Του Παναγιώτη Φλωρίδη

Στις εκλογές του 1963 κέρδισε η Ενωση Κέντρου. Τότε υπήρχε το “έθιμο” ο κατάλογος των υπουργών να υποβάλλεται προς έγκρισιν στο Παλάτι. Ο βασιλιάς έδινε το “πράσινο φως” και όρκιζε την κυβέρνηση. Πριν το Ανάκτορο όμως, ο κατάλογος των υπουργών έκανε μια βόλτα από στην Αμερικάνικη Πρεσβεία. Επρεπε να τον εγκρίνει και ο Ξένος Παράγων.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου όρισε Υπουργό Εθνικής Αμύνης τον Πέτρο Γαρουφαλιά Λίγο αργότερα μετενόησε πικρά, αφού ο Υπουργός απεδείχθη δεξιότερος της τότε ΕΡΕ και δεν συναινούσε στην εκκαθάριση των Ενόπλων Δυνάμεων από τα φασιστικά στοιχεία (που λίγο αργότερα κατάργησαν το υποτυπώδες, έστω, κοινοβουλευτικό Πολίτευμα της χώρας). Το Υπουργείο Αμυνας το ήθελε ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου. Δεν συναινούσε όμως ούτε το Παλάτι, ούτε ο Ξένος Παράγων. Να είσαι δηλαδή Πρωθυπουργός και να μην μπορείς να ορίσεις τους Υπουργούς που θέλεις! Το 1965 με τα γνωστά γεγονότα, ο Γεώργιος Παπανδρέου οδηγήθηκε σε παραίτηση.

Το 1981, μετά τη σαρωτική νίκη του ΠΑΣΟΚ, το Υπουργείο Αμυνας το κράτησε ο ίδιος ο Ανδρέας Παπανδρέου. Φυσικά δεν ήταν καθόλου τυχαίο. Πέρα από το συμβολισμό, ο νέος Πρωθυπουργός ήθελε να αποτίσει φόρο τιμής στον πατέρα του.

Στις 25 Ιανουαρίου 2015 επικράτησε στις εκλογές η Αριστερά. Ετσι τουλάχιστον μας είπανε... (Κι ακόμη το λένε). Υπουργός Αμυνας έγινε ο Π. Καμμένος. Που λίγα χρόνια πριν κατηγορούσε τον Α. Παπανδρέου ότι ήταν ο μυστικός καθοδηγητής της “17 Νοέμβρη”. Τον Ανδρέα, που ακόμη και σήμερα θαυμάζει και μιμείται φωνητικά ο αριστερός (έτσι μας λένε) Αλ. Τσίπρας. Ο προϊστάμενος του Καμμένου δηλαδή.

Στην πρώτη Εθνική Επέτειο μετά την ανάληψη της εξουσίας από την Αριστερά, το Σύνταγμα έζησε στιγμές Εθνικής Ανάτασης. Με έμπνευση Καμμένου και Ρένας Δούρου, οι σούβλες γύριζαν σωρηδόν και τα δημοτικά και πατριωτικά άσματα πλημμύρισαν τον αιθέρα. Μόνο ο αλήστου μνήμης Καμπαφλής έλειπε! Από το γενικό κάζο δεν ίδρωσε το αυτί ούτε της αριστερής Δούρου, ούτε του νεοδεξιού Καμμένου.

Ο καιρός πέρασε και ο δυστυχής Μουζάλας, πάνω στην παραζάλη του αποκάλεσε τα Σκόπια “Μακεδονία”. Ο Καμμένος έθεσε θέμα παραίτησης. Με το περίπου “ή αυτός ή εγώ”. Τελικά και ο “αυτός” έμεινε και ο “εγώ” παραμένει ακλόνητος.

Και πριν λίγες μέρες η Εικόνα της Παναγίας Σουμελά έγινε δεκτή στο Πεντάγωνο με τιμές Αρχηγού Κράτους. Η ξακουστή εικόνα, που δεν ήλθε από άλλο Κράτος, αλλά από το Βέρμιο! Και οι πιστοί συνέρρεαν κατά χιλιάδες για προσκύνημα. Μετακίνηση εντός Ελλάδος και η Εικόνα να βαφτίζεται Αρχηγός Κράτους. Και εμείς πώς ξέραμε, ότι Αρχηγός του Κράτους είναι ο Προκόπης Παυλόπουλος, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Είχε προηγηθεί βέβαια η υποδοχή με ανάλογες τιμές κάποιων λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας εξ Ιταλίας. Λείψανα τα οποία οι αριστεροί (έτσι μας είπανε), τα οδήγησαν οι θεομπαίχτες στον “Αγιο Σάββα” για να τα προσκυνήσουν οι απελπισμένοι καρκινοπαθείς και οι ακόμη πιο απελπισμένοι συγγενείς τους...

Την περασμένη Δευτέρα ο Καμμένος, αφού στήριξε στη Βουλή και ψήφισε το Πολυνομοσχέδιο των 7.500 σελίδων, βγήκε και κατήγγειλε ως εγκληματική και αντισυνταγματική ενέργεια την κατάργηση της ευνοϊκής φορολογίας στα νησιά.

Αυτά και άλλα πολλά συμβαίνουν από τον Ιανουάριο του 2015. Σε κάθε περίπτωση ο υπουργός Αμυνας της Αυστρίας, του Βελγίου, της Ολλανδίας, της Φινλανδίας, είναι πρόσωπα περίπου διακοσμητικά. Ο υπουργός Αμυνας όμως της Τουρκίας, του Ισραήλ, της Ελλάδας, έχει μια βαρύτητα. Ο δικός μας έχει τη βαρύτητα μόνο στα κιλά του.

Υ.Γ. Για την αρραγή ενότητα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που δεν διερράγη ούτε στην ψηφοφορία της Κυριακής για το αιματηρό Πολυνομοσχέδιο, εγράφη το εξής: Το Υπουργικό Συμβούλιο απαρτίζεται από πλούσιος έως πολύ πλούσιους υπουργούς. Πρώτη φορά ίσως τόσους πολλούς. Η δε κοινοβουλευτική ομάδα απαρτίζεται από πολλούς φτωχούς έως πάμφτωχους βουλευτές. Αρα θα ψηφίζονται τα πάντα. Τα 8.000 ευρώ το μήνα δεν βρίσκονται εύκολα.

Του Κωνσταντίνου Βαστάκη*

“Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν άδου την καθαίρεσιν”

(Ιω. Δαμασκηνός)

“Πλάκες που στέκατε βαριές,

στα μνήματα και στις καρδιές,

σας έσπασ’ ο Χριστός μου...”

(Γ. Βερίτης)

 

Προλεγόμενα

Η Ανάσταση του Χριστού είναι για όλους τους χριστιανους αλλά και για τον καθένα προσωπικά, το μεγαλύτερο και συγκλονιστικότερο γεγονός στη ζωή μας. Είναι ένα γεγονός ο οποίο ανταποκρίνεται εξ ολοκλήρου στις πνευματικές μας ανησυχίες και αναζητήσεις και απαντά με σαφήνεια στα μεταφυσικά μας ερωτήματα. Είναι το μοναδικό γεγονός το οποίο διώχνει μια για πάντα το φόβο και την αγωνία του θανάτου από τις ψυχές των πιστών.

Αυτό που επιθυμεί και λαχταρά ο άνθρωπος και που δεν μπορεί να το κατορθώσει μόνος του, το βρίσκει σ’ όλη του την πληρότητα στην ανάσταση του Χριστού. Και τούτο διότι ο Χριστός με τον θάνατό Του επί του Σταυρού και την εκ νεκρών Ανάστασή Του, μας ελευθέρωσε μια για πάντα από το φόβο και τον τρόμο του θανάτου.

Ο Κύριος με το Πάθος και τη θριαμβευτική Του Ανάσταση, εγεφύρωσε το χάσμα το οποίο προκάλεσε η αμαρτία ανάμεσα στο Θεό και τον άνθρωπο. Η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί την εγγύηση και της δική μας σωματικής αναστάσεως. Ενώ θα πεθάνουμε όλοι μας σωματικά, εν τούτοις η κατάστασή μας αυτή θα είναι προσωρινή και μεταβατική, διότι μας περιμένει η ανάστασή μας, όπως μας υποσχέθηκε ο Κύριος.

Ο Απόστολος Παύλος λέγει: “Ει γαρ πιστεύομεν, ότι Ιησούς απέθανε και ανέστη, ούτω και ο Θεός τους κοιμηθέντος δια του Ιησού άξει συν αυτώ” (Α’ Θεσσ. Θ’ 33).

Οπως δοξάσθηκε ο Χριστός ως Θεάνθρωπος, έτσι και εμείς ως πιστοί οπαδοί Του, θα δοξασθούμε και θα λάμψουμε στην αιώνια βασιλειά Του. (Βλέπε και Αρχ. Σεβαστ. Κωνσταντινίδη “Ευαγγελικές αναλαμπές”, σελ. 103 κ.ε).

 

Το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού

Και οι τέσσερεις ιεροί Ευαγγελιστές αναφέρονται στο συγκλονιστικό γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού (Ματθαίος ΚΗ’ 1-15, Μάρκος ΙΣΤ’ 1-8, Λουκάς ΚΔ’ 1-12, Ιωάννης Κ’ 1-18).

Κάθε φορά που ο Χριστός αναφερόταν στο θάνατό Του που επρόκειτο να συμβεί, πρόσθετε και τη φράση ότι “την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί”. Ο Ευαγγελιστής Μάρκος, αναφερόμενος στο γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού λέγει ότι “1όταν πέρασε το Σάββατο, η Μαρία η Μαγδαλινή, η Μαρία, η μητέρα του Ιακώβου και η Σαλώμη, αγόρασαν αρώματα για να πάνε ν’ αλείψουν το σώμα του Ιησού (όπως ήταν το ιουδαϊκό έθιμο). 2Και πολύ πρωί την πρώτη ημέρα της εβδομάδος (την Κυριακή), μόλις ανέτειλε ο ήλιος ήρθαν στο μνήμα. 3Ελεγαν μεταξύ τους: “Ποιός θα μας κυλήσει την πέτρα από την είσοδο του μνήματος;” 4Γιατί (αυτή η πέτρα) ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Μόλις όμως κοίταξαν προς τα εκεί, παρατήρησαν ότι η πέτρα είχε κυλήσει από τη θέση της. 5Μόλις μπήκαν στο μνήμα (που ήταν σαν μικρό δωμάτιο, κατά την ιουδαϊκή συνήθεια), είδαν ένα νεαρό με λευκή στολή να κάθεται στα δεξιά και τρόμαξαν. 6Αυτός όμως τους είπε: “Μην τρομάζετε. Ψάχνετε για τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, τον εσταυρωμένο; Αναστήθηκε. Δεν είναι εδώ. Να και το μέρος όπου τον είχαν βάλει. 7Πηγαίνετε τώρα και πείτε στους μαθητές του και στον Πέτρο: “Πηγαίνει πριν από σας στην Γαλιλαία και σας περιμένει· εκεί θα τον δείτε, όπως σας το είπε”. 8Αυτές βγήκαν και έφυγαν από μνήμα γεμάτες τρόμο και δέος· και σε κανέναν δεν είπαν τίποτε, γιατί ήσαν φοβισμένες (Μάρκου (ΙΣΤ’ 1-8).

Στη συνέχεια, τα Ευαγγέλια μας κάνουν λόγο για τις εμφανίσεις του αναστημένου Ιησού. (Ματθαίος ΚΗ’ 9-10, 16-20, Μάρκος ΙΣΤ’ 9-14, Λουκάς ΚΔ’ 13-53, Ιωάννης Κ’ 11-23, Πράξεις Α’ 1-11). Ο Ιησούς εμφανίστηκε στη Μαρία τη Μαγδαλινή, στους δέκα Μαθητές, χωρίς το Θωμά, στο Θωμά μαζί με τους άλλους παρόντες, στους δύο Μαθητές που πήγαιναν προς το χωριό Εμ­μαούς κλπ. Ο Απόστολος Παύλος μας δίνει ένα είδος καταλόγου αυτών των εμφανίσεων του αναστημένου Ιησού, με τελευταία την εμφάνισή του σ’ αυτόν τον ίδιο τον Παύλο αργότερα, καθώς πλησίαζε στην πόλη Δαμασκό της Συρίας, με σκοπό να συλλάβει χριστιανούς (Α’ Κορινθ. ΙΕ’ 5-8).

Το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού είναι κάτι το αφάνταστα μεγάλο. Οι Μαθητές Του, όχι μόνον έχουν πεισθεί ότι ο Ιησούς ζει, αλλά ζουν μια συγκλονιστική πραγματικότητα, την εξής: ο ταπεινωμένος Ιησούς του Σταυρού, τώρα είναι αναστημένος, ολοζώντανος μπροστά τους. Δεν είναι βέβαια διαφορετικός από Εκείνον που ήξεραν πριν από τη Σταύρωση, όμως τώρα είχει “αναστάσιμο σώμα”, ελευθερωμένο από κάθε περιορισμό. Είναι ο πραγματικός Ιησούς. Αυτός δηλαδή που τρώει μαζί τους, που δείχνει τα σημάδια από τα καρφιά και εκείνοι τον ακούνε, τον βλέπουν ολόκληρο, τον ψηλαφούν... Στην αρχή οι Μαθητές δυσκολεύονται να πιστεύσουν αυτό που βλέπουν τα μάτια τους. Ησαν άνθρωποι πραγματιστές και δυσκολόπιστοι. Γρήγορα όμως αυτές οι έκτακτες εμπειρίες με τον αναστημένο Χριστό, συνδέονται στη σκέψη τους με την όλη εικόνα του Ιησού, όπως τον είχαν ζήσει αρκετό καιρό πριν. Ενω περίμεναν να αναστηθεί στη μελλοντική γενική ανάσταση, τώρα τον βλέπουν ζωντανό μποροστά τους και αισθάνονται δέος και χαρά μαζί. Ετσι καταλαβαίνουν ότι η μορφή αυτής εδώ της παρούσης ζωής τελειώνει και έρχεται μια καινούργια ζωή για τον κόσμο. (Βλέπε και Σάββα Αγουρίδη-Σωκράτη Νίκα: Ο Χριστός και ο καινούριος κόσμος του Θεού, ΟΕΔΒ, σελ. 197-199).

 

Η σημασία της Αναστάσεως για τον άνθρωπο

Η Ανάσταση του Χριστού αποτελεί τη βέβαιη απόδειξη ότι η θυσία του επάνω στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου, έγινε αποδεκτή από τον ουράνιο Πατέρα. Και η σωτηρία του κόσμου είναι πλέον γεγονός, αφού έχει αρθεί οριστικά η δύναμη του θανάτου και έγινε η επανόρθωση της πτώσεως του ανθρωπίνου γένους. Ο θάνατος δεν είναι αιώνιος, είναι πλέον προσωρινός.

Με την Ανάσταση του Χριστού επετεύχθη η παλιγγενεσία του ανθρώπου και της “συνωδινούσης αυτώ κτίσεως” (Ρωμ. Η’ 22). Αυτό το μέγα και μοναδικό γεγονός στην ανθρώπινη Ιστορία είναι όχι απλά το προαναγγελτικό σημείο της παλιγγενεσίας του ανθρώπου, αλλά αυτή η ίδια η παλιγγενεσία.

Στο σημείο αυτό θέτουν ένα ερώτημα, το εξής: Τί άλλαξε άραγε μέσα στον κόσμο με την Ανάσταση του Χριστού, αφού όπως διαπιστώνεται καθημερινά, ο θάνατος, το άδικο, το κακό (φυσικό και ηθικό), συνεχίζουν να θριαμβεύουν;

Αυτό το ερώτημα βγαίνει από την άγνοια του έργου του Ιησού, δηλαδή από την άγνοια για το τί ήρθε να κάνει στον κόσμο ο Ιησούς. “Για τους Ευαγγελιστές και την πίστη της Εκκλησίας, η απάντηση είναι απλή: ο Χριστός και η Βασιλεία Του είναι άνοιγμα στον κόσμο της αγάπης, αληθινή ζωή, νίκη πάνω στο θάνατο. Και η Ανάσταση του Κυρίου αποτελεί το θεμέλειο αυτού του νέου κόσμου· την “απαρχή”, ένα καινούργιο ξεκίνημα για την ανθρωπότητα. Αν λοιπόν οι άνθρωποι το θελήσουν και πιστέψουν (γιατί ο Χριστός δεν είναι βία και επιβολή, αλλά κάλεσμα και προσκλητήριο), μπορεί μέσα στην καρδιά της ανθρωπότητας να γίνει η έκπληξη, να έρθει η νέα ζωή, το θαύμα της μεταμόρφωσης.

Ο Απόστολος Παύλος και οι Πατέρες της Εκκλησίας, αυτή τη δυνατότητα της Ανάστασης του κόσμου την ονομάζουν “νέα κτίση”, νέα γέννηση, νέα δημιουργία. Και πρώτος που άνοιξε το δρόμο σ’ αυτή τη ζωή (“πρωτότοκος” την αναγέννησης του κόσμου) είναι ο Χριστός, που νίκησε το θάνατο-η κεφαλή του σώματος της Εκκλησίας. Ολα λοιπόν είναι δυνατά, όλα γίνονται πρόγευση και ελπίδα”. (Σ. Αγουρίδης, σελ. 200).

 

Επίλογος

Για μας η Ανάσταση του Χριστού είναι μια ζωντανή πραγματικότητα, είναι καθημερινή παρουσία στη ζωή μας διότι ζούμε, πρέπει να ζούμε, εν Χριστώ. Ο αναστημένος Χριστός κάνει ψηλαφητή την παρουσία Του μέσα στην καρδιά μας. Μας αγαπάει, μας μιλάει γλυκά, μας γεμίζει τη ζωή μας, μας συντροφεύει στοργικά διαρκώς. Η Ανάσταση για μας είναι-πρέπει να είναι-πλέον κατάσταση ζωή και ο Χριστός ο μεγάλος μας αδελφός, που με την Ανάστασή Του άνοιξε το δρόμο και για τη δική μας ανάσταση, για την ανάσταση όλων των ανθρώπων (Βλέπε και Αρχιεπ. Χριστόδουλου: Κυριακάτικοι αντίλαλοι Β’ σελ.11). Ας πετάξουμε λοιπόν έξω από τις καρδιές μας τα βρώμικα και δηλητηριώδη σκουπίδια των παθών μας και της ανθρώπινης πλάνης και ψευδοσοφίας και ας δώσουμε τόπο μόνο στη φλόγα της Αναστάσεως του Χριστού, για να γίνουμε νέοι άνθρωποι αναστάσιμοι και για να μεταμορφωθεί ο καθένας μας και ο κόσμος όλος-από κόλαση του σατανά σε παράδεισο και βασιλεία της ζωής και της χαράς, σε βασιλεία του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού.

 

*Θεολόγος, τέως λυκειάρχης

Του Γιώργου Πελίδη*
Μακροχρόνιος προγραμματισμός, στάδια ανάπτυξης ταλαντούχων ποδοσφαιριστών.
Η εκπαίδευση ενός νεαρού ταλαντούχου ποδοσφαιριστή πρέπει να ξεκινάει από την ηλικία των 6 και να ολοκληρώνεται έως τα 18 του χρόνια. Το πρώτο στάδιο εκπαίδευσης είναι η πολυπλευρικότητα, στην φάση αυτή εκπαιδεύονται βασικά στοιχεία της τεχνικής και των ψυχοκινητικών παιχνιδιών που σαν στόχο έχουν την ευχαρίστηση των παιδιών και την γνωριμία τους με το ποδόσφαιρο έως την ηλικία των 10 ετών.
Το δεύτερο στάδιο είναι η φάση της δημιουργίας ,είναι η ποδοσφαιρική προπόνηση ,η εξειδίκευση, η εκμάθηση και η σταθεροποίηση των στοιχείων και η επιδεξιότητα έως την ηλικία των 14 ετών. Το τρίτο στάδιο είναι η φάση της υψηλής απόδοσης ,η εξειδίκευση σε βάθος των στοιχείων και η προπόνηση απόδοσης.
Το τρίτο στάδιο χαρακτηρίζεται σαν δεύτερη χρυσή ηλικία για μάθηση, η πρώτη χρυσή ηλικία για κινητική μάθηση είναι η ηλικία των 12 ετών (λόγο της ωρίμανσης του νευρικού συστήματος). Στην ηλικία αυτή γίνεται σταθεροποίηση των στοιχείων των προηγούμενων φάσεων ,είναι η ηλικία της απόδοσης σε ότι διδάχθηκε και εκπαιδεύτηκε. Η προπονητική επιβάρυνση στην φάση αυτή έχει σκοπό να ενισχύσει τις φυσικές και βιολογικές απαιτήσεις του οργανισμού οι οποίες θα είναι απαραίτητες για την προσαρμογή των απαιτήσεων στο κόσμο του σύγχρονου ποδοσφαίρου.
Στην φάση αυτή υπάρχει αρμονική βελτίωση των στοιχείων της δύναμης και της ταχύτητας και βελτίωση της ικανότητας συναρμογής. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για μάθηση αλλά και ικανότητα λόγο της σταθεροποίησης του νευρικού συστήματος. Επανέρχεται η ψυχική ισορροπία ,υπάρχει διάθεση για συνεργασία ,μειώνεται η εγωιστική συμπεριφορά και επιδιώκουν την αναγνώριση και το ενδιαφέρον για διάκριση.
Η μείωση των σημερινών ταλαντούχων παικτών ερμηνεύεται ως προς την προτεραιότητα των στόχων (σχολεία ,φροντιστήριά), άλλα ενδιαφέροντα, η ελλιπείς οργάνωση από τις ομάδες, η έλλειψη εκπαίδευσης των προπονητών και τα κίνητρα.

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ
Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ
Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών
Προπονητής: UEFA B' Nέας σχολής 2015

Του Κωνσταντίνου Μιχ. Τζίκα*

Ευθύνη των οργάνων του Δημοσίου.

Πως μπορεί ο Πολίτης να προστατευθεί από την κατάσχεση.

Παρατηρείται πλέον καθημερινά από την Διοίκηση (ΚΕΔΕ) να επιδίδει διά δικαστικών επιμελητών εκθέσεις αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας σε πολίτες των οποίων οι υποθέσεις (οφειλές προς ασφαλιστικούς οργανισμούς, φόροι προς το δημόσιο κλπ) δεν έχουν κριθεί ακόμη δικαστικώς, εφόσον οι πολίτες αυτοί προσέφυγαν κατά των καταλογιστικών πράξεων της Διοίκησης ενώπιον του καθ’ύλην αρμόδιου δικαστηρίου και δη του Διοικητικού Πρωτοδικείου της Περιφέρειάς τους.

Η ανωτέρω διάθεση από την πλευρά της Διοίκησης πραγματοποιείται με ταχύτατους πλέον ρυθμούς αφού πριν προλάβει ακόμη ο πολίτης, που έχει ασκήσει προσφυγή κατά της απόφασης, να ασκήσει και το ένδικο βοήθημα της αίτησης αναστολής καταδιωκτικών μέτρων με ταυτόχρονο αίτημα προσωρινής διαταγής, έρχεται το δημόσιο και επιδίδει, ακόμη και εν μέσω της γνωστής μεγάλης διάρκειας αποχής των δικηγόρων από τα καθήκοντά τους, έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης της ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη.

Ο πολίτης αυτός ο οποίος δεν είχε προλάβει να ασκήσει το ένδικο μέσο της αίτησης αναστολής καταδιωκτικών μέτρων εις βάρος του, εξαιτίας της αποχής διαρκείας των δικηγόρων, υφίσταται πλέον ανεπανόρθωτη οικονομική και δικονομική βλάβη διότι αφενός απώλεσε το δικαίωμα της αναστολής της διαδικασίας σε προγενέστερο χρόνο πριν την επιβολή της κατάσχεσης, χρονικό διάστημα κατά το οποίο εφόσον κινούνταν σε προγενέστερο χρόνο δικαστικώς θα είχε άλλη εξέλιξη και τροπή η υπόθεση του, και αφετέρου είναι αναγκασμένος πλέον για να προστατευθεί από την κατάσχεση να δαπανήσει εκ νέου χρηματικό ποσό για να ασκήσει ανακοπή κατά της ανωτέρω έκθεσης κατάσχεσης. Ενέργειες για τις οποίες είναι απαραίτητη και η ανάμειξη δικηγόρου.

 

Τι αναφέρει το Σύνταγμα;

Σύμφωνα με το άρθρο 5 του Συντάγματος αναφορικά με την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας κλπ «Kαθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Xώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη».

Σύμφωνα με το άρθρο 20 του Συντάγματος αναφορικά με το δικαίωμα της έννομης προστασίας και της προηγούμενης ακρόασης από την Διοίκηση «1. Kαθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει.

2. Tο δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του».

 

Πως μπορεί να προστατευθεί ο πολίτης από την πράξη εκτέλεσης;

Η ανακοπή είναι ένα ένδικο μέσο, σε συνδυασμό και με τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος, το οποίο το ασκεί ο πολίτης ενώπιον του καθ’ύλην αρμόδιου δικαστηρίου για να προστατεύσει τα δικαιώματα του από την πράξη εκτέλεσης που του επιβλήθηκε.

 

Πότε ασκείται η ανακοπή;

Η παρ. 1 του άρθρου 217 του ΚΔΔ (Ν 2717/1999) ορίζει ότι ανακοπή χωρεί κατά κάθε πράξης που εκδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας της διοικητικής εκτελέσεως και ιδίως κατά: α) Της πράξης της ταμειακής βεβαιώσεως, β) της κατασχετήριας έκθεσης, γ)του προγράμματος πλειστηριασμού, δ) της έκθεσης πλειστηριασμού και ε) του πίνακα κατάταξης.

Οι αυστηροί λόγοι της ανακοπής που μπορούν να προταθούν κατά της πράξης αναφέρονται ρητά στο άρθρο 73 του ΚΕΔΕ. Βέβαια μπορούν να προβληθούν και άλλοι λόγοι, εκτός των ανωτέρω, οι οποίοι έχουν γίνει δεκτοί από τα δικαστήρια και έχουν επικρατήσει οι στη νομολογία.

 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Η ανακοπή πρέπει να ασκηθεί εντός 30 ημερών από την επομένη που έχει κοινοποιηθεί στον πολίτη η πράξη εκτέλεσης. Ωστόσο επειδή η ανακοπή δεν αναστέλλει την εκτέλεση της πράξης, θα πρέπει ο θιγόμενος πολίτης να καταθέσει περαιτέρω και αίτηση αναστολής κατά της πράξης με ταυτόχρονο αίτημα προσωρινής διαταγής.

 

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ

Απ’ όλα τα παραπάνω καταφαίνεται ότι οι ενδιαφερόμενοι πολίτες οι οποίοι έπρεπε να ορίσουν δικηγόρο και να κάνουν τις απαραίτητες διαδικασίες, πριν την εκτέλεση της πράξης από την Διοίκηση, δυστυχώς δεν μπορούσαν να προβούν σε καμία ενέργεια αφού οι δικηγόροι απείχαν από τα καθήκοντά τους επί τέσσερις και πλέον μήνες συνεχώς. Την δημιουργηθείσα αυτή κατάσταση εκμεταλλεύτηκε η Διοίκηση και προέβη σε εκτελεστικές διαδικασίες χωρίς να μπορέσουν να αντιδράσουν έγκαιρα οι ενδιαφερόμενοι πολίτες για την προστασία που τους παρέχει ο νόμος. Είναι επιτακτική ανάγκη να παρέμβει ο αρμόδιος Υπουργός και να χαρακτηρίσει ακυρωτέες τις πράξεις εκτελέσεως των οργάνων του Δημοσίου αφού οι πολίτες δεν είχαν το δικαίωμα να προβούν στις ενέργειες που ρητά ορίζει το Σύνταγμα.

 

*O κ. Τζίκας είναι δικηγόρος και πιστοποιημένος διαμεσολαβητής από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

www.tzikas-lawfirm.gr

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σελίδα 94 από 103
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree