάρχει διαφορά στην ίδια συμμετοχή στο παιχνίδι.

 

*ΑΠΘ- ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ UEFA C΄ B΄ A΄

PERFOMANCE ANALYSIS -ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ

Σελίδα 4 από 103
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree