Του Γιώργου Πελίδη*

Οι πρώτες εμπειρίες είναι αυτές που επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη συμμετοχή στον αθλητισμό.

Υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με την επίδραση των πρώτων εμπειριών του παιδιού στον τρόπο που θα λειτουργήσει σε μια αθλητική ομάδα.

Οι εμπειρίες αυτές επηρεάζουν το παιδί στο πως θα αισθάνονται αργότερα απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας, όπως στην καθοδήγηση του προπονητή η του αρχηγού της ομάδας.

Έτσι, οι φιλοδοξίες του αθλητή διαμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό και από τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι γονείς.

Το πώς αισθάνεται το παιδί στον αθλητισμό εξαρτάται και από τις παρέες που έχει, τους γονείς και γενικότερα το κοινωνικό του περιβάλλον.

Σε ότι αφορά τις πρώιμες ψυχολογικές εμπειρίες των παιδιών από τον αγωνιστικό αθλητισμό, υπάρχουν πολλές εμπειρίες που αποτελούν τη βάση στο παιδί για να συμμετάσχει.

Η συμπεριφορά των γονέων απέναντι στην επιτυχία η την αποτυχία οι αντιδράσεις των φίλων, συγγενών, επηρεάζουν το παιδί στην απόφαση του να συμμετέχει στον αθλητισμό.

Ακόμα και όταν τα παιδιά είναι μικρά, ο τρόπος που τα αντιμετωπίζουν οι γονείς στο σπίτι, σχετικά με την ενεργητικότητά του (δηλαδή πόσο ελεύθερα είναι για παιχνίδι) επηρεάζει την απόφαση των παιδιών να συμμετέχουν στον αθλητισμό.

Άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την συμμετοχή των παιδιών στον αθλητισμό είναι ο αριθμός των μελών μιας οικογένειας, το οικονομικό επίπεδο για το πόσα χρήματα μπορεί να διαθέσει η οικογένεια για την υποστήριξη της συμμετοχής των παιδιών της στον αθλητισμό.

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B'  Nέας σχολής 2015

Του Στάθη Μακρίδη

Κάποιες σκέψεις καταθέσαμε σε προηγούμενο κείμενό μας και ειλικρινά δεν περιμέναμε τόσο γρήγορα την δικαίωση. Για την διαχείριση των 246 εκατ. ευρώ από τις τηλεοπτικές άδεις, απαιτεί να έχει άποψη και η τρόικα. Ο πρωθυπουργός μας όμως τα έταξε στις “ευπαθείς ομάδες”. Και ο εκλεκτός φέρελπις καναλάρχης του ΣΥΡΙΖΑ κ. Καλογρίτσας, αντί για χρήματα προσκόμισε φωτογραφίες από κάποια βοσκοτόπια, ξένα κι αυτά, της Ιθάκης! Ισως εκεί, αν όλα του πάνε καλά, να βόσκει τους τηλεθεατές του! Ολοι τώρα ζητούν την παρέμβαση των εισαγγελέων. Αλλά που να πρωτοπροφθάσουν κι αυτοί; Λέγαμε, επίσης, πως σ’ αυτόν τον κατήφορο που κατρακυλάει σήμερα η χώρα μας, φέρουν την ευθύνη τους όλα τα κόμματα στο μερίδιο και στο βαθμό που στο καθένα αναλογεί. Την κύρια ευθύνη όμως την φέρει πάντα το κόμμα που κυβερνά ή που κυβέρνησε από την στιγμή που δεν κατάφερε να βάλει ένα ανάχωμα στην κατρακύλα. Τί μπορούν όμως να μας προσφέρουν τα κόμμματα με την σημερινή τους μορφή;

Το ΠΑΣΟΚ, που κι εμείς υπηρετήσαμε, δείχνει να έχει χάσει τον βηματισμό του. Μια παράταξη κραταιά που κυβέρνησε την χώρα μια εικοσαετία, με υψηλά ποσοστά αποδοχής από τους πολίτες, προσπαθεί σήμερα ασθμαίνουσα να σταθεί στα πόδια της. Η ηγεσία του κόμματος αντί να ψάξει τους λόγους και τις αιτίες που το οδήγησαν στον αφανισμό, κάνει ασκήσεις επί χάρτου και επαναστατική γυμναστική. Η κ. Γεννηματά θέλγεται με τα “συνολάκια” της μπροστά τους τηλεοπτικούς φακούς και αναζητεί συμμαχίες στο κουτσουρεμένο κόμμα του Κουβέλη και το ακρωτηριασμένο του Σ. Θεοδωράκη. Τί περιμένει, στ’ αλήθεια, από τον κ. Θεοχαρόπουλο και από ένα Ποτάμι που στερεύει; Αποφεύγει τα μεγάλα ανοίγματα η κ. Γεννηματά γιατί φοβάται μη χάσει την θαλπωρή της προεδρικής καρέκλας. Αντί ν’ ανοίξει ένα διάλογο και να συνομιλήσει με την Διαμαντοπούλου, με τον Φλωρίδη, με τον Νασιώκα, με τον Τσοβόλα, στελέχη που λάμπρυναν την παράταξη, χάνεται σε ατελέσφορες και άκαρπες συζητήσεις με μετριότητες. Ο Λεβέντης της Ενωσης Κεντρώων, πρέπει να παραδεχθούμε πως καλά τα πήγε το καλοκαίρι. Κάλυψε, λόγω της θερινής ραστώνης, τα “κενά” των τηλεοπτικών σταθμών (παλιός καναλάρχης άλλωστε), παρών πάντα εις πρώτην ζήτησιν και εις κάθε συζήτησιν. Πρόθυμος πάντα και παρών και στα αδιέξοδα του Τσίπρα. Φυλλορροεί όμως κι αυτός!

Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Πάνος Καμμένος δεν είναι μόνο πάντα χαρούμενος. Είναι χαρισματικός. Βάζει “κόκκινες” γραμμές, βρυχάται, αλλά δεν δαγκώνει. Με βρυχηθμούς αντιμετώπισε τον Μουζάλα και τον Καλογρίτσα. Αλλά δεν κατάφερε να τους “φάει”! Σιγοτρώγονται όμως οι ψηφοφόροι του κι έτσι θα χάσει το Τσίπρας τον κυβερνητικό του εταίρο στην επόμενη Βουλή!

Το ΚουΚουΕ δεν δείχνει να επιθυμεί να μεγαλώσει. Καθηλωμένο στα χαμηλά ποσοστά του με λόγια περίσσια του Περισσού, δεν εμπνέει, δεν βρίσκει ευήκοα ώτα, νέους ψηφοφόρους. Ανέθεσε τον πολιτικό λόγο στην κ. Κανέλη που λαλεί αυτοθαυμαζόμενη. Κομμουνίστρια η Λιάνα!

Ολα δείχνουν την Νέα Δημοκρατία να εμφανίζει σημεία ανάκαμψης. Αυτό προκύπτει από τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις. Κι ενώ αυτά συμβαίνουν, παρατηρούμε και τα πρώτα κρούσματα αυτομαστίγωσης. Δεν μπόρεσαν ακόμη να συμφιλιωθούν με την ιδέα οι Καραμανλής, Σαμαράς, Μεϊμαράκης και τινές άλλοι, ότι αρχηγός τους πλέον είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και κρατούν τις αποστάσεις τους. Φθάσαμε στο σημείο να θεωρείται είδηση η συνάντηση του Κώστα με τον Κυριάκο. Και τί τάχα έχει να κερδίσει ο Μητσοτάκης από ένα άνθρωπο που βύθισε την χώρα στο χρέος, με τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της περιόδου 2007-2009; Δεν καταδέχεται τα γραφεία του κόμματος ο Καραμανλής και προτιμά για την συνάντηση το Παγκράτι!

Εχουμε όμως και τον Σαμαρά που αφού “έφαγε” το 1993 τον πατέρα δεν χόρτασε και ορέγεται τώρα τον γιό. Από τον Μεϊμαράκη όμως περιμέναμε λίγη γενναιότητα!

Εμείς βέβαια, που δεν θεωρούμεθα και του... χώρου, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν περιμένουμε θαύματα, τον βλέπουμε συγκρατημένο και φειδωλό σε υποσχέσεις και παροχές. Και αυτό το εκτιμούμε. Αφήνει την εικόνα ενός ευφυούς ανθρώπου που ξέρει ότι πίσω από “τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα” κρύβεται ένα μνημόνιο, μια τρόικα και κάποια προαπαιτούμενα! Με την έννοια αυτή ουδόλως ενοχλούμεθα αν αύριο γίνει πρωθυπουργός. Μας ενοχλούν ιδιαίτερα όμως κάποιοι θερμοκέφαλοι που ενδημούν κυρίως σε μικρές κοινωνίες, μπολιασμένοι με πάθια εμφυλιοπολεμικά και εκλαμβάνουν την νίκη του κόμματός του ως κατάληψη... της Βαστίλης!

Ας μην προχωρήσουμε όμως! Γιατί θα είχαμε πολλά να θυμηθούμε. Και πολλά να πούμε. Και ας κλείσουμε με το δίστιχο του Παπαδιαμάντη!

“Σαν να’χαν ποτέ τελειωμό

τα πάθια και οι καημοί του κόσμου”

Του Παύλου Τονικίδη*

Απόσπασμα από το βιβλίο ο Ζητιάνος του Ανδρέα Καρκαβίτσα : «….O Tζιριτόκωστας  ενοίκιαζεν από φτωχούς γονέους παιδιά κουτσά, κουλά, τυφλά, άλαλα, τα εγύμναζε κάμποσον καιρό στα μυστήρια της ζητιανιάς και τα έφερεν έπειτα, σαν περατάρης γερανός τα χειλιδόνια, στη Σμύρνη, στην Πόλη, στην Bουλγαρία, έως επάνω στην Bλαχία! ….»

Ο ζητιάνος πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Εστία το1896 και σήμερα 120 χρόνια μετά !!! είναι τόσο επίκαιρος όσο ποτέ, μόνο που σήμερα τα «χελιδονάκια» ακολουθούν αντίστροφη πορεία από τη Βουλγαρία, Ρουμανία, Σκόπια και Αλβανία στους δρόμους και τις πλατείες της Κεντρικής Μακεδονίας και του Κιλκίς.

Το φαινόμενο της επαιτείας με τη χρήση ανηλίκων, συχνά μωρών, σαν κράχτη αποκτά διαστάσεις επιδημίας και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.

Δεν θα αναφερθούμε στο Ποινικό Κώδικα όπου στο Άρθρο 407 όπου: Όποιος επαιτεί από φυγοποινία ή από φιλοχρηματία ή κατά συνήθεια τιμωρείται με κράτηση έως έξι (6) μήνες ή με πρόστιμο έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ, μιας και οι πολιτικές λιτότητας και μείωσης των κοινωνικών δαπανών που εφαρμόζεται πανευρωπαϊκά έχουν οδηγήσει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού στην ανεργία, απόλυτη φτωχοποίηση και περιθωριοποίηση.

Θα εστιάσουμε όμως στο απαράδεκτο φαινόμενο εκμετάλλευσης της ευάλωτης ηλικιακής ομάδας παιδιών από 5 έως 12 χρόνων όπου  σύμφωνα με τη κα Άρτεμις Καλαβάνου, πρόεδρου του Ελληνικού Δικτύου για την Καταπολέμηση της Φτώχειας είναι η ηλικιακή ομάδα που περισσότερο πλήττεται τελευταία.

Στη περίπτωση αυτή θα περιμέναμε από τα εντεταλμένα όργανα της Πολιτείας να εφαρμόζουν με ζήλο το Άρθρο 409 του ποινικού κώδικα όπου: Τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι έξι μηνών ή με χρηματική ποινή:

α) όποιος εξωθεί σε επαιτεία ή παραλείπει να εμποδίσει από την επαιτεία ή την αλητεία πρόσωπα που έχει την επιμέλειά του ή που βρίσκονται σε σχέση εξάρτησης από αυτόν.

β) όποιος παραδίδει ή προμηθεύει σε άλλους πρόσωπα ηλικίας κάτω των 17 ετών ή που έχουν υπερβεί αυτήν την ηλικία, είναι όμως σωματικά ή διανοητικά ανάπηρα, για να προκαλούν με τη νεαρή τους ηλικίας ή με τη τυχόν σωματική ή διανοητική ασθένεια ή αναπηρία τους τον οίκτο ή την περιέργεια του κοινού για χρηματικό όφελος δικό του ή άλλου.

Αποτελεί υποχρέωση μιας ευνομούμενης πολιτείας να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία αυτών των παιδιών, καθώς, αφενός το φαινόμενο της παιδικής εκμετάλλευσης λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις στην Ελλάδα, αφετέρου η χώρα δεσμεύεται νομικά να το πράξει έχοντας υπογράψει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα δικαιώματα του παιδιού, η οποία προβλέπει ότι «τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται από κάθε μορφής οικονομική εκμετάλλευση (επαιτεία, εκπόρνευση, πορνογραφία, δουλεμπόριο, κ.λπ.).

Συναφώς, το άρθρο 3 παράγραφος 3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεσμεύει ρητώς την ΕΕ να προωθεί την προστασία των δικαιωμάτων του παιδιού, ενώ τα δικαιώματα του παιδιού κατοχυρώνονται επίσης με τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το άρθρο 24 του οποίου αναγνωρίζει ότι τα παιδιά είναι ανεξάρτητοι και αυτοτελείς κάτοχοι δικαιωμάτων, και  παράλληλα αναγορεύει το υπέρτατο συμφέρον του παιδιού σε πρωταρχικό μέλημα των Δημόσιων Αρχών και των Ιδιωτικών οργανισμών.

Το Επιμελητήριο Κιλκίς Μέλος του Οικουμενικού Συμφώνου του ΟΗΕ οφείλει να είναι ιδιαιτέρως ευαισθητοποιημένο στο θέμα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και θεωρεί πως για να υπάρξει ένα ουσιαστικό πρόγραμμα αντιμετώπισης του προβλήματος της επαιτείας μέσω της εκμετάλλευσης ανηλίκων χρειάζεται η συνεργασία όλων μας.

Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί την ευαισθητοποίηση, συντονισμό, αναφορά και καταγραφή συμβάντων και βιώσιμες παρεμβάσεις από όλους τους τοπικούς φορείς: Αυτοδιοίκηση, Εισαγγελία, Αστυνομία, Επιχειρήσεις, Επιμελητήριο, Εκκλησία, ΜΚΟ, Συλλογικότητες Πολιτών, αλλά και όλους εμάς τους μεμονωμένους Ενεργούς Πολίτες που λέμε ΟΧΙ στην εκμετάλλευση ανηλίκων με αφορμή την επαιτεία.

*Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Κιλκίς

Του Παναγιώτη Φλωρίδη

Το 1968 στο Βουκουρέστι πραγματοποιήθηκε η έβδομη Ολομέλεια του εξόριστου ΚΚΕ. Εκεί το Κόμμα διασπάσθηκε και προέκυψε το ΚΚΕ Εσωτερικού. Το κόμμα της Ανανεωτικής Αριστεράς, του Ευρωκομμουνισμού, του Σοσιαλισμού, με ανθρώπινο πρόσωπο.

Ο Στρατής Τσίρκας στις “Ακυβέρνητες Πολιτείες” περιγράφει ένα γεγονός αμέσως μετά τη διάσπαση: Δύο πολιτικοί εξόριστοι, φίλοι αδελφικοί, διαφωνούν. Ο ένας παρέμεινε πιστός στο ορθόδοξο ΚΚΕ και ο άλλος προσχώρησε στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Ο πρώτος γεμάτος στεναχώρια ρωτά τον παλιό του σύντροφο γιατί προσχώρησε στη διάσπαση. Και η απάντηση:

-Επειδή νοστάλγησα λίγη αμαρτία ρε σύντροφε!

Εκτοτε, η Κομουνιστική Ανανέωση “διέπραξε” πολλές αμαρτίες. Μία εξ αυτών, που δεν της επέτρεπε να σηκώνει “εκλογικό κεφάλι” ήταν η πολλή αμφισβήτηση, η πολλή συζήτηση, οι διαφορετικές αναλύσεις, οι πάμπολλες τάσεις. Ο χώρος πήγαινε από διάσπαση σε διάσπαση. Κάθε παρέα και τάση και νέο κόμμα. Ωσπου φτάσαμε στη διάσπαση και του Συνασπισμού της Αριστεράς, τη δημιουργία της ΔΗΜ.ΑΡ. Και τον ΣΥΡΙΖΑ, με τις πολλές και εξωφρενικά ετερόκλητες “συνιστώσες”. Από την νεοσταλινική, μαοϊκή, Βορειοκορεατική Αριστερά, έως κάποιους με εμφανή εθνικοπατριωτικά-άρα εθνοκαπηλικά πιστεύω και πρακτικές.

Οι συνιστώσες με τα απίθανα ονόματα και την επακόλουθη γραφικότητα, ζούσαν και βασίλευαν μέχρι πρόσφατα. Ακόμη και μετά την εκλογική επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ, η εμφάνισή τους στο προσκήνιο με τις αλλοπρόσαλλες προτάσεις τους, δημιουργούσαν μεγάλους πονοκεφάλους στην κυβενητική ομάδα.

Ολα αυτά όμως μέχρι προχθές. Γιατί προχθές συνετελέσθη το μέγα θαύμα: Συνεδρίασε η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ για να συζητήσει το κείμενο των Πολιτικών Θέσεων για το επικείμενο Συνέδριο του κόμματος. Το πλέον θεμελιώδες κείμενο δηλαδή. Κι ενώ όλοι περίμεναν να γίνει της κακομοίρας λόγω της ακολουθούμενης αιματηρής πολιτικής... όλα κύλησαν απολύτως ομόφωνα! Ολα καλά και τιμημένα. Ούτε Μαοϊκοί, ούτε Σταλινικοί, ούτε Ζλαβόι Ζίζεκ (δηλαδή Στάλιν, Πολ Ποτ κλπ), ούτε εθνικοσοσιαλιστές.

Η εξήγηση για το θαύμα δεν είναι δύσκολη. Στο εικοσάμηνο της διακυβέρνησης χτίζεται συστηματικά και απροκάλυπτα πλέον το νέο κράτος, το νέο καθεστώς. Και αυτό το νέο “κτίσμα” χώρεσε και κατάπιε τους πάντες. Από τον Καρανίκα μέχρι τον Κυρίτση, τη Σία, την Τασία, τον αδούλωτο Πολάκη, τους πάντες. Είχε χώρο και χρήμα για όλες τις συνιστώσες, όσο ατίθασες κι αν ήταν.

Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία, αλλά φέρνει σίγουρα την ομοφωνία!

*Ρόζα: είναι το όνομα μιας από τις συνιστώσες. Προφανώς αναφέρεται στη Ρόζα Λούξενμπουργκ, κι όχι στη Ρόζα Εσκενάζυ! (Αν και όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα πια, δεν είμαστε σίγουροι για τίποτε).

(Ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε-μετά συγχωρήσεως-από τον Γ. Πρετεντέρη στο ΒΗΜΑ).

Σελίδα 76 από 100
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree