Του Γιώργου Πελίδη*

Ποια είναι δηλαδή η ελάχιστη δυνατή ένταση της άσκησης και ποια η μέγιστη δυνατή ένταση της άσκησης που μπορεί να βελτιώσει ένα άτομο την αερόβια ικανότητά του (την αντοχή του). Ο βασικός στόχος κάθε προγράμματος είναι να βελτιώσει την αερόβια ικανότητα ενός ατόμου, που αποτελεί το γενικό δείκτη της καρδιοαναπνευστικής αντοχής ενός οργανισμού.

Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας ενός προγράμματος βασίζεται στην μέτρηση, οι οποία δεν ισχύει μόνο για τους αθλητές αλλά και για τον μέσο άνθρωπο που γυμνάζεται για να βελτιώσει την υγεία του. Τ ο ελάχιστο αερόβιο ερέθισμα που μπορεί να βελτιώσει την αερόβια ικανότητα σε ένα άτομο εξαρτάται από την καρδιακή του συχνότητα στην ηρεμία και στην μέγιστη προσπάθεια είναι ο τύπος που ακολουθεί:

ΚΣ άσκησης = [ 0,60χ(ΚΣ μέγιστη-ηρεμίας)] + ΚΣ ηρεμίας.

Αυτό σημαίνει πως για να είναι μια άσκηση αποτελεσματική πρέπει να δραστηριοποιήσουμε τουλάχιστο το 60% της καρδιακής συχνότητας μας. Παράδειγμα ατόμου που έχει καρδιακή συχνότητα στη μέγιστη προσπάθεια 170 και στην ηρεμία 70 τότε πρέπει να γυμνάζεται με τόση ένταση έτσι ώστε η άσκηση να του προκαλεί προσαρμογές [0.60 (170-70)] +70 =130 παλμούς.

Ενώ το μέγιστο αερόβιο ερέθισμα που μπορεί να προκαλέσει τη μέγιστη βελτίωση στην αερόβια ικανότητα ενός ατόμου ΚΣ άσκησης= [0,95χ (ΚΣ μέγιστη- ηρεμίας0}=ΚΣ ηρεμίας δηλαδή ένα άτομο με καρδιακή συχνότητα στην ηρεμία 60 παλμούς και στην μέγιστη προσπάθεια 190 πρέπει να γυμνάζεται με 184 παλμούς το λεπτό. Εάν η ένταση της άσκησης είναι υψηλότερη ,τότε το άτομο θα κουραστεί πρόωρα και θα διακόψει την άσκησή του λόγω της παραγωγής του γαλακτικού οξέος, ελαχιστοποιώντας έτσι τις αερόβιες προσαρμογές και την αποτελεσματικότητα της άσκησης.

 

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B'  Nέας σχολής 2015

Του Κων. Ραμπίδη*

Σε συνέχεια της συζήτησης για τις «επαναστατικές αλλαγές» στο χώρο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, που αφορούν στην υποβάθμιση των Πειραματικών Σχολείων, στην κατάργηση των σχολείων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα και των ολοήμερων Νηπιαγωγείων με ενιαίο εκπαιδευτικό πρόγραμμα (των πιο επιτυχημένων τύπων Σχολείου), μετά τους 20.000 «μόνιμους» διορισμούς εκπαιδευτικών... και μετά την επανίδρυση των ολιγοθέσιων σχολείων Γοργόπης και Τούμπας,  έχουμε τώρα και την ίδρυση έξι τμημάτων ένταξης, ενός 2/θ Ειδικού Δημοτικού Σχολείου και ενός 1/θ Νηπιαγωγείου στη Γουμένισσα.

 Όταν ένα ολόκληρο σύστημα διακυβέρνησης στηρίζεται στο ψέμα και την προπαγάνδα, τότε είναι συχνό φαινόμενο, πολλά από τα στελέχη του  να παρασύρονται σε παρόμοιες πρακτικές. Μόνο σε αυτό το πλαίσιο μπορούν να ερμηνευτούν οι θριαμβολογίες του νυν Διευθυντή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Κιλκίς για τις ιδρύσεις των μονάδων ειδικής αγωγής (τμημάτων ένταξης, του  2/θ Ειδικού Δημοτικού Σχολείου και του 1/θ Νηπιαγωγείου στη Γουμένισσα).

Πότε επιτέλους, ως κοινωνία, θα λέμε τα σύκα- σύκα και τη σκάφη-σκάφη; Ποια είναι λοιπόν η πραγματικότητα;

Ομολογουμένως, είναι πολύ σωστή ενέργεια η ίδρυση των τμημάτων ένταξης, έστω και με καθυστέρηση ενός έτους. Τα τμήματα ένταξης ήταν επιλογή μας και αναπτύχθηκαν σε όλες σχεδόν τις σχολικές μονάδες του Νομού. Αποτελούν το θεμέλιο λίθο για τη λειτουργία ενός σχολείου, για όλα τα παιδιά. Οι νέες ανάγκες που προέκυψαν -και δεν μπορούσαν να καλυφθούν από τα υπάρχοντα- καλυπτόταν, μετά από αίτημά μας, με αποφάσεις του Περιφερειακού Διευθυντή. Ταυτόχρονα, αιτηθήκαμε και τη σύστασή τους οργανικά. Όταν δε, υφυπουργός στο Υπουργείο Παιδείας ανέλαβε ο τοπικός βουλευτής κ. Γεωργαντάς οι αποφάσεις για την ίδρυση των τμημάτων ένταξης είχαν ολοκληρωθεί και έμενε να δημοσιευτούν στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης. Αυτό δεν έγινε διότι έπεσε η κυβέρνηση. Προτείναμε μάλιστα να δίδεται η αρμοδιότητα στο ΠΥΣΠΕ να μεταφέρει την οργανική, όταν επιβάλλεται από τις ετήσιες ανάγκες των σχολικών μονάδων. Σε κάθε περίπτωση είναι θετικό βήμα η ίδρυση αυτών των τμημάτων ένταξης.

Τώρα ας δούμε το θέμα της ίδρυσης  του 2/θ Ειδικού Δημοτικού Σχολείου και του 1/θ Νηπιαγωγείου στη Γουμένισσα. Εκ πρώτης όψεως δείχνει να είναι θετικό. Είναι όμως έτσι;

Η επικρατούσα παιδαγωγική αρχή, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, είναι ΕΝΑ σχολείο για ΟΛΟΥΣ τους μαθητές. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκαν και τα τμήματα ένταξης.

Τα Ειδικά Σχολεία ενδείκνυνται να υπάρχουν μόνο για τις πολύ σοβαρές περιπτώσεις μαθητών και για τις οποίες απαιτούνται εξειδικευμένες εγκαταστάσεις και εξειδικευμένο προσωπικό (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, εργασιοθεραπευτές, φυσικοθεραπευτές, θεραπευτές του λόγου, σχολικοί νοσηλευτές, παιδοψυχολόγοι, ειδικό βοηθητικό προσωπικό). 

Οι ανάγκες του Νομού μας, για τις πολύ δύσκολες περιπτώσεις μαθητών, υπερκαλύπτονται με τη λειτουργία και τη στελέχωση ενός καλά εξοπλισμένου και στελεχωμένου 6/θ Ειδικού Δημοτικού Σχολείου, στην πρωτεύουσα του νομού.

Στην κατεύθυνση αυτή, συνεργαστήκαμε με όλους τους Διευθυντές που υπηρέτησαν στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο τόσο για την προαγωγή του  από 3/θ  σε 4/θ, 5/θ και τέλος σε 6/θ το 2001 όσο και την ίδρυσή του  Ειδικού Νηπιαγωγείου το ίδιο έτος (2001). Ταυτόχρονα εντείναμε τις προσπάθειες για τον κατάλληλο εξοπλισμό αλλά και τη στελέχωσή του με όλες τις απαραίτητες ειδικότητες. Υπήρχαν βέβαια, και άλλα περιθώρια βελτίωσης, τόσο στο επίπεδο εγκαταστάσεων και εξοπλισμού όσο και σε εππλέον εξειδικευμένο προσωπικό.

Τώρα με την ίδρυση του 2/θ Ειδικού Δημοτικού Σχολείου στη Γουμένισσα τι έχουμε;

1ον Αποδυνάμωση του υπάρχοντος Ειδικού Δημοτικού Σχολείου. Θα έχουμε δυο μικρές σχολικές μονάδες. Ένα  2/θ στη Γουμένισσα (με 11 περίπου μαθητές) και πιθανόν ένα 3/θ στο Κιλκίς (με 15 περίπου μαθητές). Διότι το 6/θ Ειδικό Δημοτικό του Κιλκίς δε θα μπορεί να είναι πλέον 6/θ, αφού οι μισοί περίπου μαθητές, οι προερχόμενοι από το Δήμο Παιονίας,  θα πρέπει να μετακινηθούν στο  νέο 2/θ Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Γουμένισσας. Έτσι δε θα είναι εφικτή η στελέχωσή τους με εξειδικευμένο προσωπικό αλλά ούτε και η λειτουργία ολοήμερων τμημάτων σε κανένα από τα δύο σχολεία.

Θα υπάρξει  πλήρη ανεπάρκεια εξειδικευμένου προσωπικού στην καθημερινή λειτουργία του νέου ειδικού σχολείου. Θα έχουμε ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό, εργασιοθεραπευτή, φυσικοθεραπευτή, κλπ στο 2/θ Ειδικό Δημοτικό Σχολείο της Γουμένισσας σε καθημερινή βάση;

2ον Οι μαθητές από το Πολύκαστρο δε θα μετακινούνται καθημερινά στη Γουμένισσα; Η απόσταση από Κιλκίς είναι περίπου η ίδια. Άρα  θα συνεχίσουν να υπάρχουν μετακινήσεις  και οι δαπάνες αυτών.

3ον Η δε συνδικαλιστική προσέγγιση θα εντόπιζε την απώλεια μιας θέσης Διευθυντή Σχολείου και τη μείωση των οργανικών θέσεων. Τόσο  από την αδυναμία λειτουργίας των ολοημέρων τμημάτων, όσο και από την ελλιπή στελέχωση με ειδικό εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό. 

4ον  Τέλος, γιατί δεν έγινε προσπάθεια περαιτέρω στελέχωσης με επιπλέον ειδικότητες (σχολικού νοσηλευτή, παιδοψυχολόγου, κλπ) του ήδη  υπάρχοντος 6/θ Ειδικού Δημοτικού Σχολείου, όπως –πολύ ορθά- πρότεινε, και εμείς στηρίζαμε, ο  μέχρι  πρότινος Διευθυντής του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Κιλκίς και νυν Διευθυντής Εκπαίδευσης του Νομού. Τι άλλαξε στη σκέψη του κυρίου Αριστείδη Παπαδόπουλου; Όσο ήταν Διευθυντής στο Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κιλκίς, συμφωνούσαμε στο ότι οι ανάγκες του Νομού υπερκαλύπτονται με τη λειτουργία ενός καλά στελεχωμένου και εξοπλισμένου  6/θ Ειδικού Δημοτικού Σχολείου, τώρα γιατί προτιμά δυο μικρά και αποδυναμωμένα;

Φτηνή προπαγάνδα, λαϊκισμός, μικροψυχία θα έλεγαν κάποιοι. Εμείς λέμε ότι, όταν είναι δεδομένη τόσο η παιδαγωγική προσέγγιση όσο και η ευαισθησία, τότε μόνο κακό επιφέρουν οι μικροκομματικές σκοπιμότητες στον ιδιαίτερο χώρο της Ειδικής Αγωγής.

 

*Συνταξιούχος δάσκαλος,

τ. Προϊστάμενος Α/θμιας Εκπαίδευσης Κιλκίς

Του Στάθη Μακρίδη

ΓΥΡΝΑΜΕ και πάλι πίσω στα παλιά! Ισως έτσι αναπολώντας, συναντήσουμε κάποιες αλήθειες. Γιατί σήμερα είμαστε βουτηγμένοι στο ψέμα! Τέτοιους μήνες του 1974 η χώρα μας έμπαινε στις ράγες μετά την κατάρρευση της Δικτατορίας, τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου. Ο εκδημοκρατισμός προχωρούσε με βήματα δειλά βέβαια, αλλά σταθερά. Τα χουντικά “σταγονίδια” όμως τρίζαν τα δόντια τους μέσα στους στρατώνες και έξω από αυτούς. Νοσταλγοί της Επταετίας τρίβαν τα χέρια τους!.. Κοντά και το δημοψήφισμα για τον βασιλιά με τις φυσιολογικές αναταράξεις και από πιο κοντά κάποιοι παλιάς φρουράς πολιτικοί και-αλίμονο- παλαιοκομματικής νοοτροπίας. Ανθρωποι που τίποτα δεν διδάχθηκαν απ’ τα δεινά του τόπου. Ενα κλίμα ανησυχίας μεταξύ των πολιτών ήταν διάσπαρτο. Ηταν τότε που η εκδότις της “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ” έγραψε στο χρονογράφημά της πως, αν με τα ίδια με του παρελθόντος λάθη μας, οδηγηθεί η χώρα σε νέα εκτροπή, τότε ο λαός θα την δεχθεί με ανακούφιση. Ηταν ένα ηχηρό μήνυμα για πολλούς αποδέκτες. Την πλήρωσε ακριβά την Δικτατορία η Ελένη Βλάχου. Εκλεισε τις δύο εφημερίδες της, η αρχόντισσα εκείνη του Τύπου (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ-ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ) και ένα περιοδικό (τις ΕΙΚΟΝΕΣ) από τον Απρίλιο του 1967. Δεν άντεχε την λογοκρισία των συνταγματαρχών. Αλλά και δεν σιγούσε με τις ασχήμιες των πολιτικών.

ΣΗΜΕΡΑ βέβαια, θέμα πολιτειακού δεν υφίσταται. Και ο στρατός είναι φρόνιμος στους στρατώνες. Και η “Ε”  της “ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ” δεν είναι ανάμεσά μας. Το κλίμα όμως, το νοσηρό πολιτικό κλίμα, καλά κρατεί. Και δυστυχώς, στον πολιτικό ορίζοντα της χώρας μας δεν παρατηρούνται σημεία ανάκαμψης. Αντίθετα μάλιστα, πάμε από το κακό στο χειρότερο. Και σ’ αυτόν τον κατήφορο φέρουν την ευθύνη τους όλα τα κόμματα, στο μερίδιο που στο καθένα αναλογεί. Ενα “τσούρμο” αριστερών, μας είπε ο Βαρουφάκης πως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό βέβαια δεν θα ήταν κατ’ ανάγκη κακό αν ως αριστεροί, όπως αυτοχαρακτηρίζονται, είχαν ένα πρόγραμμα, μια κοινή έκφραση και μια ομοιογένεια στους σχεδιασμούς τους. Βλέπουμε όμως υπουργούς να αυτοσχεδιάζουν, να κάνουν δηλώσεις αποβραδίς, για να προλάβουν προφανώς τα δελτία των “οκτώ” και όταν ξυπνήσουν το πρωί και συνειδητοποιήσουν την αμετροέπειά τους τρέχουν στα “πρωϊνάδικα” για να μας πούνε πως δεν αποδόθηκαν σωστά!.. Κοσμούν τα γραφεία τους με πορτραίτα αγωνιστών-συμβόλων του αριστερού κινήματος, για να μας δείξουν πως είναι αριστεροί. Ο Παππάς προτιμά τον Νίκο Μπελογιάννη, ο Πολάκης τον Αρη Βελουχιώτη και ο άλλος πιο πέρα τον Τσε Γκεβάρα. Θερμαίνονται με την χάρη τους, οι υποκριτές!..

ΚΑΤΕΧΟΝΤΑΙ από μια “επιθυμιοκρατία”, ένα βολο­νταρισμό, παίρνουν τις επιθυμίες τους για πραγματικότητα και θέλουν να μας πείσουν πως όλα είναι όπως τα βλέπουν εκείνοι και όχι όπως τα υφιστάμεθα εμείς. Αυτό και τώρα, όπως στους είκοσι μήνες που μας κυβερνούν. Χαλάσαν τον κόσμο τις μέρες αυτές μ’ ένα διαγωνισμό που ακόμα δεν ξέρουμε που θα μας βγάλει. Ενα διαγωνισμό που ονειρεύονται να βάλλει τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο. Μακάρι! Βρέθηκαν οι ανάδοχοι και πρέπει τώρα οι τέσσερις, μέσα σε είκοσι ημέρες να μας πούνε που βρήκαν τα χρήματα. Θα πρέπει δηλαδή τώρα, ο κ. Καλογρίτσας για παράδειγμα, να δηλώσει την προέλευση των 52,6 εκατ. ευρώ. Εμείς βέβαια δεν αγωνιούμε, δεν είμαστε δύσπιστοι και έχουμε την υπομονή να περιμένουμε. Εχουμε όμως περισσότερη εμπιστοσύνη στον διάσημο Ιρλανδό συγγραφέα Μπέρναρντ Σω, που είπε κάποτε: “Πολλοί εκατομμυριούχοι μας είπαν πως κέρδισαν το πρώτο δολάριο. Αλλά κανείς ποτέ δεν μας είπε πως κέρδισε το πρώτο εκατομμύριο”. Γι’ αυτό και είμαστε λίγο επιφυλακτικοί!.. Ας μην κοροϊδευόμαστε όμως. Ηθελε νάχει μια φιλική και πιστή φωνή στους αιθέρες ο ΣΥΡΙΖΑ, σαν οχυρό στο κομματικό κράτος που εξυφαίνει. Και μας προέκυψε ο κ. Καλογρίτσας.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ η κυβέρνηση για τα 246 εκατ. ευρώ, ενώ είναι γνωστό οτι οι άδειες είναι προσωρινές, τα εξώδικα που κατατέθηκαν ζητούν απαντήσεις, το Συμβούλιο Επικρατείας ακόμη δεν μίλησε και τα χρήματα θα δοθούν, αν τελικά δοθούν, με δόσεις σε βάθος χρόνου. Ο Πρωθυπουργός μας όμως, ως φιλεύσπλαχνος, θυμήθηκε τις “ευπαθείς ομάδες” και έσπευσε να τις σώσει! Μοίρασε χρήματα που ακόμα δεν είδε. Οπως κάναν οι παλιάς κοπής πολιτικοί. Συνεχίζει να μας θεωρεί μουζίκους. Και θα μας έρθει αύριο στη Θεσσαλονίκη να μας παραμυθιάσει με τον γνωστό ναρκισσισμό του, ενώ είναι στεγνός από ιδέες, θέσεις, προγράμματα, έργα. Θα μιλήσει γυμνός από επιχειρήματα. Και οι κόλακες θα χειροκροτούν! Κι εμείς; Εμείς θα διασκεδάζουμε με τον πιτσιρίκο από το παραμύθι του Αντερσεν που διέκρινε στην παρέλαση γυμνό τον βασιλιά του, “ντυμένο” με ανύπαρκτο υφαντό και θαρραλέα αναφώνησε: “Ο βασιλιάς είναι γυμνός”!..

Του Παναγιώτη Φλωρίδη

Αν μη τι άλλο, από την ιστορία της αδειοδότησης των καναλιών, μας έμεινε ως κέρδος μια καινούργια ορολογία: “προσωρινοί υπερθεματιστές”. Οχι πλειοδοτήσαντες στο διαγωνισμό.

Τό τί συνέβη, γατί συνέβη, τί θα συμβεί και γιατί θα συμβεί, δεν θα αργήσουμε να το μάθουμε. Δεν θα εκπλαγούμε, αφού “για να μείνουν όλα ακριβώς όπως είναι, θα πρέπει να τα αλλάξεις όλα”. Και η κυβέρνησή μας βαυκαλίζεται ότι τα αλλάζει όλα. Σαν τον Καραμανλή τον νεότερο που θα επανίδρυε το κράτος. Σαν το Γ. Παπανδρέου που θα εφάρμοζε την προτροπή του πολιτικού ογκόλιθου Αντ. Καφετζόπουλου “Γιώργο, άλλαξε τα όλα”.

Το μόνο σίγουρο -και αυτό τρομάζει-είναι πως οι κυβερνώντες “παίζουν μπάλα” σε όποιο γήπεδο επιλέξουν οι ίδιοι. Με μια αντιπολίτευση να παρασύρεται εύκολα στο γήπεδο χωρίς σύστημα, χωρίς ομάδα, και, όπως δείχνει το πράγμα, χωρίς προπονητή. Την ώρα δηλαδή που πχ δουλεύει άγρια ο “κόφτης” στις επικουρικές, σε πρώτο πλάνο κυριαρχεί ο διαγωνισμός για τα κανάλια. Και η κυβέρνηση κερδίζει το ματς, αφού πρώτα μάντρωσε τους λεφτάδες και μετά “τους τα πήρε χοντρά”.

Αυτό θα συνεχισθεί αμείωτο και είναι τόσο χοντροκομμένο, που προκαλεί τρόμο για την ευκολία που περνάει. Κάποια, επίσης χοντροκομμένα ερωτήματα, πιθανόν, να έσωζαν κάπως τα προσχήματα, αν φυσικά απαντηθούν, έστω και απλοϊκά.

Μας είπαν δηλαδή ότι το πόρισμα για τον μαγικό αριθμό =4= για τις άδειες, το έβγαλε, ύστερα από έρευνα ενδελεχή βεβαίως, το θρυλικό πλέον Ινστιτούτο της Φλωρεντίας. Υπολόγισε δηλαδή το Ινστιτούτο ότι η διαφημιστική πίτα είναι αξίας 200 εκατ. ευρώ. Ενα κανάλι για να είναι στοιχειωδώς βιώσιμο και αξιοπρεπές, χρειάζεται 50 εκατ. ευρώ το χρόνο, άρα, κανάλια τέσσερα.

Πολύ σωστά και πολύ επιστημονικά και μπράβο στο Ινστιτούτο. Διότι, πώς θα επιζούσαν οχτώ, δέκα, δεκαπέντε κανάλια μ’ αυτήν τη μικρή διαφημιστική πίτα; Ενα Ινστιτούτο δηλαδή εξορθολογίζει επιστημονικώς ένα πεδίο καθαρά ιδιωτικής πρωτοβουλίας και ελεύθερης αγοράς, δια πορίσματος και τα σκυλιά δεμένα με νομοθετική ρύθμιση.

Γιατί όμως να μην αναθέσουμε στο Ινστιτούτο τον εξορθολογισμό όλης της ιδιωτικής δραστηριότητας; Πόρισμα από τη Φλωρεντία, νόμος στην Ελλάδα, στην Περιφέρεια, στο δήμο. Ποιός μας είπε πχ ότι η αγορά του Κιλκίς (η αγοραστική δύναμη των πολιτών δηλαδή) σηκώνει τόσα εμπορικά, τόσα καφενεία, τόσες ταβέρνες, τόσα καφέ, τόσους δικηγόρους, τόσους μηχανικούς, λογιστές, γιατρούς. Να αναθέσουμε στο Ινστιτούτο της Φλωρεντίας να υπολογίσει την “πίτα” του Κιλκίς και να μας πει ακριβώς πόσες δράσεις, πόσους επαγγελματίες σηκώνει το Κιλκίς. Και να΄ρθει το Κράτος, η Περιφέρεια, ο δήμος και να νομοθετήσουν επακριβώς τον αριθμό των αδειών! Να βγουν στη δημοπρασία και να προκύψουν οι... υπερθεματίσαντες.

Απλά ερωτήματα, έως ακραία απλοϊκά. Πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι όμως. Αφού η πολύτιμη απλότητα του πολιτισμού, κατανικήθηκε από την απλοϊκότητα της βαρβαρότητας. Σε όλα τα πεδία.

Και το χειρότερο είναι πως ακόμη βρισκόμαστε στο “εξ όνυχος”. Τον λέοντα θα τον δούμε αργότερα. Αλλά θα τον δούμε σίγουρα.

Σελίδα 81 από 103
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree