Οι Ρωμιοί δεν πρέπει να χάσουν τη Ρωμιοσύνη τους...

29 Σεπτεμβρίου 2016

Του Γιώργου Σακισλίδη*

Αναμφίβολα, ένα από τα αγκάθια που μαστίζουν την επικαιρότητα της ελληνικής κοινωνίας αποτελεί το προσφυγικό ζήτημα. Η Ελλάδα πλέον θεωρείται νέα πατρίδα για αρκετούς πρόσφυγες και αυτή η νέα προοπτική ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων. Με αφορμή την άρνηση κάποιων  Συλλόγων Γονέων και κηδεμόνων  Δημοτικών σχολείων του Δήμου Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης να μη δεχτούν παιδιά μεταναστών στα σχολεία τους, νομίζουμε ότι κρίνεται αναγκαίο να συζητηθεί εάν και κατά πόσο η Ελλάδα έχει απωλέσει τη συνείδηση της.

Η νέα αυτή πραγματικότητα ξεκίνησε στις 08/09/2016, όταν ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου Θεσσαλονίκης αποφάσισε ομόφωνα να μη δεχτεί  την παρουσία και την εκπαίδευση προσφυγόπουλων στον ίδιο χώρο με τα δικά τους παιδιά. Στη συνέχεια, ακολούθησε ανάλογη ομόφωνη απόφαση και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 5ου Δημοτικού Σχολείου Ωραιοκάστρου. Οι αποφάσεις αυτές έχουν ως πηγή γέννησης την ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας ότι από το νέο σχολικό έτος θα προσφέρονται μαθήματα στα παιδία των προσφύγων και θα δημιουργηθούν τμήματα υποδοχής τα οποία θα λειτουργούν κατά τις ώρες  14:00-18:00 και θα στεγάζονται σε ελληνικά σχολεία.

Από τα παραπάνω καθίσταται εύλογα αντιληπτό πως η συγκεκριμένη μειονότητα των προσφύγων αυτών είναι θύμα ρατσιστικής αντιμετώπισης. Το αίσθημα της ξενοφοβίας των κατοίκων του Ωραιοκάστρου, που φοβούνται την παρουσία ξένων ομάδων, καθώς επίσης και οι διάφορες προκαταλήψεις που υπογραμμίζουν κατά κύριο λόγο πως ό,τι είναι ξένο είναι και επιβλαβές αποτελούν κύρια αιτία της ανωτέρω ρατσιστικής αντίδρασης. Είναι θλιβερό στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, στη χώρα  που γεννήθηκαν τα ιδανικά που μνημονεύονται σε ολόκληρο τον κόσμο, στη χώρα  που έζησε την προσφυγιά όσο  κανένας άλλος λαός στην Ευρώπη, να παρατηρούνται τέτοιου είδους αντιλήψεις. Για άλλη μια φορά η φράση «Λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να τη ξαναζήσει» παίρνει σάρκα και οστά, καθώς φαντάζει όσο πιο επίκαιρη από ποτέ.

Αυτό το κύμα έξαρσης ρατσισμού υπονομεύει και την ταυτότητα του Έλληνα. Σίγουρα ο χαρακτηρισμός του Έλληνα δεν είναι εύκολη υπόθεση, καθώς πρόκειται για μια αρκετά περίπλοκη προσωπικότητα η οποία «κτίστηκε» ποιοτικά και ποσοτικά σε βάθος αιώνων τόσο με την ανάπτυξη υψηλότατου πολιτισμού όσο και με τη διαρκή επικοινωνία με τους όμορους λαούς. Ωστόσο, βασικές αρετές που κοσμούν την ταυτότητα του Έλληνα  είναι ο σεβασμός του στον άνθρωπο,  ο συναισθηματισμός του και η προσήλωση του στα δημοκρατικά ιδεώδη, διότι  πάντοτε  κέντρο ενδιαφέροντος του Έλληνα ήταν ο άνθρωπος. Η ανθρωποκεντρική παιδεία της κλασικής εποχής που είχε σκοπό να κάνει τον άνθρωπο «καλὸν κ ἀγαθόν» αποδεικνύει περίτρανα ότι ο άνθρωπος εκλαμβανόταν ως αξία και όχι ως μέσο εκμετάλλευσης. Παράλληλα, η ευαισθησία και ο συναισθηματισμός του διαπιστώνονταν και διαπιστώνεται από την καθημερινή ανιδιοτελή συμπαράσταση στο συνάνθρωπο. Τα κύρια χαρακτηριστικά όμως της ελληνικής ταυτότητας που παρέμειναν αμετάβλητα στο πέρασμα των αιώνων είναι ο θεσμός της φιλοξενίας και η φιλοτιμία. Από τα αρχαία χρόνια είναι παγκοσμίως γνωστή και αναγνωρισμένη η φιλόξενη διάθεση του Έλληνα και η ψυχική του ζεστασιά· άλλωστε, ο Ξένιος Δίας ήταν ελληνικός Θεός. Το φιλόξενο πνεύμα του Έλληνα αποτελεί μέχρι και σήμερα το ουσιαστικότερο  γνώρισμά του, στο οποίο βέβαια οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και η ανάπτυξη του τουρισμού στη χώρα μας.

Τέτοιου είδους ρεύματα όμως, όπως η ξενοφοβία και ο ρατσισμός έχουν  άμεση απόρροια τη διάβρωση της εθνικής μας  συνείδησης και ταυτότητας. Για το λόγο αυτό , οφείλουμε όλοι να συμμετάσχουμε σε μια κινητοποίηση   καταπολέμησης των συγκεκριμένων αντιλήψεων. Πρέπει, αρχικά, να καταστεί αντιληπτό ότι οι συγκεκριμένοι αλλοδαποί είναι και αυτοί άνθρωποι που ξεριζώθηκαν από την πατρίδα τους λόγω πολέμου και αναζητούν στη χώρα μας ένα ασφαλέστερο αύριο. Οφείλουμε να βρούμε ένα modusvivendi, να αποφευχθούν οι δημαγωγίες και να επικρατήσει η πολιτική και η κοινωνική σύνεση και συναίνεση. Εύστοχα, ο Α.Λοβέρδος επισημαίνει: «Να ενισχύσουμε τις πολιτικές αφομοιώσεις εκείνων των αλλοδαπών που τιμούν την Ελλάδα, ως χώρα εργασίας τους, και αποδέχονται το ενδεχόμενο της Ελλάδας ως δεύτερης πατρίδας τους. Και η υπέρβαση αυτή πρέπει να αποτελέσει στόχο όλων των πλευρών του πολιτικού μας συστήματος». Όσο για το επαναλαμβανόμενο από κάποιες ομάδες (και σκόπιμα καθοδηγούμενο) ότι ο ελληνικός λαός δεν έχει κανένα πρόβλημα με τους Σύριους πρόσφυγες αλλά με τους Πακιστανούς, Αφγανούς κλπ. , απαντούμε ότι αυτό είναι ένα ρατσιστικό εύρημα, διότι υπάρχει συντεταγμένο κράτος και κυβέρνηση να επιλύσει αυτή με τον καλύτερο τρόπο τέτοιου είδους διεθνή θέματα και όχι οι περιθωριακές ομάδες που διακατέχονται από εκδικητικές ή εγκληματικές νοοτροπίες.

Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν πιστεύουμε ότι  ενέργειες όπως αυτές των παραπάνω Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων κλονίζουν και αποσταθεροποιούν  τη δημοκρατική ταυτότητα  της κοινωνίας μας , ενώ σταδιακά αμαυρώνουν το ελληνικό ιδεώδες. Αφού πρώτα συνειδητοποιήσουμε ότι οι πολιτισμοί είναι συμπληρωματικοί και ότι κανένας λαός στην εποχή μας δε δύναται να ζήσει κλεισμένος στο «γυάλινο πύργο του», έχουμε χρέος να προστατεύσουμε την εθνική μας αυτοσυνειδησία, γιατί προπάντων μεγαλύτερος εχθρός του Έλληνα είναι ο ίδιος ο  Έλληνας.

*Τριτοετής  φοιτητής της Νομικής Σχολής του UNIVERSITY OF NICOSIA

We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree