Η διατήρηση και ενίσχυση της Εθνικής Στρατηγικής για την Ανώτατη Εκπαίδευση και οι προτάσεις για την ανασύστασή της

“35 χρόνια μετά την σύσταση του o χώρος της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από έλλειψη μακροχρόνιου στρατηγικού σχεδιασμού με μεγάλες καθυστερήσεις προσαρμογής στις ολοένα μεταβαλλόμενες συνθήκες και απαιτήσεις του σήμερα. Η χώρα μας είναι η τελευταία από τις χώρες που συμμετέχουν στον Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης, όπως δημιουργήθηκε με την διαδικασία της Μπολόνια, στην οποία θεσμοθετήθηκε η διασφάλιση της ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση. Αν και ο νόμος που καθόριζε το σύστημα διασφάλισης ποιότητας ψηφίστηκε το 2005 χρειάστηκαν περίπου 10 χρόνια για να ολοκληρωθούν οι εξωτερικές αξιολογήσεις σε όλες τις ακαδημαϊκές μονάδες των ΑΕΙ.

Έκτος από τις καθυστερήσεις στην ψήφιση και υλοποίηση πολιτικών, το κυριότερο πρόβλημα είναι η αδυναμία ή άρνηση των κομμάτων να συμφωνήσουν μεταξύ τους στην χάραξη των βασικών πολιτικών και κατευθύνσεων για την Ανώτατη Εκπαίδευση, που θα παραμένουν σταθερές όταν αλλάζουν οι κυβερνήσεις και θα αναπροσαρμόζονται από ένα υπερκομματικό και ανεξάρτητο όργανο. Τον ρόλο αυτό θα έπρεπε να είχε το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας το οποίο η Κυβέρνηση απαξίωσε και πλέον καταργεί.

Ο νόμος 4009/2011 ψηφίστηκε από τα 4/5 της Βουλής. Η σημερινή κυβέρνηση μη σεβόμενη την τεράστια αυτή πλειοψηφία επέλεξε την αποδόμηση και επί της ουσίας κατάργηση του. Από τις πιο σημαντικές τομές όμως αυτού του νόμου ήταν η θεσμοθέτηση της Εθνικής Στρατηγικής για την Ανώτατη Εκπαίδευση.

Η διατήρηση και ενίσχυση της Εθνικής Στρατηγικής για την Ανώτατη Εκπαίδευση αλλά και η σύνδεση της με την αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας είναι ζήτημα ζωτικής σημασίας. Στο πλαίσιο αυτό είναι ανάγκη να γίνει ένας σοβαρός επανασχεδιασμός της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης όπου θα συμπεριλαμβάνει την ίδρυση νέων τμημάτων αλλά και την συγχώνευση και αλλαγή κατευθύνσεων παλιών τμημάτων σε σύνδεση με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας τόσο σε τοπικό όσο και σε πανελλήνιο επίπεδο.

 Η διαδικασία αυτή δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να γίνει με τα γεωγραφικά και μικροκομματικά κριτήρια όπως διαμορφώθηκε στο πρόσφατο σχέδιο Αθηνά αλλά λαμβάνοντας υπόψη τι ζητάει η αγορά εργασίας στις τωρινές συνθήκες εν μέσο μνημονίων με το βλέμμα στη μετά μνημονίου εποχή, στη προσέγγιση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου για την Χώρα μας .

Για τη δημιουργία αυτού του παραγωγικού μοντέλου χρειάζεται από τη μία η αξιοποίηση και μετεκπαίδευση του υπάρχοντος επιστημονικού δυναμικού και από την άλλη ο επανασχεδιασμός του χάρτη και των γνωστικών αντικειμένων των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων έτσι ώστε να εκπαιδεύουν στελέχη που θα αποζητά η αγορά εργασίας.

Με τον τρόπο αυτό θα σταματήσει η διαρροή επιστημονικού προσωπικού στο εξωτερικό, το οποίο έχει σπουδάσει και πληρώσει το Ελληνικό κράτος, καθώς οι απόφοιτοι των ΑΕΙ θα έχουν αποκτήσει ανταγωνιστικό πτυχίο και τα κατάλληλα προσόντα για την απορρόφηση τους στον εγχώριο παραγωγικό τομέα. Είναι κωμικοτραγικό να γίνεται συζήτηση μόνο για τον τρόπο εισαγωγής των φοιτητών στα ΑΕΙ και να μην γίνεται καμία κουβέντα για την αξία των πτυχίων και αν οι πτυχιούχοι του σήμερα είναι αυτοί που έχει ανάγκη η Ελληνική οικονομία.

Η ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και του ρόλου της Ανώτατης Εκπαίδευσης στην αναπτυξιακή διαδικασία της χώρας υπήρξε ένας από τους στρατηγικούς στόχους του Υπουργείου Παιδείας στην έκθεση που είχε δημοσιοποιηθεί με τίτλο «Στρατηγική της Ανώτατης Εκπαίδευσης την περίοδο 2016-2020». Δυστυχώς στο σχέδιο νόμου Γαβρόγλου δεν υπάρχει ουδεμία αναφορά και καμία ενέργεια που να επιβεβαιώνει αυτό το στόχο. Η κυβέρνηση δείχνει να μην αντιλαμβάνεται ότι η επένδυση στην δημόσια δωρεάν και υψηλής ποιότητας Ανώτατη Εκπαίδευση και Παιδεία, είναι μια επένδυση στο μέλλον της χώρας.

Για την ανασύσταση της Ανώτατης Εκπαίδευσης είναι αναγκαίο να διατηρηθούν και να εφαρμοστούν όλες οι θετικές μεταρρυθμίσεις του νόμου 4009/2011 και να υλοποιηθεί η Εθνική Στρατηγική για την Ανώτατη Εκπαίδευση.

Επιπλέον θα πρέπει:

-Να προσαρμοστούν τα προγράμματα σπουδών με βάση ενός νέου παραγωγικού μοντέλο που πρέπει να παρουσιάσει η Ελληνική οικονομία και να ιδρυθούν νέα τμήματα σε τομείς που δεν μπορούν να καλύψουν τα υφιστάμενα.

-Να δημιουργηθούν ξενόγλωσσα Προπτυχιακά και Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών για την προσέλκυση ξένων φοιτητών. Η προσπάθεια αυτή θα έχει πολλαπλά οφέλη στη Ελληνική οικονομία

-Να συγχωνευτούν και να μετονομαστούν όλα τα ομοειδή τμήματα μεταξύ των ΤΕΙ, μεταξύ των Πανεπιστημίων και μεταξύ Πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Σύμφωνα πάντα με τα προγράμματα σπουδών όπου το περιεχόμενο τους πρέπει να αξιολογηθεί και σαφώς να αναπροσαρμοστεί σε πολλές των περιπτώσεων, σε σύνδεση με τις τωρινές και μελλοντικές ανάγκες της αγοράς εργασίας.

-Να ενταχθούν όλοι οι παλιοί και νέοι απόφοιτοι των ΤΕΙ και των Πανεπιστημίων στο έκτο Επίπεδο του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων και οι κάτοχοι μεταπτυχιακών στο Έβδομο Επίπεδο του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων.

-Να αναγνωριστούν σύμφωνα με το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων τα επαγγελματικά δικαιώματα στα Τμήματα των ΑΕΙ που δεν υπάρχουν και να επικαιροποιηθούν στα υπόλοιπα.

-Να υπάρχει ενιαία επιμελητηριακή διάρθρωση για την ένταξη στα αντίστοιχα επιμελητήρια των αποφοίτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ.

-Να δοθούν κίνητρα στις επιχειρήσεις και να εξαλειφθούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια τόσο στην απορρόφηση αποφοίτων όσο και στη χρηματοδότηση της έρευνας και υποτροφιών στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ

-Να δίνεται επιπλέον χρηματοδότηση στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ που έχουν υψηλές επιδόσεις στην εξωτερική τους αξιολόγηση”.

 

*Γραμματέας της ΝΕ ΠΑΣΟΚ Κιλκίς

Του Ανδρέα Αγτζίδη*

“Αγαπητέ κύριε Διευθυντά,

Διάβασα με πολλή προσοχή στην 3η Σελίδα (ΦΥΛΛΟ 1235/29-6-2017) και στο τέλος της πρώτης στήλης της έγκριτης εφημερίδας σας “ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ” το σχόλιο με τίτλο “και ταλαιπωρημένος και ανώνυμος”. Πιστεύω, πως αυτοί  που αφαιρούν την πινακίδα, την ταυτότητα του ταλαιπωρημένου αγάλματος να είναι και γνωστοί, ίσως και άγνωστοι. Οι οποίοι πιστεύουν με το “κοντό” το μυαλό τους, πως προσφέρουν προς την Πατρίδα “υψίστας υπηρεσίας”. Οταν ακόμη, κύριε Διευθυντά, πρωτοείδα το άγαλμα στημένο στην πλατεία “Πάλμε”, απέναντι από τις δίδυμες αποθήκες, με την ταπεινή μου γνώμη, διεπίστωσα μια ιστορική ανακρίβεια.  Το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, η μεγαλύτερη, η μαζικότερη, η λαϊκότερη αντιστασιακή οργάνωση και από τις πιο αξιόλογες και αξιόμαχες της Ευρώπης, εκάλυψε την κατοχική περίοδο Γερμανών, Ιταλών, Βουλγάρων 1941-1944. Ο αγώνας τον οποίον διεξήγαγε το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, η πολιτικη οργάνωση και το στρατιωτικό του σκέλος Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός), κατά των κατοχικών δυνάμεων και των άθλιων ενόπλων ελληνόφωνων τμημάτων που συνεργάσθηκαν μαζί των. Με την ήττα των Δεκεμβριανών στις 12 Φεβρουαρίου 1945 με τη συμφωνάι της Βάρκιζας, το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ετερμάτισε την Εθνική-Πατριωτική του αποστολή. Ενώ ο Δ.Σ.Ε (Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδος) καλύπτει την περίοδο 1946-1949 και είναι καθαρά ένας “Εμφύλιος Πόλεμος” που αποφασίστηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ κατά τη 2η ολομέλεια της Κ.Ε. Ο Δ.Σ.Ε ήταν δημιούργημα των φοβερών διώξεων των αγωνιστών της Εαμικής Εθνικής Αντίστασης μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας 12 Φεβρουαρίου 1945. Συνεπώς δεν ήταν ούτε λαϊκή εξέγερση, ούτε ταξική επανάσταση. Στην αρχή ήταν αυτοάμυνα και τίποτα παραπάνω, κρυβόντουσαν όπου δεν μπορεί να φανταστεί κανείς, προκειμένου να γλιτώσουν τις συλλήψεις, τα βασανιστήρια, τις εκτελέσεις (τα ζήσαμε στο πετσί μας και ουδείς ευφάνταστος φλαφλατάς έχει το ελάχιστο δικαίωμα να τα αμφισβητήσει). Και ξέρεις, φίλε αναγνώστη, ποιοί πρωτοστατούσαν σ’ αυτές τις δεξιόφρονες, τις βασιλόφρονες συμμορίες; Κυρίως οι συνεργάτες των Γερμανών, Ιταλών, Βουλγάρων. Αυτοί, όσοι διεσώθησαν από τις συγκρούσεις, που με τα ένοπλα τμήματά των σε συνεργασία με τους Γερμανούς, βασάνιζαν, καταδυνάστευαν, δολοφονούσαν τον ελληνικό λαό. Ναι, αυτοί οι προδότες που συγκρότησαν πάνω από 150 ομάδες συμμοριών και κατεδίωκαν τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Κυνηγούσαν, βασάνιζαν, δολοφονούσαν αυτούς που επί τέσσερα περίπου έτη πολεμούσαν με το ντουφέκι τα στρατεύματα κατοχής και στις διαδηλώσεις φώναζαν “Εξω οι Βούλγαροι από τη Μακεδονία”, “Η Μακεδονία είναι Ελληνική”. Ναι, φίλε αναγνώστη, αυτούς που αγωνίζονταν για τη λευτεριά της Πατρίδας, αυτούς κυνηγούσαν, αυτές οι δήθεν “εθνικόφρονες” συμμορίες και τους έσφαζαν σαν τραγιά, φυσικά υπό την προστασία της ίδιας της πολιτείας. Αυτοί που θα’πρεπε να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη για την εθνοπροδοτική των δράση, δυστυχώς αυτοί πέρασαν από την κολυμβήθρα του “Σιλωάμ” που έστησαν οι φίλοι μας οι Αγγλοι και τους ενσωμάτωσαν στον εθνικό στρατό κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, τον οποίο αυτοί (οι Αγγλοι) προκάλεσαν, χωρίς καμιά αμφιβολία. Υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία που το επιβεβαίωναν. Η χώρα μας από τη μια άκρη ως την άλλη ζούσε την περίοδο εκείνη, αμέσως μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, ένα ασύλληπτο όργιο τρομοκρατίας, που ανθρώπινο μυαλό δεν μπορεί να το συλλάβει. Ο Μερκούρης, υπουργός Δημόσιας Τάξης στην Κυβέρνηση Σοφούλη, μη μπορώντας να ανεχθεί το όργιο της τρομοκρατίας που ασκείτο σ’ ολόκληρη την επικράτεια απο τις φιλοβασιλικές, ακροδεξιές, δοσίλογες συμμορίες, υποβάλλει την παραίτησή του και δηλώνει: ‘Αι ένοπλοι συμμορίαι κυριαρχούν εις την ύπαιθρον. Αι συμμορίαι αυταί, δυστυχώς, συνεργάζονται εις πολλάς επαρχίας μεθ’ όλην την επιφορτισμένην δια την τήρησην της τάξεως κρατικών υπηρεσιών... Εως ότου ετοποθετήθην εις το Υπουργείων Δικαιοσύνης (Νοέμβριος 1945) ουδείς των συμμοριτών απετέλεσεν αντικείμενο διώξεως παρά τα εγκλήματα που είχαν διαπράξει”.

Ο ΔΣΕ όπως είπαμε και αλλού, ήταν δημιούργημα αυτών των φοβερών διώξεων. Δεν ήταν ούτε λαϊκή εξέγερση, ούτε φυσικά και ταξική επανάσταση. Αυτό επιβεβαιώνεται από τις δηλώσεις των ηγετικών στελεχών της Εαμικής Εθνικής Αντίστασης και του ΚΚΕ της εποχής εκείνης. Πουθενά δεν βρίσκει κανείς δηλώσεις ηγετών για κατάληψη εξουσίας αλλά μόνον αγώνα για την απελευθέρωσή της Πατρίδας από τη γερμανική κατοχή. Ποτέ δεν έγινε λόγος για λαϊκή εξέγερση ή ταξική επανάσταση. Οσοι ζήσαμε έντονα τα γεγονότα της εποχής εκείνης, δεν μπορούμε να παραδεχτούμε αυτήν την αυθαίρετη, την ανύπαρκτη, την αβάσιμη ερμηνεία πως ο ΔΣΕ ήταν λαϊκή εξέγερση και ταξική επανάσταση. Ούτε το ένα ήταν, ούτε το άλλο. Είπαμε στην αρχή το πως δημιουργήθηκε το ΔΣΕ. Δεν θα έβλαπτε τον κοινωνικό, επαναστατικό αγώνα εάν στο λαό λέγεται η αλήθεια. Τα φτιασιδώματα, τα στολίδια, τα ψεύτικα περιβλήματα, πρέπει να λείπουν από την ιστορική αλήθεια. Αυτοί που θέλουν να γράψουν γιατ ον εμφύλιο, καλό είναι να συμβουλευτούν πολλά γραπτά κείμενα, να συζητήσουν με επιζώντες αγωνιστές και να παραμερίσουν τις δικές των απόψεις η επιθυμίες. Να είναι όσο το δυνατόν αντικειμενικοί. Στη σελίδα 401 του βιβλίου του Ντόμινικ Εντ “Οι καπετάνιοι”, διαβάζουμε τα εξής: “Το ΕΣ του Δημοκρατικού Στρατού δίνει το σάλπισμα και στρέφεται για άλλη μια φορά προς την κομματική ηγεσία. Στείλτε πολιτικά στελέχη της Κεντρικής Επιτροπής στο βουνό. Δώστε εντολή στις οργανώσεις του κόμματος να ενισχύσουν τους αντάρτες, στέλνοντας τρόφιμα στους μαχητές και στελέχη στο βουνό. Το Γραφείο της Θεσ/νίκης απαντάει: Σας υποστηρίζουμε με τα μέσα που διαθέτουμε. Αλλά εκείνο που προέχει είναι η οργάνωση της καθημερινής πάλης του προλεταριάτου και του λαού, για την ικανοποίηση των αναγκών του”.

Στο ίδιο βιβλίο και στη σελ. 405 διαβάζουμε πως: “Ο Μάρκος κατ’ εντολή του Ζαχαριάδη ανέβηκε στο βουνό για να περιμαζέψει τις σκόρπιες καταδιωκόμενες ομάδες και να αποτελέσουν ένα μέσον πίεσης προς την κυβέρνηση της Αθήνας. Ο Μάρκος, όπως είναι γνωστό, κατ’ εντολή ενώνει όλες τις σκόρπιες ομάδες και συγκροτεί το ΔΣΕ, την αρχιστρατηγία του οποίου αναλαμβάνει το Γενάρη του 1947 κατ’ εντολή του Ζαχαριάδη, τον οποίο και ρωτάει: “Σκέπτεται το κόμμα να καταλάβει την εξουσία; και αν όχι, ποιές είναι οι προοπτικές του;”, Η απάντηση, όπως πάντα ασαφής: “προς το παρόν δεν θέτουμε πρόβλημα εξουσίας. Ισως το 1948”. Πού, λοιπόν διαφαίνεται ίχνος λαϊκής εξέγερσης; (που την εποχή εκείνη από την τρομοκρατία, φύλλο δεν κουνιόταν). Αλλ’ ούτε ίχνος ταξικής επανάστασης υπήρχε. Εκτός και αν έχουμε χάσει “πλήρως” την έννοια των λέξεων.

Ο Β. Μπαρτσιώτας, ο πιο έμπιστος του Ζαχαριάδη, στο βιβλίο του “Ο αγώνας του Δημοκρατικού Σρατού Ελλάδας” στη σελ. 32, μεταξύ άλλων γράφει: “... έδωσε εντολή στους καλύτερους επαγγελματίες αξιωματικούς μας του ΕΛΑΣ, μαζί και στον αρχηγό του ΕΛΑΣ Στέφανον Σαράφη, να πάνε στην εξορία! Και έτσι χάθηκαν πολύτιμες επιτελικές δυνάμεις για το ΔΣΕ...” Στη σελ. 53 του ίδιου βιβλίου ο Β. Μπαρτσιώτας παραθέτει ένα μέρος από τη συνέντευξη του Χ. Φλωράκη, γραμματέα τότε της ΚΕ του ΚΚΕ, στο “ΒΗΜΑ” της 13ης Μαρτίου 1977, που μεταξύ άλλων δηλώνει: “... Εφ’ όσον δεν δόθηκε λύση μέχρι το 1947, από κει και πέρα δε θα μπορούσαμε να νικήσουμε... Δηλαδή το κρίσιμο σημείο είναι μέχρι το 1947. Μπουρούσαμε να νικήσουμε το 1946-1947...”. Και αυτή η αυθαίρετη άποψη του Φλωράκη δεν έχει καμία βάση. Ισως να μη γνώριζε κι αυτός (αν είναι δυνατόν) πως τον Οκτώβρη του 1944 στη συνάντηση Στάλιν, Τσώρτσιλ στη Μόσχα, ο Τσώρτσιλ, δίνοντας βαρύ τίμημα στο Στάλιν όλες τις Βαλκανικές χώρες, κέρδισε την Ελλάδα. Φίλοι, ο Στάλιν πούλησε στους Εγγλέζους ένα ρωμαλαίο, δυνατό, ακμαίο αντιστασιακό κίνημα, το Εαμικό. “Ολα τα σκίαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά”. Οποιος δεν έζησε το όργιο της τρομοκρατίας την περίοδο εκείνη, κατά τον αείμνηστο Κουτσόγιωργα, δεν δικαιούται να ομιλεί.

Αγαπητέ φίλε, πρέπει να γνωρίζεις πως στο ΔΣΕ κατατάσσονταν εθελοντικά περιορισμένος αριθμός, κι αυτός μέχρι τα τέλη του 1947. Στα υπόλοιπα χρόνια δυστυχώς, ο ΔΣΕ για να ενισχύσει τις δυνάμεις του, προέβαινε σε βίαιη επιστράτευση ακόμη και 15χρονα αγόρια και κορίτσια. Μ’ αυτά τα παιδιά θα νικούσε την Αμερική και την Αγγλία; Αυτές ήσαν πλάι στην κυβέρνηση των Αθηνών. Φαίνεται πως κάποιοι εξακολουθούν να ζουν στα σύννεφα. Αυτές τις μέρες διαβάσαμε ένα ευρηματικό σύνθημα: “Ο Γράμμος και αν έπεσε , εμείς θα νικήσουμε”. Μην παραμυθιάζετε τη νεολαία. Πέστε στο λαό την αλήθεια. Προσγειωθείτε ομαλώς. Η ανώμαλη προσγείωση έχει πάντοτε βαριές συνέπειες, όπως φάνηκε από τις δηλώσεις ανωτάτων στελεχών, μάταιος, που στοίχισε στην Πατρίδα χιλιάδες νεκρούς, νέα παιδιά και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές.

Ο αγώνας του ΔΣΕ δεν ήταν ούτε λαϊκή εξέγερση, ούτε ταξική επανάσταση. Μην παραμυθιάζετε το λαό  και κυρίως, τη νέα γενιά. Να ευχηθούμε όλοι, ποτέ μα ποτέ να μην γνωρίσει η Πατρίδα μας ένα εμφύλιο πόλεμο. Ομόνοια, αγάπη και πίστη στην Πατρίδα, τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη, την ισότητα. Ζήτω η Δημοκρατία”.

*Συντ/χος Δάσκαλος

 

Του Παναγιώτη Φλωρίδη

Την ώρα που άρχισαν να καταφθάνουν τα εκκαθαριστικά με ακόμη και διπλάσιους φόρους από πέρυσι, την ώρα που η αγροτική παραγωγή έπεσε στα μισά από πέρυσι, την ώρα που θα καταφθάσουν οι έντυπες φορολογικές υποχρεώσεις των αγροτών (πραγματικό σοκ και δέος), την ώρα που εξακολουθούν καταστήματα, βιοτεχνίες, εργοστάσια, να βάζουν λουκέτο, ο Ανώτατος Αρχων δείχνει να συμπάσχει με το δοκιμαζόμενο λαό του: υποδέχεται στο Προεδρικό Μέγαρο το νεόνυμφο ζεύγος Ρουβά-Ζυγούλη. Αφού, λόγω υποχρεώσεων δεν πρόκανε να πάει στο γάμο, του κάλεσε στο Προεδρικό! Απ’ το οποίο Προεδρικό πιθανόν σε λίγο να περάσουν και τα παιδιά του SURVIVOR! Γιατί όχι; Ο λαός πρέπει να αποπροσανατολισθεί και να ξεχάσει τα βάσανα.

Αυτός ο λαός κι αυτή η χώρα αξίζει να σωθεί, με τέτοιους πολιτικούς Αρχοντες; Μάλλον όχι.

Την ίδια ώρα, κατά χιλιάδες συρρέουν στο Ι. Ναό Αγ. Δημητρίου Αγρινίου για να προσκυνήσουν  το βρασμένο κάστανο(!) που δώρισε ο Παΐσιος σε κάποιον επισκέπτη του. Ο ένας εκ των επισκεπτών έτυχε να είναι ο ιερωμένος του Ι. Ναού. Και από το βρασμένο κάστανο περιμένουν το θαύμα. Και οι λογής τοπικοί αγύρτες παρομοιάζουν το κάστανο, με το ραβδί του Μωυσή και τα ρούχα του Ιησού. Το ραβδί που χτύπησε το βράχο και ανάβλυσε το νερό, ξεδιψώντας έναν λαό, και τα ιμάτια του Ιησού “επί των οποίων οι Ρωμαίοι στρατιώτες έβαλαν κλήρον”, είναι το ένα και το αυτό με το βρασμένο κάστανο του Παϊσίου!!

Αυτός ο λαός, μ’ αυτούς τους θρησκευτικούς ηγέτες, αξίζει να σωθεί; Μάλλον όχι.

Ο καθένας παίζει το ρόλο του, απασχολώντας τα άθλια ΜΜΕ και το ελαφρύ Διαδίκτυο, με όλες αυτές τις αηδίες. Οπως το Διαδίκτυο και τα ΜΜΕ, απασχολεί η κ. Βασ. Θάνου που μετά την αποχώρησή της από την ηγεσία του Αρείου Πάγου, ανέλαβε επικεφαλής του Νομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού.

Αυτός ο λαός, με τέτοιους ανθρώπους στην κορυφή της Δικαιοσύνης, αξίζει να σωθεί; Μάλλον όχι.

Και ύστερα μας ενοχλεί εμάς εδώ, που στη Μ. Βρύση πάλι θα τιμήσουν την επέτειο υποδοχής του αντιγράφου της εικόνας της Παναγίας Σουμελά. Που στην αφίσα πλέον αναγράφουν οι επιτήδειοι ότι πρόκειται για επέτειο της υποδοχής “της Εικόνας”, όχι του αντιγράφου. Πότε πήγε η αυθεντική εικόνα της Παναγίας Σουμελά στη Μ. Βρύση, και δεν το πήραμε χαμπάρι; Η ουσία είναι ότι θα ακολουθήσει τρικούβερτο ποντιακό γλέντι, με πληθώρα καλλιτεχνών, πρωτοστατούντος του γνωστού τοπικού Αρχιμανδρίτου, μέχρι πρωίας.

ΥΓ: Ελάχιστους μήνες πριν την 9η Ιουλίου 2015, οπότε απεδήμησε ο Περικλής Κολότσιος, με πληροφόρησαν ότι πήγε (τον πήγαν μάλλον) στον τάφο του Παϊσίου στη Σουρωτή. Τότε κατάλαβα ότι ο φίλος αποφάσισε ότι δεν είχε καμμία ελπίδα πλέον να σωθεί. Παρ’ όλο που άξιζε εκείνος...

«Μπροστά για την Ελλάδα» ήταν το κεντρικό σύνθημα του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, που πραγματοποιήθηκε από 30/6 έως 2/7 και συγκέντρωσε τις δυνάμεις (ΠΑΣΟΚ,ΔΗΜΑΡ, Κίνημα, ΕΔΕΜ, Κινήσεις πολιτών) της κεντροαριστεράς που συμμετέχουν στο εγχείρημα. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου αναδείχθηκε το διακριτό πολιτικό στίγμα και η πολιτική φυσιογνωμία της Συμπαράταξης με επίκεντρο την πρόοδο, τον εκσυγχρονισμό και τον ευρωπαϊσμό μέσα από θέσεις πατριωτικές, ευρωπαϊκές, δημοκρατικές, προοδευτικές και μεταρρυθμιστικές με περιεχόμενο που διαχωρίζουν τη Δημοκρατική Συμπαράταξη τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τη Νέα Δημοκρατία.

Οι τρεις ημέρες του συνεδρίου συνετέλεσαν στην πολιτική και προγραμματική σύγκλιση των φορέων της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ενώ τέθηκε και το χρονοδιάγραμμα για το νέο φορέα της κεντροαριστεράς με την εκλογή του επικεφαλής από τη βάση και το ιδρυτικό συνέδριο μέχρι το τέλος του 2017.

Για τα θέματα που συζητήθηκαν προφανώς ανεδείχθησαν και διαφορετικές προσεγγίσεις. Ο πλουραλισμός άλλωστε αποτελεί τη βάση του διάλογου και της σύνθεσης των απόψεων σε μία γόνιμη διαδικασία που μόνο οφέλη μπορεί να αποφέρει στον χώρο τη κεντροαριστεράς αλλά κυρίως στη χώρα. Παράλληλα οι πολιτικοί ηγέτες του παρελθόντος αποτελούν πηγή έμπνευσης και διδαχής από λάθη που οι ίδιοι έπραξαν και ενδεχομένως αναγνώρισαν. Η εμμονή όμως σε σύμβολα και πρόσωπα της πρόσφατης ιστορίας αποτελεί τροχοπέδη για την εξέλιξη.

Η κοινωνία απαιτεί λύσεις στα προβλήματα που την μαστίζουν και η συνεργασία των ευρύτερων προοδευτικών δυνάμεων του τόπου μπορεί να φέρει το προσδοκώμενο αποτέλεσμα με σύγχρονο πρόγραμμα, νέες δομές και πρόσωπα, νέες πρακτικές.

Για αυτό η Δημοκρατική Συμπαράταξη θα πρέπει να αναδειχθεί ως η κυρίαρχη δύναμη της κεντροαριστεράς που θα έχει τη δύναμη να επιβάλλει τις αναγκαίες αλλαγές ώστε να ενισχυθούν τα μεσαία στρώματα που φτωχοποιούνται ακόμα περισσότερο και ισοπεδώνονται από την πολιτική των ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ καθώς επίσης και οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι επιστήμονες, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι γυναίκες, οι οικονομικά ασθενέστεροι, οι δημιουργικοί άνθρωποι.

Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε και η παρουσίαση του προγράμματος «Ελλάδα», το οποίο βασίζεται στο τρίπτυχο «Ανάπτυξη-Απασχόληση-Αλληλεγγύη». Σκοπός του προγράμματος είναι να προκαλέσει την αναθέρμανση της οικονομίας με την ενίσχυση και ενεργοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων του τόπου, την παραγωγή νέου πλούτου και τη διανομή του στα κοινωνικά στρώματα σε συνδυασμό με ένα σύγχρονο κράτος πρόνοιας κατά των ανισοτήτων. Ένα συγκροτημένο σχέδιο χωρίς επικίνδυνες επιλογές και υπέρμετρες υποσχέσεις που θα θέσουν σε κίνδυνο τη δημοσιονομική σταθερότητα και θα δημιουργήσουν ψεύτικες ελπίδες στο εκλογικό σώμα.

Το πρόγραμμα «Ελλάδα» αποτελεί υπόσχεση και προς τη νέα γενιά ώστε η μετανάστευση να μην είναι επιλογή και συγχρόνως αποσκοπεί να δώσει τη δυνατότητα στους νέους ανθρώπους να δουλέψουν και να εξελιχθούν, να επιχειρήσουν στην χώρα τους και να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια.

Για να καταστούν όμως αυτά εφικτά θα πρέπει να ηττηθούν ο λαϊκισμός, οι ιδεοληψίες και οι δογματικές εμμονές, οι καθεστωτικές λογικές και πρακτικές, οι ανέξοδες υποσχέσεις που γεμίζουν με ψεύτικες ελπίδες τον χειμαζόμενο λαό καθώς και κάθε πολιτική που κρατά την χώρα καθηλωμένη.

Για τους λόγους αυτούς είναι αναγκαία η ενίσχυση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης με όλους όσους επιθυμούν να εργαστούν προς την ίδια κατεύθυνση. Για να μπορέσει επιτέλους να επιβληθεί η Εθνική Συνεννόηση και η Εθνική Γραμμή που θα βγάλει την κοινωνία από τον διχασμό και τη χώρα από την κρίση.

Γραμματέας ΔΗΜΑΡ Κιλκίς

Μέλος Περιφερειακού Συντονιστικού ΔΗ.ΣΥ.

Σελίδα 8 από 80
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree