Του Γιώργου Πελίδη*

Γιατί να προγραμματίσω την προπόνησή μου; Είναι ένα ερώτημα που θεωρείται αυτονόητο για κάποιον που θέλει να καταγράψει τις επιδόσεις του, είτε αυτές είναι αγωνιστικού επιπέδου (πρωταθλητισμός) είτε για προσωπική -ατομική βελτίωση προσωπικών στόχων.

Ο προγραμματισμός είναι ένας συστηματικός σχεδιασμός της προπόνησης για να πετύχει ένας αθλητής την μέγιστη αθλητική του απόδοση αλλά και να την διατηρήσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Άρα εδώ μιλάμε για την αγωνιστική φόρμα του αθλητή δηλαδή, την ιδανική κατάσταση που μπορεί να φτάσει σε κάθε μία φάση της ανάπτυξής του.

Ο προγραμματισμός διαχωρίζετε σε φάσεις όπως: ο μακροχρόνιος, ο τετράχρονος, ο δίχρονος και ο ετήσιος.

Ο ετήσιος προγραμματισμός βασίζεται στην αρχή του περιοδισμού που σημαίνει την εναλλαγή των περιεχομένων της προπόνησης κατά την διάρκεια ενός χρονικού διαστήματος. Ο περιοδισμός διαχωρίζει τον ετήσιο κύκλο προπόνησης σε μικρότερα στάδια η φάσεις η περιόδους.

Οι κύκλοι για την διάρθρωση την οργάνωση της προπόνησης παίρνουν την ονομασία τους ανάλογα με την διάρκειά τους και τον σκοπό τον οποίο εξυπηρετούν. Έτσι αυτοί διακρίνονται σε :μακρόκυκλους οι οποίοι έχουν διάρκεια ένα η περισσότερα χρόνια σέ μεσόκυκλους οι οποίοι έχουν διάρκεια μερικών εβδομάδων( από 4-6) και οι μικρόκυκλοι οι οποίοι έχουν διάρκεια μιας εβδομάδας. Τέλος η πιο μικρή δομική μονάδα που υλοποιούνται όλοι οι παραπάνω κύκλοι η προπονητική μονάδα.

Βιβλιογραφία: Πανεπιστημιακές σημειώσεις προπονητικής.

 

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B'  Nέας σχολής 2015

Του Παναγιώτη Φλωρίδη

Τελείωσε επιτέλους κι αυτή η Αξιολόγηση που μας ταλαιπωρεί από τα τέλη του 2014. Τελείωσε; Τυπικά, αφού οι δηλητηριώδεις “ουρές”- παραδεκτές κι από κυβερνητικά χείλη-μάλλον συνιστούν ένα 4ο Μνημόνιο. Απ’ το φθινόπωρο θα καταλάβουμε σε όλο του το “μεγαλείο” το τεράστιο επίτευγμα της υπερήφανης διαπραγμάτευσης.

Οι 7.500 σελίδες του Πολυνομοσχεδίου παραλληλίσθηκαν με το “άγνωστο” κείμενο των Αρχαίων Ελληνικών που τίθεται στις Πανελλαδικές. Κανείς-εννοείται-δεν τις διάβασε. Και τα αποτελέσματα της “στα τυφλά” ψήφισής τους θα εμφανίζονται για πολύ καιρό. Ισως μέχρι το 2115, όπως προβλέπει το Υπερταμείο.

Αυτά όμως είναι “υψηλή πολιτική” και αφορούν την Κεντρική Πολιτική Σκηνή. Υπάρχουν ωστόσο κάποια σημεία που άρχισαν να εμφανίζονται, αλλά περνούν στα “ψιλά” για διάφορους λόγους. Είναι ικανά όμως για να δείξουν ότι η διαπραγμάτευση δεν ήταν και τόσο υπερήφανη. Να δείξουν ότι οι λογής “μαγκιές” είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση. Και όταν έρχεται η ώρα να μπει η “ουρά στα σκέλια” των ασυμβίβαστων επαναστατών, αυτό δεν ακολουθείται όπως θα άρμοζε από καμμιά παραίτηση. Οπως με το λιμάνι του Πειραιά, όπως με τις Σκουριές, όπως, όπως...

Μας ενημερώνουν λοιπόν κάτι μονόστηλα εφημερίδων ότι για να εκταμιευθεί η δόση των 7,5 δισ. ευρώ, θα πρέπει μέσα στον τρέχοντα Ιούνιο να έχει τελειώσει το θέμα της σύμβασης του Δημοσίου με την “Lamda Development” για την πώληση του π. αεροδρομίου Ελληνικού. Το μεγαλύτερο και ακριβότερο οικόπεδο της Ευρώπης, για το οποίο οι τότε επαναστάτες του ΣΥΡΙΖΑ διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους, όταν το έβγαλε στην πώληση η προηγούμενη κυβέρνηση. Με τους επαναστατικούς όρκους ότι “αυτό δεν θα περάσει”. Περνάει όμως και μάλιστα ως όρος για τη δόση. Οπως πέρασε το λιμάνι, όπως πέρασαν οι Σκουριές, όπως πέρασε ο αγωγός ΤΑΡ, όπως θα περάσει σε λίγο το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και χωρίς καμμιά παραίτηση.

Υ.Γ: Η “Lamda Development” είναι συμφερόντων Λάτση. Και η επαναστατικότητα των κυβερνώντων δεν φτάνει σε τέτοια μεγέθη. Να είναι κανένας μικροσυνταξιούχους, μάλιστα. Ειδικά του ΤΕΒΕ!

Του Γιώργου Πελίδη*

Ανάλογα με το φύλο, την ηλικία, τον γονότυπο αλλά και το ερέθισμα (είδος, ένταση, διάρκεια και συχνότητα) που δέχεται ένα άτομο προκαλούνται βιολογικές μεταβολές.

Αρχή της επιβάρυνσης, σύμφωνα με την αρχή αυτή για να γίνουν προσαρμογές σε ένα όργανο πρέπει αυτό να επιφορτιστεί λειτουργικά παραπάνω από τα συνηθισμένα επίπεδα επιβάρυνσης. Η επιβάρυνση αναφέρεται κυρίως στην ένταση της μυϊκής προσπάθειας και όχι στην διάρκειά της. Η προοδευτική λειτουργική επιβάρυνση αποτελεί προϋπόθεση για την αύξηση των προσαρμογών και για να βελτιωθεί η απόδοση. 

Αρχή της προοδευτικότητας ,σύμφωνα με την αρχή αυτή η επιβάρυνση εφαρμόζεται προοδευτικά.

Αρχή της εξειδίκευσης από εμπειρία γνωρίζουμε ότι ένας αθλητής που είναι επιδέξιος σε ένα άθλημα δεν είναι επιδέξιος σε κάποιο άλλο, όπως παράδειγμα ένας ποδοσφαιριστής δεν είναι επιδέξιος στο βόλεϊ. Αυτό συμβαίνει γιατί ο κάθε αθλητής αναπτύσσει εξειδικευμένες νευρομυϊκές προσαρμογές με αποτελεσματικότερη εκτέλεση των κινήσεων στο άθλημά του.

Αρχή της αντιστροφής, όλοι οι έμβιοι οργανισμοί αναπτύσσονται με την χρήση και εκφυλίζονται με την αχρηστία. Έτσι όλες οι βιολογικές προσαρμογές που προκαλούνται με την προπόνηση αντιστρέφονται με την αγυμνασία. Εάν κάποιος αθλητής μετά από 2 μήνες έντονης προπόνησης βελτίωσε την αερόβια ικανότητα του κατά 20% τότε αυτή μπορεί να διατηρηθεί χωρίς να μειωθεί όταν η συχνότητα της προπόνησης περιοριστεί σε 3 φορές την εβδομάδα.

Βιβλιογραφία: εργοφυσιολ. Κλεισούρα.

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B'  Nέας σχολής 2015

Του Στάθη Μακρίδη

Μας είναι γνωστό σαν αφήγημα, φαντάζει όμως και λίγο σαν ανέκδοτο, παρόλα τα τραγικά στοιχεία που ενέχει. Το παραθέτουμε αφού και η ζωή μας, εκεί που φθάσαμε, ανέκδοτο κατάντησε.

Ενας καλός καγαθός μεσήλικας που σκότωσε τον πατέρα του, ζήτησε από τους δικαστές που τον δίκαζαν, να τον κρίνουν με επιείκεια γιατί είναι ορφανός! Δεν λυπήθηκε τον πατέρα του ο πατροκτόνος. Τον εαυτό του σκέφθηκε, το μέλλον του. Κάπως έτσι εξελίσσονται τα πράγματα και στην πολιτική ζωή του τόπου μας. Ακούσαμε τον Πρωθυπουργό μας πρόσφατα να δηλώνει: “Τρέφαμε αυταπάτες και παρασυρθήκαμε απ’ αυτές”. Και θυμηθήκαμε τον... πατροκτόνο! Ο Πρωθυπουργός μας, βέβαια, δεν είναι πατροκτόνος. Σολοικίζοντας όμως, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ένας πρώτης τάξεως... λαοκτόνος! Δεκαπέντε ολόκληρους μήνες μας αραδιάζει παραμύθια, χώρια τα προεκλογικά. Και τώρα βαπτίζει τα ψέμματα αυταπάτες, για να ελαφρύνει τις ευθύνες του και ν’ αποφύγει την λαϊκή οργή! Η επιείκεια που ζήτησε ο δολοφόνος του πατέρα του από τους δικαστές!

Εμείς τώρα που προσπαθούμε να καταλάβουμε ποιά είναι τα σύνορα ανάμεσα στα ψέμματα και στις αυταπάτες διερωτώμεθα, τι άραγε ήταν, για παράδειγμα, το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του Δραγασάκη, που παραπλάνησε τον λαό. Ψέμματα ή αυταπάτες; Ο ψεύτης και ο αυταπατώμενος, λένε ψέμματα και οι δύο. Ο μεν ψεύτης στους άλλους, ο δε αυταπατώμενος στον εαυτό του. Και οι δύο όμως είναι ψεύτες και ηθικά μεμπτοί. Επρεπε να ενημερωθεί ο Αλέξης Τσίπρας ποιός ήταν ο συσχετισμός των δυνάμεων στην Ευρώπη και να λάβει υπόψη του τις προειδοποιήσεις των δανειστών, που του έλεγαν να μη δίνει υποσχέσεις με δικά τους χρήματα. Βιαζόταν όμως να γίνει Πρωθυπουργός. Κι εμείς τώρα που πληρώνουμε τον λογαριασμό! Δυστυχώς σήμερα, καθημερινά παριστάμεθα μάρτυρες των όσων τεκταίνονται στα παρασκήνια αλλά και στα προσκήνια της διεθνούς πολιτικής. Και τα σύννεφα πυκνώνουν απειλητικά πάνω από τον ουρανό της πατρίδας μας. Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης δεν μπορούν ή και δεν θέλουν ν’ αυτοπροσδιορισθούν, να βρουν τον δρόμο τους, για να καταλάβουμε κι εμείς που βρίσκονται, που βαδίζουν και που το πάνε. Τα μικρά ιδιαίτερα κόμματα με τις σπασμωδικές και αντιφατικές “θέσεις” τους, δεν πείθουν. Και γι’ αυτό φυλλορροούν. Προσπαθούν να σωθούν ψάχνοντας συμμαχίες σε ατελέσφορες συζητήσεις. Δεν ζητούν εκλογές γιατί φοβούνται τον αφανισμό τους. Περισσότερο ευφυείς οι Ανεξάρτητοι Ελληνες, σκαρφάλωσαν στα κυβερνητικά κλαδιά και απολαμβάνουν τους καρπούς του ιδεολογικού ξεπεσμού τους. Ετσι την γλίτωσε κι ο Μουζάλας!..

Η Νέα Δημοκρατία δεν δείχνει να βρήκε τον προσανατολισμό της. Το εσωτερικό της μέτωπο εμφανίζεται διαταραγμένο. Ο Καραμανλής βυθισμένος στη σιωπή του, δεν συμφιλιώθηκε ακόμα με την ιδέα ότι ο καραμανλισμός σταδιακά... ξεδοντιάζεται! Θλίβεται ο άνθρωπος . Το πολύ, όμως, της θλίψεως γεννά παραφροσύνη. Και έτσι ουσιαστικά, σιγά-σιγά, κατάντησε να θεωρείται με τα καμώματά του, συνιστώσα του... ΣΥΡΙΖΑ! Ο τόπος φλέγεται, νομοσχέδια αντιλαϊκά μπαινοβγαίνουν στη Βουλή και αυτός ούτε λέξη. Σαν να μη διετέλεσε Πρωθυπουργός. Δεν σέβεται ούτε τον νέο αρχηγό του, ούτε τους ψηφοφόρους του κόμματός του, ούτε και τον δεινοπαθούντα Ελληνικό λαό! Δεν θέλει να τα χαλάσει με τον Τσίπρα. Κάτι περιμένει!

Οι πολίτες σήμερα, καταπονημένοι και εξαιρετικά δύσπιστοι μετά από τόσα και τόσα που είδαν, άκουσαν και υπέστησαν τα τελευταία ιδιαίτερα πέντε χρόνια, δεν φαίνονται πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τον “καναπέ”. Εντρομοι παρακολουθούν βουλευτές να ψηφίζουν νομοσχέδια που δεν χαμπαρίζουν το περιεχόμενό τους. Περιχαρείς ψήφισαν ένα νομοσχέδιο 7.500 σελίδων για το ασφαλιστικό και την παραχώρηση της διαχείρισης της κρατικής περιουσίας για 99 χρόνια στους ξένους. Ο,τι γνωρίζουν απ’ αυτά που ψηφίζουν, το έχουν από τα “σκονάκια”, σαν εκείνα που διακινούν οι κακοί μαθητές!

Για να κινητοποιηθούν και πάλι οι πολίτες θα πρέπει να συναντήσουν μια πειστική εναλλακτική πρόταση. Κι εδώ έρχεται πρώτη η ευθύνη του Κυριάκου Μητσοτάκη, μιας και όπως όλα δείχνουν, θα είναι ο ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων. Ζητάει επίμονα εκλογές. Βιάζεται να γίνει Πρωθυπουργός. Το κακό, βέβαια, δεν είναι αυτό. Το κακό είναι ότι ως σήμερα δεν έχει ακόμα αρθρώσει ένα καθαρό, πειστικό λόγο, που θα βάλει τη χώρα στις ράγες για να βρει το ρυθμό της. Τα παθήματα και οι αβελτηρίες του Τσίπρα θα πρέπει να γίνουν ασφαλής οδηγός στην πλεύση του. Και οι 111 ημέρες κοντεύουν να τελειώσουν!..

Σελίδα 93 από 103
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree