Του Γιώργου Πελίδη*

“Στη διάρκεια της καριέρας μου έχασα 9.000 σουτ και έφυγα από το γήπεδο με σκυμμένο κεφάλι επειδή είχαμε χάσει με ντροπιαστικό αποτέλεσμα πάνω από 300 φορές. Είκοσι έξι φορές έχασα την πιο κρίσιμη-τελευταία μπαλιά του αγώνα. Το ότι έχω αποτύχει τόσες πολλές φορές αποτελεί τη μεγαλύτερη αθλητική μου επιτυχία”.

Τα λόγια αυτά δεν ανήκουν στον οποιοδήποτε, αλλά σε έναν από τους πιο μεγάλους και σπουδαίους μπασκετμπολίστες του κόσμου τον Μάικλ Τζόρνταν. Σε όλα τα αθλήματα όπως και σε όλους τους αθλητές έχει συμβεί κάτι το πολύ φυσιολογικό δηλαδή η αποτυχία. Λάθος κάνει αυτός που αγωνίζεται, αλλά η συνεχής βελτίωσή του προέρχεται μέσα από την αποτυχίες.

Μας ξεκαθαρίζει έτσι, ότι δεν πρέπει να μας καταλαμβάνει η απογοήτευση και το άγχος από μία αποτυχία αλλά να βλέπουμε τα εμπόδια σαν ευκαιρία για να βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο την επίδοσή μας. Σε έρευνές που έγιναν έδειξαν ότι για να φτάσει η επίδοση σε υψηλά επίπεδα θα πρέπει να υπάρχει η τοποθέτηση στόχων, η οποία επηρεάζει την διαχείριση του άγχους την αύξηση της παρακίνησης και της αυτοπεποίθησης.

Συνήθως οι προπονητές για να παρακινήσουν τους αθλητές τους εκφράζουν στιγμιαία μία προτροπή όπως “τρέξε γρήγορα, πήδα ψηλά, σούταρε δυνατά” οι εκφράσεις αυτές δεν είναι συγκεκριμένες δεν έχουν δομή και δεν είναι αντικείμενο αξιολόγησης, άρα δεν έχουν τοποθετηθεί συγκεκριμένοι στόχοι και σίγουρα δεν θα έχουν αποτέλεσμα στην βελτίωση του αθλητή. Στην περίπτωση που θα τοποθετούσαμε συγκεκριμένους στόχους η αναγνώριση λαθών στην τεχνική του άλματος η του σουτ θα ήταν η πληροφόρηση του αθλητή για την στάση του ποδιού στήριξης κατά την επαφή με την μπάλα, αυτό θα σήμαινε συγκεκριμένη πληροφορία που θα την αξιολογούσε πιο αποτελεσματικά για την βελτίωσή του ο αθλητής.

Έτσι ο πιο αξιόπιστος και αποτελεσματικός τρόπος για την βελτίωση των επιδόσεων είναι η τοποθέτηση στόχων. Οι στόχοι πρέπει να είναι:

Specific: Συγκεκριμένοι στόχοι, όχι αόριστοι, για να μπορεί ο αθλητής να συνεχίζει με διάθεση και ένταση την προσπάθειά του.

Measurable: Να είναι μετρήσιμοι να μπορεί να ενθαρρύνεται βλέποντας την βελτίωση της επίδοσής του.

Attainable: Οι στόχοι να είναι εφικτοί, ρεαλιστικοί, όχι υπερβολικές προσδοκίες αλλά και ούτε χαμηλότερους από τις δυνατότητές

Relevant: Σχετικοί, αν αξίζει τον κόπο, αν είναι η στιγμή κατάλληλη στιγμή.

Time bount: Θέτουμε βραχυχρόνιους και μακροχρόνιους στόχους, κάθε μέρα, κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο.

Στόχους απόδοσης, στόχους αγώνων, στόχους θετικούς και όχι αρνητικούς, στόχους θέτοντας ημερομηνίες, αναγνώριση επίτευξης των στόχων και επανακαθορισμό στόχων, αξιολόγηση τους.

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B'  Nέας σχολής 2015

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

Οταν ετελέθεν ο πόλεμον τη Αλβανίας το 1941 περιμέναμε τα παλικάρε τι χωρί μουν να κλώσκουνταν οπίς’ α σπίτε τουν.

Είχαμε και σκοτωμέντ’σ δύο παλικάρε λεβέντες ους ακί απάν, τον Θόδωρον τη Γιωρίτς και τον Σωκράτη τη Πάνονος τη τζαμπάζο.

Είχαμε και εκάν δύο τρεις γεραλαέμεντς.

Τα ημέρας εκίνα να πάνε κι άλλο να μην κλώσκουνταν, το μάτε τι χωρί επέμναν ση στράταν. Εμείς ατώτε μικρά παιδόπα έμνες, όλον επαίζαμε εξ ση χωρή σα στράτας εκί σην Καρατσαλή (Καλλιρόη) μερέα, που χωρίσμας έναν μικρόν ρασόπον κι οπείς μερέα εν μικρόν χωρίον εκαν 20-25 οσπιτόπα με τ’ ανθρώπ’ς ασε.

Σήτε έπαιζα με τη χωρί μουν τα παιδία, όλε έμνες γιασίτε, ελέπω από μακρά τον Χρήστον Σ. Ορφανίδη τη Γαράταη τον γιον (αέτς ελέγανατ’ς) που έπαιζεν και κεμεντσέν εγνώρτσατον, εγυάλιζεν η φαλάκρατ, εκλώστεν ας η Αλβανίας τον πόλεμο. Ετρεξα ση μάναμ και είπα την ο Χρήστον πα έρθεν τη Μαρίας, τη Ανθής ο γιόν.

Δέβα στυχαρία τη γαρίνατ την Μαρία, άλλο μη στεκ’ς είπεμε η μάναμ.

Δέβα πέει ατ’ς φως το μάτα σουν, έρθεν ο Χρήστον.

Κι αν ερωτούνεσε που εν πέατς έρτε ας ση Καρατσαλής την στράταν. Ατά το γράφτω, λέγω σας ψέματα κείνε, εγένταν το 1941 τη χρονίας, άμα ντο μήνας έτον ενέσπαλα.

Την πατρίδα εμουν επάτεσαν οι Γερμανοί και οι Ιταλοί.

Οι Γερμανοί έγκαν και τη Βουλγάρτς ση Μακεδονία γιατί εδώκαν ατ’ς στράταν, όντες εντώκαν κι εσέβαν σην Πατρίδαν εμούν.

Οσα παλικάρε εγλύτωσαν ας σον πόλεμο τη Αλβανίας εκλώσταν’ς οσπίτα τουν. Οι γεραλαέμ πα επέμναν σα Νοσοκομεία ως να γίνταν καλά. Είχαμε εκάν δυό, τρία παλικάρε γεραλαεμέντ’ς σην Αλβανία ο Νίκος Δουκόγλου, ο Ζάχος, ο Γιώργο τη Γαράπανα τη Μαρούλας ο άντρας.

Εγώ εντροπέας και χασεμένος όπως έμνε, εκλώστα και είπα την μάναμ. Μάνα, εγώ κι πάω εντρέπωμαι!!

Νέπαι, τρέξον είπε με ξαν η μάναμ, θα δείνεσε παράδας!

Εγώ όντες εκ’σα θα δείνεμε παράδες αμόν έλλαξα νιάτα, άμα ξαν σα δίχωτα έμνε.

Σα τελευταία επήρα την απόφασην να πάω.

Επήγα ενέλαξα κι επεκεί σίτα έτρεχα εδελέα κι ερούξα κα.

Εκόπα τα γόναταμ, το καστούμ ντε φόρνα ελερώθεν εγομώθεν τόζα. Πολλά εστυβάρινα ο μαύρον.

Η γούλαμ εγομώθεν κι ετοίμαγα να κλώσκουμε οπίς... Αμα, ενούτσα τα παράδας, κι επεκεί... επίκα ατόσον κόπο... να παν χαμένα κι εγκατο σην λογαρία, ετοίναξα τα τόζα κι επήρα ξαν τη στράταν. Κι εν και μακρά ας σο σπίτ’νε μουν, τη Χρήστονος το σπίτ.

Ως να τερώ ολόγεραμ εβρέθα οξωκά σο σπίτ και κουΐζω Μαρία!!! Εκάν δύο τρία φοράς.

Σουμώνο και στέκω, άμ ας σην εντροπήν μ’ επίασεμε κρυφός ψύχος. Ιδρωσα. Ερθεν η Μαρία σην πόρτα και όπως έμνε χαρεμένος... αμάν λέγατεν. Φως το μάτες ο Χρήστον σην στράτα τη Καρατσαλής εν.

Το μάτες γομάτον φως είπε με, εκείνε, άμα που εν; λέει με...

Οντες είπατεν που εν αμάν επήεν κι έγκεν και εδώκεμε 100 φράγκα. Ποίος κι χαίρεται όντες ακούι αΐκα χαπάρε; Πόσον εχάρα κι εγώ μ’ ερωτάτε. Ολα ενεσπάλθαν. Πολλά κι επήεν έρθεν κι η μάνατ η Ανθή. Αφού εστυχαρίασα κι εκείνεν, εξέγκεν την κεσέντατς κι εδώκεμε 100 φράγκα (αέτς, έλεγαν τα παράδες ατότε) επεχαίρετσα’τς κι επήρα τη στράταν για το σπίν εμουν σην μάναμ. Σίτε εκλώσκουμνε έλεγε εγώ εμέν. Γιατί να είσαι ατόσον εντροπέας. Καλά και κι κορδυλάεν η γλώσσαμ! Απα τότε εδέβαν πενήντα χρόνε. Ε... κι τι χρόνα... ε... κι... τι βαχούτα πότε έρθετε κι εδέβετε. Ακόμαν οψεκέσ’ ετον.

*Από το βιβλίο του “ΜΑΡΤΥΣ ΜΟΥ ΤΟ ΜΠΕΛΛΕΣ”

(Φωνή από τον Ροδώνα)

Του Γιάννη Τσογγίδη*

  • Μια εθνικής σημασίας πρόταση για την Κεντρική Μακεδονία και ιδιαιτέρως για τους νομούς Θεσσαλονίκης και Κιλκίς

Εισαγωγή

Με κίνδυνο να χαρακτηρισθώ εμμονικός με το θέμα αυτό επανέρχομαι σε μία παλαιά ιδέα που είχα θίξει δημοσίως για πρώτη φορά πριν 18 – 20 χρόνια και την επανέφερα πριν 4 χρόνια σε μία τοπική εφημερίδα και αφορά στην κατασκευή ενός διαμετακομιστικού αεροδρομίου (cargo airport) διεθνών προδιαγραφών στην περιοχή της Νέας Καβάλας του Δήμου Παιονίας του Νομού Κιλκίς, εκεί όπου μέχρι προσφάτως υπήρχε ένα στοιχειώδες αεροδρόμιο και που τελευταίως έγινε βλακωδώς κέντρο φιλοξενίας προσφύγων και λαθρομεταναστών από τους «φωστήρες» μίας ανεύθυνης κυβέρνησης. Κατά καιρούς την ίδια ιδέα διεκδίκησαν και ο Νομός Σερρών για μία περιοχή με απέραντη πεδιάδα νοτίως της πόλης των Σερρών και ο Νομός Ημαθίας για την περιοχή Αλεξανδρείας, αλλά η συγκεκριμένη περιοχή είναι ασύγκριτη από πλευράς πλεονεκτημάτων. Σε μία περίοδο που η χώρα μας έχει άμεση ανάγκη αποδοτικών επενδύσεων και ανάπτυξης, όχι μόνο για τη δημιουργία εσόδων, αλλά και για τη συγκράτηση ιδιαιτέρως χιλιάδων νέων ανθρώπων για να μη φύγουν και «χαθούν» στο εξωτερικό, τέτοιες λύσεις θα ήταν ευεργετικές, αν βεβαίως μπορεί να τις αντιληφθεί μία κυβέρνηση εγκλωβισμένη στις αριστερές της αγκυλώσεις, αλλά υπάρχει πάντοτε η ελπίδα ότι ίσως μία νέα κυβέρνηση να κατανοήσει το μέγεθος και να προχωρήσει στην υλοποίησή ενός τέτοιου έργου. Δεν είναι τυχαίο ότι κατά αρκετά ασφαλείς πληροφορίες ομάδα Ιταλών πριν μερικά χρόνια ξοδεύοντας αρκετά χρήματα έκανε κλιματολογικές και άλλες έρευνες για να μελετήσει την πιθανότητα της κατασκευής ενός τέτοιου αεροδρομίου στη συγκεκριμένη θέση, ώστε να συμμετέχουν και ιδιωτικά κεφάλαια.

 

Υφιστάμενη κατάσταση

Η προτεινόμενη περιοχή είναι πραγματικώς ιδανική για την κατασκευή ενός τέτοιου αεροδρομίου για τους εξής λόγους για τους οποίους υπερτερεί όλων των άλλων περιοχών :

- Υπάρχει μία έκταση πολλών χιλιομέτρων απολύτως επίπεδη, η οποία μάλιστα στο μεγαλύτερο τμήμα της ανήκει στο Δημόσιο, συνεπώς δεν θα χρειασθούν πολλές απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών και ανάλογες καθυστερήσεις.

- Βρίσκεται στην κοιλάδα του Αξιού ποταμού που από πλευράς αεροπλοϊας είναι θετική συνθήκη  λόγω των ευνοϊκών βορείων ανέμων που επικρατούν με συνέπεια να υπάρχουν μεταξύ των άλλων και πολύ περιορισμένες ομίχλες έως και καθόλου.

- Υπάρχει ακριβώς δίπλα στην περιοχή ικανό δίκτυο σιδηροδρομικό και οδικό με κατεύθυνση από Αθήνα προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη και αντιστρόφως, ενώ το λιμάνι της Θεσσαλονίκης είναι σχετικώς σε αποδεκτή απόσταση, καθώς και το επιβατικό αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης που δε μπορεί να «σηκώσει» τη διακομιδή εμπορευμάτων είναι επίσης σε αποδεκτή απόσταση. Το ότι είναι τόσο κοντά στο επιβατικό αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης μπορεί να έχει ως μία ακόμη θετική συνέπεια να ελέγχεται τουλάχιστον στα πρώτα στάδια λειτουργίας του από τα συστήματα ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας (ραντάρς κλπ) από το αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης.

- Η γεωγραφική θέση του είναι στο υπογάστριο των Βαλκανίων, ενώ ατενίζει τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο με επιβλητικό τρόπο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Γερμανοί ναζί που ναι μεν έσπειραν την καταστροφή στην Ευρώπη, αλλά από στρατιωτικής πλευράς είχαν οργάνωση και στρατηγική,  διάλεξαν αυτή την περιοχή ως κεντρικό τους αεροπορικό ορμητήριο για να ελέγχουν όλη την Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Λέγεται μάλιστα ότι ακόμη σώζονται υπογείως συστήματα υδραυλικά για την παροχέτευση των όμβριων νερών κλπ.

 

Οικονομικές – στρατηγικές προοπτικές και συνέπειες

  • Τα έργα υποδομής δεν είναι ανάγκη να κατασκευαστούν όλα μαζί. Μπορεί να γίνει μέρος αυτών, να αρχίσει η λειτουργία του και παραλλήλως να επεκτεί-νονται οι εγκαταστάσεις του μέχρι την πλήρη λειτουργία του. Αυτό σημαίνει ότι είναι μία επένδυση άμεσης υλοποίησης και απόδοσης. Eίναι δηλαδή επένδυση σχετικώς χαμηλού κόστους σε σχέση με τις προσδοκόμενες μεγάλες ωφέλειες και το βραχύ χρόνο υλοποίησης.
  • Για την κατασκευή των έργων θα δουλέψουν πολλές κατασκευαστικές εταιρείες και χιλιάδες εργαζόμενοι, ενώ όπως συμβαίνει στον κατασκευαστικό κλάδο θα έχουν απασχόληση και εκατοντάδες άλλα επαγγέλματα για αρκετά χρόνια.
  • Θα αναπτυχθούν στη γύρω περιοχή ένα ή και δύο διαμετακομιστικά κέντρα (συστήματα logistics) για τη μεταφορά προϊόντων με φορτηγά, ώστε εν συνεχεία να φορτώνονται στα εμπορικά αεροπλάνα ή το αντίστροφο με ροές κυρίως προς / από όλες τις Βαλκανικές χώρες, αλλά και την Ιταλία, την Τουρκία κλπ.
  • Οι μεγάλες εταιρείες θα κτίσουν τους δικούς τους αποθηκευτικούς χώρους για να διακινούν τα εμπορεύματα και κυρίως εταιρείες όπως η DHL, TNT κλπ.
  • Λόγω της εξαιρετικής γεωγραφικής θέσης θα μπορούν να διακινούνται εμπορεύματα, όχι μόνο με φορτηγά, αλλά και με αεροπλάνα για να ομαδοποιούνται και μεταφορτώνονται σε άλλα αεροπλάνα για μακρινούς προορισμούς, δηλαδή θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως αεροδρόμιο μεταφόρτωσης και αποστολής εμπορευμάτων με connection flights.
  • Φυσικά και θα γίνουν υπηρεσίες του Δημοσίου (τελωνεία, χημικά εργαστήρια. Mονάδες υγείας κλπ), καθώς επίσης και Τραπεζικά υποκαταστήματα κλπ.
  • Θα ενισχυθούν οι υφιστάμενες και θα αναπτυχθούν νέες βιομηχανίες στη γύρω περιοχή μέχρι τις Σέρρες, την Ημαθία και την Πέλλα που θα βασίζονται στις αεροδιακομιδές, καθώς επίσης και αγροτικές καλλιέργειες πιο εξειδικευμένες και με μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία με φρούτα, λαχανικά κλπ που θα μεταφέρονται ταχύτατα σε όλο τον κόσμο.
  • Θα μπορεί να προβλεφθεί τμήμα του αεροδρομίου για να σταθμεύουν τα αεροπλάνα τους οι εταιρείες φθηνού εισιτηρίου, διότι τα αεροδρόμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης ζητούν υπέρογκα ποσά και τα αεροπλάνα μόλις αποβιβάζουν τους επιβάτες πηγαίνουν και σταθμεύουν στην Τουρκία σε αεροδρόμια με χαμηλά τέλη στάθμευσης με συνέπεια αυτό να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον τουρισμό της χώρας μας, Αντιθέτως αν σταθμεύουν σε ένα ελληνικό αεροδρόμιο αυτό θα επηρεάσει με πολύ θετικό τρόπο τον τουρισμό.
  • Προφανώς στη γύρω περιοχή θα ανεγερθούν σύγχρονα ξενοδοχεία που θα δώσουν δουλειά σε αρκετό κόσμο, αλλά και τα υφιστάμενα ξενοδοχεία θα έχουν μεγάλες πληρότητες.
  • Η πόλη του Κιλκίς (αν γίνει και ένας σύγχρονος δρόμος Κιλκίς-Πολυκάστρου που η διαδρομή θα διαρκεί 10 λεπτά) και οι κωμοπόλεις και τα χωριά του Νομού μας θα τονωθούν σε πολύ μεγάλο βαθμό και τα εκατοντάδες ανοίκιαστα διαμερίσματα και σπίτια θα βρουν ενοικιαστές και ο οικοδομικός κλάδος θα ενισχυθεί πολύ σημαντικά.
  • Από στρατηγικής πλευράς, αφενός ο ακριτικός και ευαίσθητος Νομός Κιλκίς θα θωρακισθεί σημαντικά με την ενίσχυση του γηρασμένου και αποδεκατισμένου πληθυσμού του από το «νέο αίμα» των νέων εργαζομένων που θα απασχοληθούν, αλλά και η χώρα θα αποκτήσει άλλη στρατηγική οικονομική βαρύτητα σε όλα τα Βαλκάνια και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και θα υπερισχύσει σε σπουδαιότητα και αξία όλων τριγύρω και ιδιαιτέρως των Σκοπιανών που πλέον θα εξαρτώνται οικονομικώς από την Ελλάδα κατ’ αποκλειστικότητα.
  • Με βάση αμερικάνικες στατιστικές (οι Η.Π.Α. έχουν περίπου 40 τέτοια αεροδρόμια, όταν στην Ευρώπη υπάρχουν ελάχιστα) σε τέτοιου μεγέθους projects απασχολούνται στη μόνιμη λειτουργία μετά το στήσιμο των εγκαταστάσεων, πέρα δηλαδή από τις χιλιάδες εργαζομένων που θα απασχοληθούν κατά την κατασκευαστική περίοδο, περίπου 6,000 εργαζόμενοι και περίπου 500 επαγγέλματα έχουν απασχόληση με δορυφορικό τρόπο γύρω από την κεντρική λειτουργία του αεροδρομίου. Αυτό θα έχει ως συνέπεια χιλιάδες άνθρωποι από τη Βόρεια Ελλάδα να βρουν αξιοπρεπή σοβαρή απασχόληση και φυσικά ανοίγεται η προοπτική σε χιλιάδες νέα παιδιά από επιστήμονες μέχρι και μέσης εκπαίδευσης, όλοι κάποιου αξιόλογου επιπέδου, να επιστρέψουν από το εξωτερικό στην πατρίδα και να προσφέρουν εδώ τις γνώσεις και το δυναμικό τους και να ξαναδυναμώσουν οι τοπικές κοινωνίες που σήμερα οδηγούνται στην παρακμή. Αν γίνει κάτι τέτοιο το Κιλκίς μας, αλλά και η ευρύτερη περιοχή Θεσσαλονίκης δε θα έχουν οικονομικό πρόβλημα για τα επόμενα 100 χρόνια. Σήμερα οι νέοι Κιλκισιώτες που έφυγαν τα τελευταία χρόνια ήδη έχουν δημιουργήσει μία σημαντική παροικία στην Αγγλία όπου παρέχουν τις υπηρεσίες και τις δεξιότητές τους σε μία χώρα που οι ντόπιοι κάτοικοι είναι γενικώς μέτριου νοητικού επιπέδου. Το ίδιο συμβαίνει και στη Γερμανία κλπ! Και δε νομίζω ότι και οι συνθήκες διαβίωσής τους είναι και οι καλύτερες! Γιατί όλους αυτούς να μη τους δώσουμε μία δυναμική ευκαιρία να επιστρέψουν και να τονώσουν την πατρίδα τους δημιουργώντας εδώ;
  • Μία τέτοια ιδέα που θα είναι εθνικής σημασίας, αλλά ευρωπαϊκής εμβέλειας, μπορεί να υλοποιηθεί με εθνικά και ευρωπαϊκά κεφάλαια σε συνεργασία και με ιδιωτικά κεφάλαια. Αν δεν προλάβουμε να την υλοποιήσουμε εμείς είναι βέβαιο ότι μία ημέρα που δε θα είναι πολύ μακριά θα το κάνει η Τουρκία με τα περίπου παρόμοια με εμάς συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Ήδη κάτι τέτοιο κυοφορείται στη Σερβία από Άραβες επενδυτές, αλλά η Σερβία υστερεί σημαντικώς από πολλές πλευρές για να γίνει εκεί ένα τόσο μεγάλο έργο.

 

Προσωπικώς έχω επιφυλάξεις αν η σημερινή κυβέρνηση έχει τη θέληση να φέρει τέτοιου είδους ανάπτυξη, διότι θεωρητικώς η Αριστερά ή η δήθεν Αριστερά για να επικρατήσει προαπαιτούμενο είναι η εξαθλίωση/προ-λεταριοποίηση του λαού (των μαζών κατά τη δική τους ορολογία), αλλά αυτή η φαρσοκωμωδία δε θα διαρκέσει πολύ και θα πρέπει τουλάχιστον οι τοπικοί άρχοντες να είναι έτοιμοι να διεκδικήσουν μία Μεγάλη Ιδέα για τον τόπο μας εκμεταλλευόμενοι ένα σημαντικό πλεονέκτημα που μας χάρισε η Φύση ή ο Θεός που λέγεται Νέα Καβάλα δίπλα στο Πολύκαστρο. Αντί οι τοπικοί άρχοντες να ερίζουν ή να ψάχνουν λύσεις για το προσφυγικό που μας προέκυψε άθελά μας από τους κακούς χειρισμούς μίας ανίκανης και ανόητης Κυβέρνησης, ας βάλουν τα δυνατά τους για να δοθεί μία λύση οικονομικής και στρατηγικής πνοής στον πολύπαθο και ταλαιπωρημένο τόπο μας που φθίνει κατά τρόπο μη αναστρέψιμο και κανένας δεν ενδιαφέρεται. Ο δε Δήμος Παιονίας θα γίνει ένας από τους πιο πλούσιους Δήμους πανελληνίως από τις εισπράξεις των τελών του αεροδρομίου, ενώ και ο Δήμος Κιλκίς θα έχει σημαντικές ωφέλειες.

*Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου δήμου Κιλκίς

Του Στάθη Μακρίδη

Ηταν τα μαύρα εκείνα χρόνια της δεκαετίας του ’40. Μια δεκαετία ολόκληρη χαμένη. Η αποχώρηση των Γερμανών είχε συντελεσθεί τον Οκτώβριο του 1944. Και οι πολίτες ξεχύθηκαν στους δρόμους πανηγυρίζοντας. Οι χαρές όμως και τα πανηγύρια για την Απελευθέρωση δεν έμελλε να κρατήσουν πολύ. Ηρθε ο αιματηρός Δεκέμβριος και τα όπλα αντήχησαν στους δρόμους της πρωτεύουσας. Ο αδελφοκτόνος Εμφύλιος είχε αρχίσει. Ελληνες εναντίον Ελλήνων. Και έπρεπε να φθάσουμε στον Αύγουστο του 1949 για να σιγήσουν τα όπλα. Η Δεξιά ως κυρίαρχη τα χρόνια εκείνα, έσυρε στα ξερονήσια τους αντιφρονούντες. Ανάμεσά τους κι ένας δικός μας άνθρωπος, που μας αφηγήθηκε ένα περιστατικό κάποια φορά, όπως ως εξόριστος το έζησε στις σκηνές της Μακρονήσου. Φαντάζει, ίσως, σήμερα σαν ένα ασήμαντο ανέκδοτο. Κρατάει όμως και μας μεταφέρει το κλίμα μιας εποχής. Είναι και η επικαιρότητα με τις δικές της απαιτήσεις. Γι’ αυτό και το παραθέτουμε αφού παραφράζοντας και τον μεγάλο μας Ελληνα ιστορικό και βιογράφο Πλούταρχο, μπορούμε να πούμε ότι οι Βίοι είναι Παράλληλοι!

“Εκεί στο νησί, τα “νέα” από τον έξω κόσμο τα μαθαίναμε από τα μεγάφωνα του στρατοπέδου, διανθισμένα πάντοτε με εμβατήρια της... εποχής! Ηταν και λιγοστά. Τοτε, για να είχαμε πληρέστερη και εγκυρότερη ενημέρωση, προσφύγαμε στον πρώτο “σύντροφό” μας που μας έφερναν στο στρατόπεδο για να μάθουμε τα “πραγματικά” νέα, τα “αυθεντικά”. Μας ενδιέφερε να μάθουμε πως πάει ο... αγώνας! Αυτό, βέβαια, το ήξερε ο παράνομος ΄τοτε μηχανισμός του κόμματος και έπαιρνε τα μέτρα του! Η “καθοδήγηση” έκαμνε την δουλειά της. Ετσι, λοιπόν, και η απ’ έξω ενημέρωση ερχόταν... καθοδηγούμενη! Η γνωστή και πάγια: “Η εσωτερική κατάσταση καλή και εξωτερική κατάσταση καλή”. Και αυτό  για να μη αποθαρρύνονται οι εξόριστοι και υπογράφουν τις γνωστές εκείνες “δηλώσεις μετανοίας”. Κάποια φορά μαζευθήκαμε περιχαρείς γύρω από ένα νεοεισερχόμενο για να πληροφορηθούμε την πορεία του “αγώνα” στα βουνά και στις πόλεις. Κι εκείνος έκλεισε την “ενημέρωση” με το κλασικό: “Εσωτερική κατάσταση καλή, εξωτ..”. Και τότε ο συνεξόριστός μας από την Θεσσαλία, ο Περδίκης, ξέσπασε: “Εσωτερική κατάσταση καλή, εξωτερική κατάσταση καλή, και ο Περδίκης μέσα”! Αυτή ήταν η μοίρα του Περδίκη. Μετρούσε τα χαμένα χρόνια, τους χαμένους αγώνες και έβλεπε, ίσως, και την Ελλάδα που χανόταν!..

Θυμηθήκαμε τον... Περδίκη καθώς βλέπουμε πως κυλάει σήμερα και η δική μας ζωή, η μοίρα μας! Μάταια προσπαθούμε να καταλάβουμε που μας πάνε!.. Καυχώνται τώρα οι φυλές των βουλευτών που συνθέτουν και στηρίζουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ πως κρατούν γρανιτένια την συνοχή τους. Με το δίκιο τους, πρέπει να πούμε. Ιδρωσαν οι ταγοί μας, ως φιλομαθείς, για να μελετήσουν το Νομοσχέδιο των 7.500 σελίδων σε μια μέρα και ομόθυμοι, ομόψυχοι και ομόφρονες (αριστεροί και δεξιοί), το ψήφισαν. Γιατί όχι; Μήπως αυτοί θα πληρώσουν τον λογαριασμό; Ενας αναγραμματισμός είναι ανάμεσα στο “αμύνεσθαι περί πάτρης” του Ομήρου και στο “αμύνεσθαι μερί πάρτης” των βουλευτών μας. Εκεί θα κολλήσουμε; Προφανώς θα σκέπτονται, όταν ψηφίζουν!.. Αλυχτούν ως αριστεροί στα πρωινά τηλεκαφενεία και το βράδυ στη Βουλή ψηφίζουν σαν κότες! Το είπε κάποια φορά κι ο Ουρουγουανός συγγραφέας Εδουάρδο Γκαλεάνο, αριστερός ήταν ο άνθρωπος: “Η εξουσία είναι σαν το βιολί. Το πιάνεις με το αριστερό και το παίζει με το δεξί”. Αυτό κάνει και η κυβέρνησή μας. Μας κατέκλυσε με αριστερές κορώνες ο ΣΥΡΙΖΑ, πήρε την εξουσία και ακολουθεί τώρα το δόγμα: “Οσο δεξιότερα, τόσο καλύτερα”. Φοβούνται τώρα και τις λαϊκές συγκεντρώσεις, οι πρώτοι διδάξαντες, οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ. Και τρέμουν με το κίνημα “Παραιτηθείτε” της Τετάρτης. Και προσπαθούν χωρίς πλέον ντροπή,να το διαβάλουν. Κυβερνούν με το πριμ των 50 εδρών που έδινε ο εκλογικός νόμος. Και τώρα μαγειρεύουν νέο εκλογικό νόμο που να ευνοεί το δεύτερο κόμμα. Γιατί ξέρουν τι τους περιμένει.

Εχουμε μια κυβέρνηση που βαδίζει χωρίς πρόγραμμα, ακόμα και για την επόμενη ημέρα. Βαδίζει με αυτόματο πιλότο ή πιο σωστά, με πιλότο τα μνημόνια που υπέγραψε. Και τώρα, μας λέει, πως “αλλάζει σελίδα”. Καλύτερα όμως θα ήταν ν’ αλλάξει το βιβλίο της. Γιατί όλες οι σελίδες του, τα ίδια παραμύθια γράφουν. Και γιατί με παραμύθια ήταν... και ο Περδίκης μέσα!..

Σελίδα 90 από 103
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree