Απεργιακή συγκέντρωση ΠΑΜΕ

19 Μαΐου 2017

Εργαζόμενοι του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και του χωριού, συνταξιούχοι, άνεργοι, γυναίκες και νέοι της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων βρέθηκαν σήμερα το πρωί στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Πλατεία Ειρήνης δηλώνοντας την αντίθεσή τους με τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που έρχονται να φορτωθούν σε όλα τα προηγούμενα των τριών μνημονίων που έχουν ψηφίσει όλα αυτά τα χρόνια ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ.

Την ομιλία έκανε ο Τάσος Βασιλακάκης, μέλος του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ Κιλκίς και μέλος του Σωματείου ΟΤΑ Κιλκίς – Παιονίας, ο οποίος κάλεσε το λαό του Κιλκίς σε ξεσηκωμό, τονίζοντας πως «τίποτα δεν αλλάζει αν ο λαός μένει θεατής, όλα μπορούν να ανατραπούν αν ο λαός ξεσηκωθεί».

Στην ομιλία του αναφερόμενος στα νέα αντιλαϊκά μέτρα σημείωσε:

«Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το 4ο μνημόνιο επιδιώκει, μεταξύ άλλων, την “επέκταση της φορολογικής βάσης” και την ένταση της “εισπραξιμότητας” από το κράτος. Αυτά υπηρετούνται π.χ. με τη μείωση του αφορολόγητου, κάτι που θα πλήξει τα εργατικά - λαϊκά στρώματα και όχι τους επιχειρηματικούς ομίλους. Ειδικά για τους τελευταίους, άλλωστε, η συγκυβέρνηση ήδη έχει δεσμευτεί ότι τα “αντίμετρα” θα προβλέψουν μείωση της φορολογίας τους. Στην αφαίμαξη των εργαζομένων, που “αντισταθμίζεται” με φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, προστίθενται οι περικοπές στα προνοιακά επιδόματα. ΕΚΑΣ, επίδομα ανεργίας και θέρμανσης, παροχές αναπηρίας κ.λπ., “εξορθολογίζονται”, δηλαδή εξανεμίζονται.

Επιπλέον, και εκτός από την παγίωση όλων των αντεργατικών μέτρων των τελευταίων ετών μέσω του νέου πακέτου, για τους εργαζόμενους έρχεται η απελευθέρωση των μαζικών απολύσεων, ένα ακόμα καθοριστικό βήμα για την κατάργηση της Κυριακής αργίας, στοιχεία δηλαδή που συμβάλλουν στην ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης. Για το κεφάλαιο προβλέπεται η δέσμευση για νέα εμπόδια της συνδικαλιστικής δράσης, με ισχυροποίηση των όπλων της εργοδοσίας απέναντι στην απεργία, τη διευκόλυνση του “έμμεσου” “lock out” κ.λπ.

Αγρότες και φτωχοί αυτοαπασχολούμενοι, που καθημερινά έχουν το άγχος των τραπεζών, της εφορίας, των ληξιπρόθεσμων χρεών, των χρεών σε μονοπωλιακούς ομίλους - προμηθευτές κ.λπ., θα δουν νέα αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών από το 2018.

Οι συνταξιούχοι, μετά τις απανωτές μειώσεις από το 2011 μέχρι σήμερα, θα δοκιμάσουν και νέο τσεκούρι μέχρι και 18% με την κατάργηση της “προσωπικής διαφοράς”.

Όλα τα παραπάνω, που είναι μέρος των δεκάδων διατάξεων που περιλαμβάνουν τα προαπαιτούμενα, αλλά και όσων θα συγκεκριμενοποιούνται με εφαρμοστικούς νόμους, συνθέτουν ένα πλέγμα ρυθμίσεων, απαραίτητων για να βγει το κεφάλαιο από την κρίση. Εξασφαλίζεται νέα συμπίεση στην τιμή της εργατικής δύναμης, ένας από τους βασικούς όρους για να εξασφαλιστεί η κερδοφορία. Επίσης, τα μέτρα που αφορούν τους αυτοαπασχολούμενους και τους φτωχούς αγρότες συντελούν στον ακόμα πιο βίαιο εκτοπισμό τους, στο ξεκλήρισμά τους, ώστε να εξασφαλιστεί επιπλέον χώρος για επενδύσεις των μονοπωλιακών ομίλων»

Σε σχέση με την κυβερνητική προπαγάνδα και τις αυταπάτες που προσπαθεί να καλλιεργήσει ανέφερε:

«Λένε ότι οι θυσίες γίνονται για να εξασφαλιστεί η ανάκαμψη και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, επομένως “υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ”. Όμως, η πραγματικότητα που διαμορφώνεται σήμερα για την εργατική τάξη με τα βάρβαρα μέτρα δεν πρόκειται να αλλάξει όση υπομονή κι αν κάνει. Ενώ, ακόμα και τα στοιχεία για τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται είναι χαρακτηριστικά, με την πλειοψηφία να αφορά ελαστική - προσωρινή απασχόληση.

Αξίζει, όμως, ο κάθε εργαζόμενος να προβληματιστεί και με βάση τα εξής: Σε πόσα χρόνια και με τι ρυθμούς σταθερής καπιταλιστικής ανάπτυξης υπάρχει περίπτωση να επανέλθει η ανεργία στα προ κρίσης επίπεδα, να εξασφαλιστεί για τη σημερινή νέα γενιά μόνιμη και σταθερή δουλειά; Υπάρχει περίπτωση και σε πόσα χρόνια, με τι ποσοστά αύξησης του ΑΕΠ θα επιστραφούν στην εργατική τάξη όλες οι απώλειες που μέτρησε από το 2009 μέχρι σήμερα; Είναι δυνατό και σε πόσες δεκαετίες εξασφαλισμένης απρόσκοπτης καπιταλιστικής κερδοφορίας οι εργαζόμενοι να μπορέσουν να καλύψουν ολόπλευρα τις ανάγκες τους που διευρύνονται συνεχώς; Μία απάντηση προκύπτει αβίαστα στα παραπάνω: Ούτε στον αιώνα των αιώνων»

Ολοκληρώνοντας κάλεσε την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα να αντιτάξουν το δικό τους σχέδιο αντεπίθεσης, να οργανώσουν την πάλη τους σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε κλάδο. Να πολλαπλασιαστούν οι δυνάμεις που θα βάζουν στην προμετωπίδα τους το «Φτάνει! Τέρμα οι θυσίες για την πλουτοκρατία» και στο επίκεντρο της διεκδίκησης να μπει η επιστροφή όλων των απωλειών στα χρόνια της κρίσης".

We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree