Λαμπερά γενέθλια στο “Αραξοβόλι”

17 Μαΐου 2018

Η ζωή μας σουγιαδιές, σε μαύρα αδιέξοδα”, έγραφε κάποτε η Κατερίνα Γώγου. Η ίδια δεν άντεξε τα αδιέξοδα.

Η γενική “μαυρίλα” που μας πλακώνει όμως, ένα “φάρμακο” έχει. Αποτελεσματικό και πανίσχυρο. Είναι η φαντασία, η ανθρώπινη επαφή, η συνεύρεση στον ίδιο χώρο. Και η άκρη θα βρεθεί.

Δεν χρειάζονται ούτε μεγαλοστομίες, ούτε γκλαμουριές ανόητες κι επιφανειακές.

“Σας ευχαριστώ που με τιμάτε απόψε”, μας είπε λιτά κι απέριττα ο Γιώργος Παπαδόπουλος, ο κατά κόσμον Σαργκάνης, στον κομψό και γοητευτικό του χώρο. Στο λαμπερό και όχι αστραφτερό “ΑΡΑΞΟΒΟΛΙ” του. Ο Γιώργος είχε τα γενέθλιά του και οι φίλοι του ανταποκρίθηκαν στην προφορική (έχει σημασία αυτό), πρόσκλησή του.

Και το “ΑΡΑΞΟΒΟΛΙ” τους χώρεσε όλους. Σαν το μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου! Και η βραδιά πήρε άλλο χρώμα, πολλά χρώματα, πολλά χαμόγελα. Οι καρδιές άνοιξαν για να ακούσουν και να πουν το “ευχαριστώ”, στον αγαπημένο οικοδεσπότη. Λιτό φαγητό με σελφ-σέρβις, χωρίς κόπο και αναστολές. Ο οίνος άφθονος, τοπικός, ευφραντικός. Και από κοντά οι νεαροί μουσικοί, που έπαιξαν για όλους μας, αλλά και τον καθένα ξεχωριστά. Και κάποια “ειδικά” κομμάτια, για τον εορτάζοντα. Χαλάλι βεβαίως απ’ όλους μας. Για ένα βράδυ έστω-καθημερινό μάλιστα-που από σύνηθες σκοτεινό και ανιαρό, το μετέτρεψε σε μια ανθρώπινη, μαγική βραδιά.

Ετσι απλά είναι τα πράγματα. Μια πρόσκληση, μια ιδέα, λίγη φαντασία και... φύγαμε! Αφορμή ψάχνουν όλοι, να ξεφύγουν λίγο. Να ξεφορτώσουν την καρδιά από τα βάρη και τις σκοτούρες. Και να την “φορτώσουν” με το ρεύμα της επαφής και του χαμόγελου.

Μια πρόσκληση χρειαζόμαστε όλοι. Και θα την εκλάβουμε ως πρόκληση.

Ευχαριστούμε Γιώργο!”

Π. Φλωρίδης

We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree