Του Γιώργου Φραγγίδη

Η χρεοκοπημένη κυβέρνηση των Τσίπρα-Καμμένου δε μπορεί σε καμία περίπτωση να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Εφόσον το νέο κυβερνητικό σχήμα παραμένει δέσμιο των πολιτικών και ιδεολογικών εμμονών που σημάδεψαν και το προηγούμενο, τότε είναι απολύτως βέβαιο ότι δεν πρόκειται να ανασάνουν ούτε η κοινωνία, ούτε η οικονομία.

Η μείωση του μέσου όρου ηλικίας των μελών της νέας κυβέρνησης δεν αποτελεί ικανή συνθήκη ανανέωσης όταν πρόκειται για αναχρονιστικών αντιλήψεων στελέχη του κομματικού σωλήνα. Είναι ανίκανοι και αδύναμοι να διαπραγματευτούν, είναι κοινωνικά απομονωμένοι και η μερική αλλαγή προσώπων δεν αλλάζει την ουσία. Η ουσία είναι το αδιέξοδο που βρισκόμαστε, από το οποίο φαίνεται αδύνατον να ξεφύγουμε με τη συνέχιση της ίδιας αναποτελεσματικής πολιτικής.

Και για του λόγου το αληθές ας εξετάσουμε πιο διεξοδικά τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης, και το τι σηματοδοτεί το κάθε πρόσωπο.

Στο υπουργείο Οικονομικών, που είναι και αυτό που φέρει το κύριο βάρος της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές, παρέμειναν ο κ. Τσακαλώτος και ο κ. Χουλιαράκης, ενώ απομακρύνθηκε ο κ. Αλεξιάδης. Αν και πέτυχε τους μνημονιακούς στόχους που είχαν τεθεί, και είναι από τους ελάχιστους υπουργούς που το κατάφεραν, ο κ. Αλεξιάδης επιλέχθηκε ως αποδιοπομπαίος τράγος, λες και η επιβολή των βάρβαρων φόρων ήταν δική του και μόνο επιλογή και όχι κεντρική επιλογή της κυβέρνησης Τσίπρα.

Την ίδια ώρα η παραμονή των κ.κ. Τσαλώτου και Χουλιαράκη αποκαλύπτει την επιμονή της κυβέρνησης στην πιστή εφαρμογή του τρίτου μνημονίου, με βάση την πεποίθηση πως κάποια υπόσχεση για το χρέος θα βοηθήσει την οικονομία στην επιστροφή στην ανάπτυξη.

Αυτό σημαίνει πως στην κυβέρνηση επικράτησε η άποψη της εξάντλησης της τετραετίας και όχι των πρόωρων εκλογών. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι θα τις αποφύγουν όταν οι συνέπειες της υπερφορολόγησης θα γίνονται όλο και πιο έντονες το προσεχές διάστημα και οι οποίες θα γίνονται ολοένα και περισσότερο ασθητές στην καθημερινότητα του κάθε Έλληνα πολίτη.

Η απομάκρυνση του κ. Σκουρλέτη από την κομβική θέση του υπουργείου Ενεργείας αποτελεί επίσης άλλο ένα μήνυμα υποταγής στους δανειστές που δεν έβλεπαν με καλό μάτι τα εμπόδια που έβαζε -για τους δικούς του ιδιοτελείς σκοπούς- στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας, της ΔΕΗ.

Άλλοι που «εκκαθαρίστηκαν» για τις απόψεις τους ήταν ο κ. Δρίτσας και ο κ. Φίλης.

Ο κ. Τσίπρας όχι μόνο δεν επέλεξε να υπερασπιστεί τις επιλογές του άριστου κατ’ αυτόν υπουργού Παιδείας, αλλά αντίθετα υπερασπίστηκε τον εθνικολαϊκιστή κυβερνητικό εταίρο του, θυμίζοντας την επομένη των εκλογών που «χάθηκε» πανηγυρίζοντας στην αγκαλιά του.

Πάρα τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης και την προσπάθεια ικανοποίησης των δανειστών, τίποτα δε φαίνεται ικανό να ανακόψει την πορεία προς την πλήρη κατάρρευση. Στην πραγματικότητα είναι αδιάφορο το ποιά πρόσωπα καλούνται να υλοποιήσουν την πιο αλλοπρόσαλλη, άδικη και αντικοινωνική πολιτική των τελευταίων δεκαετιών.

Λύση όμως δεν είναι ούτε και η ΝΔ. Πίσω από την αλλαγή ηγεσίας κρύβονται οι ίδιοι άνθρωποι και οι ίδιες πολιτικές που έφεραν τη χώρα εδώ.

Κρύβονται οι συντηρητικές δυνάμεις που δε μπορούν να φέρουν τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα και που με τη συμπεριφορά τους δείχνουν, πως πάνω απο όλα είναι το κομματικό όφελος.

Eν κατακλείδι γίνεται σήμερα πιο επιτακτική από ποτέ για την ανασυγκρότηση της χώρας, η ανάγκη ανασυγκρότησης της Δημοκρατικής Παράταξης. Για να σταθεί και πάλι η χώρα στα πόδια της.

Του Γιώργου Πελίδη

Τι πρέπει να γνωρίζουμε

Τι πρέπει να ξέρουμε, έτσι ώστε να γυμναζόμαστε σωστά άλλα και χωρίς να κινδυνεύουμε να τραυματιστούμε.

Οι στόχοι των ατόμων που βρίσκονται στην κατηγορία αυτοί είναι: α) βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας β) μυϊκή ενδυνάμωση γ) συντονιστικές ικανότητές δ) σύσταση σώματος.

Η δοσολογία της προπονητικής επιβάρυνσης προσδιορίζεται από τα στοιχεία της επιβάρυνσης όπως

Α) η συχνότητα της άσκησης είναι 3 φόρες την εβδομάδα είναι η ελάχιστες μέρες που πρέπει να γυμναζόμαστε για να έχουμε αποτελέσματα. Δεν υπάρχει λόγος να αυξήσουμε την συχνότητα σε 5 φόρες γιατί η βελτίωση θα είναι ελάχιστη, ενώ ο κίνδυνος τραυματισμοί αυξάνεται. Λιγότερες από 3 φόρες άσκησης την εβδομάδα δεν θα έχουμε σημαντικό αποτέλεσμα.

Β) διάρκεια της άσκησης εξαρτάται από την ένταση της άσκησης ,για χαμηλές εντάσεις η διάρκεια πρέπει να είναι μεγαλύτερη των 30 λεπτών, ενώ για υψηλότερες εντάσεις η διάρκεια πρέπει να είναι μικρότερη των 20 λεπτών.

Γ) την ένταση της άσκησης πρέπει να την προσδιορίζουμε από την ζώνη προπόνησης. Η τακτική άσκηση χαμηλής έντασης έχει σημαντικά οφέλη για την υγεία. Στις υψηλές εντάσεις υπάρχει κίνδυνος καρδιοαναπνευστικών προβλημάτων άλλα και ορθοπεδικών τραυματισμών, και αυτό χρειάζεται προσοχή ,μέτρο και σωστό προγραμματισμό. Καλό θα είναι να γυμναζόμαστε στο 60 με 65% της ΜΚΣ η στο 75% της vo2max.

 

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΡΟΠΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΖΩΝΩΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ

Α) ΜΚΣ=220-ηλικία (0,845)

Αν για παράδειγμα ένα άτομο είναι 55 ετών τότε έχει ΜΈΓΙΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑΚΉ ΣΥΧΝΌΤΗΤΑ (ΜΚΣ)=220-(55*0,845)=173 σφυγμούς το λεπτό.

Β) Με δεδομένη την Μέγιστη Καρδιακή Συχνότητα που βρήκαμε παραπάνω (173σφ)

Ζώνη Α 65% ΜΚΣ =173 *0,65= 112 σφ

Ζώνη Β 75% ΜΚΣ=173*0,75 = 129 σφ

Ζώνη Γ 85% ΜΚΣ = 173*0,85= 147σφ

Ζώνη Δ 95 ΜΚΣ= 173* 0,95= 164 σφ.

Όταν γυμναζόμαστε στην ζώνη: Α ο στόχος είναι αερόβια ικανότητα -αποκατάσταση -διατήρηση στην ζώνη Β αερόβια ικανότητα στην ζώνη Γ αερόβιες =αναερόβιες προσαρμογές στην ζώνη Δ αερόβια -αναερόβια -ειδική αντοχή-αερόβια ισχύς.

 

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B'  Nέας σχολής 2015

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

Αγνωστε φίλε, που κάνεις υπομονή και διαβάζεις αυτές τις αράδες έτσι ήταν η ζωή τότε  1924-1950. Για να συνεχίσει κανείς το ταξίδι προς τα νοτιοδυτικά, μπορεί να χρησιμοποιήσει τον μοναδικό αυτοκινητόδρομο, με αφετηρία τον ΣΣ Μουριών προς Ακίντζαλι (Μουριές). Τα περήφανα χωριά καλωσορίζουν ευπρόσδεκτα τον κάθε επισκέπτη οποιανδήποτε εποχή του χρόνου. Μια καλή, ίσως η καλύτερη ευκαιρία για να δείτε και να γνωρίσετε από κοντά τα διαφορετικά πρόσωπα της μεγάλης γης των Μουριών, το λεκανοπέδιο με την ωραία βλάστηση, την λίμνη Δοϊράνη, τους γύρω ορίζοντες, το Μπέλλες, το Μαυροβούνιο, τα γνωστά Χίλια Δέντρα με το γριβάδι στη σχάρα, καφετέριες, ρεστωράν. Οι κάτοικοι των Μουριών (Ακίντζαλι) είναι Θράκες, Πό­ντιοι, Μικρασιάτες, ντόπιοι και Σαρακατσάνοι. Ζούνε με αγάπη. Ο λαός των Μουριών είναι εργατικός, περήφανος. Δεν απλώνει ποτέ το χέρι για βοήθεια. Είναι τίμιος. Ομως δυστυχώς, δεν έχωμε αύξηση πληθυσμού αλλά αντιθέτως, μείωση!

Πόσες φορές δεν ταξιδεύει ο νους μου σε παρελθόντα γεγονότα, σε χρόνους και τόπους όπου πάτησε το πόδι μου. Εδώ περπάτησα, εκεί έπαιξα, εδώ εμπορευόμασταν το 1947 στο παζάρι Ακίντζαλι, πιο πέρα έσκαψα, φύτεψα, μπόλιασα δέντρα, συγκινήθηκα, επόνεσα, έκλαψα με φίλους. Προπά­ντων έκλαψα. Ολοι γνωστοί, όλοι φίλοι.

Ο Θεός μετά την δημιουργία, θέλοντας να θαυμάσει από πολύ κοντά την ομορφιά των έργων του, ασφαλώς... εδώ κατέβηκε, στο λεκανοπέδιο Μουριών πρώτα και περπάτησε! Το λέω αυτό γιατί τον τόπο αυτόν τον είδα, τον έζησα ως παιδί, ως έφηβος, ως μεγάλος και χάρηκα την αφθονία των αγαθών του. Τόπος ευφορώτατος και στα χαμηλά και στα ψηλώματα. Τα πλούτη αυτά της γης δεν είχαν περιορισμό. Προϊόντα κυρίως γεωργικά και κτηνοτροφικά. Προϊόντα δημητριακά άφθονα, αλιεία, το γριβάδι, το πρικί, γουλιανός, χέλι, οι γνωστοί τότε σε μεγάλη παραγωγή μεταξοσκώληκες (κουκούλια) με πολλά μουριόδεντρα τροφή γι’ αυτά, κτηνοτροφία, αλογάριαστα κηπευτικά. Γέμιζε ο τόπος από Γιώργο Πελτέκη, Στάθη Μακρίδη και Αλέξη Ασλανίδη (τον ανάπηρο). Χωριό Μικρόβρυση. Μπαξέδες κατά... στρέμματα. Χαιρόταν το μάτι σου. Αυτά τα πλούτη της φύσης που αρδεύονταν με τα μέσα του τότε καιρού, με το γαϊδούρι με παραπέτο στα μάτια, να γυρίζει γύρω από το πηγάδι και να βγάζει νερό.

Ως παραμεθόριος περιοχή, το Ακίντζαλι (Μουριές) τύγχανε της μέριμνας των αρχών αναφορικά με την πληθυσμιακή κίνηση. Η αγορά (το παζάρι) στο Ακίντζαλι καθιερώθηκε από την αρχή του 1924, όταν δημιουργήθηκαν τα γύρω χωριά με τον ερχομό των κατοίκων το 1923 και 1924 από τις αλησμόνητες πατρίδες των. Τα χωριά ονομάζονταν παλαιότερα, πριν το 1915 Αατλή (Καβαλλάρης), Γκενσεκλή, Δουργουτλή, Ερτεζελή, Καραλί, Καρά-Παζάρ, Καρλόβασι (Κρητικά-Αλεξάνδρα), Κιολεμενλή (Λιθωτό), Μενετλή, Μουλάμπασι (Πουλαματσλή), Τσααλί (Μικρόβρυση), Χατζή Ογλαρά. Αργότερα τα χωριά τα ένωσαν το 1928.

Στα ακριτικά χωριά, για να εξυπηρετηθούν οι κάτοικοι πάνω σε καθημερινή βάση, άνοιξαν παντοπωλεία (Ζαφείρης Αργυρόπουλος και άλλοι). Ερχονταν από πολύ μακριά με γαϊδούρια και άλογα καβάλα. Κατά διαστήματα υπήρχαν χάνια και διανυκτέρευαν εκεί. Μετά ήταν η αγορά. Αγοραπωλησία μικρών και μεγάλων ζώων. Κάθε Σάββατο παζάρι. Τα γύρω χωριά έφερναν αυγά, κοτόπουλα, βούτυρο. Τα αγόραζαν ειδικοί. Είχε αυγουλάδες που τοποθετούσαν τα αυγά σε κάσες με άχυρο. Ο κοτοπουλάς σε ειδικές κάσες μακρόστενες, φόρτωνε τα κοτόπουλα σε βαγόνια επίκουρα του ΣΕΚ τότε, για την Θεσσαλονίκη. Αυτοκίνητο δεν υπήρχε.

Το Ακίντζαλι (Μουριές), από το 1928 έως το 1940 είχε μονίμως ως φρουρά έναν λόχο στρατό για τον φόβο των κομιτατζίδων Βουλγάρων, που έσφαζαν δασκάλους και παπάδες. Οι στρατιώτες κάθε μέρα περιπολούσαν τα βουνά του Μαυροβουνίου, πότε πεζή και πότε έφιπποι, οπλισμένοι με αραβίδα (Μάνλιχερ) και ενέδρα σε καίρια σημεία.

Το Ακίντζαλι με τα γύρω χωριά, τα ωραία σύγχρονα σπίτια, αρχοντικά σπίτια, που μοιάζουν με βιλίτσες και τις εκκλησίες, κτίσματα της δεκαετίας του ΄30.

Για ορειβασία και ορειβάτες, το Μπέλλες. Αξίζει να επισκεφθείτε τον καταρράκτη του Μπέλλες. Ομως σίγουρα αυτό που θα σας αρέσει περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο, θα είναι να βρεθείτε ψηλά, χωρίς να κουρασθείτε και θα αγνα­ντεύετε τους γύρω ορίζοντες, την πεδιάδα των Μουριών, την λίμνη Δοϊράνη, την απέναντι μεριά, το Μαυροβούνιο. Αν απομακρυνθείτε από το σημείο αυτό, κατεβείτε κάτω. Θα δείτε πίσω από την πλάτη σας να υψώνεται το Μπέλλες, με εκεί υψόμετρο 1850 μέτρα.

 *Από το βιβλίο του “Μάρτυς μου το Μπέλλες” (Φωνή από το Ροδώνα)

 

Τα τρία βιβλία του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη “Μάρτυς μου το Μπέλλες”, “Το λεκανοπέδιο των Μουριών” και “Διηγώντας τα να κλαις, οι αναγνώστες μπορούν να τα βρουν στην Δημοτική Δανειστική Βιβλιοθήκη του δήμου Κιλκίς.

Του Παύλου Πασσαλίδη*

Το αγροτικό ζήτημα είναι χαμηλά ιεραρχημένο στον δημόσιο διάλογο. Αφορά την ύπαιθρο όπου ζει το μισό του πληθυσμού, σε έκταση 88% της χώρας και παράγει μόλις το 3,8% του ΑΕΠ.

Εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις ως πρόβλημα των αγροτών και λιγότερο ως πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας.

Οι προσπάθειες για την εθνική, την περιφερειακή ανάπτυξη βρίσκονται καιρό τώρα, στα όριά τους. Οι ενδοπεριφερειακές ανισότητες διατηρούνται και διευρύνονται όπως και μεταξύ των Περιφερειών.

Η δοκιμασμένη συνταγή του προγράμματος LEADER έχει εμπεδωθεί τοπικά, άντεξε στον χρόνο και είναι καιρός να διευρυνθεί σε αντικείμενο και χωρική εφαρμογή.

Ο Έλληνας σήμερα και ειδικότερα ο κάτοικος της υπαίθρου με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση χρειάζεται όραμα, ελπίδα, αισιοδοξία και κυρίως εμψύχωση. Αυτά διατυπώνονται υποδειγματικά σήμερα από τις κατά τόπους Ομάδες Τοπικής Δράσης (ΟΤΔ) - Αναπτυξιακές εταιρείες, στο πλαίσιο του προγράμματος CLLD (Community Led Local Development) (Τοπική Ανάπτυξη με πρωτοβουλία των Τοπικών Κοινοτήτων).

Είναι μέθοδος σχεδιασμού και υλοποίησης αναπτυξιακών στρατηγικών βασισμένη στην προσέγγιση LEADER. Δεν είναι απλά η διαχείριση ενός ακόμη προγράμματος. Είναι μια μεθοδολογική προσέγγιση από «κάτω προς τα πάνω» με διαβούλευση με τους τοπικούς φορείς και κατοίκους. Με απόλυτα διαφανείς διαδικασίες σε τοπικό επίπεδο.

Τα πάντα γίνονται από ανθρώπους της περιοχής παρέμβασης για τους ανθρώπους της, κάτω από τους σχετικούς κανονισμούς της ΕΕ και το κανονιστικό πλαίσιο με υπεύθυνο εθνικό φορέα το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων.

Διαχρονικά όμως παραμένει το ερώτημα – πρόβλημα: τι είναι καινοτομία στην ύπαιθρο, πώς διαχέεται η έγκυρη γνώση και έρευνα από αποκεντρωμένη και περιφερειακή στους φορείς. Ποια δομή εγγυάται τη διαρκή μεταφορά τους στον αγροτικό χώρο, που πλέον είναι πολυλειτουργικός, ώστε να αξιοποιηθούν στις νέες απαιτήσεις για την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων στη γεωργία-κτηνοτροφία-δασοκομία, της μεταποίησης και εμπορίας του.

Έχουμε μπει κατ’ εξοχήν στην εποχή που το μέλλον ανήκει στο ανθρώπινο κεφάλαιο, με τη λογική της γνώσης, της δημιουργικότητας, της αποτελεσματικότητας, της αντίληψης.

Το ανεβασμένο μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων της υπαίθρου είναι σε θέση να δεχθεί και να εφαρμόσει νεωτερισμούς με την αξιοποίηση της τεχνολογίας και της γνώσης.

Το LEADER είναι το μοναδικό πρόγραμμα που άντεξε στις τέσσερις προγραμματικές περιόδους και οδεύει προς την Πέμπτη, 2014-2020. Ώριμα πλέον μπορεί να αξιοποιηθεί περαιτέρω, τόσο η φιλοσοφία, όσο και το ανθρώπινο δυναμικό των Αναπτυξιακών Εταιρειών (ΑΝ.ΕΤ.).

Οι ΑΝ.ΕΤ. αποτελούν ήδη μια άυλη επένδυση και τοπικό κεφάλαιο με υψηλή προστιθέμενη αξία, ενώ το εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό τους συμβάλει στη δημιουργία κουλτούρας διαλόγου και επιχειρείν και στη διατοπική τους συνεργασία.

Ο «Φάρος γνώσης-καινοτομίας» για παράδειγμα είναι ο τίτλος του διατοπικού προγράμματος μεταξύ των ΑΝ.ΕΤ. της Π.Κ.Μακεδονίας και Συντονιστή την ΑΝ.ΚΙ. Α.Ε.

*Γεν. Διευθυντής ΑΝ.ΚΙ. Α.Ε.

Σελίδα 59 από 95
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree