Του Γιώργου Πελίδη*

Κατά την άσκηση στους μυς αναπτύσσεται αυξημένη θερμοκρασία. Η θερμοκρασία είναι αποτέλεσμα πολλών και διάφορων χημικών μηχανισμών που γίνονται για την απόκτηση ενέργειας.

Το σώμα μας με διάφορους τρόπους αποβάλλει την παραγομένη θερμοκρασία. Μια μεγάλη ποσότητα μεταφέρεται με το αίμα στο δέρμα όπου η αποβολή του μέσω του ρεύματος αέρα και της ακτινοβολίας αυξάνεται. Αλλά η σημαντικότερη αποβολή της θερμοκρασίας γίνεται μέσω της εξάτμισης ιδρώτα.

Η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται. Μπορούμε να πούμε ότι το άτομο έχει πυρετό όταν εργάζεται. Όσο πιο έντονη είναι η άσκηση τόσο η θερμοκρασία ανεβαίνει. Κατά την μέγιστη μυϊκή εργασία η θερμοκρασία του σώματος μπορεί να φτάσει 41οC, ενώ η θερμοκρασία των μυών μπορεί να αυξηθεί μέχρι τους 43οC.

Η υψηλή θερμοκρασία αυξάνει την ικανότητα απόδοσης των μυών αλλά για να μην υπάρξει υπερθέρμανση είναι απαραίτητο να αποβάλλουν εάν μέρος της παραγομένης θερμοκρασίας αποβολή της θερμοκρασίας βελτιώνεται με την προπόνηση. Όσο πιο προπονημένο είναι εάν άτομο τόσο περσότερη είναι η ικανότητα του γι να αποβάλλει τη θερμοκρασία μέσω της εξάτμισης του ιδρώτα.

Η θερμοκρασία σε ένα καλά προπονημένο άτομο στην ίδια επιβάρυνση είναι χαμηλότερη από εάν άτομο που είναι απροπόνητο. Βασικός κανόνας λέει ότι η θερμοκρασία του σώματος ανεβαίνει στους 38οC κατά την μυϊκή εργασία που η ένταση της αντιστοιχεί με το 50% της μέγιστης πρόσληψης οξυγόνου(vomax).

 

ΑΣΚΗΣΗ ΣΕ ΘΕΡΜΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Όταν η άσκηση γίνεται σε θερμό περιβάλλον η αποβολή θερμότητας από το σώμα μας μέσω του ρεύματος αέρα και της ακτινοβολίας είναι πολύ μικρή. Οι απαιτήσεις της αποβολής θερμότητας μέσω της εξάτμισης του ιδρώτα μεγαλώνουν. Η αυξημένη θερμοκρασία του σώματος αποτελεί περιοριστικό παράγοντα απόδοσης. Όταν ο αέρας είναι πολύ υγρός η αποβολή θερμότητας δυσχεραίνεται αποβολή θερμότητας μέσω της εξάτμισης του αέρα μειώνεται.

 

ΝΕΡΟ

Οι ανάγκες των αθλητών σε νερό είναι πολύ μεγάλες ,ανάλογα πάντοτε με την ένταση και την διάρκεια της άσκησης. Οι απώλειες μπορεί να φτάσουν και τα 6 λίτρα. Από το χρώμα των ούρων μπορούμε να διαπιστώσουμε την ανάγκη για ενυδάτωση.

 

*Πτυχιούχος: Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Τμήμα: Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού-ΤΕΦΑΑ

Ειδικότητα: ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΗ

Προπονητής: UEFA C' Αναπτυξιακών ηλικιών

Προπονητής: UEFA B'  Nέας σχολής 2015

Του Γρηγορίου Κεσίδη

Η ‘’μετάσταση’’ εγκεφάλου είναι ο συχνότερος όγκος εγκεφάλου. Το 50% των περιστατικών είναι από τον καρκίνο του πνεύμονα. Εκδηλώνεται με κεφαλαλγία, αδυναμία στα χέρια ή στα πόδια και επιληπτικές κρίσεις.

Μια μετάσταση εγκεφάλου δύναται να εμφανιστεί με αιφνίδια νευρολογική επιδείνωση είτε λόγω αιμορραγίας εντός του όγκου είτε λόγω της επιληπτικής κρίσης.

Η διάγνωση γίνεται με την αξονική και τη μαγνητική τομογραφία, με τη χρήση ενδοφλέβιου σκιαστικού.

Για το διαχωρισμό της μετάστασης από πρωτοπαθή όγκο εγκεφάλου, διενεργούνται ct θώρακος και κοιλίας, σπινθηρογράφημα οστών, μαστογραφία στις γυναίκες.

Η μετάσταση εγκεφάλου περιβάλλεται από μεγάλης έκτασης οίδημα, έχει τη τάση να μεγαλώνει με τη πάροδο του χρόνου γρήγορα.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς και αν η μετάσταση είναι μία περιλαμβάνει χειρουργική αφαίρεση, εάν είναι περισσότερες-στερεοτακτική βιοψία-, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία και αντιμετώπιση της πρωτοπαθούς εστίας εάν είναι εφικτό (πχ αφαίρεση καρκίνου πνεύμονα).

 

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΚΕΣΙΔΗΣ-ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

Πόντου 7, Κιλκίς, Τηλ: 23410 26208

Του Παύλου-Σωκράτη Παυλίδη*

“Οταν υπάρχει πηγή, το νερό τρέχει”

Η ιστορία που θα διηγηθώ είναι ζω­ντανή, την έζησα στα δεκαοκτώ μου χρόνια. Είναι μια παλιά, πολύ παλιά ιστορία, πάνε εξήντα τόσα χρόνια από τότε. Δεν ξέρω γιατί, μα ποτέ τα τωρινά μας, όσο σπουδαία κι αν είναι, δεν περνούνε μέσα μας σε τόσο ξακάθαρη μορφή σαν τα περασμένα. Οσο μικραίνει μια θύμηση στο χρόνο, αντί να ξεθωριάσει γίνεται πιο ζωηρή και πάντα, όταν μιας πιάνει το μεράκι να γράψουμε, βρίσκουμε πιο έτοιμα και πιο ξετελειωμένα τα όσα ζήσαμε πριν από χρόνια, σε σύγκριση μ’ εκείνα που ζούμε τώρα. Κορυφαίες ώρες της ζωής μας, σαν αυτές που περάσαμε τον τελευταίο καιρό, θέλουν και κορυφαίους μαστόρους για να ιστορηθούν αντάξια. Ομως έτσι που άρχισα δεν θα τελειώσω εύκολα.

Πάνε τώρα από τότε, όπως είπα, εξήντα χρόνια. Δεν έχει σημασία πόσα. Σημασία έχει ότι εκείνο τον καιρό στην περιοχή μας, στα βουνά μας, στον κάμπο, σε άλλους ορίζοντες πιο μακριά από εμάς, μάζευαν ανθρώπους και τους έκλειναν μέσα στην καπναποθήκη του Βογιατζή στο Κιλκίς, γιατί δεν ήσαν αρεστοί στο κόμμα. Μέσα σ’ αυτούς βρέθηκα κι εγώ. Χειμώνας, Δεκέμβριος 1944. Κατέβαζαν απ’ τα χωριά πεζούς. Δεκέμβριος μήνας, βαρύς χειμώνας, τους ερέθιζαν με διάφορα συνθήματα, ύψωναν αυτοί την γροθιά με ανοιχτό το στόμα, τεντωμένη την γροθιά προς τον ουρανό. Η ατμόσφαιρα πύκνωνε από ώρα σε ώρα. Οι μορφές των αρχηγών του στρατοπέδου ήταν κλειστές και άκουγες λιγότερες φωνές με συνεχή εκνευρισμό. Ο όχλος φωνάζει στον παγωμένο Δεκέμβριο:

-Κρεμάλα!!! Κρεμάλα!!! Κρεμάλα!!! Φωτιά!!! Τσεκούρι στους προδότες!!!

Πόσο βάσταξε η συγκέντρωση της φωτιάς δεν θυμούμαι πια.

Εμείς οι κρατούμενοι, ιδίως εμείς τα παιδιά, κάθε ημέρα ξυρίζαμε το λεπτό, ξανθό τρίχωμα που είχε το παιδικό μάγουλο, για να φαινόμαστε πιο μικροί απ’ ό,τι ήμασταν, για να μας αφήσουν ελεύθερους.

Ελεγα μέσα μου “τώρα έφυγαν οι κατακτητές, γιατί μας συγκέ­ντρωσαν όλους εδώ, τί μας θέλουν;”. Τόσο έκοβε το παιδικό μυαλό μου. Ερχονταν μια επιτροή κάθε τόσο και ελευθέρωνε μικρούς. Ελεγαν: “Τα ρούχα σου και έξω”.

Μας κρατούσαν με το έτσι θέλω και δεν το έβαζαν κάτω, δεν έλεγαν “τί τους κρατάμε τους ανθρώπους, νικήσαμε, ο λαός είναι μαζί μας”. Εμείς τα παιδιά, ανεβοκατεβαίναμε τις εσωτερικές ξύλινες σκάλες, για να βλέπουμε από τα γύρω παράθυρα. Βγάζαμε το κεφάλι να δούμε, από την μία το θέαμα και από την άλλη κανένα γνωστό άτομο. Τα πλήθη ξεχείλιζαν έξω στον παγωμένο, χιονισμένο δρόμο, με φωνές εναντίον μας. “Φωτιά! Τσεκούρι!”, βούιζε ο τόπος.

Η μάνα μου Καλλιόπη έτυχε να βρεθεί σε κάποιο συλλαλητήριο. Ηρθε με συγχωριανούς της, πεζή, σαράντα χιλιόμετρα, νέα τότε, να δει τον άντρα της Νικόλα, που τον είχαν φέρει από του “Παύλου Μελά”, το στρατόπεδο στην Θεσσαλονίκη, στην καπναποθήκη του Σιδηρόπουλου στο Κιλκίς και τον γιό της Παύλο στην καπναποθήκη του Βογιατζή. Δεν είχε μέσα συγκοινωνίας τότε όπως τώρα. Τις γραμμές του τρένου τις ανατίναξαν οι Γερμανοί κατά την υποχώρηση. Φύγανε ανενόχλητοι προς βορρά για την πατρίδα τους την Γερμανία.

Είδα τη μάνα μου με τεντωμένο το βλέμμα, τα μάτια της καρφωμένα στα παράθυρα, να ψάχνει επίμονα, ερευνητικά να με δει. Ηθελε να με δει η μάνα μου, λίγο ψωμί να μου δώσει. “Εδώ είμαι μάνα!!!”, φώναξα δυνατά. Οταν την είδα με το κεφάλι ψηλά, προς το παράθυρο της καπναποθήκης να βλέπει, έκλαιγε, έψαχνε να με δει. Εκλαιγε η μάνα μου, όταν με είδε σε κάποιο παράθυρο. Μετά σταμάτησε να κλαίει. Δεν μπορούσε να κλάψει άλλο. Ισως είχαν στερέψει τα δάκρυα. Η μάνα μου έτρεμε από το πολύ κρύο και την συγκίνηση. Την βλέπω. Νομίζω πως θα λυγίσει. Εβλεπα τον πόνο της μάνας μου να ξεπετάγεται από τα σπλάχνα της, ανήμπορη να φέρει το σπλάχνο της κοντά της.

Εφερε ένα κομμάτι ψωμί από το σπίτι, το κρατούσε σφιχτά στον κόρφο της για το παιδί της. Της είπα: “Γιατί ήρθες τόσο μακρινό δρόμο;” Κι εκείνη μου απάντησε: “Δεν μπορούσα να μην έρθω, κι ας πονάει η καρδιά μου διπλά αυτή τη στιγμή. Δεν με χωρούσε ο τόπος, παιδί μου!”. Ετρεμε από συγκίνηση. Ημασταν σαν μουχλιασμένα φθινοπωρινά φύλλα που κυλιούνται μέσα στον βούρκο. Μας έτρωγε η ψείρα και η λέρα. Δίπλα στη μάνα μου ήταν μια κοπέλα του συλλαλητηρίου και έβλεπε να κλαίει κι έβλεπε κι εμένα, φωναχτά να μιλούμε. “Τί όμορφο παιδί που έχεις θεία”, λέει στη μάνα μου. Είδα να συνομιλεί η κοπέλα μαζί της, χωρίς να ξέρω τί ακριβώς έλεγαν. Η μάνα μου πρόθυμη, της είπε: “Εβγαλ’ τον ας σην φυλακήν και έπαρ’ τον”. Η κοπέλα απάντησε στη μάνα μου: “Θεία, εγώ παοτζή κι παίρω!”

Καθώς έβλεπα τη μάνα, ψηλά από το παράθυρο, να στέκεται μες στο αγριεμένο πλήθος, με κυρίεψε δίψα και παράπονο. Δεν μπορούσα να νιώσω ζωντανή τη στοργή της, να με χαϊδέψει με το χέρι της.

Στην πόρτα του θαλάμου που μας είχαν στριμωγμένους, ο δεσμοφύλακας συναγωνιστής στέκει ορθός και καλεί τ’ όνομά μου. Μου δίνει το ψωμί της μάνας τεμαχισμένο. Φαίνεται καλός άνθρωπος, ταραγμένος. Στέκει χλωμός μέσα στο κρύο. Ηταν 27 Δεκεμβρίου, άγιες ημέρες του 1944!

Αυτά που συνέβησαν με την κοπέλα, μου τα έλεγε η μάνα  αστειευόμενη, όταν αποφυλακίσθηκα από το Σιδηρόκαστρο στις 14 Φεβρουαρίου 1945, μαζί με συγχωριανούς και τον πατέρα μου.

 

*Από το βιβλίο του “Το λεκανοπέδιο των Μουριών”

Του Κωνσταντίνου Μιχ. Τζίκα*

Σε μείζον ζήτημα για ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας έχει εξελιχθεί η αποπληρωμή δανείου το οποίο χορηγήθηκε σε ελβετικό φράγκο ή μετατράπηκε η αρχική σύμβαση που ήταν σε ευρώ να αποπληρωθεί σε ελβετικό νόμισμα. Χρονικά μιλάμε για την περίοδο 2006 – 2008 όπου οι τράπεζες χορηγούσαν χιλιάδες δάνεια σε συνάλλαγμα ελβετικού φράγκου με το κίνητρο για τον δανειολήπτη να αποτελεί η εξασφάλιση χαμηλού επιτοκίου στην μηνιαία δόση, ήτοι αυτό του Libor (London Interbank Offered Rate), και ως εκ τούτου χαμηλότερη μηνιαία δόση σε σχέση με όσα θα πλήρωναν οι δανειολήπτες αν είχαν λάβει δάνειο σε ευρώ. Να σημειωθεί ότι εκείνη την περίοδο τα δάνεια που είχαν συναφθεί σε ελβετικό φράγκο, η ισοτιμία του με το ευρώ ήταν 1 ευρώ/1,65 chf περίπου.

Ήτο προφανές ότι κάθε δανειολήπτης ελκυόταν από την ιδέα να μειώσει το φορτίο των δόσεων που θα αναλάμβανε ή είχε ήδη αναλάβει με την αρχική του δανειακή σύμβαση σε ευρώ με βάση την ανωτέρω ισοτιμία. Σ’αυτό βασιζόταν εξάλλου και η τράπεζα για να πείσει του υποψήφιους δανειολήπτες αλλά και αυτούς που είχαν ήδη λάβει δάνειο σε ευρώ.

 Κρίσιμο ερώτημα αποτελεί το αν οι τράπεζες ενημέρωναν τους υποψήφιους δανειολήπτες για τους συναλλαγματικούς κινδύνους που υπέκρυπταν οι δανειακές συμβάσεις σε ελβετικό φράγκο που θα υπέγραφαν. Δηλαδή ενημέρωνε η τράπεζα τους υποψήφιους δανειολήπτες σε συνάλλαγμα για το τι σήμαινε συναλλαγματικός κίνδυνος με συγκεκριμένα αριθμητικά παραδείγματα;

Αξίζει να σημειωθεί ωστόσο ότι η πλειοψηφία των χιλιάδων δανειοληπτών που έλαβαν δάνειο σε ελβετικό φράγκο ή μετέτρεψαν τις αρχικές τους συμβάσεις από ευρώ σε ελβετικό νόμισμα, δεν είχαν ουδένα λόγο να εμπλακούν σε αυτήν την διαδικασία, πλην της μείωσης του επιτοκίου και αντίστοιχα της μηνιαίας δόσης τους, αφού δεν διέθεταν αλλά και ούτε επρόκειτο να αποκτήσουν ποτέ εισοδήματα σε ελβετικό φράγκο αλλά και ούτε επρόκειτο να αποκτήσουν συναλλαγές σε ελβετικό φράγκο.

 

Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση αποπληρωμής του δανείου σε ελβετικό φράγκο;

Παράδειγμα: Δανειολήπτης είχε λάβει το έτος 2007 από την τράπεζα δάνειο ύψους 100.000 ευρώ σε ελβετικά φράγκα με χρονικό ορίζοντα αποπληρωμής τα 20 έτη. Η ισοτιμία την ημέρα εκταμίευσης του δανείου ήταν 1 ευρώ = 1,55 ή 1,65 ελβετικά φράγκα. Από την εν τοις πράγμασι λειτουργία της υπό κρίση δανειακής συμβάσεως του, η οποία ήδη υλοποιείται εδώ και 10 πλέον έτη, δηλαδή κατά το ήμισυ και πλέον της συμβατικής χρονικής διάρκειας των 20 ετών, βρίσκεται στο εκπληκτικό σημείο να οφείλει σχεδόν ολόκληρο το αρχικώς ληφθέν κεφάλαιο των 100.000 ευρω σε ελβετικά φράγκα, παρά τις συνεχείς από μέρους του καταβολές των μηνιαίων δόσεων του και χωρίς να υπάρχει καμία ληξιπρόθεσμη οφειλή, όπως αυτές προσδιορίζονται από τις σχετικές συμβατικές προβλέψεις και ειδικότερα από την αμφίβολη συμβατική ρύθμιση για καταβολή των δόσεων, το ύψος των οποίων προσδιορίζεται με βάση την εκάστοτε ισχύουσα ισοτιμία ευρώ/ελβετικού φράγκου. Επομένως με αυτά τα δεδομένα ο δανειολήπτης βρίσκεται ενώπιων μια αδιέξοδης λειτουργίας της δανειακής του σύμβασης η οποία δεν οδηγεί στην αποπληρωμή του δανείου αλλά στην αέναη διατήρηση του.

 

Αντιμετώπιση του προβλήματος από τα δικαστήρια

Από το έτος 2010 και εντεύθεν, ύστερα από την πτώση της ισοτιμίας μεταξύ ευρώ και ελβετικού φράγκου (1 euro = 1,55 με 1,65 chf) αλλά και τις σοβαρές παγκόσμιες και εθνικές οικονομικές εξελίξεις, οι διαφορές μεταξύ τραπεζών και δανειοληπτών στεγαστικών δάνειων σε συνάλλαγμα προκύπτει ως έντονο κοινωνικό πρωτίστως φαινόμενο. Και φυσικά δεν θα απασχολούσε τα δικαστήρια ως πρόβλημα δικανικής κρίσης για την εγκυρότητα και νομιμότητα των σχετικών δανειακών συμβάσεων που είχαν καταρτιστεί εάν από την λειτουργία των συμβάσεων αυτών δεν προέκυπταν σοβαρά προβλήματα στην πλευρά των δανειοληπτών, τέτοιας μάλιστα έκτασης που καθιστούν την συνέχιση εφαρμογής τους εξαιρετικά δυσχερή.

Συνέπεια τούτου είναι να προσφεύγουν οι δανειολήπτες σχεδόν καθημερινά στην Δικαιοσύνη, είτε με μαζικές αγωγές είτε μεμονωμένα κατά των τραπεζών με σκοπό να επιτύχουν την αποπληρωμή του δανείου τους στην αρχική ισοτιμία εκταμίευσης του δανείου τους.

Ήδη τα δικαστήρια της χώρας έχουν εκδώσει θετικές αποφάσεις υπέρ των δανειοληπτών, τουλάχιστον σε α΄ βαθμό, ακυρώνοντας εν όλω ή εν μέρει δανειακές συμβάσεις σε ελβετικό φράγκο, επαναφέροντας ταυτόχρονα την αποπληρωμή της δόσης τους με βάση την ισοτιμία του ευρώ με το ελβετικό φράγκο κατά την ημέρα σύναψης του στεγαστικού τους δανείου.

 

Συμπερασματικά σκεπτόμενοι δεν μπορεί κάνεις παρά να δεχθεί την προβληματικότητα των εν λόγω δανειακών συμβάσεων με την έννοια οτι τα δυσμενή αποτελέσματα από την προοδευτική τους υλοποίηση στο βάθος του συμβατικού τους χρόνου, δεν είναι αποδεκτά από την κρατούσα έννομη τάξη αλλά ούτε και από την αίσθηση δικαίου του μέσου συνετού ανθρώπου.

Είναι προφανές ότι στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει κάτι που δεν λειτουργεί σωστά στα πλαίσια των γενικών αρχών του δικαίου. Οι δανειολήπτες που τους έχει χορηγηθεί δάνειο σε συνάλλαγμα και δη σε ελβετικό φράγκο έχουν εναποθέσει πλέον τις ελπίδες τους σε μια απόφαση του δικαστηρίου, εφόσον έχουν κινηθεί δικαστικώς για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης, που θα τους απαλλάξει από αυτήν την αέναη αποπληρωμή του δανείου τους, αφού η μεταβολή της ισοτιμίας ευρώ/ελβετικού φράγκου έχει σταθεροποιηθεί περίπου σε 1 ευρώ/1,20 chf και επομένως η μεταβολή αυτή φέρνει τα τελευταία τέσσερα χρόνια τον δανειολήπτη σε μια θέση δυσχερή, ήτοι να αποπληρώνει το δάνειό του εις το διηνεκές χωρίς να υπάρχει περιθώριο απαλλαγής από το συγκεκριμένο δάνειο.

*O κ. Τζίκας είναι δικηγόρος και πιστοποιημένος διαμεσολαβητής από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

www.tzikas-lawfirm.gr

Σελίδα 54 από 74
We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree